Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 23-24 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα υποδεχόμαστε την σταθερή καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι καθώς διατρέχει τα κεφάλαια 23 και 24 της Γενέσεως. Αυτά τα δύο κεφάλαια μεταβαίνουν από τη σιωπηλή θλίψη του θανάτου της Σάρρας στην προσεκτική εξασφάλιση του τόπου ανάπαυσής της και έπειτα στις ελπιδοφόρες διευθετήσεις για το μέλλον του Ισαάκ. Η μετρημένη ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι αναδεικνύει την σταθερή πίστη που διαμόρφωσε τον οίκο του Αβραάμ τόσο στη θλίψη όσο και στην προσδοκία. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρατηρήσουμε πώς τα συνηθισμένα καθήκοντα και οι εξαιρετικές υποσχέσεις συναντώνται υπό την χείρα του Θεού. Καθώς ακούμε, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχθούμε διδασκαλία που ακόμη μιλά για τον τρόπο με τον οποίο τιμούμε τους νεκρούς, τηρούμε τις διαθήκες και εμπιστευόμαστε την πρόνοια για εκείνους που αγαπάμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίγουμε τώρα το ίδιο το κείμενο. Η Γένεσις 23 καταγράφει τον θάνατο της Σάρρας στη Χεβρών και την αγορά του σπηλαίου της Μαχπελά από τον Αβραάμ. Η Γένεσις 24 ακολουθεί αμέσως με την εντολή του Αβραάμ προς τον δούλο του και το αξιοσημείωτο ταξίδι που φέρνει τη Ρεβέκκα στον Ισαάκ. Διαβάστε αυτά τα κεφάλαια αργά, παρατηρώντας την αξιοπρέπεια που δίνεται τόσο στην ταφή όσο και στον αρραβώνα. Αφήστε την αφήγηση να κατασταλάξει πριν στραφούμε στις παρατηρήσεις του Ματθαίου Χένρι για τα ίδια χωρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την καταγραφή του θανάτου της Σάρρας και του πένθους του Αβραάμ.
Έχουμε εδώ, 1. Την ηλικία της Σάρρας, εδ. 1. Σχεδόν σαράντα χρόνια πριν, είχε αποκαλέσει τον εαυτό της γριά, κεφ. ιη΄ 12. Οι γέροντες δεν θα πεθάνουν νωρίτερα, αλλά μπορεί να πεθάνουν καλύτερα, αν λογαριάζουν τον εαυτό τους γέροντα. 2. Τον θάνατό της, εδ. 2. Ο μακροβιότερος πρέπει τελικά να πεθάνει. Ο Αβραάμ και η Σάρρα είχαν ζήσει άνετα μαζί πολλά χρόνια· όμως ο θάνατος χωρίζει εκείνους που τίποτε άλλο δεν μπορούσε να χωρίσει. Οι ιδιαίτεροι φίλοι και ευνοούμενοι του ουρανού δεν εξαιρούνται από το πλήγμα του θανάτου. Απέθανε στη γη Χαναάν, όπου ήταν πάνω από εξήντα χρόνια προσήλυτος. 3. Το πένθος του Αβραάμ γι' αυτήν· και ήταν αληθινός πενθών. Δεν εκτελούσε μόνο τις τελετές του πένθους σύμφωνα με το έθιμο εκείνων των καιρών, όπως οι πενθούντες που περιφέρονται στους δρόμους, αλλά θρηνούσε ειλικρινά τη μεγάλη απώλεια μιας καλής συζύγου και έδωσε απόδειξη της σταθερότητας της αγάπης του προς αυτήν μέχρι τέλους. Χρησιμοποιούνται δύο λέξεις: ήλθε και για να θρηνήσει και για να κλάψει. Η λύπη του δεν ήταν προσποιητή, αλλά πραγματική. Ήλθε στη σκηνή της και κάθισε δίπλα στο νεκρό σώμα, για να αποδώσει τον φόρο των δακρύων του, ώστε το μάτι του να επηρεάσει την καρδιά του και να αποδώσει μεγαλύτερο σεβασμό στη μνήμη της αποθανούσης. Σημείωσε, Δεν είναι μόνο νόμιμο, αλλά είναι καθήκον, να θρηνούμε τον θάνατο των στενών συγγενών μας, τόσο σε συμμόρφωση με την πρόνοια του Θεού, που έτσι καλεί σε κλαυθμό και πένθος, όσο και προς τιμήν εκείνων στους οποίους οφείλεται τιμή. Τα δάκρυα είναι φόρος οφειλόμενος στους αποθανόντες φίλους μας. Όταν ένα σώμα σπέρνεται, πρέπει να ποτίζεται. Αλλά δεν πρέπει να λυπούμαστε όπως εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα· διότι έχουμε καλή ελπίδα δια της χάριτος τόσο γι' αυτούς όσο και για τον εαυτό μας.Ο Χένρι στη συνέχεια παρακολουθεί τη δημόσια διευθέτηση της αγοράς του χωραφιού και τη διαρκή σημασία της.
Έχουμε εδώ το συμπέρασμα της συμφωνίας μεταξύ του Αβραάμ και του Εφρών για τον τόπο ταφής. Η συμφωνία έγινε δημόσια ενώπιον όλων των γειτόνων, παρουσία και ακροάσει των υιών του Χετ, εδ. 16, 17. Σημείωσε, Η φρόνηση, καθώς και η δικαιοσύνη, μας κατευθύνει να είμαστε δίκαιοι, ανοιχτοί και ειλικρινείς στις συναλλαγές μας. Οι δόλιες συμβάσεις μισούν το φως και προτιμούν να είναι κρυφές· αλλά εκείνοι που ενεργούν ειλικρινά στις συμφωνίες τους δεν νοιάζονται ποιος είναι μάρτυρας. Ο νόμος μας ευνοεί τις πωλήσεις που γίνονται σε ανοιχτή αγορά και με εγγεγραμμένο έγγραφο. Παρατήρησε, 1. Ο Αβραάμ, χωρίς δόλο, απάτη ή περαιτέρω καθυστέρηση, πληρώνει τα χρήματα, εδ. 16. Τα πληρώνει πρόθυμα, χωρίς δισταγμό, —τα πληρώνει πλήρως, χωρίς μείωση, —και τα πληρώνει κατά βάρος, τρέχον νόμισμα του εμπόρου, χωρίς απάτη. Δες πόσο παλαιά χρησιμοποιούνταν τα χρήματα για την βοήθεια του εμπορίου· και δες πόσο ειλικρινά πρέπει να πληρώνονται τα χρήματα όπου οφείλονται. Παρατήρησε, Αν και όλη η γη Χαναάν ήταν του Αβραάμ κατά υπόσχεση, όμως, επειδή δεν είχε έλθει ο καιρός της κατοχής του, ό,τι χρειαζόταν τώρα το αγόρασε και το πλήρωσε. Σημείωσε, Η κυριαρχία δεν θεμελιώνεται στη χάρη. Ο τίτλος των αγίων για αιώνια κληρονομιά δεν τους δίνει δικαίωμα στις κτήσεις αυτού του κόσμου ούτε τους δικαιολογεί σε αδικία. 2. Ο Εφρών ειλικρινά και δίκαια του δίνει καλό τίτλο για τη γη, εδ. 17, 18, 20. Το χωράφι, με όλα τα εξαρτήματά του, μεταβιβάζεται στον Αβραάμ και στους κληρονόμους του για πάντα, σε ανοιχτό δικαστήριο, όχι με γραφή (δεν φαίνεται ότι η γραφή χρησιμοποιούνταν τότε), αλλά με τέτοια δημόσια επίσημη δήλωση ενώπιον μαρτύρων που αρκούσε για να το μεταβιβάσει. Σημείωσε, Όπως αυτό που αγοράζεται πρέπει να πληρώνεται ειλικρινά, έτσι και αυτό που πωλείται πρέπει να παραδίδεται και να εξασφαλίζεται ειλικρινά. 3. Ο Αβραάμ, έπειτα, παίρνει την κατοχή και θάβει τη Σάρρα στο σπήλαιο ή θόλο (είτε φυσικό είτε τεχνητό δεν είναι βέβαιο) που ήταν στο αγορασμένο χωράφι. Είναι πιθανό ότι ο Αβραάμ είχε θάψει υπηρέτες από την οικογένειά του από τότε που ήλθε στη Χαναάν, αλλά οι τάφοι του κοινού λαού (Β' Βασιλέων κγ΄ 6) μπορεί να αρκούσαν γι' αυτούς· τώρα που η Σάρρα απέθανε έπρεπε να βρεθεί ιδιαίτερος τόπος για τα λείψανά της. Αξίζει να σημειωθεί, (1.) Ότι ένας τόπος ταφής ήταν το πρώτο κομμάτι γης που κατέκτησε ο Αβραάμ στη Χαναάν. Σημείωσε, Όταν εισερχόμαστε στον κόσμο είναι καλό να σκεφτόμαστε την έξοδό μας από αυτόν· διότι, μόλις γεννηθούμε, αρχίζουμε να πεθαίνουμε. (2.) Ότι ήταν το μόνο κομμάτι γης που κατέκτησε ποτέ, αν και η χώρα ήταν όλη δική του κατά αναστροφή. Εκείνοι που έχουν λιγότερο από αυτή τη γη βρίσκουν έναν τάφο σε αυτήν. Ο Αβραάμ προνόησε, όχι πόλεις, όπως ο Κάιν και ο Νεβρώδ, αλλά έναν τάφο, [1.] Για να είναι διαρκές μνημόσυνο του θανάτου για τον εαυτό του και τους απογόνους του, ώστε αυτός και αυτοί να μάθουν να πεθαίνουν καθημερινά. Αυτός ο τάφος λέγεται ότι είναι στο άκρο του χωραφιού (εδ. 9)· διότι, όποιες και αν είναι οι κτήσεις μας, υπάρχει ένας τάφος στο τέλος τους. [2.] Για να είναι ένδειξη της πίστης και της προσδοκίας του για την ανάσταση· διότι γιατί να δίνεται τέτοια φροντίδα στο σώμα αν πρόκειται να πεταχτεί για πάντα και δεν πρόκειται να αναστηθεί; Ο Αβραάμ, σε αυτό, είπε καθαρά ότι ζητούσε καλύτερη χώρα, δηλαδή ουράνια. Ο Αβραάμ είναι ευχαριστημένος να παραμένει ακόμη περιπλανώμενος όσο ζει, αλλά εξασφαλίζει τόπο όπου, όταν πεθάνει, η σάρκα του μπορεί να αναπαυθεί εν ελπίδι.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στις οδηγίες του Αβραάμ σχετικά με τον γάμο του Ισαάκ.
Ι. Η φροντίδα που έλαβε για έναν καλό γιο, για να τον παντρέψει, καλά παντρεμένο. Ήταν καιρός να το σκεφτεί τώρα, διότι ο Ισαάκ ήταν περίπου σαράντα ετών, και ήταν έθιμο στους προγόνους του να παντρεύονται στα τριάντα ή νωρίτερα, κεφ. ια΄ 14, 18, 22, 24. Ο Αβραάμ πίστευε την υπόσχεση για την οικοδόμηση της οικογένειάς του και γι' αυτό δεν έκανε βιασύνη· όχι περισσότερη βιασύνη από καλή ταχύτητα. Δύο σκέψεις τον ώθησαν να το σκεφτεί τώρα (εδ. 1):—1. Ότι ο ίδιος ήταν πιθανό να φύγει σύντομα από τον κόσμο, διότι ήταν γέρος και προχωρημένος στην ηλικία, και θα ήταν ικανοποίηση γι' αυτόν να δει τον γιο του εγκατεστημένο πριν πεθάνει· και, 2. Ότι είχε καλή περιουσία να αφήσει πίσω του, διότι ο Κύριος τον είχε ευλογήσει σε όλα· και η ευλογία του Κυρίου πλουτίζει. Δες πόσο η θρησκεία και η ευσέβεια ευνοούν την εξωτερική ευημερία. Τώρα η ευσεβής φροντίδα του Αβραάμ για τον γιο του ήταν, (1.) Να μην παντρευτεί κόρη της Χαναάν, αλλά μία από τους συγγενείς του. Είδε ότι οι Χαναναίοι εκφυλίζονταν σε μεγάλη ανομία και γνώριζε από αποκάλυψη ότι ήταν προορισμένοι για καταστροφή, και γι' αυτό δεν ήθελε να παντρέψει τον γιο του ανάμεσά τους, μήπως γίνουν είτε παγίδα για την ψυχή του είτε τουλάχιστον κηλίδα στο όνομά του. (2.) Να μην αφήσει όμως τη γη Χαναάν, για να πάει ο ίδιος ανάμεσα στους συγγενείς του, ούτε καν για τον σκοπό της επιλογής συζύγου, μήπως πειρασθεί να εγκατασταθεί εκεί. Αυτή η προφύλαξη δίνεται εδ. 6 και επαναλαμβάνεται εδ. 8. «Μην φέρεις τον γιο μου εκεί πάλι, ό,τι και αν γίνει. Ας στερηθεί μάλλον σύζυγο παρά να εκτεθεί σε αυτόν τον πειρασμό.» Σημείωσε, Οι γονείς, όταν διαθέτουν τα παιδιά τους, πρέπει να συμβουλεύονται προσεκτικά την ευημερία των ψυχών τους και την πρόοδό τους στον δρόμο προς τον ουρανό. Εκείνοι που δια της χάριτος έχουν διαφύγει τη φθορά που είναι στον κόσμο δια της επιθυμίας και έχουν αναθρέψει τα παιδιά τους αναλόγως, πρέπει να προσέχουν να μην κάνουν τίποτε που να τους εμπλέξει πάλι σε αυτήν και να τους νικήσει, Β' Πέτρ. β΄ 20. Πρόσεχε να μην τους φέρεις εκεί πάλι, Εβρ. ια΄ 15.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι συνδέει την κηδεία της Σάρρας άμεσα με την αφήγηση του γάμου που ακολουθεί.
Οι γάμοι και οι κηδείες είναι οι αλλαγές των οικογενειών και οι κοινές ειδήσεις μεταξύ των κατοίκων των χωριών. Στο προηγούμενο κεφάλαιο είχαμε τον Αβραάμ να θάβει τη σύζυγό του, εδώ τον έχουμε να παντρεύει τον γιο του. Αυτές οι ιστορίες σχετικά με την οικογένειά του, με τις λεπτομερείς περιστάσεις τους, αφηγούνται εκτενώς, ενώ οι ιστορίες των βασιλειών του κόσμου που υπήρχαν τότε, με τις επαναστάσεις τους, θάβονται στη σιωπή· διότι ο Κύριος γνωρίζει τους δικούς του. Η προσάρτηση του γάμου του Ισαάκ στην κηδεία της Σάρρας (με ιδιαίτερη αναφορά σε αυτήν, εδ. 67) μας δείχνει ότι καθώς «μία γενεά παρέρχεται, άλλη γενεά έρχεται»· και έτσι διατηρείται η διαδοχή τόσο της ανθρώπινης φύσεως όσο και της διαθήκης. Εδώ είναι, Ι. Η φροντίδα του Αβραάμ για τον γάμο του γιου του και η εντολή που έδωσε στον δούλο του γι' αυτό, εδ. 1-9. ΙΙ. Το ταξίδι του δούλου του στη χώρα του Αβραάμ, για να ζητήσει σύζυγο για τον νεαρό κύριό του ανάμεσα στους δικούς του συγγενείς, εδ. 10-14. ΙΙΙ. Η καλή πρόνοια που τον έφερε σε γνωριμία με τη Ρεβέκκα, της οποίας ο πατέρας ήταν εξάδελφος του Ισαάκ, εδ. 15-28. IV. Η διαπραγμάτευση του γάμου με τους συγγενείς της, εδ. 29-49. V. Η συναίνεσή τους που ελήφθη, εδ. 50-60. VI. Η ευτυχής συνάντηση και ο γάμος μεταξύ του Ισαάκ και της Ρεβέκκας, εδ. 61 κ.ε.).Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας την εμπιστοσύνη του Αβραάμ στον άγγελο του Θεού που καθοδηγεί.
ΙΙΙ. Η εμπιστοσύνη που έθεσε σε έναν καλό Θεό, ο οποίος, δεν αμφιβάλλει, θα δώσει στον δούλο του επιτυχία σε αυτή την επιχείρηση, εδ. 7. Θυμάται ότι ο Θεός τον είχε θαυματουργικά βγάλει από τη χώρα της γεννήσεώς του, με την αποτελεσματική κλήση της χάριτός του· και γι' αυτό δεν αμφιβάλλει ότι θα τον βοηθήσει στη φροντίδα του να μην φέρει τον γιο του εκεί πάλι. Θυμάται επίσης την υπόσχεση που ο Θεός είχε κάνει και επιβεβαιώσει σ' αυτόν ότι θα έδινε τη Χαναάν στο σπέρμα του, και από εκεί συμπεραίνει ότι ο Θεός θα τον υποστήριζε στις προσπάθειές του να παντρέψει τον γιο του, όχι ανάμεσα σε εκείνα τα αφιερωμένα έθνη, αλλά σε μία που ήταν κατάλληλη να είναι μητέρα τέτοιου σπέρματος. «Μην φοβάσαι λοιπόν· θα στείλει τον άγγελό του μπροστά σου για να κάνει τον δρόμο σου ευοίωνο.» Σημείωσε, 1. Εκείνοι που προσεκτικά μένουν στον δρόμο του καθήκοντος και κυβερνώνται από τις αρχές της θρησκείας τους στα σχέδια και τις επιχειρήσεις τους, έχουν καλό λόγο να περιμένουν ευημερία και επιτυχία σε αυτές. Ο Θεός θα κάνει να καταλήξει στην παρηγοριά μας εκείνο στο οποίο ειλικρινά αποβλέπουμε στη δόξα του. 2. Οι υποσχέσεις του Θεού και οι δικές μας εμπειρίες αρκούν για να ενθαρρύνουν την εξάρτησή μας από τον Θεό και τις προσδοκίες μας από αυτόν σε όλες τις υποθέσεις αυτής της ζωής. 3. Οι άγγελοι του Θεού είναι λειτουργικά πνεύματα, απεσταλμένα όχι μόνο για την προστασία, αλλά και για την καθοδήγηση των κληρονόμων της υποσχέσεως, Εβρ. α΄ 14. «Θα στείλει τον άγγελό του μπροστά σου, και τότε θα προχωρήσεις καλά.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αξιοπρέπεια που έδειξε ο Αβραάμ στο πένθος της Σάρρας διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο τιμάς εκείνους που έχασες; Σε ποιες συνηθισμένες συναλλαγές της καθημερινής ζωής καλείσαι να ενεργήσεις με την ίδια ειλικρίνεια και ανοιχτότητα που έδειξε ο Αβραάμ; Πού μπορεί να χρειάζεται να απελευθερώσεις τον έλεγχο και να εμπιστευθείς τον Θεό να στείλει τον αγγελιοφόρο του μπροστά, όπως εμπιστεύθηκε ο Αβραάμ για τον Ισαάκ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ τῆς χάριτος, καθὼς ὁ Ἀβραὰμ ἐπένθησε τὴν Σάρραν μὲ ἐλπίδα προσηλωμένη στὶς ὑποσχέσεις τῆς διαθήκης Σου καὶ διεξήγαγε τὶς ὑποθέσεις του μὲ διαφανῆ ἀκεραιότητα, οὕτω ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ ἐμπιστευώμεθα τὸν λόγον Σου ἐν μέσῳ ἀπωλείας καὶ νὰ περιπατῶμεν εὐθέως ἐνώπιον τῶν ἄλλων. Φύλαξον τὰς οἰκογενείας ἡμῶν ἀπὸ ἀκαθάρτων συμμαχιῶν καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς ἀντ’ αὐτοῦ πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι Σὲ φοβοῦνται, πέμπων τὴν παρουσίαν Σου πρὸ παντὸς βήματος, καθὼς ὡδήγησας τὸν δοῦλον πρὸς τὴν Ρεβέκκα. Εἴθε ἡ αὐτὴ πιστότης τῆς διαθήκης, ἡ ὁποία ἐξασφάλισε τόσο τάφον ὅσο καὶ νύμφην διὰ τὴν γενεὰν τοῦ Ἀβραάμ, νὰ ἀγκυροβολήσῃ τώρα τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ μέχρις οὗ αἱ ὑποσχέσεις αὐτοῦ πληρωθῶσιν ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →