← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 7-9 — με τον Σίμεον

Αριθμοί 7-9Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες των Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεον το βλέμμα του ιεροκήρυκα αναπαύεται στις περιπλανήσεις της ερήμου του Ισραήλ. Το σημερινό μάθημα αντλεί από την έκθεσή του στα κεφάλαια 7–9 των Αριθμών, όπου ο στύλος της νεφέλης και του πυρός γίνεται το ορατό σημάδι της θείας κατεύθυνσης. Η μέθοδος του Σίμεον προσκαλεί τον αναγνώστη να παρακολουθήσει πώς ο Θεός εκπαιδεύει τον λαό του στην υπομονετική εμπιστοσύνη, και στη συνέχεια να ρωτήσει τι απαιτεί ο ίδιος Κύριος από εκείνους που τώρα περπατούν με πίστη. Οι έξι παλμοί που ακολουθούν μας κρατούν κοντά στο κείμενό του και στο αγγλικανικό ομιλητικό πνεύμα που το διαμόρφωσε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας αναγνωσθούν αργά τα ορισμένα κεφάλαια, ώστε η επανειλημμένη μνεία της νεφέλης να εντυπωθεί στο αυτί. Ας προσέξουμε ιδιαιτέρως τους στίχους που περιγράφουν πώς ο Ισραήλ κινούνταν ή έμενε ακίνητος μόνο με την εντολή του Κυρίου. Η ανάγνωση προετοιμάζει την καρδιά να δεχθεί την πειθαρχημένη προσοχή που φέρνει ο Σίμεον στο ίδιο αυτό χωρίο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεον ανοίγει παραθέτοντας το καθοδηγητικό κείμενο των Αριθμών 9:21-23. Στίχοι 21-23. ΟΜΙΛΙΑ: 147 ΟΙ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΡΥΘΜΙΖΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ Αριθμοί 9:21-23. Έτσι λοιπόν, όταν η νεφέλη έμενε από το βράδυ μέχρι το πρωί, και όταν η νεφέλη σηκωνόταν το πρωί, τότε αυτοί πορεύονταν: είτε ήταν ημέρα είτε νύχτα που η νεφέλη σηκωνόταν, αυτοί πορεύονταν. Ή αν έμενε δύο ημέρες, ή ένα μήνα, ή ένα έτος, που η νεφέλη έμενε επάνω στη σκηνή, παραμένοντας επάνω της, οι υιοί Ισραήλ έμεναν στις σκηνές τους και δεν πορεύονταν· αλλά όταν σηκωνόταν, αυτοί πορεύονταν. Με την εντολή του Κυρίου έμεναν στις σκηνές τους, και με την εντολή του Κυρίου πορεύονταν· φύλατταν την εντολή του Κυρίου, με την εντολή του Κυρίου δια χειρός Μωυσή. Η οδήγηση του Ισραήλ στην έρημο με στύλο και νεφέλη αναφέρεται συχνά στις Άγιες Γραφές· αλλά σε κανένα μέρος τόσο πλήρως όσο εδώ. Στη συνέχεια αναπτύσσει τον σκοπό αυτής της πειθαρχίας για τον ίδιο τον Ισραήλ. Είναι φανερό ότι η ακραία αβεβαιότητα των κινήσεων που έκανε η νεφέλη έπρεπε να κρατά τον λαό σε συνεχή αγωνία. Αυτή ήταν κατάσταση πειθαρχίας κατάλληλη γι' αυτούς. Και θα τη βρούμε ωφέλιμο θέμα στοχασμού, αν εξετάσουμε, Ι. Τη χρήση αυτής της πειθαρχίας σ' αυτούς— Όλο το σύστημα των συναλλαγών του Θεού μαζί τους στην έρημο σκοπό είχε να προάγει την πνευματική τους ευημερία. Ο Μωυσής, στο τέλος των περιπλανήσεών τους εκεί, λέει σ' αυτούς: «Θα θυμηθείς όλη την οδό που σε οδήγησε Κύριος ο Θεός σου αυτά τα σαράντα χρόνια στην έρημο, για να σε ταπεινώσει, και να σε δοκιμάσει, για να γνωρίσει τι ήταν στην καρδιά σου, αν θα φύλαττες τις εντολές του, ή όχι [Σημείωση: Δευτερονόμιο 8:2].» Αλλά η περίσταση που αναφέρεται στο κείμενό μου ήταν ιδιαιτέρως χρήσιμη: 1. Ο Σίμεον στη συνέχεια εφαρμόζει το ίδιο πρότυπο στο παρόν περπάτημα του πιστού. Τι μπορούμε να περιμένουμε από τον Θεό— [Δεν υπήρχε έλεος που δόθηκε στους Ιουδαίους, το οποίο να μην μπορούμε να περιμένουμε από τα χέρια του Θεού. Στην πραγματικότητα, όλα όσα έκανε γι' αυτούς, θα τα κάνει και για μας. Μήπως τους οδηγούσε σε όλη την οδό τους; θα προπορευθεί και ημών επίσης, και θα οδηγήσει την οδό μας. Αυτό το δηλώνει, σε πολλές ρητές υποσχέσεις: «Σε όλες τις οδούς σου γνώριζέ τον, και αυτός θα κατευθύνει τα βήματά σου [Σημείωση: Παροιμίες 3:6].» Μπορούμε να πούμε για τον λαό του Θεού τώρα, τόσο σίγουρα όσο και για τον λαό του παλαιά, «Τα βήματα του αγαθού ανθρώπου διατάσσονται από τον Κύριο [Σημείωση: Ψαλμοί 37:23]:» και, «Ο Κύριος θα σε οδηγεί συνεχώς [Σημείωση: Ησαΐας 58:11].» Αλλά πρέπει να προσέξουμε να μην σχηματίσουμε λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με την οδήγηση που έχουμε εξουσιοδοτηθεί να περιμένουμε. Οι Ιουδαίοι ζούσαν υπό μια οικονομία, της οποίας οι ευλογίες ήταν κυρίως σαρκικές: αλλά εμείς ζούμε υπό μια οικονομία που είναι εντελώς πνευματική: «Περιπατούμε με πίστη, και όχι με όραση [Σημείωση: Β΄ Κορινθίους 5:7].» Κλείνει την έκθεση ονομάζοντας τις αρετές που απαιτεί η νεφέλη από εμάς. Πρέπει να ασκούμε εξάρτηση χωρίς άγχος—υποταγή χωρίς γογγυσμό—υπακοή χωρίς απροθυμία. Πρέπει να εξαρτόμαστε από αυτόν χωρίς άγχος. Πρέπει να αφήνουμε τον Θεό εντελώς να «επιλέγει την κληρονομία μας για εμάς [Σημείωση: Ψαλμοί 47:4],» και να «ορίζει τα όρια της κατοικίας μας [Σημείωση: Πράξεις 17:26].» Πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας εντελώς υπό τη φροντίδα και την οδήγησή του, όπως ένα παιδί είναι υπό την καθοδήγηση του πατέρα του: και, βέβαιοι για τις πατρικές διαθέσεις του προς εμάς, πρέπει να «ρίχνουμε τη φροντίδα μας ολόκληρη επάνω του [Σημείωση: Α΄ Πέτρου 5:7].» Πρέπει να υποτασσόμαστε σ' αυτόν χωρίς γογγυσμό. Δεν μπορούμε να δούμε τους λόγους όλων των οικονομιών του· ούτε είναι αναγκαίο να τους δούμε. Πρέπει να πεισθούμε γι' αυτό, ότι, όσο ανεξήγητες κι αν είναι για εμάς, αυτός είναι υπερβολικά σοφός για να σφάλει, και υπερβολικά αγαθός για να προκαλέσει πόνο χωρίς κάποια επαρκή αιτία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεον πιέζει την τελική απαίτηση της πλήρους υπακοής. Πρέπει να «γνωρίζουμε σε ποιον έχουμε πιστέψει·» και να ικανοποιούμε τον εαυτό μας με αυτή τη συγκροτητική σκέψη, «Ό,τι δεν γνωρίζω τώρα, θα το γνωρίσω αργότερα [Σημείωση: Ιωάννης 13:7].» Πρέπει να υπακούμε σ' αυτόν χωρίς απροθυμία. Δεν πρέπει να ρωτάμε αν οι εντολές του είναι ευάρεστες στη σάρκα και το αίμα, ή όχι: πρέπει να ανησυχούμε μόνο να γνωρίζουμε ποιο είναι το θέλημά του: και τότε, ακόμη κι αν είναι να βαδίσουμε τα μεσάνυχτα, ή να συνεχίσουμε την πορεία μας για πολλές κουραστικές ημέρες και νύχτες μαζί, ή να κρατηθούμε από την πρόνοιά του σε κατάσταση αδράνειας για χρόνια, πρέπει να σηκωθούμε στην περίσταση, και να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε τον εαυτό μας σ' αυτόν ως πιστά και υπάκουα παιδιά. Με μια λέξη, να είμαστε συνεχώς μαζί του, απολαμβάνοντας την παρουσία του, εκπληρώνοντας το θέλημά του, και προχωρώντας προς τη δόξα του, αυτό είναι το καθήκον του χριστιανού: αυτό είναι το ίδιο το τέλος της απολύτρωσής του, και ο δρόμος προς την κληρονομία του. Κλείνει με μια νηφάλια προειδοποίηση και μια βέβαιη υπόσχεση. Αλλά, αν «ακολουθήσετε τον Κύριο πλήρως,» μπορείτε να κοιτάξετε προς αυτόν με άγια εμπιστοσύνη, ότι τώρα «θα σας οδηγήσει με τη βουλή του, και αργότερα θα σας δεχθεί στη δόξα [Σημείωση: Ψαλμοί 73:24].»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις μου μου ζητείται να περιμένω χωρίς γογγυσμό; Πόσο πρόθυμα αντιμετωπίζω τον γραπτό λόγο ως την επαρκή νεφέλη για τα βήματά μου; Ποια μοναδική πράξη άμεσης υπακοής απαιτεί τώρα ο Κύριος από εμένα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που κάποτε οδήγησες τον Ισραήλ με την ορατή νεφέλη, χάρισε σε εμάς χάρη να σε ακολουθούμε τώρα με τον λόγο σου και το Πνεύμα σου. Δίδαξέ μας την ησυχία που περιμένει την εντολή σου και την προθυμία που σηκώνεται όταν καλείς. Φύλαξέ μας από το σκληροτράχηλο πνεύμα που κάποτε σε παρόξυνε στην έρημο. Μόρφωσε μέσα μας εξάρτηση χωρίς άγχος, υποταγή χωρίς παράπονο, και υπακοή χωρίς καθυστέρηση. Οδήγησέ μας έτσι με τη βουλή σου ώστε να δεχθούμε στο τέλος στη δόξα, δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →