Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 9-10 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η όγδοη ημέρα μετά την καθιέρωση σηματοδοτεί τη μετάβαση από την προετοιμασία στην ενεργό υπηρεσία υπό τη διαθήκη στο Σινά. Ο Ααρών και οι γιοι του στέκονται ενώπιον της συνάξεως ως εκείνοι που έχουν διαχωριστεί με θεία εντολή και όχι με ανθρώπινη επιλογή. Η αφήγηση καταγράφει τις πρώτες προσφορές που παρουσιάζουν σύμφωνα με το πρότυπο που δόθηκε μέσω του Μωυσή, μαζί με την άμεση θεία απάντηση που επιβεβαιώνει την ιεροσύνη. Αυτό που ακολουθεί στο επόμενο κεφάλαιο δείχνει τον ίδιο Θεό να ενεργεί σε κρίση όταν αυτό το πρότυπο αλλοιώνεται. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η έμφαση βρίσκεται στην κυρίαρχη πρωτοβουλία του Κυρίου στην εγκαθίδρυση και φύλαξη των μέσων προσέγγισης προς τον εαυτό του. Ο λαός παραμένει μάρτυρας και όχι δημιουργός των τελετουργιών. Κάθε λεπτομέρεια των θυσιών, της φωτιάς και της επακόλουθης απαγόρευσης υπογραμμίζει ότι η αποδοχή ή η απόρριψη ανήκει στον Θεό μόνο. Αυτό το τμήμα του νόμου επομένως εκθέτει τόσο την επικύρωση των διορισμένων μεσαζόντων όσο και τα αυστηρά όρια που τίθενται στο αξίωμά τους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Λευιτικόν 9 και 10 σε μία μόνο συνεδρία. Παρατηρήστε την ακολουθία των εντολών που δόθηκαν στον Ααρών, την ακριβή τάξη των προσφορών και τον τρόπο με τον οποίο η φωτιά από τον Κύριο καταναλώνει τη δεκτή θυσία και αργότερα καταστρέφει τους δύο γιους που παρεκκλίνουν από τον καθορισμένο τρόπο. Σημειώστε τη σιωπή του Ααρών μετά την κρίση και τις περαιτέρω οδηγίες που ακολουθούν σχετικά με την ιερατική συμπεριφορά. Προσέξτε ιδιαίτερα τη διάκριση μεταξύ αυτού που διατάσσεται και αυτού που προστίθεται από ανθρώπινη πρωτοβουλία, και την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι αυτές οι πράξεις συμβαίνουν όπως ο Κύριος έχει ομιλήσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αφήγηση ανοίγει με τον Μωυσή να καλεί τον Ααρών και τους γιους του να παρουσιάσουν την προσφορά για την αμαρτία και την ολοκαύτωση πρώτα για τον εαυτό τους και έπειτα για τη σύναξη. Αυτή η τάξη αντανακλά την πραγματικότητα της διαθήκης ότι ο ιερέας, όντας ο ίδιος αμαρτωλός, πρέπει να λάβει κάθαρση πριν μπορέσει να μεσιτεύσει για άλλους. Ο Ααρών εκτελεί κάθε καθορισμένη πράξη χωρίς προσθήκη ή παράλειψη. Όταν οι προσφορές τοποθετούνται στο θυσιαστήριο, φωτιά εξέρχεται από ενώπιον του Κυρίου και τις καταναλώνει ολόκληρες. Ο λαός αντιδρά με κραυγές και πέφτει με τα πρόσωπα, αναγνωρίζοντας ότι ο Κύριος έχει δεχθεί τους διορισμένους μεσάζοντες. Η αφήγηση έτσι καταγράφει τόσο την ολοκλήρωση της καθιέρωσης όσο και τη δημόσια επιβεβαίωσή της από θεία ενέργεια. Στο επόμενο κεφάλαιο οι ίδιοι γιοι του Ααρών, ο Ναδάβ και ο Αβιούδ, παίρνουν θυμιατήρια και προσφέρουν θυμίαμα με φωτιά που ο Κύριος δεν είχε διατάξει. Φωτιά πάλι εξέρχεται από τον Κύριο, αλλά τώρα καταβροχθίζει τους ίδιους τους άνδρες. Ο Μωυσής ερμηνεύει αμέσως το γεγονός ως επίδειξη της αγιότητας και της δόξας του Κυρίου. Ο Ααρών παραμένει σιωπηλός, δεχόμενος τον λόγο χωρίς διαμαρτυρία. Οι επόμενες οδηγίες απαγορεύουν πένθιμες τελετές που θα υποδήλωναν παράπονο κατά της κρίσης και απαιτούν από τους εναπομείναντες ιερείς να διακρίνουν μεταξύ του αγίου και του κοινού. Το κείμενο επομένως παρουσιάζει μία μόνο θεία κυριαρχία που τόσο επικυρώνει την υπάκουη υπηρεσία όσο και εκτελεί άμεση κρίση επί μη εγκεκριμένης καινοτομίας. Ο λαός της διαθήκης αφήνεται με ένα διευκρινισμένο όριο: η ιεροσύνη λειτουργεί μόνο εντός των ορίων που ο Κύριος έχει θέσει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτό το τμήμα του νόμου στέκεται σε στενή σχέση με τη μεταγενέστερη διδασκαλία ότι κανείς δεν λαμβάνει την τιμή της ιεροσύνης στον εαυτό του. Η ίδια αρχή εμφανίζεται όταν ο Κύριος απορρίπτει την μη εγκεκριμένη θυσία του Σαούλ και όταν ο Οζά χτυπιέται για το άγγιγμα της κιβωτού. Σε κάθε περίπτωση η έμφαση πέφτει στο αποκλειστικό δικαίωμα του Κυρίου να καθορίζει τον τρόπο προσέγγισης. Η επιστολή προς Εβραίους επιστρέφει σε αυτό το υλικό για να δείξει ότι η Λευιτική τάξη, αν και θεία εγκατεστημένη, παρέμεινε προσωρινή ακριβώς επειδή οι ιερείς της ήταν αμαρτωλοί που απαιτούσαν προσφορές για τον εαυτό τους. Ο αληθινός και τελικός ιερέας εισέρχεται μία για πάντα, όχι κατά τον νόμο μιας σαρκικής εντολής αλλά κατά τη δύναμη μιας ατελεύτητης ζωής. Έτσι τα γεγονότα του Λευιτικού 9 και 10 υπηρετούν τόσο για να εγκαταστήσουν τους παλαιοδιαθηκικούς μεσάζοντες όσο και για να εκθέσουν την ανεπάρκειά τους, κατευθύνοντας την πίστη προς τον ένα μεσάζοντα που δεν χρειαζόταν προσφορά για τη δική του αμαρτία. Η ανάκτηση αυτής της διάκρισης κατά τη Μεταρρύθμιση διαφύλαξε την εκκλησία από το να θεωρεί ανθρωπίνως επινοημένες τελετές ισοδύναμες με εκείνες που ο Κύριος ο ίδιος έχει διατάξει.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες συγκεκριμένες πρακτικές λατρείας ή υπηρεσίας βρίσκετε τον εαυτό σας πιο πειρασμένο να προσθέσετε ό,τι ο Κύριος δεν έχει διατάξει; Πώς διαμορφώνει την κατανόησή σας για τη διαφορά μεταξύ της αγιότητας του Κυρίου και της δικής σας η καταγραφή τόσο της θείας αποδοχής όσο και της θείας κρίσης σε αυτά τα κεφάλαια; Ποια εμπιστοσύνη τοποθετείτε στο τετελεσμένο έργο του ενός ιερέα που προσέφερε τον εαυτό του χωρίς κηλίδα, και πώς αυτή η εμπιστοσύνη διέπει την καθημερινή σας προσέγγιση προς τον Θεό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ της διαθήκης, που μόνος καθορίζεις τον τρόπο πρόσβασης στην παρουσία σου, ομολογούμε ότι κάθε δεκτή προσέγγιση στηρίζεται στον κυρίαρχο διορισμό σου. Έθεσες τον Υιό σου ως τον μοναδικό μεσάζοντα, και αναπαυόμαστε στην τετελεσμένη προσφορά του και όχι σε καμία αξία δική μας. Φύλαξέ μας από το να προσθέτουμε ή να αφαιρούμε από τα διατάγματα που έδωσες, μήπως βεβηλώσουμε ό,τι αγίασες. Χάρισε σε εμάς που καλούμαστε να υπηρετούμε στην εκκλησία σου να το κάνουμε μόνο εντός των ορίων που θέσπισες, στηριζόμενοι ολοκληρωτικά στην κάθαρση που ο Χριστός έχει επιτελέσει. Διαφύλαξέ μας από την αυθάδεια που αντιμετωπίζει την αγιότητά σου ως ζήτημα αδιαφορίας, και δίδαξέ μας να σε φοβόμαστε με τον σεβασμό που ανήκει σε εκείνους που έλαβαν τόσο μεγάλη σωτηρία. Διά του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.