Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 13 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν, όπου η προσεκτική ερμηνεία του για την Α' Κορινθίους 13 φωτίζει τη μεγάλη αντίθεση του αποστόλου ανάμεσα σε ό,τι παρέρχεται και σε ό,τι διαμένει αιωνίως. Η υπομονετική ανάπτυξη του κειμένου από τον Μακλάρεν μας προσκαλεί να επανεξετάσουμε τις καθημερινές μας εκτιμήσεις για ό,τι πραγματικά έχει σημασία. Καθώς ακούμε, ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτά τα λόγια για να αγκυρώσει τις καρδιές μας στις μόνιμες πραγματικότητες της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης που υπερβαίνουν κάθε επίγειο χάρισμα και ασχολία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σταματήστε τώρα και διαβάστε την Α' Κορινθίους 13 αργά και προσευχητικά. Αφήστε τις γνώριμες ρυθμίσεις να σας περιλούσουν για μία ακόμη φορά. Προσέξτε ιδιαίτερα τη μετάβαση από τα παροδικά χαρίσματα της προφητείας, των γλωσσών και της γνώσης στην αδιάλειπτη τριάδα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις βαθύτερες αλήθειες που θα αντλήσει ο Μακλάρεν από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει διακρίνοντας την πορεία της σκέψης του Αποστόλου μέσω της αντίθεσης παροδικών και μόνιμων χαρισμάτων.
Διακρίνουμε καλύτερα την πορεία της σκέψης του Αποστόλου παραλείποντας έτσι τους ενδιάμεσους στίχους και συνδέοντας αυτούς τους δύο. Το μέρος που παραλείπεται δεν είναι παρά ένα στήριγμα για ό,τι έχει δηλωθεί στον πρώτο από τους δύο στίχους μας· και όταν τους ενώνουμε έτσι, αποκαλύπτεται σαφώς η πρόθεση του Αποστόλου να αντιπαραβάλει δύο σύνολα πραγμάτων, τρία σε κάθε σύνολο. Το ένα σύνολο είναι «προφητείες, γλώσσες, γνώση»· το άλλο, «πίστη, ελπίδα, αγάπη». Επίσης αναδεικνύεται σαφώς ότι το σημείο που κυρίως εννοείται με την αντίθεση είναι η παροδικότητα του ενός και η μονιμότητα του άλλου. Τώρα, αυτή η αντίθεση έχει σκοτισθεί και αποδυναμωθεί από δύο λάθη, για τα οποία πρέπει να πω λίγα λόγια.Ο Μακλάρεν δηλώνει στη συνέχεια την έκταση ολόκληρου του χωρίου.
Η έκταση του όλου, λοιπόν, είναι να αντιπαραβάλει το παροδικό με το μόνιμο, στην χριστιανική εμπειρία. Αν συλλάβουμε σταθερά την αλήθεια που εμπεριέχεται, οι εκτιμήσεις μας θα διορθωθούν και η πράξη μας θα επαναστατικοποιηθεί.Ο Μακλάρεν προχωρεί εξηγώντας την ενότητα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης.
«Ώστε μένουν αυτά τα τρία, πίστη, ελπίδα, αγάπη.» Όταν ο Παύλος παίρνει τρία ουσιαστικά και τα συνδέει με ρήμα στον ενικό, δεν κάνει ολίσθημα της πένας ούτε διαπράττει γραμματικό σφάλμα που ένα παιδί θα μπορούσε να διορθώσει. Υπάρχει όμως μεγάλη αλήθεια σε αυτό το φαινομενικά γραμματικό ανομοιοκατάληκτο· διότι η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη, για τις οποίες μπορεί να διαθέσει μόνο ενικό ρήμα, δηλώνονται έτσι ότι στο βάθος και στην ουσία τους είναι ένα πράγμα, και αυτό, το τριπλό άστρο, μένει και συνεχίζει να λάμπει. Τα τρία πρωταρχικά χρώματα ενοποιούνται στη λευκή δέσμη του φωτός. Μην διορθώσετε τη γραμματική και χαλάσετε το νόημα, αλλά διακρίνετε τι εννοεί όταν λέει, «Τώρα μένει πίστη, ελπίδα, αγάπη.» Διότι αυτό εννοεί, ότι τα δύο τελευταία προέρχονται από το πρώτο, και ότι χωρίς αυτό είναι μηδέν, και ότι αυτό χωρίς αυτά είναι νεκρό.Ο Μακλάρεν δείχνει στη συνέχεια πώς η πίστη γεννά την ελπίδα και την αγάπη.
Η πίστη, ομοίως, είναι η μητέρα της Αγάπης. Ο Παύλος και ο Ιωάννης, διαφορετικοί καθώς είναι στο σύνολο της νοοτροπίας τους, ο ένας στοχαστικός και ο άλλος μυστικός, ο ένας επιχειρηματολογικός και ο άλλος απλώς βλέπων και λέγων ό,τι βλέπει, συμφωνούν ακριβώς σε αυτό το ζήτημα. Διότι, για τον Απόστολο της Αγάπης, το θεμέλιο όλης της ανθρώπινης αγάπης προς τον Θεό είναι, «Εγνωρίσαμεν και επιστεύσαμεν την αγάπην την οποίαν έχει ο Θεός εις ημάς,» και «Ημείς αγαπώμεν αυτόν, διότι αυτός πρώτος ηγάπησεν ημάς,» και για τον Παύλο το πρώτο βήμα είναι η εν πίστει αποδοχή της αγάπης του Θεού, «συνιστωμένης εις ημάς» από το γεγονός ότι «ενώ ήμεθα έτι αμαρτωλοί ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών,» και από αυτό ρέει αναγκαστικά, αν η πίστη είναι γνήσια, η αγάπη που απαντά στη θυσία και υπακούει στον Αγαπημένο. Ώστε πίστη, ελπίδα, αγάπη, αυτά τα τρία είναι τριάς εν ενότητι, και μένει. Αυτό είναι το κύριο σημείο του τελευταίου κειμένου μας. Ας πω λίγα λόγια γι' αυτό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν καταλήγει προτρέποντάς μας να διαμορφώσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με αυτές τις βεβαιότητες.
Τελευταίο απ' όλα, ας διαμορφώσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με αυτές τις βεβαιότητες. Η απομάκρυνση των παροδικών πραγμάτων δεν αποτελεί επιχείρημα για την παραμέληση ή την περιφρόνησή τους· διότι ο χειρισμός μας αυτών διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας, και ο χαρακτήρας μας μένει. Αποτελεί όμως πολύ εξαιρετικό επιχείρημα για να διαμορφώσουμε τη ζωή μας ώστε να ζητούμε πρώτα τα πρώτα πράγματα, και να εξασφαλίζουμε τις μόνιμες ιδιότητες, και έτσι να χρησιμοποιούμε το παροδικό ώστε να μας βοηθά όλα προς εκείνο που δεν παρέρχεται.Ο Μακλάρεν προειδοποιεί τελικά για την απογύμνωση που περιμένει όσους προσκολλώνται μόνο σε παροδικά πράγματα.
Τι θα πέσει; Τρόποι αντίληψης, τρόποι έκφρασης, ασχολίες, καθήκοντα, σχέσεις, αγάπες· και θα μείνουμε όρθιοι γυμνοί, απογυμνωμένοι, όπως λέγεται, μέχρι το ζωντανό, και μόνο όσο χρειάζεται για να κρατήσει τις ψυχές μας ζωντανές. Αλλά αν είμαστε ενδεδυμένοι με πίστη, ελπίδα, αγάπη, δεν θα βρεθούμε γυμνοί. Καλλιεργήστε τα υψηλά πράγματα, τα μόνιμα πράγματα· τότε ο θάνατος δεν θα σας αποσπάσει βίαια από όλα όσα υπήρξατε και φροντίσατε· αλλά θα σας εισαγάγει στην τέλεια μορφή όλων όσα υπήρξατε και κάνατε στη γη. Όλα αυτά τα πράγματα θα παρέλθουν, αλλά η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, «δεν μένουν οπίσω ούτε πατούνται στον τάφο,» αλλά θα διαρκέσουν όσο ζει ο Χριστός, το Αντικείμενό τους, και όσο ζούμε και εμείς εν Αυτώ.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή μου ζωή εξακολουθώ να θησαυρίζω χαρίσματα και επιτεύγματα που ο Μακλάρεν δείχνει ότι κάποτε θα παύσουν; Πώς μπορεί η μόνιμη ενότητα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης να αναδιατάξει τις παρούσες προτεραιότητες και τις στοργές μου; Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να καλλιεργήσω τις μόνιμες πραγματικότητες που θα παραμείνουν όταν όλα τα άλλα πέσουν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, διά του Πνεύματός Σου ρίζωσέ μας βαθιά στην αγάπη που εκτίθεται στον Λόγο Σου, ώστε να αποβάλουμε ό,τι είναι πρόσκαιρο και να αφήσουμε την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη να δυναμώσουν μέσα μας. Είθε η αγάπη που πηγάζει από τον Χριστό τον Κύριό μας να γίνει η ίδια η καρδιά της ζωής μας, προετοιμάζοντάς μας για την ημέρα που θα Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο και όλα τα άλλα θα σβήσουν. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →