Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Αυτός Ανέστη: Ο Κενός Τάφος και ο Δρόμος προς Εμμαούς
Άνοιγμα
Την πρώτη ημέρα της εβδομάδας οι γυναίκες έρχονται στον τάφο με τα αρώματά τους και βρίσκουν τον λίθο κυλισμένο — «Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών; Ουκ έστιν ώδε, αλλά ηγέρθη». Δύο μαθητές βαδίζουν προς Εμμαούς εν λύπη, και ένας Ξένος ανοίγει σ' αυτούς τας Γραφάς έως ότου αι καρδίαι αυτών καίωνται· Τον γνωρίζουν τέλος «εν τη κλάσει του άρτου». Έπειτα ίσταται μεταξύ αυτών όλων: «πνεύμα οστά και σάρκας ουκ έχει, καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα». Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του υπερασπιζόμενος ότι ο Λόγος αληθώς εσαρκώθη, δείχνει τώρα ότι η ιδία σαρξ αληθώς ανέστη — και ότι εν τη Αναστάσει αυτού ο θάνατος αυτός καταργείται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Λουκά 24 — αι γυναίκες εις τον κενόν τάφον και «τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών;»· ο δρόμος προς Εμμαούς, το άνοιγμα των Γραφών, και η αναγνώρισις εν τη κλάσει του άρτου· και η εμφάνισις προς τους μαθητάς, «ίδετε τας χείρας μου και τους πόδας μου», και η βρώσις του οπτού ιχθύος. Βαδίσατε τον δρόμον από της λύπης έως της καιομένης καρδίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος συνδέει τας δύο αληθείας διά τας οποίας ηγωνίσθη καθ' όλην την ζωήν του — ότι ο Λόγος ο οποίος είναι Ζωή κατά φύσιν αληθώς εγεύθη θανάτου εν σαρκί, και ανέστη:
Διότι ο Λόγος του Θεού πάντοτε ζη, και είναι κατά την ιδίαν αυτού φύσιν Ζωή· αλλά όταν εταπείνωσεν εαυτόν εις κένωσιν, και συγκατένευσε να γίνη όμοιος προς ημάς, εγεύθη θανάτου. Και βλέπει ωραίαν αντιστροφήν εις το ότι αι γυναίκες ήκουσαν πρώται περί της Αναστάσεως — αι θυγατέρες της Εύας, αι οποίαι πρώται έφεραν την είδησιν του θανάτου, νυν πρώται κήρυκες της ζωής:
εκείνη η οποία πάλαι υπηρέτησε τον θάνατον είναι νυν ηλευθερωμένη από της ενοχής αυτής δια της υπηρετήσεως εις την φωνήν των αγίων αγγέλων, και δια του να είναι πρώτη και να μάθη και να αναγγείλη το προσκυνητόν μυστήριον της αναστάσεως.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Επί της οδού Εμμαούς ο αναστάς Κύριος πρώτον ανάπτει τας καρδίας των μαθητών δια των Γραφών, έπειτα γνωρίζεται εν τη κλάσει του άρτου — το πρότυπον πάσης Λειτουργίας:
Έπειτα σαφέστερον προβάλλει εαυτόν ενώπιον αυτών, όταν, συγκατανεύσας εις την παράκλησιν αυτών να πορευθή μετ' αυτών εις την κώμην, έλαβεν άρτον, και ευλόγησεν, και έκλασεν, και διεμέρισεν αυτόν εις αυτούς. Και όταν οι μαθηταί νομίζουν αυτόν φάντασμα, ο Κύριλλος επιμένει επί της πραγματικότητος του αναστάντος σώματος, το οποίον φάντασμα ουδέποτε θα ηδύνατο να είναι:
Διότι σκιά και πνεύμα και φάντασμα μόνον δεν θα ηδύναντο να υπομείνουν την αφήν της χειρός. Τέλος ο Κύριος ανοίγει τους νόας αυτών ώστε να ίδουν ότι πάσαι αι Γραφαί είχον δείξει προς τούτο:
και ανοίγει επίσης τους οφθαλμούς της καρδίας αυτών, ώστε να εννοήσουν τας αρχαίας προφητείας.
Απαντήστε
Απόκριση
Η Ανάστασις δεν είναι ευτυχές τέλος προστεθέν εις θλιβεράν ιστορίαν· είναι η κατάργησις αυτού του θανάτου, η ιδία σαρξ η τεθείσα εις τον τάφον αναστάσα εν δόξη. Η ερώτησις των αγγέλων είναι και δι' υμάς: ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών — αναζητούντες ζωήν εις πράγματα τα οποία δεν δύνανται να δώσουν αυτήν, θρηνούντες εις τάφους όπου ο Χριστός δεν είναι πλέον; Παρατηρήσατε πώς ο Κύριος συνήντησε τους μαθητάς της Εμμαούς εν τη λύπη αυτών: πρώτον τας Γραφάς, έως ότου αι καρδίαι αυτών εκαίοντο, έπειτα την κλάσιν του άρτου — το αυτό σχήμα της Λειτουργίας εις την οποίαν καλείσθε καθ' εβδομάδα. Εάν η καρδία σας έχει ψυχρανθή, ούτος είναι ο δρόμος της επιστροφής: αφήσατε Αυτόν να ανοίξη εις υμάς τας Γραφάς, και γνωρίσατε Αυτόν εν τη κλάσει του άρτου. Ουκ έστιν ώδε· ηγέρθη — και επειδή ζη, ούτω και υμείς ζήσεσθε.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Χριστός ανέστη! Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Λόγος ο οποίος είναι Ζωή κατά φύσιν, ο οποίος εγεύθη θανάτου εν τη σαρκί ημών και ανέστη, καταπατήσας τον θάνατον διά του θανάτου: άνοιξον τους οφθαλμούς της καρδίας μου καθώς ήνοιξας των μαθητών επί της οδού, ίνα εύρω σε εν πάσαις ταις Γραφαίς και γνωρίσω σε εν τη κλάσει του άρτου. Μη με αφήσης να ζητώ τον ζώντα μετά των νεκρών, ουδέ να θρηνώ εις τάφους όπου συ δεν είσαι, αλλά καύσον εντός μου μετά της χαράς της Αναστάσεώς σου. Καθώς εποίησας τας γυναίκας πρώτας κήρυκας της Αναστάσεως, ποίησόν με μάρτυρα της νίκης σου κατά του τάφου· διότι επειδή συ ζης, και εγώ ζήσομαι. Εις σε, τον Αναστάντα, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →