← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Αυτός ο Θησαυρός σε Πήλινα Σκεύη

Β' Κορινθίους 4Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Αφού μίλησε για την ακάλυπτη δόξα που μεταμορφώνει τον πιστό, ο Παύλος στρέφεται αμέσως στο παράδοξο του τόπου όπου φέρεται αυτή η δόξα. 'Ο Θεός, που πρόσταξε το φως να λάμψει από το σκοτάδι, έλαμψε στις καρδιές μας, για να δώσει το φως της γνώσεως της δόξας του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Αλλά έχουμε αυτόν τον θησαυρό σε πήλινα σκεύη, ώστε η υπεροχή της δυνάμεως να είναι του Θεού και όχι ημών.' Ο ίδιος Απόστολος που φέρει τη λαμπρότητα της νέας διαθήκης είναι 'θλιβόμενος από παντού... διωκόμενος... καταβαλλόμενος', πεθαίνοντας καθημερινά για χάρη του Ιησού. Ο Χρυσόστομος δείχνει ότι αυτό δεν είναι αντίφαση αλλά ο ίδιος ο σχεδιασμός: ο αμέτρητος θησαυρός τοποθετείται σε εύθραυστο πηλό ακριβώς ώστε η δύναμη να είναι αναμφισβήτητα του Θεού, όχι του ανθρώπου. Και το σπάσιμο του σκεύους δεν είναι απώλεια αλλά ανανέωση — 'αν και ο εξωτερικός άνθρωπος φθείρεται, όμως ο εσωτερικός άνθρωπος ανανεώνεται ημέρα με την ημέρα' — γιατί μια 'ελαφριά θλίψη' εργάζεται σιωπηλά 'πολύ περισσότερο υπερβολικό και αιώνιο βάρος δόξας'.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Β' Κορινθίους 4 — έχοντας απαρνηθεί 'τα κρυφά πράγματα της ατιμίας', μη χειριζόμενοι τον λόγο του Θεού δολίως· 'Ο Θεός, που πρόσταξε το φως να λάμψει από το σκοτάδι, έλαμψε στις καρδιές μας, για να δώσει το φως της γνώσεως της δόξας του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Αλλά έχουμε αυτόν τον θησαυρό σε πήλινα σκεύη, ώστε η υπεροχή της δυνάμεως να είναι του Θεού και όχι ημών'· 'θλιβόμενοι από παντού, αλλά όχι στενοχωρημένοι... καταβαλλόμενοι, αλλά όχι απολλύμενοι'· φέροντες 'τον θάνατο του Κυρίου Ιησού'· 'αν και ο εξωτερικός άνθρωπος φθείρεται, όμως ο εσωτερικός άνθρωπος ανανεώνεται ημέρα με την ημέρα'· γιατί 'η ελαφριά θλίψη μας, που είναι μόνο για μια στιγμή, εργάζεται για μας πολύ περισσότερο υπερβολικό και αιώνιο βάρος δόξας· ενώ δεν βλέπουμε τα ορατά πράγματα, αλλά τα αόρατα... γιατί τα ορατά πράγματα είναι πρόσκαιρα· αλλά τα αόρατα είναι αιώνια'.
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί ο Θεός εμπιστεύεται τόσο μεγάλο θησαυρό σε τόσο εύθραυστο σκεύος; Ο Παύλος απαντά: 'ώστε η υπεροχή της δυνάμεως να είναι του Θεού και όχι ημών'. Ο Χρυσόστομος ονομάζει αυτό το ίδιο το θαύμα του πράγματος — ότι εύθραυστος πηλός μπορεί να φέρει τέτοια λαμπρότητα καθόλου. αυτό ακριβώς είναι πράγματι το μέγιστο θαύμα και πολύ μεγάλο παράδειγμα της δυνάμεως του Θεού, ότι ένα πήλινο σκεύος έχει καταστεί ικανό να φέρει τόσο μεγάλη λαμπρότητα και να φυλάξει τόσο υψηλό θησαυρό. Η λέξη 'πήλινο' επιλέγεται για να δηλώσει πόσο εύκολα σπάζει το σώμα — 'από θάνατο και ασθένεια και μεταβολές θερμοκρασίας και μυριάδες άλλα πράγματα εύκολα διαλυόμενα'. Ωστόσο κρατά τον θησαυρό και δεν καταναλίσκεται. Και αυτός είναι ο τρόπος του Θεού παντού: νικά στρατούς με κουνούπια, γκρεμίζει πόλεις με σάλπιγγες, ανατρέπει τη σοφία του κόσμου με δώδεκα διωκόμενους ψαράδες. Τότε η δύναμη του Θεού είναι κυρίως εμφανής, όταν με τα ευτελή εργάζεται μεγάλα πράγματα. Η αδυναμία του σκεύους δεν είναι ελάττωμα στο σχέδιο· είναι η απόδειξη σε ποιον ανήκει η δύναμη.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Αν το σκεύος είναι εύθραυστο, τι συμβαίνει όταν κτυπιέται; Ο Παύλος λέει ότι το ίδιο το σπάσιμο είναι ανανέωση: 'αν και ο εξωτερικός άνθρωπος φθείρεται, όμως ο εσωτερικός άνθρωπος ανανεώνεται ημέρα με την ημέρα'. Ο Χρυσόστομος εξηγεί ότι η ψυχή δεν απλώς επιβιώνει από τα παθήματα του σώματος — φωτίζεται από αυτά, όπως ο χρυσός στον κλίβανο. Διότι κατά την αναλογία που το σώμα υποφέρει μυριάδες πράγματα, κατά την ίδια αναλογία η ψυχή αποκτά ωραιότερες ελπίδες και γίνεται λαμπρότερη, όπως ο χρυσός που καθαρίζεται στη φωτιά όλο και περισσότερο. Γι' αυτό ο Παύλος μπορεί να ονομάζει τη θλίψη 'ελαφριά' και 'μόνο για μια στιγμή', αν και περιλάμβανε ραβδισμούς, κινδύνους και καθημερινό θάνατο. Παραβαλλόμενη με 'πολύ περισσότερο υπερβολικό και αιώνιο βάρος δόξας', η βαρύτερη δοκιμασία δεν ζυγίζει τίποτα — και δεν διαρκεί καθόλου. Το μυστικό, λέει ο Παύλος, είναι εκεί όπου στηρίζονται τα μάτια: 'ενώ δεν βλέπουμε τα ορατά πράγματα, αλλά τα αόρατα'. Το ορατό είναι πρόσκαιρο· το αόρατο, αιώνιο. Στερεώστε το βλέμμα εκεί, και ο κλίβανος γίνεται φωτιά καθαρισμού, το πήλινο σκεύος γίνεται φορέας δόξας, και η παρούσα στιγμιαία θλίψη γίνεται ακριβώς αυτό που 'εργάζεται' ένα αιώνιο βάρος που δεν έχει τέλος.
Απαντήστε

Απόκριση

Καταφρονείτε τη δική σας αδυναμία — το σώμα που κουράζεται και αποτυγχάνει, τις περιστάσεις που σας πιέζουν 'από παντού'; Ο Παύλος θα ήθελε να το δείτε διαφορετικά. Ο θησαυρός είναι μεγαλύτερος επειδή το σκεύος είναι πηλός· 'η υπεροχή της δυνάμεως' φαίνεται ότι είναι του Θεού ακριβώς επειδή είστε αδύναμοι. Έτσι μην περιμένετε να γίνετε δυνατοί πριν τον αφήσετε να εργαστεί μέσω σας· 'με τα ευτελή εργάζεται μεγάλα πράγματα'. Και όταν έρχεται η πίεση, μην την διαβάζετε ως ήττα: ο εξωτερικός άνθρωπος φθείρεται, αλλά ο εσωτερικός άνθρωπος ανανεώνεται — φωτίζεται, λέει ο Χρυσόστομος, 'όπως ο χρυσός που καθαρίζεται στη φωτιά'. Αυτό που αποφασίζει αν η θλίψη σας συνθλίβει ή σας στεφανώνει είναι εκεί όπου κοιτάτε. Στερεώστε τα μάτια σας στα ορατά, και μια ελαφριά θλίψη θα φανεί σαν αιώνιο βάρος ταραχής. Στερεώστε τα στα αόρατα, και ένα αιώνιο βάρος δόξας θα κάνει τη βαρύτερη δοκιμασία να φανεί ελαφριά και στιγμιαία. Υψώστε τα μάτια σας, και αφήστε τον κλίβανο να κάνει το έργο καθαρισμού του.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, που πρόσταξες το φως να λάμψει από το σκοτάδι, και έλαμψες στις καρδιές μας για να δώσεις το φως της γνώσεως της δόξας Σου στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού: Σε ευχαριστώ που έθεσες τόσο μεγάλο θησαυρό σε τόσο εύθραυστο σκεύος, ώστε η υπεροχή της δυνάμεως να είναι Σου και όχι δική μου. Όταν καταφρονώ τη δική μου αδυναμία, δίδαξέ με ότι με τα ευτελή εργάζεσαι μεγάλα πράγματα, και ότι ο πηλός σπάζει μόνο ώστε ο χρυσός της ψυχής να καθαριστεί λαμπρότερος. Ας φθαρεί ο εξωτερικός άνθρωπός μου αν πρέπει, ώστε ο εσωτερικός άνθρωπος να ανανεώνεται ημέρα με την ημέρα. Στρέψε τα μάτια μου από τα ορατά και πρόσκαιρα στα αόρατα και αιώνια, ώστε η ελαφριά θλίψη μου, που είναι μόνο για μια στιγμή, να εργαστεί για μένα πολύ περισσότερο υπερβολικό και αιώνιο βάρος δόξας. Σε Σένα, του οποίου η δύναμη τελειοποιείται στην αδυναμία, με τον Υιό Σου και το Άγιο Πνεύμα Σου, ας είναι η δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →