← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 27-28 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 27-28Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε ξανά το έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, στρεφόμενοι μαζί του στους Ψαλμούς 27 και 28. Αυτά τα δίδυμα άσματα αναδύονται από περιόδους καταδίωξης και παρεξήγησης, αλλά αντηχούν με ακλόνητη εμπιστοσύνη στον Κύριο της διαθήκης. Ο Σπέρτζεον μας καθοδηγεί μέσα από την προσωπική εμπιστοσύνη του Δαβίδ, τις ειλικρινείς κραυγές και την τελική δοξολογία, δείχνοντας πώς κάθε γραμμή υπηρετεί την Εκκλησία και δείχνει τελικά προς τον Χριστό. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον πρίγκιπα των κηρύκων να αφυπνίσει νέα πίστη και άγια τόλμη στις δικές μας καρδιές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχες καρδιές ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 27 και 28 δυνατά, ακούγοντας τη φωνή του Κυρίου που είναι το φως μας και ο βράχος μας. Σταματήστε μετά από κάθε στροφή, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε υπόσχεση και κάθε παράκληση στην παρούσα σας ανάγκη. Δεχτείτε αυτά τα αρχαία λόγια ως ζωντανή μαρτυρία ότι ο Θεός του Δαβίδ παραμένει κοντά σε όλους όσοι τον επικαλούνται εν αληθεία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινάει εξηγώντας τον πρώτο στίχο του Ψαλμού 27. Στίχος 2. Στίχ. 1. Ο Κύριος είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Εδώ υπάρχει προσωπικό ενδιαφέρον, 'το φως μου', 'η σωτηρία μου'. Η ψυχή είναι βέβαιη γι' αυτό, και επομένως, το δηλώνει με τόλμη. 'Το φως μου'. Στην ψυχή κατά τη νέα γέννηση χύνεται θείο φως ως πρόδρομος της σωτηρίας. Όπου δεν υπάρχει αρκετό φως για να δούμε το δικό μας σκοτάδι και να ποθήσουμε τον Κύριο Ιησού, δεν υπάρχει απόδειξη σωτηρίας. Η σωτηρία μας βρίσκει στο σκοτάδι, αλλά δεν μας αφήνει εκεί. Δίνει φως σε αυτούς που κάθονται στην κοιλάδα της σκιάς του θανάτου. Μετά τη μεταστροφή, ο Θεός μας είναι η χαρά μας, η παρηγοριά μας, ο οδηγός μας, ο δάσκαλός μας, και με κάθε έννοια το φως μας. Είναι φως μέσα μας, φως γύρω μας, φως που αντανακλάται από εμάς, και φως που θα μας αποκαλυφθεί. Σημειώστε, δεν λέγεται απλώς ότι ο Κύριος δίνει φως, αλλά ότι 'είναι' φως. Ούτε ότι δίνει σωτηρία, αλλά ότι είναι σωτηρία. Αυτός, λοιπόν, που με πίστη έχει προσκολληθεί στον Θεό, έχει όλες τις ευλογίες της διαθήκης στην κατοχή του. Στη συνέχεια στρέφεται στην αρχική κραυγή του Ψαλμού 28. Στίχος 2. Στίχ. 1. Προς εσένα θα κραυγάσω, Κύριε, ο βράχος μου. Μια κραυγή είναι η φυσική έκφραση της θλίψης, και είναι μια κατάλληλη εκφορά όταν όλοι οι άλλοι τρόποι προσφυγής μας αποτυγχάνουν. Αλλά η κραυγή πρέπει να απευθύνεται μόνο στον Κύριο, γιατί το να κραυγάσεις στον άνθρωπο είναι να σπαταλήσεις τις παρακλήσεις μας στον αέρα. Όταν λάβουμε υπόψη την προθυμία του Κυρίου να ακούσει, και την ικανότητά του να βοηθήσει, θα δούμε καλό λόγο για να απευθύνουμε όλες τις εκκλήσεις μας αμέσως στον Θεό της σωτηρίας μας, και θα χρησιμοποιήσουμε γλώσσα σταθερής αποφασιστικότητας όπως αυτή στο κείμενο, 'Θα κραυγάσω'. Ο αμετάβλητος Ιεχωβά είναι ο βράχος μας, το ακλόνητο θεμέλιο όλων των ελπίδων μας και το καταφύγιό μας σε καιρό προβλημάτων: είμαστε σταθεροί στην αποφασιστικότητά μας να καταφύγουμε σε αυτόν ως το οχυρό μας σε κάθε ώρα κινδύνου. Θα είναι μάταιο να καλέσουμε τους βράχους την ημέρα της κρίσης, αλλά ο βράχος μας προσέχει τις κραυγές μας. Μη σιωπήσεις σε μένα. Ο Σπέρτζεον συνεχίζει εξετάζοντας την επείγουσα ανάγκη να λάβουμε απάντηση στην προσευχή. Στίχος 3. Οι απλοί τυπικοί μπορεί να είναι ικανοποιημένοι χωρίς απαντήσεις στις προσευχές τους, αλλά οι γνήσιοι ικέτες δεν μπορούν. Δεν είναι ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα της ίδιας της προσευχής στην ηρεμία του νου και την υποταγή της θέλησης – πρέπει να προχωρήσουν περαιτέρω και να λάβουν πραγματικές απαντήσεις από τον ουρανό, αλλιώς δεν μπορούν να ησυχάσουν. Και αυτές τις απαντήσεις λαχταρούν να λάβουν αμέσως, αν είναι δυνατόν. Φοβούνται ακόμη και λίγη σιωπή του Θεού. Η φωνή του Θεού είναι συχνά τόσο τρομερή που κλονίζει την έρημο. Αλλά η σιωπή του είναι εξίσου γεμάτη δέος για έναν πρόθυμο ικέτη. Όταν ο Θεός φαίνεται να κλείνει το αυτί του, δεν πρέπει επομένως να κλείνουμε το στόμα μας, αλλά μάλλον να κραυγάζουμε με μεγαλύτερη ειλικρίνεια. Γιατί όταν η νότα μας γίνεται οξεία από την προθυμία και τη θλίψη, δεν θα μας αρνηθεί για πολύ μια ακρόαση. Τι τρομερή κατάσταση θα βρισκόμασταν αν ο Κύριος σιωπούσε για πάντα στις προσευχές μας! Αυτή η σκέψη προέκυψε στον Δαβίδ, και την μετέτρεψε σε παράκληση, διδάσκοντάς μας έτσι να επιχειρηματολογούμε και να συλλογιζόμαστε με τον Θεό στις προσευχές μας.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον ολοκληρώνει την ενότητα για την εμπιστοσύνη πιέζοντας το ζήτημα του φόβου στο μέλλον. Στίχος 4. Η ζωή μας αντλεί όλη της τη δύναμη από Αυτόν που είναι ο δημιουργός της. Και αν Αυτός αξιώνει να μας κάνει δυνατούς, δεν μπορούμε να εξασθενήσουμε από όλες τις μηχανορραφίες του αντιπάλου. Ποιον να φοβηθώ; Η τολμηρή ερώτηση κοιτάζει τόσο το μέλλον όσο και το παρόν. 'Αν ο Θεός είναι με το μέρος μας', ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας, είτε τώρα είτε στο μέλλον; Τέλος, προειδοποιεί για τη φοβερή συνέπεια της θείας σιωπής. Στίχος 4. Μήπως, αν σιωπήσεις σε μένα, γίνω σαν αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο. Στερημένοι από τον Θεό που απαντά στην προσευχή, θα βρισκόμασταν σε πιο αξιοθρήνητη κατάσταση από τους νεκρούς στον τάφο, και σύντομα θα βυθιζόμασταν στο ίδιο επίπεδο με τους χαμένους στην κόλαση. Πρέπει να έχουμε απαντήσεις στην προσευχή: η περίπτωσή μας είναι επείγουσα, μια τρομερή ανάγκη. Σίγουρα ο Κύριος θα μιλήσει ειρήνη στις ταραγμένες ψυχές μας, γιατί ποτέ δεν μπορεί να βρει στην καρδιά του να επιτρέψει στους εκλεκτούς του να χαθούν.
Απαντήστε
1. Σε ποιο παρόν σκοτάδι χρειάζεστε περισσότερο τον Κύριο να είναι το φως και η σωτηρία σας; 2. Πώς η ανάμνηση της απαντημένης προσευχής ενισχύει την αποφασιστικότητά σας να συνεχίσετε να του φωνάζετε; 3. Πού μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να φοβηθείτε το μέλλον, και πώς το τελειωμένο έργο του Χριστού σιωπά αυτόν τον φόβο;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως που λάμπει από το πρόσωπό σου και για τον βράχο που δεν μπορεί να μετακινηθεί. Δίδαξέ μας να σου φωνάζουμε μόνο εσένα όταν κάθε άλλη φωνή αποτυγχάνει. Κράτησέ μας από τη σιωπή που θα μας άφηνε σαν αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο. Ας υποστηρίξει το ίδιο Πνεύμα που υποστήριξε τον Δαβίδ την Εκκλησία σου σήμερα, ώστε να περπατάμε με άφοβη εμπιστοσύνη μέχρι να δούμε τον Ιησού πρόσωπο με πρόσωπο. Στο δυνατό του όνομα προσευχόμαστε, Αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →