Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 7 — με τον Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 7 της Προς Εβραίους, όπου ο Μεταρρυθμιστής ανιχνεύει τη μυστηριώδη μορφή του Μελχισεδέκ ως ζωντανό πορτρέτο του Χριστού του αιώνιου ιερέα μας. Η υπομονετική προσοχή του Καλβίνου σε κάθε λεπτομέρεια του κειμένου μας προσκαλεί να δούμε πώς η παλαιά διαθήκη δείχνει πέρα από τον εαυτό της προς αυτόν που μόνο φέρνει την τελειότητα. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε φρέσκους λόγους να αναπαυθούμε στο ολοκληρωμένο έργο του Ιησού και να πλησιάσουμε τον Θεό με εμπιστοσύνη. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του Καλβίνου τον διαλογισμό μας σε αυτό το πλούσιο κεφάλαιο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησυχάστε την καρδιά σας και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 7 της Προς Εβραίους. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες συγκρίσεις μεταξύ του Μελχισεδέκ και του Χριστού, την έμφαση στην αμετάβλητη ιερωσύνη και την υπόσχεση μιας καλύτερης ελπίδας. Αφήστε το απόσπασμα να αφυπνίσει θαυμασμό για τη σοφή προετοιμασία της σωτηρίας από τον Θεό δια μέσου των αιώνων.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει τοποθετώντας τον Μελχισεδέκ μέσα στο ευρύτερο επιχείρημα της Προς Εβραίους.
1. Διότι αυτός ο Μελχισεδέκ, κ.λπ. Μέχρι τώρα διέγειρε τους Ιουδαίους με προτροπές, ώστε να εξετάσουν προσεκτικά τη σύγκριση μεταξύ Χριστού και Μελχισεδέκ. Στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, για να επιστρέψει από την παρέκβασή του στο θέμα του, παρέθεσε ξανά το απόσπασμα από τους Ψαλμούς· και τώρα εισέρχεται πλήρως σε αυτό που είχε προηγουμένως αναφέρει ελαφρώς· διότι απαριθμεί ιδιαιτέρως τα πράγματα που συνδέονται με τον Μελχισεδέκ, στα οποία έμοιαζε με τον Χριστό. Δεν είναι πράγματι περίεργο που ασχολείται τόσο λεπτομερώς με αυτό το θέμα. Δεν ήταν βεβαίως συνηθισμένο πράγμα ότι σε μια χώρα που αφθονεί στις διαφθορές τόσων πολλών δεισιδαιμονιών, βρέθηκε ένας άνθρωπος που διατήρησε την καθαρή λατρεία του Θεού· διότι από τη μία πλευρά ήταν κοντά στα Σόδομα και τα Γόμορρα, και από την άλλη στους Χαναναίους, ώστε να περιβάλλεται από κάθε πλευρά από ασεβείς ανθρώπους. Επιπλέον, ολόκληρος ο κόσμος είχε πέσει σε ασεβεία, ώστε είναι πολύ πιθανό ότι ο Θεός δεν λατρευόταν πιστά πουθενά αλλού εκτός από την οικογένεια του Αβραάμ· διότι ο πατέρας του και ο παππούς του, που όφειλαν να διατηρήσουν την αληθινή θρησκεία, είχαν εκφυλιστεί από καιρό σε ειδωλολατρία. Ήταν λοιπόν ένα αξιομνημόνευτο γεγονός, ότι υπήρχε ακόμη ένας βασιλιάς που όχι μόνο διατήρησε την αληθινή θρησκεία, αλλά και εκτελούσε ο ίδιος το αξίωμα του ιερέα. Και ήταν αναμφίβολα αναγκαίο ότι σε αυτόν που επρόκειτο να είναι τύπος του Υιού του Θεού όλα τα εξαίρετα πράγματα έπρεπε να βρεθούν: και ότι ο Χριστός σκιαγραφήθηκε από αυτόν τον τύπο είναι φανερό από τον Ψαλμό που αναφέρθηκε· διότι ο Δαβίδ δεν είπε χωρίς λόγο, «Συ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη Μελχισεδέκ»· όχι, αλλά αντιθέτως, με αυτά τα λόγια ένα υψηλό μυστήριο συνιστάτο στην Εκκλησία.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια την περιγραφή του Μελχισεδέκ ως χωρίς πατέρα ή μητέρα.
3. Χωρίς πατέρα, κ.λπ. Προτιμώ αυτή την απόδοση από εκείνη του «άγνωστου πατέρα»· διότι ο Απόστολος ήθελε να εκφράσει κάτι πιο εμφατικό από το ότι η οικογένεια του Μελχισεδέκ ήταν ασαφής ή άγνωστη. Ούτε με ενοχλεί αυτή η αντίρρηση, ότι η πραγματικότητα δεν αντιστοιχεί στον τύπο, επειδή ο Χριστός έχει Πατέρα στον ουρανό και είχε μητέρα στη γη· διότι ο Απόστολος εξηγεί αμέσως το νόημά του προσθέτοντας χωρίς γενεαλογία ή συγγένεια. Απαλλάσσει λοιπόν τον Μελχισεδέκ από αυτό που είναι κοινό σε άλλους, μια καταγωγή εκ γενετής· με αυτό εννοεί ότι είναι αιώνιος, ώστε η αρχή του από ανθρώπους δεν έπρεπε να αναζητηθεί. Είναι βεβαίως βέβαιο ότι κατήγετο από γονείς· αλλά ο Απόστολος δεν μιλάει γι' αυτόν εδώ με την ιδιωτική του ιδιότητα· αντιθέτως, τον παρουσιάζει ως τύπο του Χριστού. Επιτρέπει λοιπόν στον εαυτό του να μην βλέπει τίποτε σε αυτόν παρά ό,τι περιέχει η Γραφή. Διότι όταν πραγματεύεται πράγματα σχετικά με τον Χριστό, πρέπει να τηρείται τέτοια ευλάβεια ώστε να μην γνωρίζει τίποτε άλλο παρά ό,τι είναι γραμμένο στον Λόγο του Κυρίου. Τώρα, καθώς το Άγιο Πνεύμα, αναφέροντας αυτόν τον βασιλιά, τον πιο επιφανή της εποχής του, σιωπά εντελώς για τη γέννησή του και δεν κάνει αργότερα καμία αναφορά για τον θάνατό του, δεν είναι αυτό το ίδιο σαν να του αποδιδόταν αιωνιότητα; Και αυτό που σκιαγραφήθηκε στον Μελχισεδέκ εκτίθεται πραγματικά στον Χριστό. Πρέπει λοιπόν να αρκεστούμε σε αυτή τη μετριοπαθή άποψη, ότι ενώ η Γραφή μας παρουσιάζει τον Μελχισεδέκ ως κάποιον που δεν γεννήθηκε ποτέ και δεν πέθανε ποτέ, μας δείχνει σαν σε καθρέφτη ότι ο Χριστός δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. [112]Για την ευλογία που δόθηκε στον Αβραάμ, ο Καλβίνος γράφει:
6. Ευλόγησε αυτόν, κ.λπ. Αυτή είναι η πέμπτη σύγκριση μεταξύ Χριστού και Μελχισεδέκ. Ο Απόστολος το θεωρεί ως παραδεκτή αρχή ότι ο μικρότερος ευλογείται από τον μεγαλύτερο· και έπειτα προσθέτει ότι ο Μελχισεδέκ ευλόγησε τον Αβραάμ: εξ ου και το συμπέρασμα ότι ο μικρότερος ήταν ο Αβραάμ. Αλλά για χάρη της ενίσχυσης του επιχειρήματός του υψώνει ξανά την αξιοπρέπεια του Αβραάμ· διότι όσο πιο ένδοξος γίνεται ο Αβραάμ, τόσο υψηλότερη εμφανίζεται η αξιοπρέπεια του Μελχισεδέκ. Για αυτόν τον σκοπό λέει ότι ο Αβραάμ είχε τις υποσχέσεις· με αυτό εννοεί ότι ήταν ο πρώτος της αγίας φυλής με τον οποίο ο Θεός έκανε τη διαθήκη της αιώνιας ζωής. Δεν ήταν βεβαίως κοινή τιμή ότι ο Θεός τον επέλεξε από όλους τους άλλους για να καταθέσει σε αυτόν το προνόμιο της υιοθεσίας και τη μαρτυρία της αγάπης του. Αλλά όλα αυτά δεν εμπόδισαν να μην υποταχθεί σε όλα τα προτερήματά του στην ιερωσύνη του Μελχισεδέκ. Βλέπουμε λοιπόν πόσο μεγάλος ήταν αυτός στον οποίο ο Αβραάμ έδωσε θέση σε αυτά τα δύο πράγματα, — ότι επέτρεψε στον εαυτό του να ευλογηθεί από αυτόν, και ότι του πρόσφερε δεκάτες ως αντιπρόσωπο του Θεού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συγκεντρώνει τις πέντε συγκρίσεις και στοχάζεται τη σημασία τους.
Αυτές οι πέντε ιδιαιτερότητες, που αναφέρονται από τον Απόστολο, ολοκληρώνουν τη σύγκριση μεταξύ Χριστού και Μελχισεδέκ, και έτσι διαλύεται η ερμηνεία εκείνων που επιδιώκουν να δείξουν ότι η κύρια ομοιότητα μεταξύ τους είναι στην προσφορά άρτου και οίνου. Βλέπουμε ότι ο Απόστολος εξετάζει εδώ προσεκτικά, και μάλιστα σχολαστικά, καθένα από αυτά τα σημεία· αναφέρει το όνομα του ανθρώπου, την έδρα της βασιλείας του, την αιωνιότητα της ζωής του, το δικαίωμά του στις δεκάτες και την ευλογία του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς σας παρηγορεί σήμερα η μονιμότητα της ιερωσύνης του Χριστού; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να αναζητήσετε την τελειότητα αλλού παρά μόνο στον Χριστό; Πού σας προσκαλεί ο Θεός να αναπαυθείτε πληρέστερα στην καλύτερη ελπίδα που εξασφάλισε ο Ιησούς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ὁ καταστήσας τὸν Υἱόν σου ἀρχιερέα ἡμῶν αἰώνιον κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ, αἰνοῦμέν σε διὰ τὸν ἀμετάθετον ὅρκον δι' οὗ ἐξησφαλίσω μίαν κρείττονα διαθήκην καὶ μίαν αἰώνιον ἐλπίδα. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, χάρισον ἡμῖν χάριν τοῦ προσεγγίζειν τῷ θρόνῳ σου μετὰ πλήρους πληροφορίας, ἀναπαυόμενοι ἐν τῇ μεσιτείᾳ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ δυναμένου νὰ σώζῃ εἰς τὸ παντελές. Κράτησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν ταύτῃ τῇ διαθηκικῇ πιστότητι, ἵνα μὴ στραφῶμεν πρὸς ἄλλην δικαιοσύνην. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →