Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 12 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δωδέκατο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής εκθέτει την επιμονή που απαιτείται από εκείνους που έχουν λάβει τις υποσχέσεις της διαθήκης. Αφού παρουσίασε την πίστη των πατέρων υπό την παλαιά διακυβέρνηση, ο απόστολος εξάγει τώρα το αναγκαίο συμπέρασμα για εκείνους υπό τη νέα. Ο ίδιος Θεός που κάλεσε τον Αβραάμ και στήριξε τον Μωυσή συνεχίζει να διευθύνει την πορεία του λαού του, κατευθύνοντας τα βήματά τους προς την πόλη που έχει θεμέλια. Αυτό το τμήμα της επιστολής επομένως απευθύνεται όχι στην αρχική πράξη πίστης αλλά στη σταθερή συνέχισή της εν μέσω αντιθέσεων και παιδείας. Το επιχείρημα στηρίζεται στον αμετάβλητο χαρακτήρα εκείνου που παιδεύει τα τέκνα του προς όφελός τους, ώστε να γίνουν μέτοχοι της αγιότητάς του. Εκείνοι που έχουν εισαχθεί στη διαθήκη καλούνται να θεωρήσουν τόσο το παράδειγμα των προηγούμενων μαρτύρων όσο και τις παρούσες ενέργειες του επουράνιου Πατέρα τους ως τακτοποιημένες από τη κυρίαρχη σοφία του. Το κεφάλαιο κλείνει με μια σοβαρή αντίθεση μεταξύ του όρους που μπορούσε να αγγιχθεί και της ακλόνητης βασιλείας που παραμένει, υπογραμμίζοντας τη μεγαλύτερη ευθύνη που συνοδεύει σαφέστερη αποκάλυψη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το δωδέκατο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής με προσοχή στη σύνδεση μεταξύ του προηγούμενου καταλόγου μαρτύρων και της παρούσας προτροπής. Παρατηρήστε πώς η κλήση να αποβάλουμε κάθε βάρος συνδέεται με την απαίτηση υπομονετικής καρτερίας. Σημειώστε την εξήγηση που δίνεται για τη θεία παιδεία και την προειδοποίηση που αντλείται από το παράδειγμα του Ησαύ. Σημειώστε τη μετάβαση από τους τρόμους του Σινά στα προνόμια του Όρους Σιών, και εξετάστε την τελική προτροπή σχετικά με τη αμετακίνητη βασιλεία. Προσέξτε ιδιαίτερα τον τρόπο με τον οποίο ο απόστολος θεμελιώνει κάθε πρακτικό καθήκον στον χαρακτήρα και τον σκοπό του Θεού προς τον λαό της διαθήκης του.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει παρουσιάζοντας εκείνους που έχουν προηγηθεί ως μια περιβάλλουσα συντροφιά της οποίας η μαρτυρία υπηρετεί την παρούσα γενιά. Η πίστη τους ασκήθηκε υπό σκοτεινότερες διακυβερνήσεις της ίδιας διαθήκης, όμως κατέληξε στο ίδιο τέλος. Ο απόστολος επομένως προτρέπει στην απομάκρυνση κάθε βάρους που θα εμπόδιζε την πρόοδο στον ορισμένο δρόμο. Τέτοια βάρη περιλαμβάνουν όχι μόνο εξωτερικές αμαρτίες αλλά και νόμιμες φροντίδες που, όταν αγαπιούνται υπερβολικά, καθυστερούν την ψυχή. Ο ίδιος ο αγώνας τίθεται ενώπιον του πιστού από τον Θεό· δεν επιλέγεται σύμφωνα με προσωπική κλίση. Εξ ου και η αναγκαιότητα υπομονής, διότι ο στόχος βρίσκεται πέρα από την παρούσα όραση και το μονοπάτι περιλαμβάνει ορισμένες δοκιμασίες. Ο Κύριος Ιησούς παρουσιάζεται ως εκείνος που έχει ήδη ολοκληρώσει τον αγώνα, έχοντας υπομείνει τον σταυρό για τη χαρά που τέθηκε ενώπιόν του. Το παράδειγμά του παρέχει τόσο πρότυπο όσο και βεβαιότητα ότι το μονοπάτι οδηγεί στη δόξα. Το κείμενο στη συνέχεια πραγματεύεται την εμπειρία της παιδείας. Κάθε υιός λαμβάνει διόρθωση· η απουσία της θα δήλωνε παρανομία και όχι εύνοια. Η παιδεία προέρχεται από την αγάπη του Πατέρα και αποβλέπει στη συμμετοχή στην αγιότητά του. Αν και οδυνηρή προς το παρόν, αποδίδει τον ειρηνικό καρπό της δικαιοσύνης σε εκείνους που έχουν γυμναστεί από αυτήν. Το επιχείρημα συνεχίζεται με προειδοποίηση κατά ρίζας πικρίας που μπορεί να αναβλαστήσει και να μολύνει πολλούς, και κατά οποιουδήποτε βέβηλου πνεύματος που, όπως ο Ησαύ, θα αντάλλασσε μελλοντική κληρονομία για παρούσα ανακούφιση. Τα δάκρυα του Ησαύ δεν μπορούσαν να αντιστρέψουν τη θεία απόφαση αφού το πρωτοτόκιο είχε καταφρονηθεί. Το κεφάλαιο στη συνέχεια αντιπαραβάλλει τα δύο όρη. Το Σινά επέδειξε την αγιότητα του Θεού με τέτοια μεγαλοπρέπεια ώστε ακόμη και ο Μωυσής έτρεμε. Η νέα διαθήκη φέρνει τους πιστούς στη Σιών, στην πόλη του ζώντος Θεού, σε αναρίθμητη συντροφιά αγγέλων, στη σύναξη των πρωτοτόκων, στον Θεό τον κριτή όλων, στα πνεύματα των δικαίων που έχουν τελειωθεί, και στον Ιησού τον μεσίτη της νέας διαθήκης. Το αίμα της ραντίσεως ομιλεί καλύτερα πράγματα από εκείνο του Άβελ, διότι εξασφαλίζει και δεν κραυγάζει για εκδίκηση. Επειδή η βασιλεία που ελήφθη είναι ακλόνητη, η κατάλληλη απόκριση είναι ευγνωμοσύνη εκφραζόμενη με ευλαβική υπηρεσία. Ο Θεός που είναι πυρ καταναλίσκον παραμένει αμετάβλητος· επομένως εκείνοι που προσεγγίζουν αυτόν υπό τη νέα διαθήκη οφείλουν να το κάνουν με δέουσα εκτίμηση της μεγαλειότητάς του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτό το τμήμα της προς Εβραίους επιστολής στέκεται σε στενή σχέση με τη διδασκαλία της επιμονής που εκτίθεται στο όγδοο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, όπου ο ίδιος κυρίαρχος σκοπός που προορίζει εργάζεται επίσης όλα τα πράγματα μαζί για το καλό εκείνων που έχουν κληθεί. Η παιδεία που περιγράφεται εδώ αντιστοιχεί στις πατρικές ενέργειες που σημειώνονται στις Παροιμίες και εφαρμόζονται από τον απόστολο στην Πρώτη προς Κορινθίους. Η αντίθεση μεταξύ Σινά και Σιών απηχεί τη διάκριση που γίνεται σε όλη την επιστολή μεταξύ των σκιωδών διακυβερνήσεων της παλαιάς διαθήκης και της ουσίας που τώρα αποκαλύπτεται. Η προειδοποίηση κατά του Ησαύ βρίσκει το παράλληλό της στις σοβαρές νουθεσίες του έκτου και του δεκάτου κεφαλαίου, οι οποίες όλες υπηρετούν για να διεγείρουν τον λαό της διαθήκης σε επιμέλεια και όχι για να υπονομεύσουν τη βεβαιότητά τους. Η παράδοση έχει διαβάσει συνεχώς αυτές τις προτροπές ως μέσα με τα οποία ο Θεός διαφυλάττει τους εκλεκτούς του, και όχι ως όρους που θέτουν την τελική σωτηρία σε ανθρώπινα χέρια. Η ακλόνητη βασιλεία δείχνει προς τα εμπρός στην ίδια ολοκλήρωση που προσδοκάται στο βιβλίο της Αποκάλυψης, όπου οι άγιοι κληρονομούν τις υποσχέσεις μετά υπομονετικής καρτερίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο συγκεκριμένο βάρος σας έδειξε ο Κύριος πρόσφατα ότι πρέπει να αποβληθεί αν ο ορισμένος για εσάς δρόμος πρόκειται να διανυθεί με υπομονή; Πώς δεχθήκατε πρόσφατη παιδεία, και ποιος καρπός δικαιοσύνης άρχισε να εμφανίζεται από αυτήν; Ενόψει της ακλόνητης βασιλείας, ποια παρούσα προσκόλληση απαιτεί περισσότερο τη σκόπιμη άσκηση ευγνωμοσύνης και ευλαβικού φόβου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε και υπερευεργέτα Θεέ, που κάλεσες τον λαό σου από το σκότος στο φως της διαθήκης σου και έθεσες ενώπιόν τους τον αγώνα που οδηγεί στην πόλη που έχει θεμέλια, χάρισε να αποβάλουμε κάθε βάρος και την αμαρτία που τόσο εύκολα μας περιβάλλει. Διεύθυνε τα βήματά μας σύμφωνα με την κυρίαρχη ευαρέσκειά σου, και ας διορθώσει το πατρικό σου χέρι εμάς προς όφελός μας, ώστε να γίνουμε μέτοχοι της αγιότητάς σου. Διαφύλαξέ μας από το βέβηλο πνεύμα που θα αντάλλασσε αιώνια κληρονομία για στιγμιαία ανακούφιση, και φύλαξέ μας από οποιαδήποτε ρίζα πικρίας που μπορεί να ταράξει την ειρήνη της εκκλησίας σου. Φέρε μας στον κατάλληλο καιρό στο Όρος Σιών, στη σύναξη των πρωτοτόκων, και στον Ιησού τον μεσίτη της νέας διαθήκης, του οποίου το αίμα ομιλεί ειρήνη. Ας σε υπηρετούμε με ευλάβεια και θεοσεβή φόβο, διότι είσαι πυρ καταναλίσκον· και χάρισε να λάβουμε βασιλεία που δεν μπορεί να μετακινηθεί, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.