Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών
Β' Χρονικών 25-28 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στα κεφάλαια 25-28 της Β' Χρονικών συναντούμε βασιλείς των οποίων οι μισοκαρδιακές επιλογές και η σταθερή πιστότητα εξακολουθούν να μιλούν για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνουμε τις δικές μας ζωές ενώπιον του Θεού. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν αποκαλύπτει τόσο την προειδοποίηση όσο και την ενθάρρυνση που κρύβονται σε αυτές τις αρχαίες βασιλείες, προσκαλώντας μας να εξετάσουμε πού είναι πραγματικά στραμμένες οι καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 25 έως 28 της Β' Χρονικών. Ακούστε τα αντιθετικά πορτρέτα του Αμασία, του Ιωαθάμ και του Άχαζ. Προσέξτε τις στιγμές που κάθε βασιλιάς είτε ζητά τον Κύριο είτε αποστρέφεται, και αφήστε την αφήγηση να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα φέρει ο Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας την κρίση του χρονικογράφου για τον Αμασία.
Ο χαρακτήρας αυτού του Αμασία, ενός από τους βασιλείς του Ιούδα, συνοψίζεται από τον χρονικογράφο σε ένα καταδικαστικό επίγραμμα: 'Έκανε το ορθό ενώπιον του Κυρίου, αλλά όχι με τέλεια καρδιά.' Ήταν ένας από εκείνους τους μισομισούς ανθρώπους, ή όπως λέει ο Ωσηέ, 'μια πίτα που δεν γύρισε', καμένη μαύρη από τη μία πλευρά και ωμή ζύμη από την άλλη. Έτσι, όταν ανέβηκε στον θρόνο, με την ορμή και την αλαζονεία της νεότητας, άρχισε αμέσως να στοχεύει σε κατακτήσεις στα γειτονικά μικρά κράτη· και για να ενισχυθεί, μίσθωσε 'εκατό χιλιάδες ισχυρούς άνδρες ανδρείας' από τον Ισραήλ για εκατό τάλαντα αργύρου. Το να ζητά βοήθεια από τον Ισραήλ ήταν, κατά την άποψη ενός προφήτη, ισοδύναμο με την απόρριψη της βοήθειας από τον Θεό. Έτσι ένας άνθρωπος του Θεού έρχεται σε αυτόν και τον προειδοποιεί ότι ο Κύριος δεν είναι με τον Ισραήλ και ότι η συμμαχία δεν επιτρέπεται γι' αυτόν. Αλλά, αντί να υποχωρήσει στη συμβουλή του προφήτη, την αποκρούει με αυτό το ακατάλληλο ερώτημα: 'Αλλά τι θα κάνουμε για τα εκατό τάλαντα που έδωσα στον στρατό του Ισραήλ;' Δεν ενδιαφέρεται να ρωτήσει αν η συμβουλή που λαμβάνει είναι σωστή ή λάθος, ή αν αυτό που σκοπεύει να κάνει είναι σύμφωνο ή αντίθετο με το θέλημα του Θεού, αλλά παρακάμπτοντας όλα αυτά τα ερωτήματα, προσκολλάται αμέσως στην κατώτερη σκέψη της σκοπιμότητας-'Τι θα γίνει με εμένα αν κάνω όπως θα ήθελε αυτός ο προφήτης; Τι μεγάλη απώλεια θα είναι τα εκατό τάλαντα! Είναι υπερβολικό να θυσιάσει κανείς για έναν τέτοιο ενδοιασμό. Δεν μπορεί να γίνει.'Στη συνέχεια εξετάζει το ακατάλληλο ερώτημα που θέτει ο Αμασίας σχετικά με τις συνέπειες.
Το ονομάζω ακατάλληλο επειδή το σφάλμα του Αμασία, και το σφάλμα πολλών από εμάς, δεν ήταν ότι έλαβε υπόψη τις συνέπειες, αλλά ότι τις έλαβε υπόψη τη λάθος στιγμή. Το ερώτημα έπρεπε να έρθει δεύτερο, όχι πρώτο. Η πρώτη ασχολία του Αμασία έπρεπε να είναι να δει καθαρά ποιο ήταν το καθήκον· και μετά, και όχι πριν, η επόμενη ασχολία έπρεπε να είναι να εξετάσει τις συνέπειες.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει την βαθύτερη υπόσχεση που περιέχεται στην απάντηση του προφήτη.
Αλλά η έννοια με την οποία η θριαμβευτική απάντηση του προφήτη είναι αληθινή είναι πολύ υψηλότερη. 'Ο Κύριος είναι ικανός να σου δώσει πολύ περισσότερα από αυτά'· τι είναι το 'περισσότερα'; χίλια τάλαντα; Όχι· το 'πολύ περισσότερο' που ο χριστιανισμός μας έχει εκπαιδεύσει να κατανοούμε ότι εννοείται στα βάθη μιας τέτοιας υπόσχεσης είναι, πρώτα απ' όλα, ο χαρακτήρας. Κάθε άνθρωπος που θυσιάζει κάτι για χάρη πεποιθήσεων καθήκοντος κερδίζει περισσότερα από ό,τι χάνει, επειδή αποκτά εσωτερική ευγένεια και δύναμη, για να μην αναφέρουμε τη γλυκιά ζεστασιά μιας συνειδητής έγκρισης. Και ενώ αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής, είναι ιδιαίτερα αληθινό όσον αφορά τις θυσίες που γίνονται από χριστιανική αρχή. Όσο καταστροφικά κι αν είναι τα εξωτερικά αποτελέσματα, τα εσωτερικά αποτελέσματα της πιστότητας είναι τόσο μεγαλύτερα και γλυκύτερα και ευγενέστερα από όλες τις εξωτερικές κακές συνέπειες που μπορεί να ακολουθήσουν, ώστε είναι 'καλή πολιτική' για έναν άνθρωπο να πτωχεύσει τον εαυτό του για χάρη του Χριστού, για χάρη των διαρκών πλούτων—τα οποία ο ίδιος ο Κύριός μας εξηγεί ότι είναι συνώνυμα με τη δικαιοσύνη—που θα έρθουν έτσι. Αυτός που κερδίζει δύναμη και χριστοειδή χαρακτήρα θυσιάζοντας για τον Χριστό έχει κερδίσει πολύ περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να χάσει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν στρέφεται στον Ιωαθάμ για να απεικονίσει τη δύναμη που βρίσκεται στην οργάνωση της ζωής ενώπιον του Θεού.
Έτσι λοιπόν, αν ξεκινήσουμε, όπως ήταν, από το κάτω μέρος, όπως πρέπει να κάνουμε, μελετώντας έναν χαρακτήρα, παίρνοντας πρώτα το βαθύτερο πράγμα και αρπάζοντας την σπερματική και βλαστική αρχή του όλου, αυτό το κείμενο μας υπενθυμίζει ότι—Το μυστικό της αληθινής δύναμης βρίσκεται στη συνεχή αναγνώριση ότι η ζωή ζει 'Ενώπιον του Κυρίου του Θεού μας.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις τρέχουσες αποφάσεις σας πειράζεστε να θέσετε πρώτα το ερώτημα του Αμασία; Πώς θα μπορούσε η συνεχής επίγνωση της ζωής ενώπιον του Κυρίου να αναδιατάξει μία συνήθεια αυτή την εβδομάδα; Ποια 'εκατό τάλαντα' σας προσκαλούν να απελευθερώσετε με εμπιστοσύνη ότι ο Θεός μπορεί να δώσει περισσότερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ ζητῶμεν πρῶτον ὅ,τι εἶναι ὀρθὸν ἐνώπιόν Σου, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὸ κόστος. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, σχημάτισον ἐν ἡμῖν τὴν σταθερὰν συνήθειαν νὰ διευθετῶμεν τὰς ὁδούς μας ἐνώπιον τοῦ προσώπου Σου, ὥστε δύναμις καὶ εἰρήνη νὰ χαρακτηρίζουν τὴν πορείαν μας. Ὅταν μικρότεροι θησαυροὶ μᾶς δελεάζουν νὰ παρεκκλίνωμεν, ὑπενθύμισόν μας ὅτι Σὺ δύνασαι νὰ δώσῃς πολὺ περισσότερα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι περιπατοῦν πιστῶς, διὰ τοῦ Ἰησοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →