← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 6 — με τον Συμεών

Ματθαίος 6Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον ήσυχο ρυθμό της αγγλικανικής ευλάβειας στρεφόμαστε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την καθημερινή τροφή της Εκκλησίας. Σήμερα ο διδάσκαλος του Καίμπριτζ μας εισάγει στο έκτο κεφάλαιο του Ματθαίου, όπου ο Κύριός μας καθοδηγεί τους μαθητές του στην κρυφή ζωή της δικαιοσύνης. Οι μετρημένες προτάσεις του Συμεών μας προσκαλούν να εξετάσουμε την ελεημοσύνη, την προσευχή και τον αγιασμό του θείου Ονόματος, κατευθύνοντας πάντα την καρδιά προς τον Πατέρα που βλέπει εν κρυπτώ. Ας ανάψουν αυτά τα αρχαία λόγια, που τώρα τοποθετούνται ενώπιόν μας, ένα μοναδικό μάτι και ένα ειλικρινές πνεύμα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο έκτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Ματθαίου. Με αργή ευλάβεια ακούμε τη φωνή του Χριστού καθώς διδάσκει τον τρόπο της αποδεκτής ελεημοσύνης, τη στάση της μυστικής προσευχής και τα εναρκτήρια λόγια της προσευχής που ο ίδιος παρέχει. Ας χορηγήσει το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους στίχους προσεκτικές και υπάκουες καρδιές.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ξεκινά προτιμώντας την περιθωριακή ανάγνωση της δικαιοσύνης. Ο μακάριος Κύριός μας θεωρεί δεδομένο ότι όλοι οι μαθητές του θα βρεθούν τηρούντες το ίδιο το καθήκον· και γι' αυτό δεν σταματά για να τονίσει την αναγκαιότητά του· αλλά δίνει απλώς οδηγίες σχετικά με αυτό, ώστε να εκτελείται προς το μέγιστο όφελος των ιδίων και προς τη μέγιστη τιμή του Θεού. Αντί της λέξης που στον πρώτο στίχο μεταφράζεται «ελεημοσύνη», υπάρχει στο περιθώριο των Βιβλίων μας η λέξη «δικαιοσύνη»· η οποία, στο σύνολο, είναι η προτιμότερη ανάγνωση· καθώς αποφεύγει την ταυτολογία που προφανώς υπάρχει στο χωρίο όπως στέκεται τώρα. Το χωρίο σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση απαιτεί, πρώτον, η δικαιοσύνη μας γενικά να στερείται επίδειξης· και, έπειτα, να φυλαγόμαστε από την επίδειξη, ιδιαίτερα σε εκείνα τα καθήκοντα, τα οποία, ως Χριστιανοί, είμαστε υποχρεωμένοι να εκτελούμε. Προχωρεί στην εξέταση της καρδιάς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων. Και οι αμαρτίες και τα καθήκοντα παρουσιάζονται εδώ ενώπιόν μας στο ορθό τους φως: οι αμαρτίες της καρδιάς καταδικάζονται, όχι λιγότερο από εκείνες της εξωτερικής πράξης· και τα καθήκοντα που εκτελούνται χωρίς ορθά κίνητρα και διαθέσεις δείχνονται ότι στερούνται κάθε πραγματικής αξίας. Εξ αυτού προειδοποιούμαστε να προσέχουμε κυρίως την καρδιά, και να κρίνουμε την κατάστασή μας εξ ολοκλήρου από ό,τι βρίσκουμε εκεί. Εάν, παραδείγματος χάριν, έχουμε συνηθίσει να διανέμουμε ελεημοσύνες, δεν πρέπει επομένως να συμπεράνουμε ότι ευαρεστήσαμε τον Θεό, εκτός εάν, μετά από εξέταση των ιδίων καρδιών μας, έχουμε τη μαρτυρία της συνειδήσεώς μας ότι επιθυμούσαμε να τον ευαρεστήσουμε. Ομοίως, εάν έχουμε αφοσιωθεί στην προσευχή, δεν πρέπει να φανταστούμε ότι οι προσευχές μας έγιναν δεκτές, εκτός εάν προσφέρθηκαν με ειλικρίνεια και αλήθεια. Ο Συμεών έπειτα διορθώνει παρεξηγήσεις σχετικά με το μήκος των προσευχών. ] Αλλά θα έπρεπε να έχουμε ορθότερες αντιλήψεις περί της Θεότητας, παρά να φανταζόμαστε ότι απαιτεί, ή αποδέχεται, τέτοιες υπηρεσίες όπως αυτές— [Δεν εννοούμε να πούμε ότι πρόσωπα δεν μπορούν να ωφεληθούν και να γίνουν δεκτά παρατείνοντας τις υπηρεσίες τους σε οποιαδήποτε έκταση, όταν τα πνεύματά τους είναι ευλαβή και οι καρδιές τους διευρυμένες· διότι ο ίδιος ο Κύριός μας πέρασε ολόκληρες νύχτες σε προσευχή και σε κοινωνία με τον Θεό του· ούτε λέμε ότι όλες οι επαναλήψεις των ιδίων αιτημάτων πρέπει αναγκαστικά να είναι δεισιδαιμονικές· διότι ο ίδιος ο Κύριός μας, τρεις φορές μέσα στον χώρο μιας ώρας, αποσύρθηκε για προσευχή, και έχυσε την ψυχή του με ακριβώς τα ίδια λόγια [Σημείωση: Ματθαίος 26:44 .]: αλλά πρέπει να εννοηθεί ότι η αποδοχή των προσευχών μας δεν εξαρτάται από το μήκος τους. Ο Θεός δεν χρειάζεται να πληροφορηθεί, ή να πεισθεί, από εμάς: είναι παντογνώστης, και «γνωρίζει τι χρειαζόμαστε, προτού το ζητήσουμε από αυτόν»· και είναι πανεύσπλαχνος, και είναι απείρως πιο πρόθυμος να δώσει παρά εμείς να ζητήσουμε.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών καταλήγει δείχνοντας το αδύνατο της δικαίωσης διά των έργων. Πόσο αδύνατο είναι για οποιονδήποτε άνθρωπο να δικαιωθεί διά των έργων του νόμου— [Δεν ερευνούμε τώρα κανένα είδος χονδροειδούς αμαρτίας: θα υποθέσουμε ότι όλοι μας είμαστε ελεύθεροι από κάθε τέτοια κατηγορία· και ότι οι ζωές μας έχουν δαπανηθεί εξ ολοκλήρου στο να κάνουμε το καλό: όμως ποιος ανάμεσά μας θα παρουσίαζε τις ελεημοσύνες του ενώπιον του Θεού που ερευνά τις καρδιές, και θα τον προκαλούσε να βρει ελάττωμα σε αυτές; — — — Εάν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, πρέπει να αποκηρύξουμε κάθε εμπιστοσύνη στη σάρκα, και να στηριζόμαστε μόνο στη λυτρωτική θυσία του Κυρίου Ιησού — — —] 2. Πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμαστε που ένας Σωτήρας έχει παρασχεθεί για εμάς— [Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο για να ζητήσει και να σώσει εμάς. Είναι ο Μέγας Αρχιερέας που «φέρει την ανομία των αγίων πραγμάτων μας», και θα μας ενδύσει με την άσπιλη στολή της δικαιοσύνης του, εφόσον είμαστε πρόθυμοι να αποβάλουμε «τα βρόμικα κουρέλια των ιδίων μας». Ας στραφούμε λοιπόν προς αυτόν, του οποίου τα έργα μόνο ήταν τέλεια. Τέλος εκθέτει την αληθινή χρήση της προσευχής. Είναι αλήθεια όχι γενικώς γνωστή, ότι η ίδια η διάθεση προς προσευχή είναι δώρο από τον Θεό· και ότι ο Θεός δεν δίνει επειδή προσευχόμαστε, αλλά μας διεγείρει να προσευχηθούμε, επειδή έχει προηγουμένως αποφασίσει να δώσει: και αυτή η αλήθεια, καλά αφομοιωμένη στον νου, θα μας διατηρεί εξίσου μακριά από μια αυθάδη παραμέληση της προσευχής, από τη μία πλευρά, και από μια δεισιδαιμονική χρήση της, από την άλλη.] Εκτός από τις προηγούμενες προφυλάξεις, θα προτείνουμε δύο ή τρεις άλλες, που προκύπτουν από μια πιο λεπτομερή προσοχή στο κείμενο, οι οποίες θα χρησιμεύσουν ως περαιτέρω εφαρμογή του θέματος— Φυλάξου λοιπόν, 1. Από την παραμέληση της προσευχής— [Ο Κύριός μας δεν επιτάσσει εδώ άμεσα την προσευχή ως καθήκον, αλλά θεωρεί δεδομένο ότι όλοι οι ακόλουθοί του θα προσεύχονται. Σε οποιαδήποτε άλλη υπόθεση εκτός αυτής, οι οδηγίες του θα έχαναν όλη τη δύναμή τους. Σε μεταγενέστερο μέρος αυτής της ομιλίας επιτάσσει και αυτό ως καθήκον, και εξαρτά από την εκτέλεσή του όλες τις ελπίδες λήψεως ευλογιών από τον Θεό.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην ελεημοσύνη ή την προσευχή μου παραμένει ακόμη η επιθυμία για ανθρώπινη προσοχή; Πώς θα μπορούσε ένα πιο μοναδικό μάτι να αλλάξει τον κρυφό ρυθμό της καθημερινής μου φιλανθρωπίας και μεσιτείας; Σε ποιο μέτρο στηρίζομαι στο τετελεσμένο έργο του Χριστού παρά σε οποιαδήποτε δικαιοσύνη δική μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Πάτερ, που βλέπεις εν κρυπτώ, χάρισε σε εμάς χάρη ώστε να δίνουμε και να προσευχόμαστε έτσι ώστε κάθε κίνηση της καρδιάς να ζητά μόνο τη δόξα σου. Καθάρισε μας από την υπολανθάνουσα αγάπη του επαίνου· δίδαξέ μας τη μακαριότητα του ταμείου και τη σιωπή του αριστερού χεριού. Πάνω απ' όλα, στήριξε την εμπιστοσύνη μας όχι σε κανένα έργο δικό μας αλλά στα μόνα προσόντα του αγαπητού σου Υιού, ώστε, δικαιωθέντες διά πίστεως, να σε υπηρετούμε με ελεύθερο και παιδικό πνεύμα. Δέξου τις ατελείς προσευχές μας, αγίασε το Όνομά σου σε όλους τους τρόπους μας, και φέρε μας στο τέλος σε εκείνη την ανοικτή ανταπόδοση που ετοίμασες για εκείνους που σε αγαπούν· διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →