Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 5 — με αλ.)
Άνοιγμα
Με τον απλό και σταθερό τρόπο της Μεταρρύθμισης, στρεφόμαστε σήμερα στις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 για το κεφάλαιο 5 των Ρωμαίων, που ετοιμάστηκαν από τον Θεόδωρο Μπέζα, τον Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και τους συνεργάτες τους σχολιαστές. Αυτές οι σημειώσεις αναπτύσσουν τη διδασκαλία του αποστόλου για τη δικαίωση μέσω της πίστης, την ειρήνη που φέρνει, και τη βέβαιη ελπίδα που πηγάζει από την υπακοή του Χριστού. Με ευλαβική σαφήνεια ανιχνεύουν πώς η χάρη υπερνικά την καταστροφή που έφερε ο Αδάμ και εγκαθιστά τους πιστούς στην αιώνια ζωή. Ας προσέξουμε την έκθεσή τους με καρδιές έτοιμες να δεχτούν την παρηγοριά του ευαγγελίου.
Διαβάστε
Διαβάζουμε τώρα το κεφάλαιο 5 των Ρωμαίων στην Βίβλο της Γενεύης του 1599, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος μέσα από τα λόγια του αποστόλου. Καθώς ακούμε για την ειρήνη με τον Θεό, την ελπίδα εν μέσω θλίψεων, και το δώρο της δικαιοσύνης εν Χριστώ, είθε ο Κύριος να ανοίξει την κατανόησή μας για να δεχτούμε αυτές τις αλήθειες για την παρηγοριά μας και την ανάπτυξή μας στην πίστη.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές ανοίγουν το κεφάλαιο εξετάζοντας τον πρώτο στίχο.
Στίχος 1. 5:1 Δικαιωθέντες {1} λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: (1) Άλλο επιχείρημα από τα αποτελέσματα: δικαιωνόμαστε με αυτό που πραγματικά κατευνάζει τη συνείδησή μας ενώπιον του Θεού: και η πίστη στον Χριστό κατευνάζει τη συνείδησή μας και όχι ο νόμος, όπως ειπώθηκε προηγουμένως, επομένως μέσω της πίστης δικαιωνόμαστε, και όχι μέσω του νόμου.Συνεχίζουν αναπτύσσοντας την πρόσβαση και την ελπίδα του πιστού.
Στίχος 2. 5:2 {2} Δι' ου και {α} ελάβομεν την είσοδον διά της πίστεως εις την χάριν ταύτην {β} εν η {γ} ιστάμεθα, {3} και {δ} καυχώμεθα επ' ελπίδι της δόξης του Θεού. (2) Ενώ η ηρεμία της συνείδησης αποδίδεται στην πίστη, πρέπει να αναφέρεται στον Χριστό, ο οποίος είναι ο δωρητής της ίδιας της πίστης, και στον οποίο η ίδια η πίστη είναι αποτελεσματική. (α) Πρέπει να γνωρίζουμε από αυτό, ότι εξακολουθούμε να λαμβάνουμε το ίδιο αποτέλεσμα από την πίστη. (β) Με αυτή τη χάρη, δηλαδή, με αυτή την ευγενική αγάπη και καλή θέληση, ή την κατάσταση στην οποία έχουμε ευγενικά εισαχθεί. (γ) Στεκόμαστε σταθερά. (3) Μια πρόληψη μιας αντίρρησης εναντίον εκείνων που, βλέποντας τις καθημερινές δυστυχίες και καταστροφές της Εκκλησίας, νομίζουν ότι οι Χριστιανοί ονειρεύονται όταν καυχώνται για την ευτυχία τους: στους οποίους ο απόστολος απαντά, ότι η ευτυχία τους είναι αποθηκευμένη υπό την ελπίδα ενός άλλου τόπου: η οποία ελπίδα είναι τόσο βέβαιη και σίγουρη, ώστε χαίρονται για αυτή την ευτυχία σαν να την απολάμβαναν αυτή τη στιγμή. (δ) Οι ψυχές μας δεν είναι μόνο ήσυχες και σταθερές, αλλά είμαστε επίσης θαυμάσια χαρούμενοι, και έχουμε μεγάλη χαρά λόγω της ουράνιας κληρονομιάς που μας περιμένει.Οι σημειώσεις στη συνέχεια αναφέρονται στο θεμέλιο της ελπίδας μέσω του Πνεύματος.
Στίχος 5. 5:5 {6} Η δε ελπίς δεν καταισχύνει· διότι η {ε} αγάπη του Θεού είναι εκκεχυμένη εν ταις καρδίαις ημών διά του Πνεύματος του Αγίου του δοθέντος εις ημάς. (6) Το θεμέλιο της ελπίδας είναι μια βέβαιη μαρτυρία της συνείδησης, μέσω του δώρου του Αγίου Πνεύματος, ότι αγαπιόμαστε από τον Θεό, και αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που ονομάζουμε πίστη, από το οποίο έπεται ότι μέσω της πίστης οι συνειδήσεις μας ηρεμούν. (ε) Με την οποία μας αγαπά.Στη συνέχεια εκθέτουν το δεύτερο μέρος της δικαίωσης.
Στίχος 11. 5:11 {9} Και ου μόνον [ούτως], αλλά και καυχώμεθα εν τω Θεώ διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι' ου ελάβομεν τώρα την καταλλαγήν. (9) Τώρα περνά στο άλλο μέρος της δικαίωσης, το οποίο συνίσταται στην ελεύθερη απόδοση της υπακοής του Χριστού: έτσι ώστε στην άφεση των αμαρτιών, προστίθεται επιπλέον και πέραν τούτου, το δώρο της δικαιοσύνης του Χριστού που αποδίδεται ή τίθεται επάνω μας μέσω της πίστης, το οποίο καταπίνει εκείνη την αδικία που έρρευσε από τον Αδάμ σε εμάς, και όλους τους καρπούς της: έτσι ώστε εν Χριστώ όχι μόνο παύουμε να είμαστε άδικοι, αλλά αρχίζουμε επίσης να είμαστε δίκαιοι.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές πιέζουν την πιο βαρυσήμαντη σύγκριση μεταξύ των δύο κεφαλών.
Στίχος 12. 5:12 {10} Διά τούτο, καθώς δι' {λ} ενός ανθρώπου {μ} η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον, και διά της αμαρτίας ο θάνατος· και ούτως ο θάνατος διήλθεν εις πάντας τους ανθρώπους, {ν} επειδή πάντες ήμαρτον: (10) Από τον Αδάμ, στον οποίο όλοι αμάρτησαν, τόσο η ενοχή όσο και ο θάνατος (που είναι η τιμωρία της ενοχής) ήρθαν σε όλους. (λ) Από τον Αδάμ, ο οποίος συγκρίνεται με τον Χριστό, και του μοιάζει σε αυτό, ότι και οι δύο κάνουν τους δικούς τους μετόχους αυτού που έχουν: αλλά δεν είναι ίδιοι σε αυτό, ότι ο Αδάμ μεταδίδει την αμαρτία σε αυτούς που είναι δικοί του, ακόμη και στην ίδια τους τη φύση, και αυτό προς θάνατο: αλλά ο Χριστός κάνει τους δικούς του μετόχους της δικαιοσύνης του μέσω της χάριτος, και αυτό προς ζωή. (μ) Με την αμαρτία εννοείται αυτή η ασθένεια που είναι δική μας κληρονομικά, και οι άνθρωποι την ονομάζουν συνήθως προπατορική αμαρτία: διότι έτσι ονομάζει αυτή την αμαρτία στον ενικό αριθμό, ενώ αν μιλά για τους καρπούς της, χρησιμοποιεί τον πληθυντικό αριθμό, ονομάζοντάς τους αμαρτίες. (ν) Δηλαδή, στον Αδάμ.Ολοκληρώνουν δηλώνοντας πώς η υπακοή του ενός αποκαθιστά πολλούς.
Στίχος 19. 5:19 {18} Διότι καθώς διά της {ψ} παρακοής του ενός ανθρώπου {ζ} πολλοί κατεστάθησαν αμαρτωλοί, ούτω διά της υπακοής του ενός πολλοί θέλουσι κατασταθή δίκαιοι. (18) Το θεμέλιο αυτής της όλης σύγκρισης είναι αυτό, ότι αυτοί οι δύο άνδρες τίθενται ως δύο κεφαλές ή ρίζες, έτσι ώστε από τον έναν να προέρχεται η αμαρτία εκ φύσεως, και από τον άλλον να αναβλύζει η δικαιοσύνη μέσω της χάριτος στους άλλους. (ψ) Έτσι λοιπόν, η αμαρτία δεν εισέρχεται σε εμάς μόνο ακολουθώντας τα βήματα των προγόνων μας, αλλά λαμβάνουμε διαφθορά από αυτόν κληρονομικά. (ζ) Η λέξη 'πολλοί' αντιπαραβάλλεται με τις λέξεις 'λίγοι'.
Απαντήστε
Πώς η ειρήνη που διακηρύσσεται σε αυτές τις σημειώσεις ηρεμεί τη συνείδησή σας ενώπιον του Θεού σήμερα; Με ποιους τρόπους η ελπίδα που τίθεται ενώπιόν μας σας ενισχύει εν μέσω των σημερινών δοκιμασιών; Πού χρειάζεστε περισσότερο να αναπαυθείτε στη δικαιοσύνη που αποδίδεται μόνο μέσω του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου με τόση σαφήνεια και ευλάβεια. Δώσε να ηρεμήσει η ειρήνη που εκθέτουν τις καρδιές μας και να μας στηρίξει η ελπίδα που αναπτύσσουν σε κάθε θλίψη. Με το ίδιο Πνεύμα που διαχέει την αγάπη σου, στερέωσε τα μάτια μας στον Χριστό, τον δεύτερο Αδάμ, του οποίου η υπακοή φέρνει ζωή. Είθε να περπατήσουμε αυτή την ημέρα με τη βεβαιότητα της δικαίωσης μόνο μέσω της πίστης, προς έπαινο της ένδοξης χάριτός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →