← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 10 του Ιωάννη προσφέρει διαχρονική σαφήνεια για την ταυτότητα του Χριστού ως του αληθινού Ποιμένα και της μόνης θύρας της μάνδρας. Σε αυτές τις σελίδες ο Καλβίνος διακρίνει προσεκτικά τους γνήσιους ποιμένες από τους υποκριτές και δείχνει πώς τα πρόβατα του Χριστού διατηρούνται ασφαλή ακούγοντας μόνο τη φωνή του. Η ερμηνεία του προφυλάσσει την Εκκλησία από την απάτη ενώ κατευθύνει κάθε καρδιά ευθέως προς τον Σωτήρα. Καθώς ακούμε σήμερα τα λόγια του Καλβίνου, είθε το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά μας ώστε να αναγνωρίσουμε τη φωνή που οδηγεί στη ζωή και να ακολουθήσουμε με νέα εμπιστοσύνη και χαρά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 10 του Ιωάννη. Ακούστε τις επαναλαμβανόμενες εικόνες της θύρας, του ποιμένα και των προβάτων που γνωρίζουν τη φωνή του κυρίου τους. Προσέξτε πώς ο Ιησούς αντιπαραβάλλει τον εαυτό του με κλέφτες, ληστές και μισθωτούς. Αφήστε το χωρίο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφείτε στην προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου για τους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει την ερμηνεία της παραβολής στρεφόμενος στη θύρα. Εκείνος που δεν εισέρχεται διά της θύρας. Νομίζω ότι είναι άχρηστο να εξετάζουμε πολύ στενά κάθε μέρος αυτής της παραβολής. Ας αρκεστούμε σε αυτή τη γενική άποψη, ότι, όπως ο Χριστός παρουσιάζει μια ομοιότητα μεταξύ της Εκκλησίας και μιας μάνδρας, στην οποία ο Θεός συγκεντρώνει όλο τον λαό του, έτσι συγκρίνει τον εαυτό του με μια θύρα, επειδή δεν υπάρχει άλλη είσοδος στην Εκκλησία παρά μόνο δι' αυτού. Εξ αυτού έπεται ότι μόνοι εκείνοι είναι καλοί ποιμένες που οδηγούν τους ανθρώπους ευθέως προς τον Χριστό· και ότι εκείνοι συγκεντρώνονται αληθινά στη μάνδρα του Χριστού, ώστε να ανήκουν στο ποίμνιό του, οι οποίοι αφιερώνονται μόνο στον Χριστό. Για τα πρόβατα που ακούν τον ποιμένα, ο Καλβίνος γράφει: 4. Επειδή γνωρίζουν τη φωνή του. Αν και εδώ μιλά για διακόνους, όμως, αντί να επιθυμεί να ακούγονται εκείνοι, επιθυμεί να ακούγεται ο Θεός που μιλά δι' αυτών· διότι πρέπει να προσέξουμε τη διάκριση που έχει θέσει, ότι μόνος εκείνος είναι πιστός ποιμένας ή ποιμήν της Εκκλησίας, ο οποίος οδηγεί και κυβερνά τα πρόβατά του κατά την κατεύθυνση του Χριστού. Πρέπει να προσέξουμε τον λόγο για τον οποίο λέγεται ότι τα πρόβατα ακολουθούν· είναι επειδή γνωρίζουν να διακρίνουν τους ποιμένες από τους λύκους διά της φωνής. Αυτό είναι το πνεύμα της διάκρισης, με το οποίο οι εκλεκτοί διακρίνουν μεταξύ της αλήθειας του Θεού και των ψευδών εφευρέσεων των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, στα πρόβατα του Χριστού προηγείται η γνώση της αλήθειας, και ακολουθεί έπειτα μια ειλικρινής επιθυμία υπακοής, ώστε όχι μόνο να κατανοούν τι είναι αληθινό, αλλά να το δέχονται με θερμή αγάπη. Και όχι μόνο επαινεί την υπακοή της πίστεως, επειδή τα πρόβατα συγκεντρώνονται υποτακτικά στη φωνή του ποιμένα, αλλά και επειδή δεν ακούν τη φωνή των ξένων, και δεν διασκορπίζονται όταν κάποιος φωνάζει προς αυτά. Ο Καλβίνος επιστρέφει στην εικόνα της θύρας και εξηγεί την κεντρική της θέση. 7. Εγώ είμαι η θύρα. Αν αυτή η εξήγηση δεν είχε προστεθεί, ολόκληρος ο λόγος θα ήταν αλληγορικός. Τώρα εξηγεί πιο καθαρά ποιο ήταν το κύριο μέρος της παραβολής όταν δηλώνει ότι είναι η θύρα. Το σύνολο όσων λέγονται είναι ότι το κύριο σημείο όλης της πνευματικής διδασκαλίας, πάνω στην οποία τρέφονται οι ψυχές, συνίσταται στον Χριστό. Εξ αυτού επίσης ο Παύλος, ένας από τους ποιμένες, λέγει:
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει την παραβολή με τη χαρισματική εκλογή που σχηματίζει αληθινά πρόβατα. Αλλά εδώ ανακύπτει ένα ερώτημα: Πότε αρχίζει κάποιος να ανήκει στο ποίμνιο του Υιού του Θεού; Διότι βλέπουμε πολλούς που περιπλανώνται και πλανώνται μέσα από ερήμους κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, και τελικά φέρονται στη μάνδρα του Χριστού. Απαντώ, η λέξη πρόβατα χρησιμοποιείται εδώ με δύο τρόπους. Όταν ο Χριστός λέγει αργότερα ότι έχει άλλα πρόβατα εκτός από αυτά, περιλαμβάνει όλους τους εκλεκτούς του Θεού, οι οποίοι εκείνη την εποχή δεν είχαν καμία ομοιότητα με πρόβατα. Προς το παρόν, εννοεί πρόβατα που έφεραν το σημάδι του ποιμένα. Εκ φύσεως, βρισκόμαστε στη μέγιστη δυνατή απόσταση από το να είμαστε πρόβατα· αλλά, αντίθετα, γεννιόμαστε λιοντάρια, τίγρεις, λύκοι και αρκούδες, μέχρι το Πνεύμα του Χριστού να μας δαμάσει, και από άγρια και άγρια θηρία να μας μεταμορφώσει σε ήμερα πρόβατα. Έτσι, σύμφωνα με την κρυφή εκλογή του Θεού, είμαστε ήδη πρόβατα στην καρδιά του, πριν γεννηθούμε· αλλά αρχίζουμε να γινόμαστε πρόβατα μέσα μας διά της κλήσεως, με την οποία μας συγκεντρώνει στη μάνδρα του. Ο Χριστός δηλώνει ότι εκείνοι που καλούνται στην τάξη των πιστών είναι τόσο στενά δεμένοι μεταξύ τους, ώστε δεν μπορούν να πλανηθούν ή να περιπλανηθούν, ή να παρασυρθούν από οποιονδήποτε άνεμο νέας διδασκαλίας. Στοχαζόμενος τον καλό ποιμένα, ο Καλβίνος εφαρμόζει το πρότυπο σε όλους τους πιστούς διακόνους. 11. Ο καλός ποιμένας δίνει τη ζωή του υπέρ των προβάτων. Από την εξαιρετική στοργή που τρέφει προς τα πρόβατα, δείχνει πόσο αληθινά ενεργεί προς αυτά ως ποιμένας· διότι είναι τόσο ανήσυχος για τη σωτηρία τους, ώστε δεν φείδεται ούτε της ίδιας της ζωής του. Εξ αυτού έπεται ότι εκείνοι που απορρίπτουν την προστασία ενός τόσο ευγενικού και φιλικού ποιμένα είναι υπερβολικά αχάριστοι, και αξίζουν εκατό θανάτους, και είναι εκτεθειμένοι σε κάθε είδος βλάβης. Η παρατήρηση του Αυγουστίνου είναι εξαιρετικά δίκαιη, ότι αυτό το χωρίο μας πληροφορεί τι πρέπει να επιθυμούμε, τι πρέπει να αποφεύγουμε, και τι πρέπει να υπομένουμε, στην κυβέρνηση της Εκκλησίας. Τίποτε δεν είναι πιο επιθυμητό από το να κυβερνάται η Εκκλησία από καλούς και επιμελείς ποιμένες. Ο Χριστός δηλώνει ότι είναι ο καλός ποιμένας, ο οποίος διατηρεί την Εκκλησία του ασφαλή και υγιή, πρώτα από τον εαυτό του, και έπειτα από τους αντιπροσώπους του. Όποτε υπάρχει καλή τάξη, και κατάλληλοι άνθρωποι κατέχουν την κυβέρνηση, τότε ο Χριστός δείχνει ότι είναι στην πραγματικότητα ο ποιμένας. Αλλά υπάρχουν πολλοί λύκοι και κλέφτες που, φορώντας το ένδυμα των ποιμένων, διασκορπίζουν πονηρά την Εκκλησία. Όποιο όνομα και αν υποθέτουν τέτοια πρόσωπα, ο Χριστός απειλεί ότι πρέπει να τους αποφεύγουμε.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας πειράζεστε να ακούτε φωνές άλλες από εκείνη του Χριστού; Πώς επηρεάζει το να γνωρίζετε ότι ο Χριστός μόνος είναι η θύρα τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείτε τους πνευματικούς ηγέτες; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί το Πνεύμα να ακολουθήσετε τον Ποιμένα πιο απλά και χαρούμενα σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Καλέ Ποιμένα, σε ευχαριστούμε για τη φωνή που μας καλεί ονομαστικά και για τη θύρα που μόνη οδηγεί στην ασφάλεια και την βοσκή. Φύλαξέ μας από κάθε φωνή ξένου και από κάθε μισθωτό που δεν νοιάζεται για το ποίμνι. Μόρφωσε μέσα μας την ήσυχη υπακοή των αληθινών προβάτων που σε γνωρίζουν και σε ακολουθούν. Φύλαξε την Εκκλησία σου από λύκους με ένδυμα ποιμένα και ανάστησε διακόνους που δίνουν τη ζωή τους κατά το πρότυπό σου. Είθε να αναπαυόμαστε ασφαλείς στη μάνδρα που άνοιξες, τώρα και πάντοτε. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →