← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ

Απολογία — Περί Πολιτικής Τάξης — Βιβλίο της Συμφωνίας

Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ 15Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord)15 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ πραγματεύεται την ορθή θέση της πολιτικής εξουσίας εντός της χριστιανικής ζωής. Στο τμήμα Περί Πολιτικής Τάξης οι ομολογητές διακρίνουν προσεκτικά τη πνευματική βασιλεία του Χριστού από την εξωτερική διακυβέρνηση των κρατών και των οικογενειών. Αυτή η διδασκαλία προστατεύει τις συνειδήσεις τόσο από τη μοναστική απομόνωση όσο και από επαναστατικές ανατροπές. Επιβεβαιώνει ότι οι νόμιμες πολιτικές δομές παραμένουν καλή δημιουργία του Θεού ακόμη και μετά την έλευση του Ευαγγελίου. Οι αναγνώστες καλούνται να δουν πώς αυτή η ομολογία απελευθερώνει τους πιστούς να υπηρετούν πιστά σε κάθε νόμιμη κλήση ενώ εμπιστεύονται μόνο τον Χριστό για την αιώνια δικαιοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στην Απολογία άρθρο Περί Πολιτικής Τάξης και αναγνώστε το ίδιο το κείμενο. Το τμήμα στηρίζεται ιδιαίτερα στους Ρωμαίους 13, Ματθαίον 5 και Έξοδο 20, δείχνοντας πώς το Ευαγγέλιο υποστηρίζει τις παρούσες πολιτικές διατάξεις αντί να τις αντικαθιστά με νέους νόμους. Αφήστε τα λόγια των ομολογητών να διασαφηνίσουν τη διάκριση μεταξύ της πνευματικής βασιλείας του Χριστού και της επίγειας εξουσίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει δεχόμενη το Δέκατο Έκτο Άρθρο χωρίς εξαίρεση. Το Δέκατο Έκτο Άρθρο το δέχονται οι αντίπαλοι χωρίς καμία εξαίρεση, στο οποίο ομολογήσαμε ότι είναι νόμιμο για τον χριστιανό να φέρει πολιτικό αξίωμα, να κάθεται σε κρίση, να αποφασίζει υποθέσεις κατά τους αυτοκρατορικούς νόμους και άλλους νόμους που ισχύουν σήμερα, να ορίζει δίκαιες τιμωρίες, να εμπλέκεται σε δίκαιους πολέμους, να ενεργεί ως στρατιώτης, να συνάπτει νόμιμα συμβόλαια, να κατέχει περιουσία, να δίνει όρκο όταν το απαιτούν οι άρχοντες, να συνάπτει γάμο· τέλος, ότι οι νόμιμες πολιτικές διατάξεις είναι καλές δημιουργίες του Θεού και θείες διατάξεις, τις οποίες ο χριστιανός μπορεί να χρησιμοποιεί με ασφάλεια. Προχωρεί να εξηγήσει τη διάκριση μεταξύ της βασιλείας του Χριστού και μιας πολιτικής βασιλείας. Όλο αυτό το θέμα σχετικά με τη διάκριση μεταξύ της βασιλείας του Χριστού και μιας πολιτικής βασιλείας έχει εξηγηθεί προς όφελος [προς τη θαυμαστά μεγάλη παρηγορία πολλών συνειδήσεων] στη γραμματεία των συγγραφέων μας, [δηλαδή] ότι η βασιλεία του Χριστού είναι πνευματική [καθόσον ο Χριστός κυβερνά δια του Λόγου και της κήρυξης], δηλαδή αρχίζοντας στην καρδιά τη γνώση του Θεού, τον φόβο του Θεού και την πίστη, την αιώνια δικαιοσύνη και την αιώνια ζωή· εν τω μεταξύ μας επιτρέπει εξωτερικά να χρησιμοποιούμε νόμιμες πολιτικές διατάξεις κάθε έθνους στο οποίο ζούμε, όπως μας επιτρέπει να χρησιμοποιούμε ιατρική ή την τέχνη της οικοδομής, ή τροφή, ποτό, αέρα. Ούτε το Ευαγγέλιο φέρνει νέους νόμους σχετικά με την πολιτική κατάσταση, αλλά διατάζει να υπακούμε στους παρόντες νόμους, είτε έχουν διατυπωθεί από εθνικούς είτε από άλλους, και ότι σε αυτή την υπακοή πρέπει να ασκούμε αγάπη. Διότι ο Καρλστάντ ήταν παράφρων επιβάλλοντας σε εμάς τους δικαστικούς νόμους του Μωυσή. Σχετικά με αυτά τα θέματα, οι θεολόγοι μας έχουν γράψει πιο πλήρως, επειδή οι μοναχοί διέδωσαν πολλές ολέθριες γνώμες στην Εκκλησία. Η Ομολογία στη συνέχεια διορθώνει λάθη που συγχέουν το Ευαγγέλιο με πολιτικούς κανονισμούς. Ονόμασαν κοινότητα περιουσίας την πολιτεία του Ευαγγελίου· είπαν ότι το να μην κατέχει κανείς περιουσία, το να μην υπερασπίζεται τον εαυτό του ενώπιον του νόμου [να μην έχει σύζυγο και παιδί], ήταν ευαγγελικές συμβουλές. Αυτές οι γνώμες επισκιάζουν πολύ το Ευαγγέλιο και τη πνευματική βασιλεία [ώστε δεν κατανοήθηκε καθόλου τι είναι η χριστιανική ή πνευματική βασιλεία του Χριστού· συνέθεσαν τη κοσμική βασιλεία με τη πνευματική, από όπου προέκυψαν πολλές ταραχές και στάσεις, βλαβερή διδασκαλία], και είναι επικίνδυνες για την πολιτεία. Διότι το Ευαγγέλιο δεν καταστρέφει το Κράτος ή την οικογένεια [αγοραπωλησίες και άλλους πολιτικούς κανονισμούς], αλλά πολύ περισσότερο τις εγκρίνει, και διατάζει να τις υπακούμε ως θεία διάταξη, όχι μόνο εξαιτίας τιμωρίας, αλλά και εξαιτίας συνειδήσεως. Απευθύνεται περαιτέρω στο αξίωμα του άρχοντα και τη δημόσια αποκατάσταση. Το Ευαγγέλιο απαγορεύει την ιδιωτική αποκατάσταση [ώστε κανείς να μην παρεμβαίνει στο αξίωμα του άρχοντα], και ο Χριστός το εμφυσά αυτό τόσο συχνά με τον σκοπό ότι οι απόστολοι δεν πρέπει να νομίζουν ότι οφείλουν να αρπάξουν τις κυβερνήσεις από εκείνους που κατείχαν διαφορετικά, όπως ονειρεύονταν οι Ιουδαίοι σχετικά με τη βασιλεία του Μεσσία, αλλά ότι μπορεί να γνωρίζουν ότι οφείλουν να διδάσκουν σχετικά με τη πνευματική βασιλεία ότι δεν αλλάζει την πολιτική κατάσταση. Επομένως η ιδιωτική αποκατάσταση απαγορεύεται όχι με συμβουλή, αλλά με εντολή, Ματθ. 5:39· Ρωμ. 12:19. Η δημόσια αποκατάσταση, η οποία γίνεται δια του αξιώματος του άρχοντα, δεν αποθαρρύνεται, αλλά διατάσσεται, και είναι έργο του Θεού, σύμφωνα με τον Παύλο, Ρωμ. 13:1 κ.ε. Τώρα τα διαφορετικά είδη δημόσιας αποκατάστασης είναι νομικές αποφάσεις, θανατική ποινή, πόλεμοι, στρατιωτική υπηρεσία. Είναι φανερό πόσο εσφαλμένα πολλοί συγγραφείς έχουν κρίνει σχετικά με αυτά τα θέματα [κάποιοι διδάσκαλοι έχουν διδάξει τέτοια ολέθρια λάθη ώστε σχεδόν όλοι οι ηγεμόνες, άρχοντες, ιππότες, υπηρέτες θεωρούσαν τη δική τους τάξη ως κοσμική, ασεβή και καταραμένη, κ.λπ.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η Ομολογία καταλήγει σημειώνοντας το όφελος αυτής της διδασκαλίας για εκείνους που ασχολούνται με πολιτικές υποθέσεις. Όλο αυτό το θέμα σχετικά με τις πολιτικές υποθέσεις έχει εκτεθεί τόσο σαφώς από τους θεολόγους μας ώστε πολύ πολλοί καλοί άνθρωποι απασχολούμενοι στο κράτος και στις επιχειρήσεις έχουν δηλώσει ότι ωφελήθηκαν πολύ, οι οποίοι προηγουμένως, ταραγμένοι από τη γνώμη των μοναχών, αμφέβαλλαν αν το Ευαγγέλιο επέτρεπε αυτά τα πολιτικά αξιώματα και τις επιχειρήσεις. Συνεπώς, αφηγηθήκαμε αυτά τα πράγματα ώστε και εκείνοι έξω να κατανοήσουν ότι με το είδος της διδασκαλίας που ακολουθούμε, η εξουσία των αρχόντων και η αξιοπρέπεια όλων των πολιτικών διατάξεων δεν υπονομεύονται, αλλά ενισχύονται ακόμη περισσότερο [και ότι μόνο αυτή η διδασκαλία δίνει αληθινή διδασκαλία για το πόσο εξαιρετικά ένδοξο αξίωμα, γεμάτο καλών χριστιανικών έργων, είναι το αξίωμα των ηγεμόνων]. Η σημασία αυτών των θεμάτων επισκιαζόταν πολύ προηγουμένως από εκείνες τις ανόητες μοναστικές γνώμες, οι οποίες προτιμούσαν πολύ περισσότερο την υποκρισία της πτωχείας και της ταπεινότητας από το κράτος και την οικογένεια, αν και αυτά έχουν την εντολή του Θεού, ενώ αυτή η πλατωνική κοινότητα [μοναχισμός] δεν έχει την εντολή του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει αυτή η διάκριση μεταξύ βασιλειών τον τρόπο που βλέπετε την καθημερινή σας εργασία ή τα πολιτικά σας καθήκοντα; Πού έχετε αισθανθεί πίεση να αντιμετωπίσετε το Ευαγγέλιο ως νέο σύνολο πολιτικών νόμων; Με ποιους τρόπους η διδασκαλία της ομολογίας φέρνει ειρήνη στη συνείδησή σας σχετικά με την εξουσία και την υπηρεσία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Απολογίας σχετικά με την πολιτική τάξη. Φύλαξέ μας από το να συγχέουμε τη πνευματική Σου βασιλεία με την επίγεια εξουσία, και δώσε μας σοφία να τιμούμε τις αρχές που έχεις τοποθετήσει πάνω μας. Ενίσχυσε όλους όσους υπηρετούν στην κυβέρνηση, στα δικαστήρια και στη στρατιωτική υπηρεσία, ώστε να ενεργούν δικαίως και με ακεραιότητα. Διαφύλαξε τις εκκλησίες μας τόσο από απομόνωση όσο και από επανάσταση, και ας παραμείνει το Ευαγγέλιο η μοναδική πηγή αιώνιας δικαιοσύνης στις καρδιές μας. Δια του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →