Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 11-12 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής από τον Ιωάννη Γκιλ και ακούμε καθώς ο λόγιος διδάκτορας ξεδιπλώνει τα τελετουργικά διατάγματα του Λευιτικού 11-12. Η προσεκτική κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ αποκαλύπτει πώς ο Κύριος διέκρινε τα καθαρά από τα ακάθαρτα για τον Ισραήλ, εκπαιδεύοντας τον λαό του στην αγιότητα ενώ προεικόνιζε μεγαλύτερες πραγματικότητες που εκπληρώθηκαν στον Χριστό. Η εξήγησή του αντλεί από αρχαίες πηγές, φυσική ιστορία και ραβινική γνώση για να φωτίσει κάθε φράση. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του, καλούμαστε να στοχαστούμε τόσο το γράμμα αυτών των αρχαίων εντολών όσο και τα διαρκή πνευματικά μαθήματα για την εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 11 και 12 του Λευιτικού με πνεύμα ευλαβικής προσοχής. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν τις οδηγίες του Κυρίου σχετικά με τα καθαρά και ακάθαρτα ζώα, τον καθαρισμό της γυναίκας μετά τον τοκετό και τις προσφορές που απαιτούνται για τον καθαρισμό της. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας τις προσεκτικές διακρίσεις που κάνει ο Κύριος και την επαναλαμβανόμενη κλήση στην αγιότητα που διατρέχει κάθε στίχο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει το τμήμα διευκρινίζοντας σε ποιους απευθύνονταν αρχικά αυτοί οι διατροφικοί νόμοι.
Στίχος 2. Λάλησε προς τους υιούς Ισραήλ λέγων, .... Διότι μόνο σε αυτούς ανήκουν οι ακόλουθοι νόμοι, και όχι στους εθνικούς, όπως ορθώς παρατηρεί ο Ιαρχί· αυτοί ήταν μέρη του τελετουργικού νόμου, ο οποίος δόθηκε ιδιαιτέρως σε αυτούς, και συνίστατο, μεταξύ άλλων, σε φαγητά και ποτά, και τώρα καταργήθηκε· διότι δεν είναι αυτό που εισέρχεται στον άνθρωπο που τον μολύνει· ούτε είναι κάτι κοινό ή ακάθαρτο από μόνο του, αλλά κάθε κτίσμα του Θεού είναι καλό αν λαμβάνεται με ευχαριστία.Ο Γκιλ συνεχίζει υπενθυμίζοντας την προηγούμενη ελευθερία που δόθηκε στους υιούς του Νώε.
Οι υιοί του Νώε είχαν πλήρη ελευθερία, χωρίς κανέναν περιορισμό ή περιορισμό, να χρησιμοποιούν για τροφή κάθε ζωντανό πλάσμα που κινούνταν πάνω στην επιφάνεια της γης· στην επιλογή αυτών αφέθηκαν να ασκήσουν τον λόγο και την κρίση τους, και αυτό ισχύει και για εμάς τώρα· αλλά επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν τόσο λεπτή όσφρηση όσο ορισμένα ζώα, και δεν μπορούν να διακρίνουν με τις αισθήσεις τους τόσο καλά όσο αυτά τι είναι πιο υγιεινό, αυτό καθιστά αναγκαία την άσκηση του λόγου και της κρίσης τους, και επειδή ο λαός των Ιουδαίων ήταν ειδικός λαός, για τον οποίο ο Κύριος είχε ιδιαίτερη φροντίδα· για χάρη της υγείας τους, και για να τους διαφυλάξει από ασθένειες στις οποίες ήταν επιρρεπείς, όπως η λέπρα και άλλες, και για να τους κατευθύνει σε ό,τι ήταν πιο ωφέλιμο και υγιεινό, τους έδωσε τους ακόλουθους νόμους· και μολονότι αυτοί δεν είναι υποχρεωτικοί για εμάς, εντούτοις μπορεί να αποτελούν οδηγία για εμάς, στη χρήση ό,τι μπορεί να είναι πιο κατάλληλο και κατάλληλο φαγητό για εμάς, λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορά των κλιμάτων και των συστάσεων των σωμάτων των ανθρώπων· όχι ότι πρέπει να υποθέσουμε ότι η περίπτωση της υγείας ήταν ο μόνος λόγος για την έκδοση αυτών των νόμων στους υιούς Ισραήλ, διότι άλλοι σκοποί, εκτός αυτού, μπορεί να θεωρηθεί ότι είχαν υπόψη· όπως να διαβεβαιώσει το κυρίαρχο δικαίωμά του στα πλάσματα, και τη διάθεσή τους σε αυτούς σύμφωνα με το θέλημα και την ευαρέσκειά του· να θέσει περιορισμό στις ορέξεις τους, για να αποτρέψει την πολυτέλεια, και να τους διδάξει αυταπάρνηση, και συμμόρφωση με το θέλημά του· καθώς επίσης για να τους κρατήσει περισσότερο μακριά από την παρέα και τη συναναστροφή των εθνικών, από τους οποίους διαφορετικά θα μπορούσαν να οδηγηθούν στην ειδωλολατρία· και για να τους δώσει αποστροφή προς τα είδωλά τους, στα οποία τα πλάσματα που απαγορεύονταν να φάνε, πολλά από αυτά ήταν είτε τότε είτε θα γίνονταν ιερά για αυτούς· και κυρίως για να διεγείρει φροντίδα για καθαρότητα, τόσο εσωτερική όσο και εξωτερική, και να δημιουργήσει στον άνθρωπο αποστροφή για εκείνες τις κακίες που μπορεί να συμβολίζονται από τις κακές ιδιότητες αρκετών από τα πλάσματα· και για να τους διδάξει τη διαφορά μεταξύ αγίων και ανίερων προσώπων, με τους οποίους θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να έχουν κοινωνία· βλέπε Πράξεις 10:11 αυτά είναι τα θηρία που θα φάτε μεταξύ όλων των θηρίων που είναι στη γη· δεν αναφέρονται ιδιαιτέρως εδώ, αλλά είναι στο Δευτερονόμιο 14:4 και είναι αυτά τα δέκα· ο βους, το πρόβατο, και η αίγα, το ελάφι, και το ζαρκάδι, και το πλατύκερω ελάφι, και η άγρια αίγα, και ο πύγαργος, και ο άγριος βους, και το χαμομίς· για όλα αυτά, Δευτερονόμιο 14:4- : Δευτερονόμιο 14:4- : : εδώ μόνο ορισμένα γενικά πράγματα παρατηρούνται για να τα περιγράψουν, όπως ακολουθεί.Ο Γκιλ στη συνέχεια εκθέτει τα ακριβή φυσικά σημάδια που προσδιορίζουν τα καθαρά χερσαία ζώα.
Στίχος 3. Ό,τι χωρίζει την οπλή, και είναι δίχηλο ,.... Δηλαδή, του οποίου η οπλή είναι χωρισμένη και σχισμένη εντελώς· διότι υπάρχουν ορισμένα πλάσματα που έχουν χωρίσματα στα πόδια τους, αλλά όχι εντελώς, είναι χωρισμένα πάνω, αλλά από κάτω ενώνονται με δέρμα· γι' αυτό και οι δύο αυτές φράσεις χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τα θηρία που επιτρέπεται να φαγωθούν· οι Αιγύπτιοι φαίνεται ότι δανείστηκαν αυτόν τον νόμο από τους Ιουδαίους, διότι ο Χαιρήμων λέγει x, ότι απέχουν από τέτοια τετράποδα θηρία που έχουν μόνο μία οπλή, ή έχουν πολλά χωρίσματα, ή δεν έχουν κέρατα· και έτσι η Ταργκούμ του Ιωνάθαν προσθέτει εδώ, "που έχουν κέρατα," το οποίο, μολονότι δεν είναι στο κείμενο, συμφωνεί καλά με τα πλάσματα που επιτρέπονται από αυτόν τον νόμο να φαγωθούν, βλέπε Δευτερονόμιο 14:4 διότι τέτοια είναι όλα τα κερασφόρα ζώα· ούτε υπάρχουν κερασφόρα ζώα που απαγορεύεται να φαγωθούν· και μηρυκάζει μεταξύ των θηρίων, αυτό θα φάτε· τα οποία, μη έχοντας πάνω δόντια, δεν μπορούν να μασήσουν καλά την τροφή τους μονομιάς, και γι' αυτό την φέρνουν πάλι από το στομάχι τους στο στόμα τους και τη μασούν ξανά, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για πέψη στο στομάχι, και έτσι να αποδώσει καλύτερη θρέψη· και αυτό καθιστά τη σάρκα τέτοιων πλασμάτων πιο κατάλληλη για τροφή· και αυτά τα πλάσματα έχουν περισσότερα από ένα στομάχια· οι κοιλότητες για τη μηρυκασμό είναι τέσσερις· η πρώτη είναι η μεγάλη κοιλιά, η οποία στα βόδια είναι τόσο μεγάλη ώστε να χωράει τροφή πενήντα λιβρών βάρους, η δεύτερη η κηρήθρα, η τρίτη η τριπλή κοιλιά, η τέταρτη η μελισσοειδής κοιλιά, και σε αυτές βοηθούν ο θωρακικός μυς, το κοιλιακό τοίχωμα, με το διάφραγμα y· όλο αυτό μπορεί να έχει ηθική και πνευματική σημασία, και μπορεί να εφαρμοστεί είτε στους υπηρέτες του λόγου· οι οποίοι οφείλουν να διαιρούν ορθώς τον λόγο της αληθείας, και να δίνουν σε καθέναν το μέρος του, και οι οποίοι πρέπει να περπατούν ευθώς σύμφωνα με αυτόν, και οι οποίοι πρέπει να αφιερώνονται ολοκληρωτικά στη μελέτη του, και να τον χωνεύουν πλήρως· και να μελετούν για να δείξουν τους εαυτούς τους εργάτες, που δεν χρειάζεται να ντρέπονται· ή στους ιδιώτες χριστιανούς, οι οποίοι έχουν πνεύμα διάκρισης στα πνευματικά πράγματα, και μπορούν να διακρίνουν όχι μόνο την ηθικότητα από την ανηθικότητα, αλλά τα πνευματικά πράγματα από τα σαρκικά, τα ουράνια από τα επίγεια, τη φωνή του Χριστού από τη φωνή ξένου, και τις διδασκαλίες του Χριστού από τις διδασκαλίες των ανθρώπων· και οι οποίοι επίσης περπατούν όπως πρέπει, με πίστη στον Χριστό, στους δρόμους του Θεού, και σύμφωνα με το Ευαγγέλιο· αυτοί μηρυκάζουν, μελετούν τον λόγο, τρέφονται με αυτόν ενώ παραδίδεται, τον ανακαλούν, και τον φέρνουν στη μνήμη τους από το θείο Πνεύμα, και τον στοχάζονται στις καρδιές τους· βλέπε Ψαλμούς 1:1 .Ο Γκιλ εφαρμόζει στη συνέχεια τις ίδιες αρχές διάκρισης στα πλάσματα που ζουν στα νερά.
Στίχος 9. Αυτά θα φάτε από όλα όσα είναι στα νερά ,.... Στα νερά της θάλασσας, ή σε ποτάμια, λίμνες και λιμνούλες· εννοώντας ψάρια· διότι μολονότι ορισμένα πρόσωπα απέχουν εντελώς από το να τα φάνε, όπως οι Αιγύπτιοι ιερείς, όπως ο Ηρόδοτος m αφηγείται· και ήταν μέρος θρησκείας και αγιότητας, όχι μόνο με τους Αιγυπτίους, αλλά με τους Σύρους και τους Έλληνες, να απέχουν από το να τα φάνε n· και ο Ιουλιανός o δίνει δύο λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι πρέπει να απέχουν από τα ψάρια· ο ένας επειδή ό,τι δεν θυσιάζεται στους θεούς δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τροφή· και ο άλλος είναι, επειδή αυτά, βυθισμένα στα βαθιά νερά, δεν κοιτούν προς τον ουρανό· αλλά ο Θεός έδωσε στον λαό του Ισραήλ ελευθερία να τα φάνε, υπό ορισμένους περιορισμούς· ό,τι έχει πτερύγια και λέπια, στα νερά, στις θάλασσες, και στα ποτάμια, αυτά θα φάτε· ορισμένοι το αποδίδουν διαζευκτικά, "πτερύγια ή λέπια" p· αλλά όπως παρατηρεί ο Μαϊμονίδης q, ό,τι έχει λέπια έχει πτερύγια· και ο οποίος επίσης λέγει, αν ένα ψάρι έχει μόνο ένα πτερύγιο και ένα λέπι, ήταν νόμιμο να φαγωθεί· τα πτερύγια για τα ψάρια είναι σαν φτερά για τα πουλιά, και κουπιά για τις βάρκες, με τα οποία κολυμπούν και κινούνται γρήγορα από τόπο σε τόπο· και τα λέπια είναι κάλυμμα και προστασία τους· και τέτοια ψάρια, όντας πολύ σε κίνηση, και έτσι καλά καλυμμένα, είναι λιγότερο υγρά και πιο στερεά και ουσιαστικά, και πιο υγιεινά· με πνευματική έννοια, τα πτερύγια μπορεί να δηλώνουν την άσκηση της χάριτος, στην οποία υπάρχει κίνηση της ψυχής, προς τον Θεό, προς τον Χριστό, και προς τον ουρανό· και τα λέπια μπορεί να σημαίνουν καλά έργα, τα οποία κοσμούν τους πιστούς, και τους προστατεύουν από τις επικρίσεις και τις συκοφαντίες των ανθρώπων.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ κλείνει την πραγματεία του για τα ακάθαρτα θηρία εξετάζοντας την γνωστή περίπτωση του χοίρου.
Στίχος 7. Και τον χοίρο, μολονότι χωρίζει την οπλή, και είναι δίχηλος ,.... Όχι μόνο οι οπλές του είναι χωρισμένες, αλλά σχισμένες εντελώς, και έτσι από αυτή την άποψη ανταποκρίνεται στον πρώτο περιγραφικό χαρακτήρα του Μωυσή για τα καθαρά πλάσματα· μολονότι ο Αριστοτέλης u και ο Πλίνιος w μιλούν για κάποιο είδος χοίρων στην Ιλλυρία, την Παιονία, και άλλα μέρη, που έχουν στερεές οπλές· αλλά ίσως αυτά δεν ήταν γνήσιοι χοίροι, μολονότι ονομάζονταν έτσι· όμως δεν μηρυκάζει· και ένας λόγιος ιατρός παρατηρεί x, ότι τέτοια πλάσματα που δεν μηρυκάζουν, τόσο τέλειο χυλό δεν μπορεί να επεξεργαστεί από αυτά όσο από εκείνα που μηρυκάζουν, και γι' αυτό η σάρκα τους πρέπει να είναι λιγότερο υγιεινή· και για τον χοίρο, λέγει y, έχουν μόνο μία κοιλιά, και έτσι δεν υπάρχει μηρυκασμός από αυτά· γι' αυτό πρέπει να τοποθετηθούν, και είναι σε κατώτερο βαθμό από την καμήλα, τον κόνικο, και τον λαγό· και επειδή δεν μπορούν να χωνέψουν τον χυλό τόσο καλά όσο εκείνα που μηρυκάζουν, και επίσης τρέφονται με τα πιο ακάθαρτα και βρώμικα τρόφιμα, η κατανάλωση χοιρινού κρέατος, παρατηρεί, πρέπει να προκαλέσει πολλές δυσχέρειες στο σώμα, όπως ιδίως σκορβουτικές, αρθριτικές, ψωριασικές, και λεπρώδεις διαταραχές· έτσι ο Μανέθων ο Αιγύπτιος λέγει z, ότι αυτός που τρώει χοιρινό γάλα είναι επιρρεπής να γεμίσει από λέπρα· και ο Μαϊμονίδης a το δίνει ως τον κύριο λόγο για τον οποίο απαγορεύτηκε στους Ιουδαίους, επειδή είναι τόσο βρώμικο πλάσμα, και τρώει τόσο βρώμικα πράγματα· είναι ακάθαρτος για εσάς· και έτσι πάντα θεωρούνταν από τους Ιουδαίους, και τίποτα δεν είναι πιο απεχθές σε αυτούς, όπως μαρτυρείται ακόμη και από εθνικούς b συγγραφείς· και σε αυτό τους έχουν μιμηθεί πολλά έθνη, ιδίως οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι, όπως λέγει ο Ηρόδοτος c, θεωρούν τον χοίρο πολύ βρώμικο πλάσμα· έτσι ώστε αν κάποιος τον αγγίξει μόνο περνώντας, είναι υποχρεωμένος να βυθιστεί σε ποτάμι με τα ρούχα του· και οι φύλακές τους δεν επιτρέπεται να μπουν σε κανέναν από τους ναούς τους, ούτε οι υπόλοιποι Αιγύπτιοι παντρεύονται μαζί τους, αλλά παντρεύονται μεταξύ τους· ο λόγος αυτής της αποστροφής τους προς τον χοίρο, λέγει ο Αιλιανός d, είναι επειδή είναι τόσο λαίμαργοι που δεν θα λυπηθούν τα ίδια τους τα μικρά, ούτε θα απέχουν από ανθρώπινη σάρκα· και αυτό, λέγει, είναι ο λόγος για τον οποίο οι Αιγύπτιοι τον μισούν ως ακάθαρτο και αρπακτικό ζώο· επίσης οι Άραβες απέχουν εντελώς από χοιρινό κρέας, όπως λέγει ο Σολίνος e, ο οποίος προσθέτει, ότι αν κάποιο από αυτό το είδος πλάσματος μεταφερθεί στην Αραβία, πεθαίνει αμέσως· και το ίδιο μαρτυρεί ο Πλίνιος f· και έτσι οι Φοίνικες, οι κοντινοί γείτονες των Ιουδαίων, δεν θα έτρωγαν τη σάρκα τους· γι' αυτό ο Αντωνίνος λέγεται ότι απέχει από αυτό κατά τον τρόπο των Φοινίκων g, εκτός αν ο ιστορικός εννοεί τους Ιουδαίους· επίσης οι Γαλλο-Γραικοί ή Γαλάτες h· μάλιστα, ακόμη και οι Ινδοί έχουν τέτοια αποστροφή προς αυτό, ώστε θα προτιμούσαν να γευτούν ανθρώπινη σάρκα παρά να γευτούν αυτό i, και είναι καλά γνωστό ότι οι Μωαμεθανοί απέχουν από αυτό· και έχουν τέτοια αποστροφή προς αυτό, ώστε αν κάποιος τύχει να σκοτώσει έναν άγριο χοίρο, γιατί εξημερωμένους δεν έχουν, θεωρούν την αξία του σχεδόν ισοδύναμη με το να σκοτώσουν έναν Χριστιανό σε μάχη k· τώρα αυτά τα πλάσματα μπορεί να είναι σύμβολο βρώμικων και ακάθαρτων αμαρτωλών, ιδίως αποστατών, οι οποίοι επιστρέφουν στις προηγούμενες ακαθαρσίες τους και κυλιούνται σε αυτές, 2 Πέτρου 2:22 .
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς η διάκριση μεταξύ καθαρού και ακάθαρτου διαμορφώνει ακόμη τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκω την αγιότητα στην καθημερινή ζωή;
2. Με ποιους τρόπους αυτοί οι αρχαίοι διατροφικοί νόμοι με δείχνουν στον μεγαλύτερο καθαρισμό που βρίσκεται στον Χριστό;
3. Πού μπορεί ο Κύριος να με καλεί σε μεγαλύτερη αυταπάρνηση και αποχωρισμό από την ακαθαρσία του κόσμου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς ἐκ τούτων τῶν κεφαλαίων τὴν ἁγιότητα ἣν ἀπαιτεῖς καὶ τὰς σαφεῖς διακρίσεις ἃς ἔθου μεταξὺ καθαροῦ καὶ ἀκαθάρτου. Κάθαρον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καὶ δὸς ἡμῖν νὰ περιπατῶμεν ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου, ἐμπιστευόμενοι εἰς αὐτὸν μόνον ὅστις πληροῖ πᾶσαν σκιάν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ζῶμεν ὡς λαὸς κεχωρισμένος, πλήρης χάριτος πρὸς τοὺς ἄλλους, πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →