Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος
Τίτος 3 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η επιστολή προς Τίτον εκθέτει την τάξη του οίκου του Θεού μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της θείας κυριαρχίας επί όλων των ανθρώπινων υποθέσεων. Στο τρίτο κεφάλαιο ο απόστολος στρέφεται από τον διορισμό πρεσβυτέρων και την ανασκευή της ψευδούς διδασκαλίας στην συμπεριφορά των πιστών προς τις πολιτικές αρχές και προς αλλήλους. Η διδασκαλία στηρίζεται στο ίδιο θεμέλιο που διέπει όλη την βουλή του Θεού: την απόλυτη αδυναμία του πεσμένου ανθρώπου να συστήσει τον εαυτό του στην θεία εύνοια και το κυρίαρχο έλεος που αναγεννά και ανανεώνει σύμφωνα με τον εκλεκτικό σκοπό του Πατρός. Η πολιτική υποταγή, τα καλά έργα και η αποφυγή της έριδας δεν παρουσιάζονται ως αξιομίσθια πράξεις αλλά ως οι ορισμένοι καρποί μιας σωτηρίας που προέρχεται εξ ολοκλήρου έξω από τον αμαρτωλό. Το χωρίο επομένως συνδέει την εξωτερική ειρήνη της πολιτείας και την εσωτερική ανανέωση που επιτελείται από το Άγιο Πνεύμα, δείχνοντας ότι και τα δύο διατάσσονται από το ίδιο αμετάβλητο θέλημα που δικαιώνει τον ασεβή χωρίς έργα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το κεφάλαιο μία φορά χωρίς διακοπή. Παρατηρήστε πώς η εντολή για υποταγή στους άρχοντες θεμελιώνεται αμέσως στην ανάμνηση της πρώην δουλείας στην αμαρτία. Σημειώστε την έντονη αντίθεση ανάμεσα σε ό,τι ήταν κάποτε οι πιστοί και σε ό,τι τους έκαναν η χρηστότητα και το έλεος του Θεού. Προσέξτε την ρητή άρνηση ότι τα έργα συμβάλλουν στην δικαίωση και την θετική διακήρυξη ότι η αναγέννηση και η ανανέωση έρχονται μόνο από το Άγιο Πνεύμα. Σημειώστε την προκύπτουσα υποχρέωση να διατηρούνται τα καλά έργα και την προειδοποίηση κατά εκείνων που προκαλούν διχασμό. Αυτά τα νήματα μαζί παρουσιάζουν το συνεπές πρότυπο της χάριτος που προηγείται και παράγει υπακοή μέσα στον λαό της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει απαιτώντας να υπενθυμίζεται στους πιστούς να υποτάσσονται σε αρχές και εξουσίες, να υπακούουν και να είναι έτοιμοι για κάθε καλό έργο. Αυτό δεν είναι απλή συμβουλή φρονήσεως αλλά αναγνώριση ότι ο Θεός έχει θεσπίσει την πολιτική τάξη για τον περιορισμό της κακίας και την διατήρηση της εξωτερικής ειρήνης. Η ίδια κυριαρχία που εκλέγει και καλεί διορίζει επίσης τους άρχοντες· επομένως η αντίσταση στην έννομη εξουσία είναι αντίσταση στην διάταξη του Θεού. Ο απόστολος δεν θεμελιώνει αυτό το καθήκον στην προσωπική δικαιοσύνη των αρχόντων αλλά στην ίδια την θεία αποστολή, αποκόπτοντας έτσι την φυσική ροπή των αναγεννημένων να απαλλάσσουν τον εαυτό τους από την υποταγή λόγω της απιστίας του άρχοντος.
Ο λόγος για τέτοια υποταγή παρέχεται από την υπενθύμιση του τι ήταν κάποτε οι ίδιοι οι πιστοί: άφρονες, απειθείς, πλανημένοι, δουλεύοντας σε ποικίλες επιθυμίες και ηδονές, ζώντας εν κακία και φθόνω, μισητοί και μισούντες αλλήλους. Αυτός ο κατάλογος δεν είναι ρητορική υπερβολή αλλά η ακριβής περιγραφή της ακατάστατης καταστάσεως υπό την διαθήκη των έργων. Κάθε πρόσωπο έξω από τον Χριστό παραμένει υπό την ίδια καταδίκη· η διαφορά μεταξύ της εκκλησίας και του κόσμου δεν είναι έμφυτη καλοσύνη αλλά το διακρίνον έλεος του Θεού. Υπενθυμίζοντας την πρώην κατάστασή τους ο απόστολος ταπεινώνει την υπερηφάνεια και μετριάζει την αυστηρότητα προς εκείνους που ακόμη βρίσκονται στην άγνοια.
Η μετάβαση από εκείνη την πρώην κατάσταση αποδίδεται εξ ολοκλήρου στην εμφάνιση της χρηστότητας και της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Η σωτηρία δεν λέγεται ότι στηρίζεται σε κανένα έργο δικαιοσύνης που έκαναν οι πιστοί· η άρνηση είναι απόλυτη. Αντιθέτως, κατά το έλεός του ο Θεός τους έσωσε διά του λουτρού της αναγεννήσεως και της ανανεώσεως του Αγίου Πνεύματος, το οποίο εξέχεε πλουσίως διά του Ιησού Χριστού. Η δικαίωση ακολουθεί ως η έννομη συνέπεια: δικαιωθέντες κατά χάριν οι πιστοί γίνονται κληρονόμοι κατά την ελπίδα της αιωνίου ζωής. Το έργο του Πνεύματος είναι επομένως και αιτιώδες και επιβεβαιωτικό· η αναγέννηση προηγείται και καθιστά δυνατή την πίστη διά της οποίας λαμβάνεται η δικαίωση, ενώ η δικαίωση με τη σειρά της εξασφαλίζει την κληρονομία.
Από αυτή την πηγή ρέει η υποχρέωση να διατηρούνται τα καλά έργα. Εκείνοι που πίστεψαν στον Θεό διατάσσονται να προσέχουν να τα διατηρούν, διότι τέτοια έργα είναι η ορθή απόδειξη της αναγεννήσεως και το ορισμένο μέσο διά του οποίου η εκκλησία κοσμεί την διδασκαλία του Θεού. Το ίδιο χωρίο που αρνείται στα έργα κάθε θέση στην δικαίωση επιβεβαιώνει την αναγκαιότητά τους ως καρπού. Ο πιστός δεν εργάζεται για να αποκτήσει εύνοια αλλά εργάζεται επειδή η εύνοια έχει ήδη αποκτηθεί.
Το κεφάλαιο κλείνει με προειδοποίηση κατά των μωρών ζητημάτων, γενεαλογιών, ερίδων και φιλονικιών περί του νόμου. Τέτοιες διαμάχες είναι ασύμφορες και μάταιες. Άνθρωπος αιρετικός μετά την πρώτη και δεύτερη νουθεσία να απορρίπτεται, διότι ανατρέπει την ιδία του την ψυχή και ταράσσει την ειρήνη της εκκλησίας. Το πρότυπο είναι συνεπές: η χάρις παράγει τάξη, πολιτική και εκκλησιαστική· η απομάκρυνση από την χάριν οδηγεί σε αταξία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται σε όλη την αποστολική γραφή. Το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους ομοίως θεμελιώνει την πολιτική υποταγή στην θεία αποστολή της εξουσίας και προειδοποιεί ότι η αντίσταση είναι αντίσταση στον Θεό. Το δεύτερο κεφάλαιο της προς Εφεσίους ιχνηλατεί την σωτηρία στο έλεος μόνο, αποκλείοντας τα έργα μήπως καυχηθεί κάποιος, όμως αμέσως προχωρεί στην δημιουργία των πιστών για καλά έργα. Η πρώτη επιστολή του Πέτρου συνδέει την υποταγή στους άρχοντες με την ανάμνηση ότι οι πιστοί κάποτε δεν ήταν λαός αλλά τώρα είναι λαός του Θεού. Αυτά τα χωρία μαζί εκθέτουν την διαθηκική συνέχεια μεταξύ των παλαιών και νέων οικονομιών: ο ίδιος Θεός που διέταξε την ζωή του Ισραήλ υπό άρχοντες και ιερείς διατάσσει την ζωή της εκκλησίας υπό άρχοντες και πρεσβυτέρους, διατηρώντας πάντοτε την διάκριση μεταξύ του εδάφους της αποδοχής και του καρπού της αποδοχής.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η ανάμνηση της πρώην καταστάσεώς σας υπό την αμαρτία συγκρατεί τόσο την υπερηφάνεια προς τους απίστους όσο και την ανυπομονησία προς τις πολιτικές αρχές;
Πώς επηρεάζει την άρνηση ότι τα έργα συμβάλλουν στην δικαίωση τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκετε τα καλά έργα μέσα στον οίκο σας, το επάγγελμά σας και την εκκλησία σας;
Πού μπορεί ο πειρασμός να εμπλακείτε σε ασύμφορες διαμάχες περί του νόμου να απειλεί τώρα την ειρήνη της εκκλησίας ή την σαφήνεια του ευαγγελίου στο δικό σας περιβάλλον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε, που διορίζεις τόσο τους καιρούς των εθνών όσο και την αναγέννηση των εκλεκτών σου, δώρισε στον λαό σου χάριν να τιμούν τους άρχοντες που έθεσες επάνω τους και να διατηρούν καλά έργα ως την ορθή απόδειξη του ελέους σου. Μνημόνευέ μας στην πρώην κατάστασή μας, ώστε να μην υψώνουμε τον εαυτό μας πάνω από εκείνους που ακόμη βρίσκονται στο σκότος. Έκχεε το Πνεύμα σου εκ νέου, ώστε το λουτρό της αναγεννήσεως να ανανεώνει καθημερινώς τους νόες μας και η ελπίδα της αιωνίου ζωής να διέπει την συμπεριφορά μας. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από μάταιες φιλονικίες και από εκείνους που ανατρέπουν ψυχές· κράτησέ μας σταθερούς στην διδασκαλία που παραδόθηκε άπαξ, ώστε να κοσμούμε το ευαγγέλιο της χάριτός σου και τέλος να κληρονομήσουμε την επαγγελία κατά τον ίδιο σου τον σκοπό. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.