Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ
Ιουδίθ 5-6 — αντλώντας από τον Ακινάτη (Σούμμα Β΄-Β΄ ερ. 10 απιστία + Χρυσή Αλυσίδα επί Ματθαίου 8 + Προς Ρωμαίους 11)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στα πέμπτο και έκτο κεφάλαια της Ιουδίθ η αφήγηση στρέφεται γύρω από τη συμβουλή του Αχιώρ του Αμμανίτη ενώπιον του Ασσύριου διοικητή. Αυτή η συνάντηση θέτει ενώπιον του αναγνώστη το ζήτημα του πώς όσοι βρίσκονται έξω από τη διαθήκη αντιλαμβάνονται τον Θεό του Ισραήλ και ποια απάντηση απαιτεί αυτή η αντίληψη. Ο άγιος Θωμάς διδάσκει ότι η απιστία μπορεί να προέρχεται από άγνοια ή από περιφρόνηση, και η παρούσα σκηνή μας επιτρέπει να εξετάσουμε και τις δύο δυνατότητες σε μια συγκεκριμένη ιστορία. Ο Αχιώρ επαναλαμβάνει τα ισχυρά έργα που επιτελέστηκαν για τον εκλεκτό λαό, όμως παραμένει αβέβαιος αν η παρούσα δυσχέρειά τους δείχνει θεία εγκατάλειψη. Η ένταση ανάμεσα στην μερική του αναγνώριση και τον συνεχιζόμενο χωρισμό του από τον νόμο που δόθηκε στο Σινά προσκαλεί σε στοχασμό για τη φύση της πίστης ως πράξης του νου που κινείται από τη θέληση υπό τη χάρη. Μια τέτοια προσέγγιση διατηρεί τη συζήτηση αγκυρωμένη στην αποκαλυπτική οικονομία και όχι σε απλό πολιτικό υπολογισμό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια πέντε και έξι της Ιουδίθ στην έκδοση Ντουάι-Ράιμς. Παρατηρήστε πώς ο Αχιώρ αφηγείται την ιστορία του Ισραήλ από την κλήση του Αβραάμ μέχρι την έξοδο και την κατάκτηση, σημειώνοντας κάθε περίπτωση στην οποία αποδίδει την επιτυχία ή την αποτυχία στη διάθεση του Κυρίου προς τον λαό του. Προσέξτε επίσης την αντίδραση του Ολοφέρνη και των αξιωματικών του, μαζί με τον τρόπο με τον οποίο ο Αχιώρ παραδίδεται στους Ισραηλίτες στους πρόποδες του βουνού. Σημειώστε την αντίθεση ανάμεσα στην απαίτηση του ειδωλολάτρη στρατηγού για άμεση υποταγή και τη μετρημένη δήλωση του Αχιώρ ότι η ασφάλεια του Ισραήλ εξαρτάται από την πιστότητα στη διαθήκη και όχι από τη στρατιωτική δύναμη μόνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο άγιος Θωμάς πραγματεύεται την απιστία στη Θεολογική Σύνοψη Β' Β' ερώτηση 10. Στο πρώτο άρθρο διακρίνει την αμαρτία της απιστίας από την απλή άγνοια δείχνοντας ότι η απιστία κυρίως λεγόμενη περιλαμβάνει απόρριψη της αλήθειας που ήδη προτάθηκε. Ο λόγος του Αχιώρ επιδεικνύει μια μορφή ατελούς γνώσεως αφηγείται τις θείες επεμβάσεις που καταγράφονται στα βιβλία του Μωυσέως όμως σταματά πριν ομολογήσει τον Θεό του Ισραήλ ως δικό του. Αυτή η κατάσταση αντιστοιχεί στην κατάσταση εκείνων που σύμφωνα με Α' Β' ερώτηση 98 άρθρο 1 και άρθρο 5 έζησαν υπό τον παλαιό νόμο χωρίς να λάβουν την πλήρη πνευματική του επίδραση επειδή στερούνταν την εσωτερική χάρη που θα τους είχε κινήσει στην πίστη. Ο Θωμάς περαιτέρω εξηγεί στη Β' Β' ερώτηση 10 άρθρο 10 ότι η απιστία μεταξύ των εθνικών μπορεί να είναι είτε αρνητική προερχόμενη από έλλειψη ακοής ή θετική προερχόμενη από αντίσταση στην απόδειξη. Ο Αχιώρ φαίνεται πιο κοντά στην πρώτη αφού η πληροφορία του προέρχεται από αναφορά παρά από άμεση αποκάλυψη. Το παράλληλο με τον εκατόνταρχο στο Ματθαίο 8 όπως συγκεντρώνεται στην Χρυσή Αλυσίδα είναι διδακτικό και οι δύο ξένοι αναγνωρίζουν μια δύναμη ενεργή στο Ισραήλ που υπερβαίνει τους ανθρώπινους πόρους. Η προς Ρωμαίους 11 παρέχει τον ευρύτερο ορίζοντα υπενθυμίζοντας στον αναγνώστη ότι η απιστία μερικών έχει υπηρετήσει για να επεκτείνει τις υποσχέσεις στα έθνη. Έτσι η σκηνή στην Ιουδίθ 5-6 απεικονίζει πώς η μερική αναγνώριση της θείας ενέργειας μπορεί να συνυπάρχει με συνεχιζόμενο χωρισμό από τον λαό της διαθήκης μέχρις ότου η χάρη επιφέρει πληρέστερη προσκόλληση.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το επεισόδιο προσκαλεί σε στοχασμό για το πώς η γνώση της ιερής ιστορίας λειτουργεί έξω από την ορατή κοινότητα της πίστης. Ο Αχιώρ κατέχει ακριβή πληροφορία αλλά παραμένει στο όριο· η εκδίωξή του από τον Ολοφέρνη και η υποδοχή του από τους Ισραηλίτες δραματοποιεί τη μετάβαση από την εξωτερική μαρτυρία σε πιθανή ενσωμάτωση. Ο Θωμάς σημειώνει ότι ο παλαιός νόμος δόθηκε για να προετοιμάσει τον νέο, και όσοι έλαβαν τις εντολές του χωρίς περιφρόνηση μπορούσαν να διατεθούν για περαιτέρω φως. Η παρούσα αφήγηση λοιπόν απεικονίζει μια στιγμή τέτοιας διάθεσης. Προειδοποιεί επίσης κατά του να προϋποθέτουμε τη θεία προστασία ενώ παραμελούμε τους όρους της διαθήκης. Η απαίτηση του Ολοφέρνη για άνευ όρων παράδοση αντικατοπτρίζει τη στάση της απιστίας που αρνείται να λάβει υπόψη οποιαδήποτε ανώτερη κυριαρχία. Ο αναγνώστης οδηγείται έτσι να εξετάσει αν σύγχρονες μορφές πολιτικής ή πολιτιστικής πίεσης επιδιώκουν παρομοίως να ανάγουν τη θρησκευτική αφοσίωση σε ζήτημα άμεσης ωφέλειας.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη περίσταση έχετε συναντήσει ακριβή γνώση της καθολικής διδασκαλίας χωρίς προσωπική προσκόλληση, και πώς επιλύθηκε αυτή η κατάσταση; Πώς μπορεί η διάκριση ανάμεσα σε αρνητική και θετική απιστία, όπως περιγράφεται από τον άγιο Θωμά, να βοηθήσει στην ερμηνεία της σημερινής αντίστασης στην πίστη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ ἀναδείξας τὰ θαυμάσιά σου τοῖς τέκνοις Ἀβραάμ, καὶ διαφυλάξας τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης διὰ πάσης δοκιμασίας, δὸς ἡμῖν μηδέποτε ἐκπεσεῖν εἰς ἀπιστίαν, ἀλλὰ δέχεσθαι μετὰ ταπεινῆς καρδίας τὸ φῶς τῆς ἀληθείας σου. Πρεσβείαις τῆς Παναγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐνίσχυσον τὰς βουλήσεις ἡμῶν ὥστε νὰ ἀγκαλιάσωμεν τὸν νόμον σου καὶ νὰ παραμείνωμεν ἀκλόνητοι ἐν τῇ πίστει τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις σου. Εἴθε ἡμεῖς, ἐγκεντρισθέντες εἰς τὴν ἀληθινὴν ἐλαίαν, νὰ καρποφορήσωμεν εἰς δόξαν σου καὶ νῦν καὶ ἀεί.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →