Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Εφεσίους 1 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή, στρεφόμενοι στην προσεκτική ερμηνεία του για το πρώτο κεφάλαιο των Εφεσίων. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από το υψηλό άνοιγμα του αποστόλου, δείχνοντας πώς κάθε πνευματική ευλογία ρέει από την αιώνια βουλή του Θεού εν Χριστώ. Η ερμηνευτική του φροντίδα βοηθά την εκκλησία να δει ότι ο προορισμός δεν είναι ψυχρό διάταγμα αλλά το ίδιο το θεμέλιο της δοξολογίας και της ευγνωμοσύνης. Καθώς ακούμε, θυμόμαστε ότι αυτές οι αλήθειες γράφτηκαν πρώτα για αγίους και πιστούς πιστούς, όμως παραμένουν ζωντανά λόγια για κάθε γενιά που εμπιστεύεται τον Κύριο Ιησού. Είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει δεκτικές καρδιές καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο των Εφεσίων με πνεύμα ήσυχης ευλάβειας. Ακούστε πώς ο Παύλος χαιρετά τους αγίους και έπειτα υψώνει τη φωνή του σε ευλογία για κάθε πνευματικό δώρο που δόθηκε εν Χριστώ. Προσέξτε την σταθερή κίνηση από τον αιώνιο σκοπό του Θεού στην κληρονομιά που σφραγίζεται από το Άγιο Πνεύμα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στους λόγους να εγκατασταθούν στην καρδιά, και ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την κατανόησή σας στη δόξα της χάριτός του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει δηλώνοντας το θεμέλιο της δοξολογίας στον αιώνιο σκοπό του Θεού.
Στίχος 3. Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού - Αυτό αρχίζει μια πρόταση που συνεχίζεται μέχρι το τέλος του Εφεσίους 1:12. Το μήκος των περιόδων στα γραπτά του Παύλου είναι μία αιτία της ασάφειας του ύφους του και καθιστά συχνά δύσκολη μια εξήγηση. Η έννοια αυτής της φράσης είναι ότι ο Θεός έχει θέσει θεμέλιο για ευγνωμοσύνη για ό,τι έχει κάνει. Ο λόγος ή η αιτία της δοξολογίας που αναφέρεται εδώ είναι αυτός που δηλώνεται στους επόμενους στίχους. Το κύριο πράγμα στο οποίο εστιάζει ο απόστολος είναι ο αιώνιος σκοπός του Θεού - η αιώνια βουλή του σχετικά με τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο Παύλος ξεσπά σε επιφώνηση ότι ο Θεός είναι άξιος δοξολογίας για ένα τέτοιο σχέδιο και ότι οι αιώνιοι σκοποί του, τώρα φανεροί στους ανθρώπους, δίνουν υψηλές απόψεις για τον χαρακτήρα και τη δόξα του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι υποθέτουν το αντίθετο.Για τη φράση «καθώς», εξετάζει τον αιώνιο σχεδιασμό.
Στίχος 4. Καθώς - Η σημασία αυτού του στίχου θα καταστήσει κατάλληλη μια κάπως λεπτομερή εξέταση των λέξεων και των φράσεων από τις οποίες αποτελείται. Η γενική έννοια του χωρίου είναι ότι αυτές οι ευλογίες που αφορούν τον ουρανό δόθηκαν στους χριστιανούς σύμφωνα με έναν αιώνιο σκοπό. Δεν δόθηκαν τυχαία ή κατά τύχη. Ήταν αποτέλεσμα πρόθεσης και σχεδιασμού εκ μέρους του Θεού. Η αξία τους ενισχύθηκε πολύ από το γεγονός ότι ο Θεός είχε σχεδιάσει από την αιωνιότητα να τις δώσει και ότι έρχονται σε εμάς ως αποτέλεσμα του αιώνιου σχεδίου του. Δεν ήταν πρόσφατο σχέδιο· δεν ήταν εκ των υστέρων σκέψη· δεν ήταν τυχαίο· δεν ήταν από ιδιοτροπία· ήταν καρπός αιώνιας βουλής. Αυτές οι ευλογίες είχαν όλη την αξία και όλη τη διαβεβαίωση της «μόνιμης διάρκειας» που πρέπει να προκύψει από αυτό το γεγονός.Διευκρινίζει ότι η εκλογή είναι εν Χριστώ και πριν από τη θεμελίωση του κόσμου.
Μπορεί να προστεθεί ότι, όσον αφορά τη «δικαιοσύνη», δεν κάνει καμία διαφορά αν αναφέρεται σε έθνη ή σε άτομα. Αν υπάρχει αδικία στην εκλογή ενός «ατόμου» για εύνοια, δεν μπορεί να υπάρχει λιγότερη στην εκλογή ενός «έθνους» - γιατί ένα έθνος δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια συλλογή ατόμων. Κάθε ένσταση που έχει ποτέ γίνει κατά του δόγματος της εκλογής όπως σχετίζεται με άτομα, θα ισχύει με ίση δύναμη για την εκλογή ενός έθνους σε μοναδικά προνόμια. Αν γίνεται διάκριση, μπορεί να γίνει με την ίδια καταλληλότητα σε σχέση με άτομα όπως και με έθνη. Εν αυτώ - Εν Χριστώ. Η εκλογή δεν έγινε χωρίς αναφορά σε κανένα μέσο σωτηρίας τους· δεν ήταν απλός σκοπός να φέρει έναν ορισμένο αριθμό στον ουρανό· ήταν με αναφορά στη μεσιτεία του Λυτρωτή και στο έργο του. Ήταν σκοπός ότι θα σωθούν «δι' αυτού» και θα μοιραστούν τα οφέλη της εξιλέωσης.Ο Μπάρνς στη συνέχεια δηλώνει τον σκοπό αυτής της εκλογής ως αγιότητα.
Σε σχέση με τα σχέδια και τους σκοπούς του Υψίστου, δεν υπάρχει τίποτε καλύτερα εδραιωμένο από το ότι ό,τι πραγματικά κάνει, πάντα σκόπευε να κάνει - που είναι το δόγμα των αιώνιων διαταγμάτων - «και το σύνολό του. Ότι θα είμαστε άγιοι - Ο Παύλος προχωρεί να δηλώσει τον «σκοπό» για τον οποίο ο Θεός είχε εκλέξει τον λαό του. Δεν είναι απλώς ότι θα εισέλθουν στον ουρανό. Δεν είναι ότι μπορεί να ζουν στην αμαρτία. Δεν είναι ότι μπορεί να κολακεύονται ότι είναι ασφαλείς και έπειτα να ζουν όπως θέλουν. Η τάση μεταξύ των ανθρώπων ήταν πάντα να καταχρώνται το δόγμα του προορισμού και της εκλογής· να οδηγεί τους ανθρώπους να λένε ότι αν όλα είναι καθορισμένα δεν χρειάζεται προσπάθεια· ότι αν ο Θεός έχει αιώνιο σχέδιο, δεν έχει σημασία πώς ζουν οι άνθρωποι, θα σωθούν αν τους έχει εκλέξει, και ότι σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να αλλάξουν αυτό το σχέδιο, και μπορούν εξίσου καλά να απολαύσουν τη ζωή με επιδομή στην αμαρτία. Ο απόστολος Παύλος δεν είχε τέτοια άποψη για το δόγμα του προορισμού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Υπογραμμίζει ότι αυτός ο προορισμός ρέει από τη θεία αγάπη.
Στη σύλληψή του είναι δόγμα κατάλληλο να διεγείρει την ευγνωμοσύνη των χριστιανών, και ολόκληρη η τάση και ο σχεδιασμός του δόγματος, σύμφωνα με αυτόν, είναι να κάνει τους ανθρώπους αγίους και αμέμπτους ενώπιον του Θεού εν αγάπη. Και αμέμπτους ενώπιον αυτού εν αγάπη - Η έκφραση «εν αγάπη» πιθανώς πρέπει να ληφθεί σε σύνδεση με τον επόμενο στίχο και να αποδοθεί «Εν αγάπη, προορίσας ημάς εις υιοθεσίαν τέκνων». Όλα πρέπει να ανιχνευθούν στην αγάπη του Θεού. (1) Ήταν αγάπη για εμάς που το προκάλεσε. (2) Είναι η υψηλότερη έκφραση αγάπης να οριστεί κανείς σε αιώνια ζωή - γιατί ποια υψηλότερη αγάπη θα μπορούσε ο Θεός να μας δείξει; (3) Είναι αγάπη εκ μέρους του, επειδή δεν είχαμε καμία αξίωση σε αυτήν και δεν την είχαμε αξίζει. Αν αυτή είναι η ορθή άποψη, τότε το δόγμα του προορισμού δεν είναι ασυμβίβαστο με την υψηλότερη ηθική αρετή στον θείο χαρακτήρα και δεν πρέπει ποτέ να παρουσιάζεται ως απόγονος μεροληψίας και αδικίας.Τέλος, επιβεβαιώνει ότι οι ενέργειες του Θεού αντανακλούν την αμετάβλητη αιώνια πρόθεσή του.
Η αλήθεια είναι ότι όλη η συλλογιστική που έχει θεμελιωθεί σε αυτή την υπόθεση ήταν απλώς ρίψη σκόνης στα μάτια. Αν υπάρχει «κάποια» καλά θεμελιωμένη ένσταση κατά του δόγματος των διαταγμάτων ή του προορισμού, είναι κατά του δόγματος «καθόλου», ομοίως σε σχέση με έθνη και άτομα, και υπάρχουν ακριβώς οι ίδιες δυσκολίες στην μία περίπτωση όπως και στην άλλη. Αλλά δεν υπάρχει πραγματική δυσκολία σε καμία από τις δύο. Ποιος θα μπορούσε να λατρεύει ή να τιμά έναν Θεό που δεν είχε κανένα σχέδιο, ή σκοπό, ή πρόθεση σε ό,τι έκανε; Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι το σύμπαν σχηματίστηκε και κυβερνάται χωρίς σχέδιο; Ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι ό,τι ο Θεός «κάνει» πάντα σκόπευε να κάνει; Όταν, επομένως, μεταστρέφει και σώζει μια ψυχή, είναι σαφές ότι πάντα σκόπευε να το κάνει. Δεν έχει νέο σχέδιο. Δεν είναι εκ των υστέρων σκέψη. Δεν είναι έργο τύχης.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η γνώση ότι κάθε ευλογία στηρίζεται στον αιώνιο σκοπό του Θεού διεγείρει την ευγνωμοσύνη σας σήμερα; Με ποιους τρόπους η κλήση στην αγιότητα διαμορφώνει την καθημερινή σας πορεία με τον Χριστό; Πού χρειάζεστε περισσότερο φρέσκια διαβεβαίωση ότι το σχέδιο του Θεού για εσάς ριζώνεται στην αγάπη και όχι στην ιδιοτροπία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως του Λόγου σου και για τους πιστούς κόπους εκείνων που άνοιξαν το νόημά του στην εκκλησία. Χάρισέ μας να δεχθούμε το δόγμα του αιώνιου σκοπού σου με ταπεινή χαρά, γνωρίζοντας ότι μεγαλύνει τη δόξα σου και εξασφαλίζει την αγιότητά μας. Φύλαξέ μας από κάθε υπερήφανη ή φοβισμένη σκέψη και δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στην αγάπη που μας εξέλεξε εν Χριστώ πριν από τη θεμελίωση του κόσμου. Είθε το Πνεύμα να σφραγίσει αυτές τις αλήθειες στις καρδιές μας ώστε να ζούμε προς έπαινο της χάριτός σου. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →