Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές
Κριταί 11-12 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς πάνω στη Βίβλο για νέα φώτιση στα τελευταία κεφάλαια των Κριτών. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπαρνς μας καθοδηγεί μέσα από τις ταραγμένες ημέρες του Ιεφθάε, τη σύγκρουση με τους Αμμωνίτες και τις οδυνηρές συνέπειες μέσα στο ίδιο το Ισραήλ. Το σχόλιό του αναδεικνύει τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τα πνευματικά διδάγματα που είναι ενσωματωμένα σε αυτές τις αρχαίες αφηγήσεις. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε πώς το Πνεύμα του Θεού ενήργησε μέσα από ατελείς ηγέτες και πώς η πιστότητα στη διαθήκη δοκιμάστηκε με απρόσμενους τρόπους. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενίσχυσε τον Ιεφθάε να ενισχύσει και τη δική μας κατανόηση σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα την πλήρη αφήγηση στους Κριτές κεφάλαια 11 και 12. Ας αφιερώσουμε χρόνο για να ακούσουμε την άνοδο του Ιεφθάε, την επίσημη ευχή, τη νίκη που δόθηκε από τον Κύριο και τη τραγική εμφύλια διαμάχη που ακολούθησε. Ας διαβάσουμε αργά, επιτρέποντας στο βάρος κάθε απόφασης και των συνεπειών της να αναπαυθεί στην καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ξεκινά τοποθετώντας την ιστορία του Ιεφθάε μέσα στο ευρύτερο αρχείο των κριτών.
Στίχος 1. Η ιστορία του Ιεφθάε φαίνεται να είναι μια ανεξάρτητη ιστορία που εισήχθη από τον συντάκτη του Βιβλίου των Κριτών. Οι Κριτές 11:4-5 εισάγουν τον πόλεμο με τους Αμμωνίτες χωρίς καμία εμφανή αναφορά στους Κριτές 10:17-18. Μια γενεαλογία του Μανασσή Α' Παραλειπομένων 7:14-17 δίνει τις οικογένειες που προήλθαν από τον Γαλαάδ και μεταξύ αυτών γίνεται μνεία μιας «Αραμαίας» παλλακίδας ως μητέρας μιας οικογένειας. Ο Ιεφθάε, ο γιος του Γαλαάδ από ξένη γυναίκα, έφυγε, μετά τον θάνατο του πατέρα του, στη γη του Τωβ Κριτές 11:3, πιθανώς τη γη των μητρικών προγόνων του (συγκρίνετε Κριτές 9:1) και έναν «Αραμαϊκό» οικισμό (Β' Βασιλειών 10:6, Β' Βασιλειών 10:8· Α' Μακκαβαίων 5:13). Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Ιεφθάε ήταν κυριολεκτικά γιος του Γαλαάδ, αν ο Γαλαάδ ήταν γιος του Μαχείρ, γιου του Μανασσή. Πιθανώς ο «Γαλαάδ» εδώ δηλώνει τον κληρονόμο του Γαλαάδ, τον αρχηγό της οικογένειας, του οποίου το ατομικό όνομα δεν έχει διασωθεί, ούτε η εποχή που έζησε.Στη συνέχεια εξετάζει τους ακριβείς όρους και τις συνέπειες της ίδιας της ευχής.
Στίχος 31. Οι λέξεις αυτού του στίχου αποδεικνύουν αδιαμφισβήτητα ότι ο Ιεφθάε σκόπευε η ευχή του να εφαρμοστεί σε ανθρώπινα όντα, όχι σε ζώα: γιατί μόνο ένα μέλος του οίκου του θα μπορούσε να αναμένεται να βγει από την πόρτα του σπιτιού του για να τον συναντήσει. Αποκλείουν επίσης οποιαδήποτε άλλη έννοια εκτός από το ότι ο Ιεφθάε σχεδίαζε ανθρώπινη θυσία. Αυτό δεν χρειάζεται, ωστόσο, να μας εκπλήσσει, όταν θυμηθούμε τη συριακή γέννησή του και τη μακρά διαμονή του σε συριακή πόλη, όπου τέτοιες σκληρές τελετές ήταν πιθανώς συνηθισμένες. Οι Σύριοι και οι Φοίνικες ήταν διακεκριμένοι μεταξύ των αρχαίων ειδωλολατρικών εθνών για ανθρώπινες θυσίες, και η μεταφορά, υπό τέτοιες συνθήκες, στον Γιαχβέ των τελετών με τις οποίες τιμούνταν οι ψευδείς θεοί, είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς. Το γεγονός ότι το Πνεύμα του Κυρίου ήρθε στον Ιεφθάε Κριτές 11:29 δεν αποτελεί δυσκολία· καθώς δεν έπεται καθόλου ότι επειδή το Πνεύμα του Θεού τον προίκισε με υπερφυσική ανδρεία και ενέργεια για να νικήσει τους Αμμωνίτες, γι' αυτό τον προίκισε επίσης με πνευματική γνώση και σοφία. Το Πνεύμα του Κυρίου ήρθε στον Γεδεών, αλλά αυτό δεν εμπόδισε το σφάλμα του στο θέμα του εφώδ Κριτές 8:27. Συγκρίνετε Α' Κορινθίους 12:4-11· Γαλάτας 2:11-14.Ο Μπαρνς στη συνέχεια ζυγίζει την ένταση μεταξύ της τήρησης της ευχής και της θλίψης που αυτή έφερε.
Στίχος 35. Ο Ιεφθάε είχε δίκιο που δεν αποτράπηκε από την τήρηση της ευχής του από την απώλεια και τη θλίψη για τον εαυτό του (συγκρίνετε τις περιθωριακές αναφορές), ακριβώς όπως ο Αβραάμ είχε δίκιο που δεν αρνήθηκε τον γιο του, τον μοναδικό του γιο, από τον Θεό, όταν του δόθηκε εντολή να τον προσφέρει ως ολοκαύτωμα. Αλλά ο Ιεφθάε ήταν εντελώς λάθος σε εκείνη την αντίληψη για τον χαρακτήρα του Θεού που τον οδήγησε να κάνει την απερίσκεπτη ευχή. Και θα είχε κάνει σωστά αν δεν σκότωνε το παιδί του, αν και η ενοχή της σύναψης και της παραβίασης μιας τέτοιας ευχής θα παρέμενε. Ο Ιώσηπος χαρακτηρίζει εύστοχα τη θυσία ως «ούτε εγκεκριμένη από τον Μωσαϊκό νόμο, ούτε αποδεκτή από τον Θεό».
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Μπαρνς κλείνει υπογραμμίζοντας πόσο βαθιά η γύρω κουλτούρα είχε διαμορφώσει τη σκέψη του Ισραήλ.
Στίχος 36. Η συγκινητική υποταγή της κόρης του Ιεφθάε σε μια αναπόφευκτη μοίρα δείχνει πόσο βαθιά ριζωμένη ήταν εκείνη την εποχή η ειδωλολατρική αντίληψη για την καταλληλότητα της ανθρώπινης θυσίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αφήγηση του Ιεφθάε αμφισβητεί τη δική μας κατανόηση των ευχών που γίνονται στον Θεό; Με ποιους τρόπους μπορεί οι πολιτιστικές πιέσεις ακόμη να διαστρεβλώνουν την άποψή μας για το τι ευαρεστεί τον Κύριο; Πού βλέπουμε την ανάγκη για μεγαλύτερη εξάρτηση από τη σοφία του Πνεύματος παρά από τη δική μας απόφαση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, καθὼς συλλογιζόμεθα τὴν ἱστορία τοῦ Ἰεφθάε ἐν τῷ Λόγῳ Σου, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῶν προπετῶν εὐχῶν καὶ τῆς ὑποδόρου ἕλξεως τῶν εἰδωλολατρικῶν τρόπων. Ὁδήγησον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ τιμῶμεν τὴν ὁλοκάρδιον ὑπακοὴν ὑπὲρ πᾶσαν θυσίαν, καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῷ ἐλέει τοῦ Χριστοῦ ὅταν τὰ σχέδιά μας καταρρέουν. Εἴθε αἱ οἰκίαι καὶ αἱ ἐκκλησίαι ἡμῶν νὰ ἐπιδεικνύουν τὴν εἰρήνην τὴν ῥέουσαν μόνον ἐξ Αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →