Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 2 του Μάρκου μας εισάγει στην καρδιά της διακονίας του Χριστού, όπου η συγχώρεση, η πίστη και η θεία εξουσία συναντώνται. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς ο Ιησούς αντιμετωπίζει τόσο τη σωματική ανάγκη όσο και την πνευματική συντριβή με την ίδια δύναμη. Καθώς ακολουθούμε τις ερμηνείες του Καλβίνου στίχο προς στίχο, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να εμπιστευόμαστε τον Σωτήρα που βλέπει τις κρυφές σκέψεις μας και μιλά ζωή σε παράλυτες ψυχές. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε στο κείμενο με την ίδια ευλάβεια που μοντελοποίησε ο Καλβίνος, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αρχαίες αλήθειες στο παρόν περπάτημά μας με τον Χριστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στο κεφάλαιο 2 του Μάρκου και διάβασε ολόκληρη την αφήγηση του παραλυτικού που κατέβηκε μέσα από τη στέγη και της κλήσης του Λευί. Άσε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί αργά, παρατηρώντας τα πλήθη, την τολμηρή πίστη των τεσσάρων φίλων, τις σιωπηλές αντιρρήσεις των γραμματέων και τα αυθεντικά λόγια του Χριστού. Καθώς διαβάζεις, ζήτα από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σου για να δεχθεί τόσο την ιστορία όσο και τους δογματικούς θησαυρούς που ο Καλβίνος θα μας βοηθήσει να εξορύξουμε από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την πίστη που επέδειξαν εκείνοι που έφεραν τον παραλυτικό.
2. Και όταν ο Ιησούς είδε την πίστη τους. Μόνο ο Θεός, πράγματι, γνωρίζει την πίστη: αλλά αυτοί είχαν δώσει απόδειξη πίστης με τον μόχθο αυτής της προσπάθειας: γιατί ποτέ δεν θα είχαν υποβληθεί σε τόσο μεγάλο κόπο, ούτε θα είχαν αντιμετωπίσει τόσο τρομερά εμπόδια, αν δεν είχαν αντλήσει θάρρος από πλήρη εμπιστοσύνη στην επιτυχία. Ο καρπός της πίστης τους εμφανίστηκε στο ότι δεν κουράστηκαν, όταν βρήκαν την είσοδο κλειστή από όλες τις πλευρές. Η άποψη που κάποιοι έχουν για αυτά τα λόγια, ότι ο Χριστός, ως θεϊκό πρόσωπο, γνώριζε την πίστη τους, η οποία ήταν κρυμμένη μέσα τους, μου φαίνεται μια αναγκαστική ερμηνεία.Στα λόγια συγχώρεσης που ειπώθηκαν στον παραλυτικό, ο Καλβίνος γράφει:
Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται. Ο Χριστός φαίνεται εδώ να υπόσχεται στον παραλυτικό κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε ζητήσει: αλλά, καθώς σκοπεύει να χαρίσει υγεία σώματος, ξεκινά με την απομάκρυνση της αιτίας της ασθένειας, και ταυτόχρονα υπενθυμίζει στον παραλυτικό την προέλευση της ασθένειάς του, και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διευθετήσει τις προσευχές του. Καθώς οι άνθρωποι συνήθως δεν θεωρούν ότι οι θλίψεις που υπομένουν είναι οι παιδείες του Θεού, δεν επιθυμούν τίποτε περισσότερο από κάποια ανακούφιση στη σάρκα, και, εν τω μεταξύ, δεν αισθάνονται καμία ανησυχία για τις αμαρτίες τους: ακριβώς όπως ένας άρρωστος άνθρωπος θα αγνοούσε την ασθένειά του, και θα ζητούσε μόνο ανακούφιση από τον παρόντα πόνο. [509] Αλλά ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει κανείς απελευθέρωση από όλα τα κακά είναι να έχει ο Θεός συμφιλιωθεί μαζί μας. Συμβαίνει μερικές φορές, ότι οι πονηροί άνθρωποι απελευθερώνονται από τις θλίψεις τους, ενώ ο Θεός είναι ακόμη εχθρός τους: αλλά όταν νομίζουν ότι έχουν διαφύγει εντελώς, τα ίδια κακά επιστρέφουν αμέσως, ή περισσότερες και βαρύτερες συμφορές τους κατακλύζουν, που καθιστούν φανερό ότι δεν θα μετριαστούν ή θα τερματιστούν μέχρι να εξευμενιστεί η οργή του Θεού, όπως ο Θεός δηλώνει μέσω του Προφήτη ΑμώςΟ Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην εσωτερική κατηγορία βλασφημίας των γραμματέων.
3. Και ιδού, μερικοί από τους γραμματείς Κατηγορούν τον Χριστό για βλασφημία και ιεροσυλία, επειδή διεκδικεί για τον εαυτό του αυτό που είναι προνόμιο του Θεού. Οι άλλοι δύο Ευαγγελιστές μας λένε επίσης ότι είπαν, Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ο Θεός; Είναι πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι η προθυμία τους να συκοφαντήσουν τους οδήγησε σε αυτό το πονηρό συμπέρασμα. Αν νομίζουν ότι υπάρχει κάτι που αξίζει μομφή, γιατί δεν ερευνούν; [510] Επιπλέον, καθώς η έκφραση επιδέχεται περισσότερες από μία σημασίες, και καθώς ο Χριστός δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που λένε συχνά οι Προφήτες όταν αναγγέλλουν τη χάρη του Θεού, γιατί παίρνουν με κακή έννοια αυτό που επιδέχεται ευνοϊκή ερμηνεία; Πρέπει να ήταν ήδη δηλητηριασμένοι από κακία και φθόνο, αλλιώς δεν θα είχαν αρπάξει τόσο πρόθυμα μια ευκαιρία να κατηγορήσουν τον Χριστό. Παραμένουν σιωπηλοί, αλλά σκέφτονται στην καρδιά τους, ώστε να τον συκοφαντήσουν όταν απουσιάζει μεταξύ ανθρώπων της δικής τους τάξης. Είναι αναμφίβολα αληθές, ότι μόνο ο Θεός έχει δύναμη και εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες: αλλά κάνουν λάθος συμπεραίνοντας ότι δεν ανήκει στον Χριστό, γιατί είναι ο Θεός που φανερώθηκε εν σαρκί, (1 Τιμόθεο 3:16.) Είχαν το δικαίωμα να ρωτήσουν σε ποια βάση ο Χριστός διεκδικούσε τέτοια εξουσία: αλλά, χωρίς καμία έρευνα, τον υποθέτουν ως έναν από την κοινή τάξη των ανθρώπων, και προχωρούν βιαστικά να τον καταδικάσουν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται περαιτέρω στην μοναδική εξουσία που διεκδικεί ο Χριστός στη γη.
6. Ότι ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία στη γη. Αυτή η εξουσία είναι πολύ διαφορετική από αυτή που δόθηκε στους αποστόλους, και από αυτή που ασκείται τώρα από τους ποιμένες της Εκκλησίας: γιατί δεν μπορούν να ειπωθεί τόσο σωστά ότι συγχωρούν αμαρτίες, όσο ότι δηλώνουν ότι συγχωρούνται, όταν παραδίδουν την εντολή που τους έχει εμπιστευθεί. Με αυτά τα λόγια ο Χριστός δηλώνει ότι δεν είναι μόνο ο διάκονος και μάρτυρας, αλλά επίσης ο συγγραφέας αυτής της χάρης. Αλλά τι σημαίνει αυτός ο περιορισμός, στη γη; Τι όφελος θα έχει για εμάς να έχουμε λάβει συγχώρεση εδώ, αν δεν επικυρωθεί στον ουρανό; Η έννοια του Χριστού ήταν, ότι η συγχώρεση των αμαρτιών δεν πρέπει να ζητείται από απόσταση: γιατί την εκθέτει στους ανθρώπους στο ίδιο του το πρόσωπο, και σαν στα χέρια του. Τόσο ισχυρή είναι η κλίση μας προς την δυσπιστία, που ποτέ δεν τολμούμε να πιστέψουμε ότι ο Θεός είναι ελεήμων προς εμάς, μέχρι να πλησιάσει, και να μιλήσει οικεία σε εμάς. Τώρα, καθώς ο Χριστός κατέβηκε στη γη για τον σκοπό να εκθέσει στους ανθρώπους τη χάρη του Θεού ως παρούσα, λέγεται ότι συγχωρεί αμαρτίες ορατά, επειδή σε αυτόν και από αυτόν αποκαλύφθηκε το θέλημα του Θεού το οποίο, σύμφωνα με την αντίληψη της σάρκας, ήταν προηγουμένως κρυμμένο πάνω από τα σύννεφα.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σου χρειάζεσαι φίλους των οποίων η πίστη θα σε μεταφέρει στον Ιησού; 2. Πώς η προτεραιότητα της συγχώρεσης αναδιαμορφώνει τον τρόπο που προσεύχεσαι για τους παρόντες αγώνες σου; 3. Ποιες κρυφές σκέψεις μπορεί να εκθέτει ο Ιησούς μέσα σου σήμερα, και πώς θα ανταποκριθείς στην εξουσία του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ μόνος ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς γῆς νὰ συγχωρῇ ἁμαρτίας, χάρισόν ἡμῖν τὴν πίστιν τὴν ἐμπιστευομένην τὸν λόγον τῆς συγχωρήσεώς σου ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην θεραπείαν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ποίησον ἡμᾶς ταχεῖς νὰ φέρωμεν ἄλλους ἐνώπιον τοῦ θρόνου τῆς χάριτος καὶ βραδεῖς νὰ ἀντιστεκώμεθα εἰς τὴν ἀπαίτησιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ τῶν καρδιῶν ἡμῶν. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ σου ἐλέει, ἵνα τιμῶμεν τὴν συγχώρησίν σου περισσότερον ἀπὸ τὴν ὑγείαν ἢ τὴν τιμήν, καὶ ἀναπαυώμεθα ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ τοῦ Χριστοῦ μόνου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →