Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιον 4-6 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για τα κεφάλαια 4 έως 6 του Δευτερονόμιου. Ο Μπάρνς καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις επείγουσες προτροπές του Μωυσή, την ανανέωση των υποχρεώσεων της διαθήκης στο Σινά και την θεμελιώδη κλήση για ολόψυχη αγάπη προς τον ένα αληθινό Θεό. Η προσεκτική του ερμηνεία τονίζει τόσο τις προειδοποιήσεις κατά της ειδωλολατρίας όσο και τις διαρκείς υποσχέσεις που συνδέονται με την υπακοή. Καθώς ακολουθούμε την επεξεργασία του, καλούμαστε να ακούσουμε ξανά την επίσημη φωνή που κάποτε βρόντησε από το βουνό και να δεχθούμε τα ίδια λόγια ως ζωντανή διδασκαλία για την πίστη και τη ζωή σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 4 έως 6 του Δευτερονόμιου με ευλαβική προσοχή. Αυτά τα κεφάλαια περιέχουν την ειλικρινή έκκληση του Μωυσή να θυμηθούμε τη δόση του νόμου, να φυλαχθούμε από κάθε μορφή ειδωλολατρίας και να αγκαλιάσουμε τη μεγάλη εντολή με αδιαίρετη καρδιά. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά της ψυχής ώστε τα αρχαία λόγια να διαμορφώσουν το παρόν βάδισμά μας με τον Θεό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά κατευθύνοντας την προσοχή στο Σεμά στις καθημερινές ακολουθίες.
Στίχος 4. Αυτά τα λόγια αποτελούν την αρχή αυτού που ονομάζεται «Σεμά» («Άκουε») στις ιουδαϊκές ακολουθίες και ανήκουν στο καθημερινό πρωινό και εσπερινό αξίωμα. Μπορούν να ονομαστούν «το σύμβολο πίστεως των Ιουδαίων». Αυτό το βαρυσήμαντο κείμενο περιέχει πολύ περισσότερα από μια απλή δήλωση της ενότητας του Θεού κατά του πολυθεϊσμού ή της μοναδικής αυθεντίας της αποκάλυψης που Εκείνος έκανε στον Ισραήλ κατά άλλων υποτιθέμενων φανερώσεων του θελήματός Του και των ιδιοτήτων Του. Διακηρύττει ότι ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ είναι απολύτως Θεός και κανείς άλλος. Αυτός, και μόνο Αυτός, είναι ο Ιεχωβά (Γιαχβέ) ο απόλυτος, αναιτιολόγητος Θεός· ο Ένας που, με την εκλογή Του αυτών, έκανε τον εαυτό Του γνωστό στον Ισραήλ.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την εντολή να αγαπάμε τον Κύριο με όλη την καρδιά.
Στίχος 5. Εφόσον υπάρχει μόνο Ένας Θεός, και αυτός ο Θεός είναι ο Θεός του Ισραήλ, έτσι ο Ισραήλ πρέπει να αγαπά τον Θεό ανεπιφύλακτα και ολοκληρωτικά. Η «καρδιά» αναφέρεται ως η έδρα της κατανόησης· η «ψυχή» ως το κέντρο της βούλησης και της προσωπικότητας· η «δύναμη» ως αντιπροσωπεύουσα τις εκροές και τις ενέργειες όλων των ζωτικών δυνάμεων. Η Καινή Διαθήκη δεν απαιτεί περισσότερα από αυτήν την ολική αυτοπαράδοση του είναι του ανθρώπου στον Δημιουργό του Ματθαίος 22:37. Το Ευαγγέλιο διαφέρει από τον Νόμο όχι τόσο αντικαθιστώντας μια εξωτερική και σαρκική υπηρεσία του Θεού με μια εσωτερική και πνευματική, όσο παρέχοντας νέα κίνητρα και ειδικές βοήθειες για την επίτευξη εκείνης της θείας αγάπης που από την αρχή και διαρκώς επιτασσόταν ως «η πρώτη και μεγάλη εντολή».Στρεφόμενος στον Δεκάλογο, ο Μπάρνς σημειώνει την επανάληψη του Μωυσή με μετρημένη ελευθερία.
Στίχοι 6-21. Συγκρίνετε Έξοδος 20:0 και σημειώσεις. Εδώ ο Μωυσής υιοθετεί τις Δέκα Λέξεις ως βάση από την οποία μπορεί να προχωρήσει σε έλεγχο, προειδοποίηση και προτροπή· και τις επαναλαμβάνει με κάποιο μέτρο ελευθερίας και προσαρμογής. Ο Κύριός μας Μάρκος 10:19 και ο Παύλος Εφεσίους 6:2-3 χειρίζονται παρομοίως το ίδιο θέμα. Ωστόσο, ο ομιλητής και οι ακροατές αναγνώριζαν μια νομοθετημένη και αυθεντική μορφή των εν λόγω νόμων, η οποία, επειδή ήταν οικεία και στα δύο μέρη, δεν χρειαζόταν να αναπαραχθεί με λεκτική πιστότητα. Δευτερονόμιον 5:12-15 Η προτροπή να τηρείται το Σάββατο και να επιτρέπεται χρόνος ανάπαυσης στους δούλους (συγκρίνετε Έξοδος 23:12) τονίζεται υπενθυμίζοντας στον λαό ότι και αυτοί ήταν κάποτε δούλοι. Η δουλεία στην Αίγυπτο και η απελευθέρωση από αυτήν δεν αποδίδονται ως λόγοι για την καθιέρωση του Σαββάτου, το οποίο είναι πολύ παλαιότερης ημερομηνίας (βλέπε Γένεση 2:3), αλλά μάλλον ως προτείνοντα κίνητρα για τη θρησκευτική τήρηση εκείνης της καθιέρωσης. Η Έξοδος ήταν είσοδος σε ανάπαυση από τους κόπους του οίκου της δουλείας και θεωρείται ότι συνέβη πράγματι την ημέρα του Σαββάτου ή «ημέρα ανάπαυσης». Δευτερονόμιον 5:16 Η ευλογία της γενικής ευημερίας που εδώ συνδέεται με την τήρηση της πέμπτης εντολής δεν είναι πραγματική προσθήκη στην υπόσχεση, αλλά μόνο επέκταση της έκφρασής της. Δευτερονόμιον 5:21 Το «χωράφι» προστίθεται στον κατάλογο των αντικειμένων που απαγορεύονται ειδικά στο παράλληλο χωρίο Έξοδος 20:17. Η προσθήκη φαίνεται πολύ φυσική σε κάποιον που μιλούσε με τη διανομή της Χαναάν μεταξύ των ακροατών του άμεσα εν όψει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς κλείνει την ενότητα πιέζοντας τον διπλό κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο Ισραήλ την παραμονή της εγκατάστασης.
Στίχοι 10-25. Οι Ισραηλίτες βρίσκονταν στο σημείο να εγκαταλείψουν μια νομαδική ζωή για μια σταθερή και μόνιμη κατοικία ανάμεσα σε άλλα έθνη· αντάλλαζαν μια κατάσταση σχετικής φτώχειας για μεγάλες και καλές πόλεις, οίκους και αμπελώνες. Υπήρχε λοιπόν μπροστά τους διπλός κίνδυνος· (1) μια λησμονητική του Θεού κοσμικότητα, και (2) μια ψευδής ανεκτικότητα προς τις ειδωλολατρίες που ασκούνταν από εκείνους που επρόκειτο να γίνουν γείτονές τους. Το πρώτο σφάλμα ο Μωυσής προσπαθεί να προφυλάξει στους στίχους ενώπιόν μας· το δεύτερο στο Δευτερονόμιον 7:1-11. Δευτερονόμιον 6:13 Η εντολή «να ορκίζεσαι στο Όνομά Του» δεν είναι ασυμβίβαστη με την εντολή του Κυρίου Ματθαίος 5:34, «Μη ομνύετε καθόλου». Ο Μωυσής αναφέρεται στον νόμιμο όρκο, ο Κύριος στον όρκο στην κοινή συνομιλία. Δεν είναι σκοπός του Μωυσή να ενθαρρύνει την πρακτική της λήψης όρκων, αλλά να απαγορεύσει ότι, όταν λαμβάνονται, να λαμβάνονται σε οποιοδήποτε άλλο όνομα εκτός από εκείνο του Θεού του Ισραήλ. Ο όρκος συνεπάγεται επίκληση της Θεότητας, και έτσι μια επίσημη αναγνώριση Εκείνου του οποίου το Όνομα χρησιμοποιείται σε αυτόν. Ως εκ τούτου, εμπίπτει ιδιαίτερα στο πεδίο της εντολής που επιβάλλει ο Μωυσής. Δευτερονόμιον 6:25 Θα είναι η δικαιοσύνη μας - δηλαδή, ο Θεός θα μας θεωρεί δικαίους και θα μας μεταχειρίζεται αναλόγως. Από την αρχή ο Μωυσής έκανε όλη τη δικαιοσύνη του Νόμου να εξαρτάται εξ ολοκλήρου από μια ορθή κατάσταση της καρδιάς, με μία λέξη, από την πίστη.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς η μοναδικότητα του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο τακτοποιώ τις στοργές μου σήμερα;
2. Σε ποιους συγκεκριμένους τομείς πειράζομαι να διαιρέσω την πίστη μου μεταξύ του Κυρίου και κατώτερων πραγμάτων;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα για να κρατήσω τα λόγια της Γραφής μπροστά στα μάτια μου και στην καρδιά μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο Θεός μας, ο ένας και μόνος, χάρισε μας χάρη να ακούσουμε και να φυλάξουμε τα λόγια που ειπώθηκαν στο Σινά. Φύλαξέ μας από κάθε είδωλο που θα έκλεβε την αγάπη που ανήκει σε Σένα μόνο. Γράψε τον νόμο Σου στις καρδιές μας και δίδαξέ μας να βαδίζουμε σε ολόψυχη υπακοή. Ας γίνουν τα ελέη που δείχθηκαν στους πατέρες μας ζωντανά κίνητρα για τη δική μας πιστότητα. Ενίσχυσέ μας να διδάσκουμε αυτά τα πράγματα επιμελώς στα παιδιά μας και να τακτοποιούμε τους οίκους μας σύμφωνα με τον λόγο Σου. Εν ονόματι του Χριστού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →