← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών

Α' Χρονικών 15-17 — με τον Γουέσλι

Α' Χρονικών 15-17Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Κάθε ημέρα επιστρέφουμε στη σταθερή φωνή των Επεξηγηματικών Σημειώσεων του Ιωάννου Γουέσλι, εκείνων των σύντομων, αγκυρωμένων στη Γραφή σχολίων που έχουν καθοδηγήσει τους μεθοδιστές αναγνώστες για γενεές. Σήμερα οι σημειώσεις ανοίγουν τα μεσαία κεφάλαια του Α' Χρονικών, όπου ο Δαβίδ συγκεντρώνει μουσικούς, αποκαθιστά την κιβωτό και λαμβάνει την υπόσχεση ενός αιώνιου οίκου. Οι σύντομες παρατηρήσεις του Γουέσλι κρατούν την προσοχή μας προσηλωμένη στο ίδιο το κείμενο, δείχνοντας πώς κάθε λεπτομέρεια της λατρείας και της υπόσχεσης εξακολουθεί να ομιλεί. Ας σταθεροποιήσουν τα λόγια του τις καρδιές μας καθώς ακούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε το Α' Χρονικών 15–17 αργά. Προσέξτε την προσεκτική τακτοποίηση των Λευιτών, τη νέα μουσική που προσφέρεται ενώπιον της κιβωτού και τη συνομιλία μεταξύ του Δαβίδ και του Κυρίου σχετικά με την οικοδόμηση οίκου. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γουέσλι στρέφεται κατόπιν στις μουσικές οδηγίες που δόθηκαν για τις άρπες. Στίχος 21. Και ο Ματταθίας, και ο Ελιφαλέ, και ο Μικνείας, και ο Οβεδεδώμ, και ο Ιειήλ, και ο Αζαζίας, με άρπες επί του σεμινίθ προς εξοχήν. Προς εξοχήν — Η λέξη αυτή μπορεί να προστεθεί για να δηλώσει την εξοχήν εκείνου του οργάνου, ή μέρους της μουσικής· ή ότι υπήρχε μεγαλύτερη έκταση ή ύψωση της φωνής από την προηγούμενη. Αυτός ο τρόπος αίνου του Θεού διά μουσικών οργάνων δεν είχε μέχρι τότε τεθεί σε χρήση. Αλλά ο Δαβίδ τον καθιέρωσε κατά θεία κατεύθυνση, και τον πρόσθεσε στις άλλες διατάξεις εκείνης της οικονομίας. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Ο Γουέσλι σχολιάζει έπειτα τη στιγμή που ο Θεός βοήθησε τους Λευίτες. Στίχος 26. Και συνέβη, όταν ο Θεός βοήθησε τους Λευίτας που έφεραν την κιβωτό της διαθήκης του Κυρίου, να προσφέρουν επτά μόσχους και επτά κριούς. Βοήθησε — Ενθαρρύνοντάς τους στο έργο τους με κάποιο παρηγορητικό σημείο της παρουσίας Του μαζί τους. Σε όλες τις θρησκευτικές μας ασκήσεις, πρέπει να αντλούμε βοήθεια από τον ουρανό. Οι λειτουργοί του Θεού που φέρουν τα σκεύη του Κυρίου, έχουν ιδιαίτερη ανάγκη θείας βοηθείας στις διακονίες τους, ώστε ο Θεός να δοξάζεται δι' αυτών, και ο λαός να οικοδομείται. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Ο Γουέσλι συνεχίζει με τον διορισμό για καταγραφή, ευχαριστία και αίνο. Στίχος 4. Και διόρισε ορισμένους από τους Λευίτας να λειτουργούν ενώπιον της κιβωτού του Κυρίου, και να καταγράφουν, και να ευχαριστούν και να αινούν τον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ: Να ευχαριστούν, και να αινούν — Όλες οι χαρές μας πρέπει να εκφράζονται με ευχαριστίες προς Αυτόν, από τον Οποίον λαμβάνονται όλες οι παρηγορίες μας. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γουέσλι στοχάζεται την υπόσχεση ενός αιώνιου θρόνου. Στίχος 14. Αλλά θα τον εγκαταστήσω εν τω οίκω μου και εν τη βασιλεία μου εις τον αιώνα· και ο θρόνος αυτού θα εδραιωθεί εις τον αιώνα. Εγκαταστήσω αυτόν — Εν τω ναώ, η έκφραση αυτή συμφωνεί ατελώς με τον Σολομώντα, ή τους διαδόχους αυτού, αλλά αυστηρώς και κυρίως με τον Χριστό, προς τον Οποίον μόνο ανήκει επίσης η υπόσχεση αιωνίου εδραιώσεως εν τη βασιλεία ταύτη. Βασιλεία — Εν τη βασιλεία του Θεού κατά ευρείαν και γενικήν έννοιαν. Και τούτο, καθώς και η προηγούμενη φράση, ανήκει ιδιαιτέρως εις τον Μεσσίαν, ο Οποίος δεν επρόκειτο να είναι μόνον βασιλεύς του Ισραήλ, αλλά και πάντων των εθνών. Τούτο είναι υπαινιγμός εκείνου του μεγάλου μυστηρίου το οποίον αποκαλύπτεται πληρέστερον εν τη Καινή Διαθήκη, δηλαδή ότι ο Χριστός είναι η κεφαλή, ή βασιλεύς πάσης της εκκλησίας του Θεού, συνισταμένης εξ Ιουδαίων και εθνικών, και πάντων των εθνών, και πράγματι πάντων των κτισμάτων, όλα τα οποία αποτελούν τη βασιλεία του Θεού, και δίδονται δι' αυτού εις τον Υιόν αυτού τον ευλογημένον Κύριον ημών. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Ο Γουέσλι κλείνει το κεφάλαιο υπογραμμίζοντας την ευλογία που παραμένει εις τον αιώνα. Στίχος 27. Τώρα λοιπόν ας ευαρεστηθείς να ευλογήσεις τον οίκον του δούλου σου, ώστε να είναι ενώπιόν σου εις τον αιώνα· διότι συ ευλογείς, Κύριε, και θα είναι ευλογημένον εις τον αιώνα. Ευλογημένον εις τον αιώνα — Η προσευχή του Δαβίδ καταλήγει, καθώς και η υπόσχεση του Θεού εις τον στίχον 14, με εκείνο το οποίον είναι εις τον αιώνα. Ο λόγος του Θεού αποβλέπει εις αιώνια πράγματα. Και ούτω πρέπει να αποβλέπουν και αι επιθυμίαι και αι ελπίδες ημών. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην ιδία σας λατρεία μπορεί ο Θεός να προσκαλεί νέα τάξη και ευλάβεια; Πώς η υπόσχεση μιας διαρκούς βασιλείας μεταμορφώνει τον τρόπο με τον οποίον προσεύχεστε για τον οίκον σας; Ποια απλή πράξη ευχαριστίας μπορείτε να προσφέρετε σήμερα που να αντηχεί την καθημερινή υπηρεσία των Λευιτών;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, συ κάποτε παρότρυνες τον Δαβίδ να ετοιμάσει τόπον διά την παρουσίαν σου και να διορίσει μουσικούς και λειτουργούς διά συνεχή αίνον. Παρότρυνε και ημάς ομοίως. Ας γίνει κάθε οίκος και καρδία κατοικία όπου ο λόγος σου τιμάται και το όνομά σου υψώνεται. Κράτησέ μας ενθύμους ότι ο θρόνος τον οποίον εγκαθιστάς διαρκεί εις τον αιώνα, και δίδαξέ μας να αναπαύουμε εκεί τας ελπίδας μας. Ας αναβαίνουν αι ευχαριστίαι και αι προσευχαί μας ως θυμίαμα, και ας αναπαύεται η ευλογία σου επ' ημάς και επί πάντων των ζητούντων σε, νυν και αεί. Αμήν.

Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →