← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Πέτρου

Β' Πέτρου 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Β' Πέτρου 1Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο της Δεύτερης Πέτρου. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας εισάγει στον χαιρετισμό του αποστόλου και στις πλούσιες υποσχέσεις που ανήκουν σε εκείνους που έχουν κληθεί από τον Θεό. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι κάθε πνευματική ευλογία πηγάζει από τη θεία χάρη και όχι από ανθρώπινη προσπάθεια. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δεχθούμε την ίδια πίστη που παραδόθηκε κάποτε στους αγίους και να αυξηθούμε στη γνώση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να δούμε πώς το ευαγγέλιο παρηγορεί και μας καλεί προς τα εμπρός. Ας στερεώσουν τα σχόλιά του τις καρδιές μας για τη μελέτη που έρχεται.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το πρώτο κεφάλαιο της Δεύτερης Πέτρου στη δική σας Βίβλο. Ακούστε τον χαιρετισμό του αποστόλου, την περιγραφή της πολύτιμης πίστης που μοιράζονται όλοι οι πιστοί και την πρόσκληση να προσθέσετε στην πίστη αυτή αρετή, γνώση και αγάπη. Προσέξτε τις υποσχέσεις που μας επιτρέπουν να γίνουμε μέτοχοι της θείας φύσεως και να διαφύγουμε τη φθορά του κόσμου. Αφήστε το χωρίο να εγκατασταθεί στο νου σας πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει το σχόλιό του στο κεφάλαιο αναφερόμενος στον εναρκτήριο χαιρετισμό. 1. Σίμων Πέτρος. Η προσευχή κατέχει την πρώτη θέση στην αρχή αυτής της Επιστολής, και έπειτα ακολουθεί η ευχαριστία, με την οποία διεγείρει τους Ιουδαίους σε ευγνωμοσύνη, μήπως λησμονήσουν τα μεγάλα αγαθά που έχουν ήδη λάβει από το χέρι του Θεού. Γιατί ονόμασε τον εαυτό του δούλο και απόστολο του Ιησού Χριστού, το έχουμε δηλώσει αλλού, διότι κανείς δεν πρέπει να ακούγεται στην Εκκλησία, εκτός αν μιλάει ως από το στόμα του Χριστού. Αλλά η λέξη δούλος έχει γενικότερη σημασία, διότι περιλαμβάνει όλους τους διακόνους του Χριστού, που ασκούν οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα στην Εκκλησία. Υπήρχε στην αποστολή υψηλότερος βαθμός τιμής. Υπαινίσσεται λοιπόν ότι δεν ήταν από τον βαθμό των διακόνων, αλλά έγινε από τον Κύριο απόστολος, και επομένως ανώτερος από αυτούς. [144] Για τη φράση «όμοια πολύτιμη πίστη», ο Καλβίνος γράφει: Όμοια πολύτιμη πίστη. Αυτός είναι έπαινος της χάριτος που ο Θεός έδειξε αδιακρίτως σε όλο τον εκλεκτό λαό Του· διότι δεν ήταν κοινό δώρο, ότι όλοι είχαν κληθεί σε μία και την ίδια πίστη, αφού η πίστη είναι το ιδιαίτερο και κύριο αγαθό του ανθρώπου. Αλλά την ονομάζει όμοια ή εξίσου πολύτιμη, όχι επειδή είναι ίση σε όλους, αλλά επειδή όλοι κατέχουν δια της πίστεως τον ίδιο Χριστό με τη δικαιοσύνη Του, και την ίδια σωτηρία. Αν και λοιπόν το μέτρο είναι διαφορετικό, αυτό δεν εμποδίζει τη γνώση του Θεού να είναι κοινή σε όλους, και τον καρπό που προέρχεται από αυτήν. Έτσι έχουμε πραγματική κοινωνία πίστεως με τον Πέτρο και τους Αποστόλους. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην πηγή αυτής της πίστεως στη δικαιοσύνη του Θεού. Προσθέτει, δια της δικαιοσύνης του Θεού, ώστε να γνωρίζουν ότι δεν απέκτησαν την πίστη με τις δικές τους προσπάθειες ή δύναμη, αλλά μόνο με την εύνοια του Θεού. Διότι αυτά τα πράγματα αντιτίθενται το ένα στο άλλο, η δικαιοσύνη του Θεού (με την έννοια που λαμβάνεται εδώ) και η αξία του ανθρώπου. Διότι η αποτελεσματική αιτία της πίστεως ονομάζεται δικαιοσύνη του Θεού για αυτόν τον λόγο, επειδή κανείς δεν είναι ικανός να την αποδώσει στον εαυτό του. Έτσι, η δικαιοσύνη που πρέπει να εννοηθεί δεν είναι εκείνη που παραμένει στον Θεό, αλλά εκείνη που μεταδίδει στους ανθρώπους, όπως στους Ρωμαίους 3:22. Επιπλέον, αποδίδει αυτήν τη δικαιοσύνη από κοινού στον Θεό και στον Χριστό, επειδή πηγάζει από τον Θεό, και δια του Χριστού ρέει σε εμάς. [145] Αργότερα ο Καλβίνος ερμηνεύει τη θεία δύναμη που χορηγεί όλα τα πράγματα που αφορούν τη ζωή και την ευσέβεια. 3. Καθώς η θεία δύναμή Του. Αναφέρεται στην άπειρη αγαθότητα του Θεού που είχαν ήδη βιώσει, ώστε να την κατανοήσουν πληρέστερα για το μέλλον. Διότι συνεχίζει την πορεία της ευεργεσίας Του αδιάκοπα μέχρι το τέλος, εκτός όταν εμείς οι ίδιοι τη διακόπτουμε με την απιστία μας· διότι κατέχει ανεξάντλητη δύναμη και ίση θέληση να κάνει το καλό. Γι’ αυτό ο Απόστολος δικαίως ενθαρρύνει τους πιστούς να τρέφουν καλή ελπίδα με τη σκέψη των προηγούμενων ευεργεσιών του Θεού. [146] Για τον ίδιο σκοπό είναι η επέκταση που κάνει· διότι θα μπορούσε να μιλήσει απλούστερα, «Καθώς μας χάρισε ελεύθερα όλα τα πράγματα». Αλλά αναφέροντας «θεία δύναμη», υψώνεται υψηλότερα, δηλαδή ότι ο Θεός ξεδίπλωσε πλουσίως τους απέραντους πόρους της δυνάμεώς Του. Αλλά η τελευταία φράση μπορεί να αναφερθεί στον Χριστό καθώς και στον Πατέρα, και τα δύο είναι κατάλληλα. Μπορεί όμως να εφαρμοστεί πιο ταιριαστά στον Χριστό, σαν να έλεγε ότι η χάρη που μεταδίδεται σε εμάς από Αυτόν είναι απόδειξη θεότητας, επειδή δεν θα μπορούσε να γίνει από ανθρωπότητα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει τις υποσχέσεις με τη συμμετοχή μας στη θεία φύση. Διότι πρέπει να σκεφθούμε από πού είναι που ο Θεός μας ανυψώνει σε τέτοιο ύψος τιμής. Γνωρίζουμε πόσο ταπεινή είναι η κατάσταση της φύσεώς μας· ότι λοιπόν ο Θεός πρέπει να κάνει τον εαυτό Του δικό μας, ώστε όλα τα δικά Του να γίνουν κατά κάποιον τρόπο δικά μας, το μέγεθος της χάριτός Του δεν μπορεί να συλληφθεί επαρκώς από τους νόες μας. Επομένως, αυτή η σκέψη μόνη θα έπρεπε να είναι αρκετά ικανή για να μας κάνει να απαρνηθούμε τον κόσμο και να μας ανυψώσει στον ουρανό. Ας σημειώσουμε λοιπόν ότι ο σκοπός του ευαγγελίου είναι να μας καταστήσει τελικά σύμμορφους με τον Θεό, και, αν μπορούμε να το πούμε, να μας θεοποιήσει. Στοχάζεται περαιτέρω για τη βεβαιότητα της κλήσεως και της εκλογής. Τώρα τίθεται ένα ερώτημα, Αν η σταθερότητα της κλήσεως και της εκλογής μας εξαρτάται από τα καλά έργα, διότι αν είναι έτσι, έπεται ότι εξαρτάται από εμάς. Αλλά όλη η Γραφή μας διδάσκει, πρώτον, ότι η εκλογή του Θεού θεμελιώνεται στον αιώνιο σκοπό Του· και δεύτερον, ότι η κλήση αρχίζει και ολοκληρώνεται δια της δωρεάν αγαθότητός Του. Οι Σοφιστές, για να μεταφέρουν ό,τι είναι ιδιόμορφο της χάριτος του Θεού σε εμάς, συνήθως διαστρέφουν αυτήν την απόδειξη. Αλλά οι υπεκφυγές τους μπορούν εύκολα να αντικρουστούν. Διότι αν κάποιος νομίζει ότι η κλήση καθίσταται βέβαιη από τους ανθρώπους, δεν υπάρχει τίποτα παράλογο σε αυτό· μπορούμε όμως να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο, ότι ο καθένας επιβεβαιώνει την κλήση του με μια άγια και ευσεβή ζωή. Αλλά είναι πολύ ανόητο να συμπεράνουμε από αυτό ό,τι υποστηρίζουν οι Σοφιστές· διότι αυτό είναι απόδειξη που δεν λαμβάνεται από την αιτία, αλλά αντίθετα από το σημείο ή το αποτέλεσμα. Επιπλέον, αυτό δεν εμποδίζει την εκλογή να είναι δωρεάν, ούτε δείχνει ότι είναι στο χέρι ή στη δύναμή μας να επιβεβαιώσουμε την εκλογή. Διότι το πράγμα έχει ως εξής: ο Θεός καλεί αποτελεσματικά εκείνους που έχει προορίσει για ζωή στο μυστικό Του βουλή πριν από τη θεμελίωση του κόσμου· και επίσης συνεχίζει την αδιάκοπη πορεία της κλήσεως δια της χάριτος μόνης. Αλλά καθώς μας εξέλεξε και μας καλεί για αυτόν τον σκοπό, ώστε να είμαστε καθαροί και άσπιλοι ενώπιόν Του· η καθαρότητα της ζωής δεν ακατάλληλα ονομάζεται η απόδειξη και το τεκμήριο της εκλογής, με την οποία οι πιστοί μπορούν όχι μόνο να μαρτυρήσουν σε άλλους ότι είναι τέκνα του Θεού, αλλά και να επιβεβαιώσουν τους εαυτούς τους σε αυτήν την πεποίθηση, με τέτοιον τρόπο όμως, ώστε να στηρίζουν το στερεό θεμέλιό τους σε κάτι άλλο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην πίστη ως δώρο του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε τη δική σας πνευματική ζωή; Σε ποια περιοχή καλείστε να προσθέσετε αρετή ή γνώση αυτήν την εβδομάδα; Πού αισθάνεστε το Πνεύμα να επιβεβαιώνει την κλήση σας μέσω μιας αυξανόμενης επιθυμίας για αγιότητα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος ἐδωρήσω ἡμῖν πίστιν ἰσότιμον πρὸς τῶν ἀποστόλων διὰ τῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, χαριζόμενος ἡμῖν πάντα τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν καὶ τὰς τιμίας ἐπαγγελίας, ἵνα γινώμεθα κοινωνοὶ θείας φύσεως. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου βεβαίωσον τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογήν ἡμῶν, ἵνα σπουδαίως προσθῶμεν ἐν τῇ πίστει ἡμῶν τὴν ἀρετήν, τὴν γνῶσιν, τὴν ἐγκράτειαν, τὴν ὑπομονήν, τὴν εὐσέβειαν, τὴν φιλαδελφίαν, καὶ τὴν ἀγάπην, καὶ μηδέποτε ἐπιλαθώμεθα τοῦ καθαρισμοῦ ὃν ἐλάβομεν ἀπὸ τῶν προτέρων ἁμαρτιῶν ἡμῶν. Κράτησον ἡμᾶς ἐγγὺς τοῦ προφητικοῦ λόγου ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ καὶ ὁ ἀστὴρ ὁ πρωϊνὸς ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, καὶ εἰσάγαγε ἡμᾶς τέλος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →