← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 7-8 — με τον Gill

Ιώβ 7-8John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από την Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ. Στα κεφάλαια 7 και 8 του Ιώβ ακούμε καθώς ο πατριάρχης που υποφέρει χύνει την αγωνία του και οι φίλοι αρχίζουν την απάντησή τους. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Γκιλ στίχο προς στίχο ανοίγουν το κείμενο με ποιμαντική ακρίβεια και δογματική σαφήνεια. Στα επόμενα είκοσι λεπτά θα διαβάσουμε τα κεφάλαια, θα μελετήσουμε επιλεγμένα σχόλια, θα εξετάσουμε το βάρος τους, θα ανταποκριθούμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Γκιλ να καθοδηγήσει τις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε τα κεφάλαια 7 και 8 του Ιώβ αργά και δυνατά. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη λαχτάρα του Ιώβ για ανάπαυση και την αίσθησή του ότι οι ημέρες του περνούν γρήγορα σαν τη σαΐτα του υφαντή. Παρατηρήστε πώς ο Βιλδάδ αρχίζει την απάντησή του στο κεφάλαιο 8. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν· θα επιστρέψουμε στην έκθεση του Γκιλ στο μέρος της μελέτης που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά εξηγώντας τον ορισμένο χρόνο που δίνεται στον άνθρωπο πάνω στη γη. Στίχος 1. [Δεν υπάρχει] ορισμένος χρόνος για τον άνθρωπο πάνω στη γη;.... Υπάρχει καθορισμένος χρόνος για την είσοδό του στον κόσμο, για τη διαμονή του σε αυτόν και για την έξοδό του από αυτόν· αυτό ισχύει για τον άνθρωπο 'στη γη', σε σχέση με την ύπαρξη και την κατοικία του εδώ, όχι στον άλλο κόσμο ή τη μελλοντική κατάσταση: όχι στον ουρανό· δεν υπάρχει βέβαιος περιορισμένος χρόνος για τον άνθρωπο εκεί, αλλά αιωνιότητα· η ζωή που θα εισέλθει είναι αιώνια· η κατοικία, η κατοικία και το σπίτι που θα κατοικήσει είναι αιώνια· οι άγιοι θα είναι για πάντα με τον Χριστό, στην παρουσία του οποίου υπάρχουν απολαύσεις για πάντα· ούτε στην κόλαση· η τιμωρία εκεί θα είναι αιώνια, η φωτιά θα είναι άσβεστη και αιώνια, ο καπνός των βασανιστηρίων των καταραμένων θα ανεβαίνει για πάντα και πάντα· αλλά οι ημέρες και ο χρόνος των ανθρώπων στη γη είναι σαν σκιά και σύντομα περνούν· είναι από τη γη, γήινοι, και επιστρέφουν σε αυτήν σε καθορισμένο ορισμένο χρόνο, χρόνο, τα όρια του οποίου δεν μπορούν να παραβιαστούν: αυτό ισχύει για την ανθρωπότητα γενικά και για τον Ιώβ ιδιαίτερα· βλέπε Ιώβ 14:1· η λέξη 'Ενώς' ι, που χρησιμοποιείται εδώ, σημαίνει, όπως συνήθως παρατηρείται, έναν αδύναμο, εύθραυστο, θνητό άνθρωπο· κύριε. Ο Γκιλ στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις δίδυμες εικόνες του πολέμου και της δουλικής εργασίας που χαρακτηρίζουν τις ανθρώπινες ημέρες. κ η λέξη που αποδίδεται έτσι αλλού, ιδιαίτερα στο Ησαΐας 40:2· η κατάσταση κάθε ανθρώπου στη γη είναι κατάσταση πολέμου· αυτό λέγεται συχνά από τους στωικούς φιλοσόφους λ· ακόμη και έτσι είναι και των φυσικών και αμετανοήτων ανθρώπων, που συχνά εμπλέκονται σε πόλεμο μεταξύ τους, που προκύπτει από τις επιθυμίες που πολεμούν στα μέλη τους· και ιδιαίτερα με τον λαό του Θεού, το σπέρμα της γυναίκας, μεταξύ του οποίου και του σπέρματος του όφεως υπάρχει εχθρότητα από την αρχή· και με τον εαυτό τους, με τους κόπους της ζωής, τις ασθένειες του σώματος και τις διάφορες θλίψεις που έχουν να αντιμετωπίσουν και να παλέψουν: και ιδιαίτερα η ζωή των καλών ανθρώπων εδώ είναι κατάσταση πολέμου, όχι μόνο των διακόνων του λόγου ή προσώπων σε δημόσιο αξίωμα, αλλά των ιδιωτών πιστών· που είναι καλοί στρατιώτες του Χριστού, εισέρχονται εθελοντικά στην υπηρεσία του, πολεμούν κάτω από τα λάβαρά του και οι ίδιοι σαν άνδρες· αυτοί έχουν πολλούς εχθρούς να πολεμήσουν· μερικοί μέσα, οι διαφθορές των καρδιών, που πολεμούν ενάντια στο πνεύμα και τον νόμο του νου τους, που σχηματίζουν μια ομάδα δύο στρατών σε μάχη μεταξύ τους· και άλλοι έξω, όπως ο Σατανάς και οι αρχές και οι δυνάμεις του, οι άνθρωποι του κόσμου, οι ψευδοδιδάσκαλοι και τα παρόμοια: και αυτοί είναι κατάλληλα εξοπλισμένοι για τέτοια υπηρεσία, έχοντας όλη την πανοπλία του Θεού που παρέχεται για αυτούς· και έχουν μεγάλη ενθάρρυνση να συμπεριφέρονται ανδρικά, αφού μπορούν να είναι βέβαιοι για τη νίκη και για το στέφανο της δικαιοσύνης, όταν έχουν πολεμήσει τον καλό αγώνα ακόμη και αν είναι μόνο αδύναμοι, εύθραυστοι, θνητοί, αμαρτωλοί άνθρωποι, αλλά σάρκα και αίμα, και έτσι όχι από μόνοι τους ισάξιοι με τους εχθρούς τους· αλλά είναι περισσότεροι από τόσο μέσω του Κυρίου που είναι με το μέρος τους, ο Χριστός που είναι ο Αρχηγός της σωτηρίας τους και το Πνεύμα του Θεού που είναι μέσα τους μεγαλύτερο από αυτόν που είναι στον κόσμο· και επιπλέον, μόνο στη γη αυτός ο πόλεμος είναι, και σύντομα θα ολοκληρωθεί, ο τελευταίος εχθρός που είναι ο θάνατος που θα καταστραφεί: τώρα αυτό είναι η κοινή περίπτωση του ανθρώπου, να ενοχλείται από εχθρούς και πάντα σε πόλεμο μαζί τους, αν, εκτός από αυτό, ασυνήθιστες θλίψεις τον βρουν, όπως ήταν η περίπτωση του Ιώβ, αυτό πρέπει να κάνει τη ζωή επαχθή και τον θάνατο, που είναι απελευθέρωση από αυτές, επιθυμητό· αυτό είναι το επιχείρημά του: μερικοί επιλέγουν να αποδώσουν τα λόγια, 'δεν υπάρχει δουλική κατάσταση για τους ανθρώπους στη γη' μ η λέξη που χρησιμοποιείται για τη διακονία και την υπηρεσία των Λευιτών, Αριθμοί 4:3· όλοι οι άνθρωποι από τη δημιουργία είναι ή οφείλουν να είναι υπηρέτες του Θεού· οι καλοί άνθρωποι είναι έτσι από τη χάρη του Θεού και υπηρετούν τον Θεό πρόθυμα και χαρούμενα· και αν και το μεγάλο έργο της σωτηρίας γίνεται από τον Χριστό για αυτούς και το έργο της χάριτος γίνεται από το Πνεύμα του Χριστού μέσα τους, όμως έχουν έργο να κάνουν στην ημέρα και τη γενιά τους στον κόσμο, στις οικογένειές τους και στον οίκο του Θεού· και το οποίο, αν και αδύναμοι και εύθραυστοι από μόνοι τους, είναι ικανοί να κάνουν, μέσω του Χριστού, του Πνεύματός του, της δύναμης και της χάριτος: και αυτό είναι μόνο στη γη· στον τάφο δεν υπάρχει έργο, ούτε σχέδιο, ούτε γνώση· όταν έρχεται η νύχτα του θανάτου, κανείς δεν μπορεί να εργαστεί· η υπηρεσία του, ιδιαίτερα η κοπιαστική υπηρεσία του, τελειώνει· και όπως είναι φυσικό για τους υπηρέτες να επιθυμούν τη νύχτα, όταν τελειώνουν οι κόποι τους, ο Ιώβ θεώρησε ότι δεν ήταν παράνομο σε αυτόν να επιθυμεί τον θάνατο, που θα έθετε τέλος στους κόπους και τις εργασίες του και όταν θα είχε ανάπαυση από αυτούς: [δεν είναι] και οι ημέρες του σαν τις ημέρες του ημερομίσθιου; Ο Γκιλ στη συνέχεια συγκρίνει την ταχύτητα των ημερών του Ιώβ με τη σαΐτα του υφαντή. Στίχος 6. Οι ημέρες μου είναι ταχύτερες από τη σαΐτα του υφαντή,.... Η οποία κινείται πολύ γρήγορα, πετιέται γρήγορα και γρήγορα πέρα δώθε· μερικές εκδοχές την αποδίδουν 'δρομέα' β έναν που τρέχει αγώνα με τα πόδια ή καβαλάει έφιππος, σύμφωνα με τον Ιώβ 9:25· όπου, και στον Ιώβ 7:7· σε αυτό, άλλες παρομοιώσεις χρησιμοποιούνται για να δείξουν την ταχύτητα και την ευκινησία των ημερών του ανθρώπου· όπως αλλού αντιπροσωπεύονται επίσης, τόσο γρήγορες όσο ένα παραμύθι που λέγεται, μια λέξη που εκφράζεται ή μια σκέψη που συλλαμβάνεται, Ψαλμοί 90:9· και έτσι εδώ, από τους Εβδομήκοντα, λέγονται ότι είναι 'ταχύτερες από τον λόγο', αν και λανθασμένα μεταφρασμένο: αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό, όχι για τις ημέρες της θλίψης, της δυστυχίας και της λύπης του· γιατί αυτές κατά την αντίληψή του κινούνταν αργά και θα μπορούσε να ήταν ευτυχής αν είχαν προχωρήσει πιο γρήγορα· αλλά είτε τις κοινές ημέρες του είτε ιδιαίτερα τις ημέρες της ευημερίας και της ευχαρίστησής του, αυτές τελείωσαν σύντομα μαζί του· και τις οποίες μερικές φορές επιθυμούσε ξανά, βλέπε Ιώβ 29:1· και ξοδεύονται χωρίς ελπίδα· όχι χωρίς ελπίδα ευτυχίας σε άλλο κόσμο, αλλά χωρίς ελπίδα αποκατάστασης στην εξωτερική του ευτυχία σε αυτόν· την οποία ο Ελιφάζ του είχε δώσει κάποια ελπίδα, αλλά αυτός δεν είχε ελπίδα γι' αυτήν· βλέπε Ιώβ 5:24. β δρομεως, Ακύλας, Σύμμαχος, Θεοδοτίων στον Δρούσιο. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα ανιχνεύοντας την οριστικότητα του τάφου. Στίχος 9. [Καθώς] το σύννεφο καταναλώνεται και εξαφανίζεται,.... Το οποίο όταν διασκορπιστεί από τον άνεμο ή διαλυθεί από τον ήλιο, δεν φαίνεται ποτέ ξανά ή δεν επιστρέφει· γιατί αν και ο σοφός μιλάει για σύννεφα που επιστρέφουν μετά τη βροχή, αυτό δεν πρέπει να γίνει κατανοητό για τα ίδια σύννεφα, αλλά για τα επόμενα, Εκκλησιαστής 12:2· έτσι η συγχώρεση της αμαρτίας εκφράζεται με την ίδια μεταφορά, για να δείξει ότι η αμαρτία έτσι δεν υπάρχει πλέον, δεν φαίνεται ούτε θυμάται πλέον, Ησαΐας 43:25· η Ταργκούμ το αποδίδει 'ως καπνός', με τον οποίο εκφράζεται η συντομία και η κατανάλωση των ημερών των ανθρώπων, Ψαλμοί 102:3· αλλά με την παρομοίωση του σύννεφου εδώ δεν σχεδιάζεται τόσο πολύ η ξαφνική εξαφάνιση της ζωής όσο η αμετάκλητη φύση της όταν έχει φύγει, όπως δείχνει η απόδοση ή η εφαρμογή που ακολουθεί: έτσι αυτός που κατεβαίνει στον τάφο δεν θα ανέβει πλέον· ο τάφος είναι το σπίτι ή το μακρινό σπίτι στο οποίο όλοι πρέπει να πάνε, καθώς είναι ο διορισμός του Θεού ότι όλοι πρέπει να πεθάνουν ή να είναι στην κατάσταση των νεκρών· που εννοείται με τον τάφο, αφού όλοι δεν θάβονται στη γη· και αυτό, όπως εδώ, εκφράζεται συχνά σαν να ήταν η πράξη του ανθρώπου που φέρεται εδώ· και όταν σχεδιάζει ταφή στη γη, είναι με μεγάλη καταλληλότητα που ονομάζεται κατέβασμα· και οπωσδήποτε, όμως η κατάσταση των νεκρών είναι κατάσταση ταπείνωσης, ένα κατέβασμα από όλη τη μεγαλοπρέπεια, την τιμή και τη δόξα της παρούσας κατάστασης, που όλα βρίσκονται στη σκόνη· και όταν αυτή είναι η περίπτωση του ανθρώπου, δεν ανεβαίνει πλέον από αυτήν, δηλαδή από τον εαυτό του, με τη δική του δύναμη· κανείς εκτός από τον Χριστό, που είναι Θεός πάνω από όλα, δεν το έκανε ποτέ αυτό· ή κανείς φυσικά ή από τους νόμους της φύσης, γιατί τίποτα λιγότερο από παντοδύναμη δύναμη δεν μπορεί να το επιτύχει αυτό· πρέπει να γίνει με εξαιρετικό τρόπο και δεν είναι λιγότερο από θαυματουργική λειτουργία· ούτε αυτό θα γίνει μέχρι τη γενική ανάσταση των δικαίων και των αδίκων, όταν όλοι όσοι είναι στους τάφους τους θα βγουν, οι μεν στην ανάσταση της ζωής και οι δε στην ανάσταση της καταδίκης· εκτός από μερικές λίγες περιπτώσεις, όπως ο γιος της Σουναμίτιδας, Β' Βασιλέων 4:32· ο άνθρωπος που άγγιξε τα οστά του προφήτη Ελισαίου, Β' Βασιλέων 13:21· η κόρη του Ιαείρου, Μάρκος 5:41· ο γιος της χήρας της Ναΐν, Λουκάς 7:14· ο Λάζαρος, Ιωάννης 11:43· και εκείνοι που αναστήθηκαν κατά την ανάσταση του Κυρίου μας, Ματθαίος 27:53· αυτό εξηγείται περαιτέρω στον Ιώβ 7:10.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ καταλήγει υπογραμμίζοντας την αμετάκλητη αναχώρηση από το σπίτι και τον τόπο. Στίχος 10. Δεν θα επιστρέψει πλέον στο σπίτι του,.... Με κυριολεκτική έννοια, χτισμένο ή νοικιασμένο από αυτόν ή οπωσδήποτε στο οποίο κατοικούσε· και αν είναι καλός άνθρωπος, δεν θα έχει επιθυμία να επιστρέψει σε αυτό πλέον, έχοντας καλύτερο σπίτι, σπίτι που δεν είναι φτιαγμένο με χέρια, αιώνιο στους ουρανούς· ή με μεταφορική έννοια, είτε το σώμα του, το γήινο σπίτι της σκηνής του, σπίτι από πηλό, που έχει το θεμέλιό του στη σκόνη· σε αυτό δεν θα επιστρέψει μέχρι την ανάσταση, όταν θα ξαναχτιστεί και θα προετοιμαστεί για την καλύτερη υποδοχή και διαμονή του· ή αλλιώς την οικογένειά του, στην οποία δεν θα επιστρέψει ξανά, για να έχει οποιαδήποτε σχέση μαζί τους σε οικιακές υποθέσεις ή σε μέρος της εργασίας της ζωής, όπως είπε ο Δαβίδ για το παιδί του όταν πέθανε, 'Θα πάω σε αυτόν, αλλά αυτός δεν θα επιστρέψει σε εμένα', Β' Σαμουήλ 12:23· ούτε ο τόπος του θα τον γνωρίζει πλέον· ο τόπος του αξιώματός του ή μάλλον της κατοικίας του· το σπίτι της κατοικίας του, τα αγροκτήματά του και τα χωράφια του, τα κτήματά του και οι περιουσίες του δεν θα τον γνωρίζουν πλέον, δεν θα τον αναγνωρίζουν ούτε θα τον παραδέχονται ως κύριο, ιδιοκτήτη και κάτοχο, αυτά, ερχόμενα με τον θάνατό του σε άλλα χέρια, που τώρα θεωρούνται ως τέτοια· ή οι κάτοικοι του τόπου, της χώρας, της πόλης, της κωμόπολης, του χωριού και του σπιτιού στο οποίο ζούσε, δεν θα τον γνωρίζουν πλέον· μη φαινόμενος πλέον μεταξύ τους, σύντομα θα ξεχαστεί· εκτός όψεως, εκτός νου β. β 'Linquenda tellus et domus', κ.λπ. Οράτιος. Carmin. λ. 2. Ωδή 14. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού αισθάνεστε τα ορισμένα όρια των δικών σας ημερών να πιέζουν πάνω σας; 2. Πώς διαμορφώνει η εικόνα του καθημερινού πολέμου ή της υπηρεσίας την άποψή σας για τις παρούσες δοκιμασίες; 3. Τι ελπίδα παραμένει όταν οι γήινες ημέρες εξαφανίζονται σαν σύννεφο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ἐν μέσω τῆς μάχης καὶ τῆς κόπωσης τούτων τῶν φευγαλέων ἡμερῶν, στερέωσε τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὸν Λυτρωτήν, ὅστις ἐνίκησε τὸν τάφον διὰ τῆς χάριτος Αὐτοῦ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀριθμῶμεν ὀρθῶς τὰς ὥρας ἡμῶν, ἀναπαύοντες τὴν ταραγμένην ζωήν μας ἐν τῷ ἀμεταβλήτῳ Σου σκοπῷ, ἕως ὅτου τελειώσῃ ἡ νὺξ τοῦ μόχθου καὶ ἀνατείλῃ ἡ αὐγή. Χάρισον ἡμῖν ὑπομονὴν νὰ περιμένωμεν ἐν ἐλπίδι καὶ δύναμιν νὰ ζῶμεν κάθε ὑπολειπόμενη στιγμὴ μόνον πρὸς δόξαν Σου. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →