Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 103-104 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπαρνς, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του για την Αγία Γραφή σχετικά με τους Ψαλμούς 103 και 104. Αυτά τα κεφάλαια υψώνουν την καρδιά από την προσωπική απελευθέρωση στο ευρύ έλεος του Θεού και το τακτοποιημένο θαύμα της δημιουργίας. Ο Μπαρνς μας καθοδηγεί μέσα από την πρόσκληση του ψαλμωδού να ευλογήσουμε τον Κύριο με κάθε ικανότητα, ανιχνεύοντας τη συμπόνια του Κυρίου από την ατομική συγχώρεση μέχρι την αιώνια εμβέλειά της πάνω στις γενεές. Η μετρημένη έκθεσή του διατηρεί την Κεντρική Γραφή ενώ προσκαλεί την εκκλησία να ενωθεί με αγγέλους, στρατεύματα και όλη τη δημιουργία στην αίνεση. Ακούμε με ευλάβεια, έτοιμοι να δεχθούμε τόσο διδασκαλία όσο και λατρεία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 103 και 104 δυνατά. Ας εγκατασταθούν οι λέξεις αργά: η επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ευλογήσουμε τον Κύριο, ο κατάλογος των ελέων, η τρυφερή σύγκριση με τη συμπόνια πατέρα, και η μεγαλειώδης επισκόπηση της τάξης της δημιουργίας. Διαβάστε κάθε στίχο ως μαρτυρία και πρόσκληση, επιτρέποντας στο Πνεύμα να διεγείρει ευγνωμοσύνη και δέος σε ίσο μέτρο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ανοίγει εξετάζοντας τον τίτλο του ψαλμού, την πατρότητα και την πιθανή περίσταση.
Εισαγωγή. Αυτός ο πολύ όμορφος ψαλμός τιτλοφορείται «Ψαλμός του Δαβίδ». Τίποτα στον ψαλμό δεν απαγορεύει την υπόθεση ότι αυτός ήταν ο συγγραφέας του, αν και τίποτα στον ψαλμό ή αλλού δεν μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε την ακριβή περίσταση κατά την οποία γράφτηκε. Φαίνεται να συντέθηκε μετά από κάποια σημαντική εκδήλωση του ελέους του Θεού, ή κάποια εντυπωσιακή απόδειξη της συμπόνιας και της αγαθότητάς του· μετά από κάποιο κίνδυνο που απείλησε τη ζωή, και θεωρήθηκε ως ένδειξη της θείας δυσαρέσκειας, αλλά είχε πλέον περάσει· αφού ο Θεός παρενέβη, και ανέκοψε και σταμάτησε κρίσεις που απειλούσαν καταστροφή, και είχε φανερωθεί ξανά ως στοργικός Πατέρας.Στη συνέχεια προχωρεί απευθείας στην εναρκτήρια πρόσκληση και το νόημά της για όλο τον εσωτερικό άνθρωπο.
Στίχος 1. Ευλόγει τον Κύριο, ψυχή μου - Η λέξη «ευλόγει», όπως εφαρμόζεται στον Θεό, σημαίνει να αινείς, υπονοώντας πάντα ισχυρή αγάπη προς αυτόν καθώς και αίσθημα ευγνωμοσύνης. Όπως χρησιμοποιείται σε σχέση με ανθρώπους, η λέξη υπονοεί μια «ευχή» να είναι ευλογημένοι ή ευτυχείς, συνοδευόμενη συχνά με προσευχή να είναι έτσι. Τέτοιο είναι το νόημα της «ευλογίας» που απευθύνεται σε μια σύναξη προσκυνητών. Συγκρίνετε Αριθμούς 6:23-27. Η λέξη «ψυχή» εδώ ισοδυναμεί με νου ή καρδιά: οι νοητικές και ηθικές μου δυνάμεις, ως ικανές να κατανοούν και να εκτιμούν τις εύνοιές του. Η ψυχή του ανθρώπου «πλάστηκε» για να αινεί και να ευλογεί τον Θεό· να απολαμβάνει τη φιλία του· να ευχαριστείται στην εύνοιά του· να στοχάζεται τις τελειότητές του. Δεν μπορεί ποτέ να απασχοληθεί σε πιο κατάλληλη ή πιο υψηλή πράξη από όταν ασχολείται με την αίνεσή του. Και όλα όσα είναι μέσα μου... - Όλες οι δυνάμεις και ικανότητές μου· όλα όσα μπορούν να απασχοληθούν στην αίνεσή του: η καρδιά, η θέληση, τα συναισθήματα, τα συναισθήματα. Η ιδέα είναι ότι ο Θεός είναι άξιος όλης της αίνεσης και προσκύνησης που μπορεί να προσφέρει ολόκληρος ο άνθρωπος. Καμία από τις ικανότητες ή δυνάμεις του δεν πρέπει να εξαιρείται από το καθήκον και το προνόμιο της αίνεσης.Ο Μπαρνς στη συνέχεια πραγματεύεται το πρώτο και μεγαλύτερο όφελος που ονομάζει ο ψαλμωδός.
Στίχος 3. Ο οποίος συγχωρεί όλες τις ανομίες σου - Συγχωρώντας όλες τις αμαρτίες σου. Δηλαδή, είναι χαρακτηριστικό του Θεού να συγχωρεί την αμαρτία, και έχω απόδειξη ότι το έκανε στη δική μου περίπτωση, και αυτό είναι λόγος για αίνεση. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που έχει υπόψη ο ψαλμωδός - το πρώτο από τα «οφέλη» που έλαβε από τον Θεό, ή το πρώτο πράγμα σε σημασία μεταξύ των πράξεών του ή των συναλλαγών του, που απαιτούσε αίνεση. Σωστά θεωρούμενο, αυτό είναι το πρώτο πράγμα που απαιτεί αίνεση. Ότι ο Θεός είναι ελεήμων Θεός - ότι έχει δηλώσει την προθυμία του να συγχωρήσει την αμαρτία - ότι έχει επινοήσει και αποκαλύψει έναν τρόπο με τον οποίο αυτό μπορεί να γίνει, και ότι το έχει πράγματι κάνει στη δική μας περίπτωση, είναι το πιο σημαντικό θέμα για το οποίο πρέπει να τον αινέσουμε.Προχωρεί από την προσωπική εμπειρία στην ευρύτερη αποκάλυψη του χαρακτήρα του Θεού.
Στίχος 8. Ο Κύριος είναι ελεήμων και γεμάτος χάρη - Δείτε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 78:38. Η ιδέα εδώ προέρχεται προφανώς από την Έξοδο 34:6-7 - εκείνη τη μεγάλη και ένδοξη δήλωση του ίδιου του Θεού σχετικά με τον δικό του χαρακτήρα. Ο κόσμος μας είναι διαφορετικός κόσμος υπό αυτή τη δήλωση από ό,τι θα ήταν αν δεν είχαν γίνει αυτή και συγγενείς δηλώσεις. Υπάρχει εδώ μια «πρόοδος» σκέψης· μια «πρόοδος» στις προηγούμενες δηλώσεις. Πρώτα ο ψαλμωδός αναφέρθηκε στη δική του ατομική εμπειρία Ψαλμοί 103:3-5· έπειτα αναφέρθηκε στις συναλλαγές του Θεού προς τον εβραϊκό λαό Ψαλμοί 103:6-7· και τώρα υψώνεται στη γενική θεώρηση του χαρακτήρα του όπως σχετίζεται με όλη την ανθρωπότητα. Ήταν χαρακτηριστικό του Θεού σε σχέση με όλους, ότι ήταν καλός, συμπονετικός και ανεκτικός. Βραδύς στην οργή - Δηλαδή, υπομονετικός· όχι σύντομα εξαγριωμένος· ανέχεται πολλά, και τα ανέχεται για πολύ. Δείτε Ιάκωβος 5:11· συγκρίνετε Έξοδο 34:6-7. Και πλούσιος σε έλεος - Περιθώριο, «μεγάλος σε έλεος». Η εβραϊκή λέξη σημαίνει «πολύ», ή «μεγάλος»· και η ιδέα είναι ότι το έλεος δεν εκδηλώνεται από αυτόν σε μικρό ή περιορισμένο μέτρο. Είναι πλούσιο· πλήρες· άφθονο· υπερχειλίζον· ελεύθερο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς φθάνει στην δογματική κορυφή του ψαλμού σχετικά με την ασφάλεια του ελέους.
Στίχος 17. Αλλά το έλεος του Κυρίου - Η εύνοια του Κυρίου· ή, η αγαθοσύνη αυτού. Είναι από αιώνος εις αιώνα - Είναι από την αιωνιότητα του παρελθόντος εις την αιωνιότητα του μέλλοντος. Είχε το θεμέλιον αυτού εις τας αιωνίους αποφάσεις του Θεού· έχει την ασφάλειαν αυτού εις τον σκοπόν αυτού ότι όπου χορηγείται, δεν θα αποσυρθή. Δεν είχε αρχήν· δεν θα έχη τέλος. Ποτέ δεν υπήρξε περίοδος εις το παρελθόν όταν δεν ήτο ο σκοπός του Θεού να σώση τον λαόν αυτού· ποτέ δεν θα υπάρξη περίοδος εις το μέλλον όταν θα λεχθή ότι το σωτήριον έλεος αυτού έπαυσε. Θα ήτο δύσκολον να σκεφθή τις δήλωσιν η οποία θα εβεβαίωνε συγχρόνως, με τόσον ολίγας λέξεις, το δόγμα των θείων αποφάσεων και το δόγμα της επιμονής των αγίων. Εάν αρνηθή οποιονδήποτε εκ των δογμάτων τούτων, τότε ό,τι εδώ δηλούται υπό του ψαλμωδού δεν είναι αληθές· εάν αρνηθή το δόγμα των θείων αποφάσεων, τότε ο σκοπός αυτού περί ελέους είχε αρχήν και δεν είναι «από αιώνος»· εάν αρνηθή το δόγμα της επιμονής των αγίων, τότε το έλεος αυτού έχει τέλος και δεν είναι «εις αιώνα». Επί τους φοβουμένους αυτόν - Ως προς εκείνους οι οποίοι είναι αληθινοί προσκυνηταί αυτού, ή ο αληθινός λαός αυτού. Και η δικαιοσύνη αυτού - Ο δίκαιος σκοπός αυτού· ή, ο σκοπός αυτού όσον αφορά το να γίνουν δίκαιοι. Εις τέκνα τέκνων - κυριολεκτικώς, «υιοί υιών». Τουτέστιν, οι σκοποί αυτού περιλαμβάνουν τα τέκνα και τα τέκνα των τέκνων των δικαίων· ή, περιλαμβάνονται εις την διαθήκην του ελέους. Βλέπε τας σημειώσεις επί Πράξεις 2:39. Συγκρίνετε Έξοδος 20:6.Κλείνει τον ψαλμόν καλών ολόκληρον το σύμπαν να ενωθή εις την δοξολογίαν.
Στίχος 22. Ευλόγει τον Κύριον, πάντα τα έργα αυτού - Πάντα όσα εδημιούργησε, έμψυχα και άψυχα, νοήμονα και άλογα. Δεν είναι ασύνηθες να καλή τις την άψυχον κτίσιν να ενωθή μετά των νοημόνων όντων εις την δοξολογίαν του Θεού. Συγκρίνετε Ψαλμοί 148:1-14. Το αυτό συναντάται συχνά εις τον «Χαμένον Παράδεισον» και πράγματι απαντά εις πάσαν ποίησιν. Εν πάσι τοις τόποις της εξουσίας αυτού - Οπουδήποτε βασιλεύει, επί της γης ή εν τω ουρανώ· εδώ ή εις μακρινάς κόσμους. Ευλόγει τον Κύριον, ω ψυχή μου - Τελειώνων τον ψαλμόν καθώς ήρχισε, και μετά του προσθέτου λόγου ο οποίος προέρχεται εκ του γεγονότος ότι το «σύμπαν» καλείται να το πράξη. Ως εν εκ των κτισμάτων του Θεού· ως μέρος εκείνου του απείρου σύμπαντος, ο ψαλμωδός νυν καλεί την ιδίαν αυτού ψυχήν να ενωθή μετά πάντων των άλλων - να είναι εν εξ αυτών - εις την δοξολογίαν και ευλογίαν του Δημιουργού. Επεθύμει ούτω να ενωθή μετά πάντων των άλλων. Η καρδία αυτού ήτο πλήρης· και εις σύμπαν ούτω χαρμόσυνον - ούτω φωνάζον μετά δοξολογίας - ηθέλησε να είναι εν μεταξύ των απεράντων πλήθων τα οποία υψώνουν τας φωνάς αυτών εις προσκύνησιν του μεγάλου Ιεχωβά.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική σας ζωή η συγχώρεση του Κυρίου έχει επιδείξει πιο καθαρά τη πατρική του συμπόνια; 2. Πώς ο αιώνιος χαρακτήρας του θείου ελέους διαμορφώνει τον τρόπο που προσεύχεστε για τα παιδιά και τα εγγόνια σας; 3. Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορείτε να ενωθείτε με τον ψαλμωδό καλώντας την ψυχή σας και όλη τη δημιουργία να ευλογήσουν τον Κύριο σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, ευλογούμε το όνομά σου με όλα όσα είναι μέσα μας. Σε ευχαριστούμε για το συγχωρητικό έλεος που αφαιρεί τις παραβάσεις μας τόσο μακριά όσο η ανατολή από τη δύση. Δώσε μας χάρη να σε φοβηθούμε και να τηρήσουμε τη διαθήκη σου, ώστε τα παιδιά μας μετά από εμάς να περπατήσουν επίσης στους δρόμους σου. Καθώς οι ουρανοί διακηρύττουν τη δόξα σου και η γη δείχνει το έργο των χεριών σου, δίδαξέ μας να βλέπουμε την τακτοποιημένη αγαθότητά σου σε κάθε εποχή. Ας είναι η σταθερή αγάπη που διαρκεί από αιώνα σε αιώνα το τραγούδι των σπιτιών μας και η ελπίδα των εκκλησιών μας. Μέσα από τον Χριστό τον Λυτρωτή μας προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →