← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής

Εκκλησιαστής 11-12 — με τον Whedon

Εκκλησιαστής 11-12Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες αυτής της ημέρας στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του Daniel D. Whedon, εκείνον τον στιβαρό Ουεσλεϋανό οδηγό του οποίου το σαφές Αρμινιανό όραμα ανοίγει τις Γραφές για τον λαό που ονομάζεται Μεθοδιστής. Στον Εκκλησιαστή 11–12, ο Whedon ανιχνεύει τη συμβουλή του Ιεροκήρυκα από τη γενναιόδωρη ζωή μέχρι την τελική αναμέτρηση με τον Θεό. Η έκθεσή του μας καλεί να δεχτούμε τόσο τα πρακτικά καθήκοντα της καλοσύνης όσο και τη σοβαρή ελπίδα της κρίσης με σταθερή καρδιά. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε το κείμενο να ζωογονήσει την ανάγνωσή μας και να διαμορφώσει την ανταπόκρισή μας σε άγια αγάπη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους και προσεκτικό πνεύμα, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 11 και 12 του Εκκλησιαστή. Ακούστε την κλήση του Ιεροκήρυκα να ρίξουμε το ψωμί μας στα νερά, να σπείρουμε σπόρο με πίστη, και πάνω απ' όλα να θυμόμαστε τον Δημιουργό μας στις ημέρες της νιότης. Ακούστε την τελική λέξη ότι κάθε έργο θα έρθει σε κρίση. Διαβάστε αργά, ώστε ο ζωντανός Λόγος να ερευνήσει και να παρηγορήσει την καρδιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ανοίγει το πρακτικό τμήμα αναπτύσσοντας τον πρώτο στίχο του ενδέκατου κεφαλαίου. Στίχος 1. 1 . Ρίξε το ψωμί σου στα νερά Αυτή η μεταφορά πρέπει να εξηγηθεί από τη μορφή των ανατολικών ψωμιών, τα οποία από πάντα ήταν λεπτά και πλατιά, και επιπλέουν σαν κεραμίδια σε ένα ρεύμα. Το 'ψωμί' περνάει από το οπτικό πεδίο και την εμβέλεια γρήγορα, και φαινομενικά πέρα από ανάκτηση, όπως το σκληρό μας παξιμάδι που δεν μουλιάζει και δεν διαλύεται εύκολα, και μπορεί μερικές φορές να ανακτηθεί πολύ πιο κάτω στο ρεύμα. Το πεδίο αυτού του στίχου είναι υποθετικό, ή μιας υποτιθέμενης περίπτωσης. 'Αν και κάποιος ρίξει το ψωμί του στην επιφάνεια ενός ρεύματος, μπορεί, αν και πολύ αργότερα, να το ξαναβρεί.' Δηλαδή, μια επένδυση, είτε κόπου, είτε φιλανθρωπικής προσφοράς, είτε καλής πράξης, η οποία δείχνει λίγες πιθανότητες να είναι αποδοτική, μπορεί στο τέλος να αποδειχθεί εξαιρετικά συμφέρουσα. Αυτό μας προετοιμάζει για την εντολή που ακολουθεί. Στη συνέχεια πιέζει το καθήκον της επιμελούς σποράς στον στίχο έξι. Στίχος 6. 6 . Σπείρε τον σπόρο σου Αυτή η εντολή είναι ένα συμπέρασμα. Η επιμέλεια σε εργασίες που αποσκοπούν στο καλό, θα είναι σίγουρη για κάποια ανταπόδοση, ίσως για πολύ άφθονες ανταποδόσεις. Αυτός ο όμορφος στίχος, με την ζωντανή ρητορική του φιγούρα, εφαρμόζεται συχνά και εύστοχα στις εργασίες της χριστιανικής διακονίας, και ταιριάζει καλά σε όλες τις πράξεις και προσπάθειες φιλανθρωπίας. Ο επόμενος στίχος δίνει μια σίγουρη ανταπόδοση. Στρεφόμενος στο δωδέκατο κεφάλαιο, ο Whedon εκθέτει την επίσημη πρόσκληση να θυμόμαστε τον Δημιουργό. Στίχος 1. 1 . Θυμήσου Σοβαρή υπενθύμιση αυτού που η νεότητα τείνει να ξεχνά. Τον Δημιουργό σου Που σχημάτισε το πλαίσιο που περιγράφεται στον Εκκλησιαστή 12:6, και θα σε φέρει σε κρίση, Εκκλησιαστής 12:14. Τώρα… τη νεότητά σου Σε εμφατική αντίθεση με τα ζοφερά σου γηρατειά, που προκαλούνται από το να ξεχνάς τον Θεό, όπως απεικονίζεται στον Εκκλησιαστή 12:2-5. όταν η θλίψη και η φροντίδα θα καταστήσουν μια τέτοια ευσέβεια δύσκολη, και με αυτή τη διάλυση, (6, 7,) που καθιστά τη μετάνοια αδύνατη. Άθλιος είναι ο άνθρωπος που δίνει τις καλύτερες μέρες του και τις ισχυρότερες δυνάμεις του στην υπηρεσία του Σατανά, περιμένοντας να δώσει στον Θεό τα απομεινάρια της ζωής του, ή να μετανοήσει την ώρα του θανάτου. Καμία ευχαρίστηση Η φρεσκάδα της ζωής έχει φύγει· ο κόσμος είναι σκοτεινός και θλιβερός· και το ξινισμένο πνεύμα δεν έχει καρδιά για αφοσίωση.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon στη συνέχεια δηλώνει την επιστροφή του πνεύματος στον Θεό που το έδωσε. Στίχος 7. 7 . Χώμα… γη Όπως ακριβώς, Γένεση 2:7, ο άνθρωπος πάρθηκε ως χώμα από τη γη, έτσι τώρα επιστρέφει σε 'χώμα'. Και το πνεύμα, τότε που εμφυσήθηκε από τον Θεό, και από τότε σχημάτισε ένα ζωντανό πρόσωπο, επιστρέφει στον Θεό που το έδωσε. Δεν είναι, σε αυτή την επιστροφή 'στον Θεό', να αναλυθεί πίσω σε μια απρόσωπη πνοή, που είναι μια πανθεϊστική ιδέα άγνωστη στην εβραϊκή σκέψη. Επιστρέφει, όπως υποδεικνύει ο Εκκλησιαστής 12:14, ένα προσωπικό ον 'στον Θεό', περιμένοντας την κρίση του. Τέλος, καθηλώνει το βλέμμα μας στην κρίση που κλείνει όλο το ζήτημα. Στίχος 14. 14 . Κάθε έργο σε κρίση Αυτό το βιβλίο ξεκίνησε με μια άποψη της αρένας στην οποία εκτυλίσσεται η θνητή ζωή. Τελειώνει με ένα συμπέρασμα στο οποίο τίποτα δεν συμπεραίνεται εκτός από τις θνητές φροντίδες και ματαιότητες και ευκαιρίες. Μας δείχνει, σαν το μαρμάρινο δάχτυλο του αρχαίου αγάλματος, το δικαστήριο του μέλλοντος. Στο δροσερό φως του κόσμου όπου η αλλαγή και η σύγχυση δεν εισέρχονται ποτέ, κάθεται ο πιο άξιος Αιώνιος Κριτής. Πέρα από αυτό ο Κοελέθ σιωπά· αλλά πόσο γεμάτη νόημα είναι η σιωπή του!
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού με καλεί το Πνεύμα να σπείρω ή να δώσω χωρίς αγχωτικό υπολογισμό; 2. Σε ποια καθημερινή συνήθεια θυμάμαι τον Δημιουργό μου πριν μακρύνουν οι σκιές; 3. Πώς η βεβαιότητα της κρίσης του Θεού σταθεροποιεί την ελπίδα μου και καθαρίζει την αγάπη μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε και αιώνιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Daniel D. Whedon, ο οποίος οδήγησε τον λαό Σου μέσα από τα ερευνητικά λόγια του Ιεροκήρυκα. Χάρισέ μας χάρη να ρίξουμε το ψωμί μας στα νερά και να σπείρουμε με ελπίδα, εμπιστευόμενοι την κυρίαρχη αγαθότητά Σου. Κράτησέ μας ενήμερους για τον Δημιουργό μας σε κάθε εποχή, ώστε να περπατάμε με χαρούμενη υπακοή. Στο τέλος, δέξου τα πνεύματά μας και φέρε κάθε έργο στην δίκαιη κρίση Σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος με Εσένα και το Άγιο Πνεύμα ζει και βασιλεύει, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →