← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Μάρκος 6Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Ευαγγέλιο του Μάρκου και ακούμε προσεκτικά καθώς ο Ιωάννης Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από το έκτο κεφάλαιο. Η σαφής και διεισδυτική έκθεση του Καλβίνου αποκαλύπτει τόσο το θαύμα της διακονίας του Χριστού όσο και την πεισματική απιστία που συχνά τη συναντά. Τα λόγια του μας βοηθούν να δούμε πώς ο ίδιος Σωτήρας που απορρίφθηκε στη χώρα του εξακολουθεί να επεκτείνει τη χάρη σε εκείνους που θα την δεχτούν. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του Καλβίνου, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές και να θαυμάσουμε τη δύναμη της βασιλείας που προχωρά ακόμη και όταν συναντά αντίσταση. Ας προετοιμαστούμε να ακούσουμε τη Γραφή εκ νέου μέσα από αυτόν τον έμπιστο σχολιαστή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το κεφάλαιο 6 του Μάρκου αργά και προσευχητικά. Ακούστε την αφήγηση της επιστροφής του Ιησού στη Ναζαρέτ, τον θαυμασμό και το σκάνδαλο των συμπατριωτών του, και τα περιορισμένα θαύματα που ακολούθησαν. Προσέξτε επίσης την αρχή της αποστολής που δόθηκε στους δώδεκα μαθητές. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφούμε στο σχόλιο του Καλβίνου για βαθύτερη κατανόηση αυτών των γεγονότων.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει την έκθεση διευκρινίζοντας το χρονικό διάστημα μεταξύ των προηγούμενων λόγων και της επίσκεψης στη Ναζαρέτ. Ματθαίος 13:53. Όταν ο Ιησούς είχε ολοκληρώσει. Ο Ματθαίος δεν εννοεί ότι αμέσως μετά την παράδοση αυτών των λόγων ήρθε στη χώρα του· γιατί είναι φανερό από τον Μάρκον ότι παρήλθε κάποιο χρονικό διάστημα. Αλλά το νόημα είναι ότι αφού δίδαξε για κάποιο διάστημα στην Ιουδαία, επέστρεψε πάλι στους Γαλιλαίους, αλλά δεν έλαβε από αυτούς καλή μεταχείριση. Μια αφήγηση που δίνει ο Λουκάς (4:22) είναι σχεδόν παρόμοια, αλλά δεν είναι η ίδια. Ούτε πρέπει να απορούμε που οι συμπατριώτες του Χριστού, όταν αντιλήφθηκαν ότι η οικογένειά του ήταν ταπεινή και περιφρονημένη, και ότι είχε λάβει πτωχή μόρφωση, προσβλήθηκαν τόσο πολύ στην αρχή ώστε να γογγύζουν κατά της διδασκαλίας του, και αργότερα επέμειναν στην ίδια κακία σε τέτοιο βαθμό, ώστε δεν έπαυσαν να τον συκοφαντούν, όταν επέλεξε να εκτελέσει το έργο προφήτη μεταξύ τους. Αυτή η δεύτερη απόρριψη του Χριστού δείχνει ότι το χρονικό διάστημα που παρενέβη δεν επέφερε μεταρρύθμιση στους κατοίκους της Ναζαρέτ, αλλά ότι η ίδια περιφρόνηση ριχνόταν συνεχώς ως εμπόδιο, για να τους εμποδίσει να ακούσουν τον Χριστό. [345] Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τον θαυμασμό που κατέλαβε τον λαό για τη σοφία και τα θαύματα του Χριστού. 54. Ώστε να θαυμάζουν. Εκπλήσσονται από την καινοτομία του γεγονότος, ότι ο Χριστός, ο οποίος δεν είχε μάθει γράμματα, αλλά είχε απασχοληθεί από τη νεότητά του μέχρι την ανδρική ηλικία σε μηχανική εργασία, είναι τόσο εξαίρετος διδάσκαλος και είναι γεμάτος θεία σοφία. Σε αυτό το θαύμα έπρεπε να αντιληφθούν το χέρι του Θεού· αλλά η αχαριστία τους τους έκανε να σκεπαστούν με σκότος. [346] Αναγκάζονται να τον θαυμάσουν, είτε θέλουν είτε όχι· και όμως τον περιφρονούν. Και τι είναι αυτό παρά να απορρίπτουν έναν προφήτη τον οποίο ο Θεός δίδαξε, επειδή δεν εκπαιδεύτηκε από ανθρώπους; Κόβουν τον λαιμό τους με τη δική τους ομολογία, όταν αποδίδουν τόσο τιμητική μαρτυρία στη διδασκαλία του Χριστού, η οποία τελικά δεν έχει καμία επίδραση σε αυτούς, επειδή δεν παίρνει την προέλευσή της, με τον συνήθη τρόπο, από τη γη. Γιατί δεν υψώνουν μάλλον τα μάτια τους στον ουρανό, και δεν μαθαίνουν ότι αυτό που υπερβαίνει τον ανθρώπινο λόγο πρέπει να προέρχεται από τον Θεό; Στο ερώτημα για τον υιό του ξυλουργού, ο Καλβίνος συνεχίζει αντιμετωπίζοντας το σκάνδαλο που προκάλεσαν οι ταπεινές καταβολές του Χριστού. 55. Δεν είναι αυτός ο υιός του ξυλουργού; Ήταν, όπως γνωρίζουμε, με τον θαυμαστό σκοπό του Θεού, ότι ο Χριστός παρέμεινε στην ιδιωτική ζωή μέχρι να γίνει τριάντα ετών. Πολύ ακατάλληλα και άδικα, επομένως, προσβλήθηκαν οι κάτοικοι της Ναζαρέτ γι' αυτό· γιατί έπρεπε μάλλον να τον δεχτούν με ευλάβεια, ως κάποιον που είχε κατέβει ξαφνικά από τον ουρανό. Βλέπουν τον Θεό να εργάζεται στον Χριστό, και σκόπιμα αποστρέφουν τα μάτια τους από αυτό το θέαμα, για να δουν τον Ιωσήφ, και τη Μαρία, και όλους τους συγγενείς του· παρεμβάλλοντας έτσι ένα πέπλο για να αποκλείσουν το καθαρότερο φως. Η λέξη αδελφοί, όπως έχουμε αναφέρει προηγουμένως, χρησιμοποιείται, σύμφωνα με την εβραϊκή ιδιωματική έκφραση, για να δηλώσει οποιουσδήποτε συγγενείς· και, κατά συνέπεια, ο Ελβίδιος επέδειξε υπερβολική άγνοια συμπεραίνοντας ότι η Μαρία πρέπει να είχε πολλούς γιους, επειδή οι αδελφοί του Χριστού αναφέρονται μερικές φορές. [347] Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια γιατί ο Ιησούς έκανε λίγα θαύματα σε εκείνο τον τόπο. 58. Και δεν έκανε πολλά θαύματα σε εκείνο τον τόπο. Ο Μάρκος το δηλώνει πιο εμφατικά, ότι δεν μπορούσε να κάνει κανένα θαύμα. Αλλά συμφωνούν απόλυτα ως προς την ουσία αυτού που λέγεται, ότι ήταν η ασέβεια των συμπατριωτών του Χριστού που έκλεισε την πόρτα στην τέλεση μεγαλύτερου αριθμού θαυμάτων μεταξύ τους. Είχε ήδη δώσει σε αυτούς κάποια γεύση της δύναμής του· αλλά αυτοί σκοπίμως αναισθητοποιούν τον εαυτό τους, ώστε να μην έχουν καμία απόλαυση γι' αυτό. Κατά συνέπεια, ο Αυγουστίνος δικαίως συγκρίνει την πίστη με το ανοιχτό στόμα ενός αγγείου, ενώ μιλά για την πίστη ως παρόμοια με ένα πώμα, με το οποίο το αγγείο κλείνει, ώστε να μην δέχεται το υγρό [349] που ο Θεός χύνει μέσα του. Και αναμφίβολα αυτό συμβαίνει· γιατί όταν ο Κύριος αντιλαμβάνεται ότι η δύναμή του δεν γίνεται δεκτή από εμάς, τελικά την αποσύρει· και όμως εμείς παραπονιόμαστε ότι στερούμαστε της βοήθειάς του, την οποία η απιστία μας απορρίπτει και διώχνει μακριά από εμάς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται πάνω στην παροιμία σχετικά με την έλλειψη τιμής ενός προφήτη στη χώρα του. 57. Ένας προφήτης δεν στερείται τιμής. Έχω εξηγήσει αυτή τη δήλωση με αρκετό μήκος, όπου εμφανίζεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, [348] (4:44.) Μπορεί, χωρίς αμφιβολία, να είναι μια γενική παροιμία, ότι εκείνοι που διακρίνονται από εξαίρετα χαρίσματα δεν εκτιμώνται πουθενά λιγότερο παρά στη χώρα τους· και αυτό φανερώνει την αχαριστία των ανθρώπων, οι οποίοι, ανάλογα με τη μεγαλύτερη οικειότητα με την οποία ο Θεός παρουσιάζεται σε αυτούς, είναι πιο τολμηροί να τον απορρίψουν στις επιδράσεις του Πνεύματός του. Συμφωνώ εύκολα, ωστόσο, με τον Χρυσόστομο, ο οποίος θεωρεί ότι αυτή η παροιμία εφαρμόστηκε με ιδιαίτερο τρόπο στους Ιουδαίους. Αλλά αυτό που συνήθως λεγόταν κατά ολόκληρου του έθνους, ο Χριστός το ισχυρίζεται τώρα με ειδική αναφορά στους Γαλιλαίους συμπατριώτες του· γιατί πουθενά δεν έλαβε λιγότερη τιμή παρά στο γενέθλιο έδαφός του. Υπήρχαν καλοί λόγοι για την κατηγορία που τους προσάπτει, ότι, αντί να είναι οι πρώτοι που δέχονται τη χάρη που τους προσφέρεται, όπως έπρεπε να είναι, τον διώχνουν σε απόσταση από αυτούς· γιατί είναι πραγματικά εξαιρετικό ότι ένας προφήτης του Θεού, τον οποίο άλλοι δέχονται θερμά ως νεοφερμένο ξένο, περιφρονείται στον τόπο όπου γεννήθηκε. Ο Καλβίνος ολοκληρώνει το τμήμα δείχνοντας πώς η απιστία εμποδίζει αλλά δεν νικά τελικά την καλοσύνη του Χριστού. Όταν ο Μάρκος δηλώνει ότι ο Χριστός δεν μπορούσε να κάνει κανένα θαύμα, παρουσιάζει την επιβαρυμένη ενοχή εκείνων από τους οποίους η καλοσύνη του εμποδίστηκε· γιατί σίγουρα οι άπιστοι, όσο εξαρτάται από αυτούς, δένουν τα χέρια του Θεού με την πείσμα τους· όχι ότι ο Θεός νικιέται, σαν να ήταν κατώτερος, αλλά επειδή δεν του επιτρέπουν να επιδείξει τη δύναμή του. Πρέπει να παρατηρήσουμε, ωστόσο, αυτό που προσθέτει ο Μάρκος, ότι μερικοί άρρωστοι, παρ' όλα αυτά, θεραπεύτηκαν· γιατί από αυτό συμπεραίνουμε ότι η καλοσύνη του Χριστού αγωνίστηκε με την κακία τους, και θριάμβευσε πάνω από κάθε εμπόδιο. [350] Έχουμε καθημερινή εμπειρία του ίδιου πράγματος σε σχέση με τον Θεό· γιατί, αν και αυτός δικαίως και απρόθυμα συγκρατεί τη δύναμή του, επειδή η είσοδος σε εμάς είναι κλειστή εναντίον του, όμως βλέπουμε ότι ανοίγει ένα μονοπάτι για τον εαυτό του όπου δεν υπάρχει κανένα, και δεν παύει να μας παρέχει ευεργεσίες. Τι εκπληκτικός αγώνας, ότι ενώ εμείς προσπαθούμε με κάθε δυνατό μέσο να εμποδίσουμε τη χάρη του Θεού να έρθει σε εμάς, αυτή υψώνεται νικηφόρα, και επιδεικνύει την αποτελεσματικότητά της παρά τις προσπάθειές μας!
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς μπορεί η οικειότητα με τον Ιησού να σας οδηγήσει να παραβλέψετε την αληθινή ταυτότητά του σήμερα; Με ποιους τρόπους η απιστία εξακολουθεί να προσπαθεί να περιορίσει αυτό που ο Θεός επιθυμεί να κάνει στη ζωή σας; Πού σας προσκαλεί ο Χριστός να τον δεχτείτε εκ νέου αντί να σκανδαλιστείτε από τους τρόπους του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Πατέρα, ὁ ἐν πίστει διαθήκης πέμψας τὸν Υἱόν σου ἵνα ἀποκαλύψῃ τὴν βασιλείαν ἐν τρόποις ταπεινοῦσιν τὴν ἀνθρωπίνην ὑπερηφάνειαν, συγχώρησον τὴν ἀπιστίαν ἡμῶν τὴν προσκοπτομένην εἰς τὴν ταπεινὴν αὐτοῦ ἐμφάνισιν καὶ περιορίζουσαν τὰ ἔργα σου τὰ δυνατά. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου δώρησαι ἡμῖν ὀφθαλμοὺς ἵνα βλέπωμεν τὴν δύναμίν σου κἂν ἐν ἀπροσδοκήτοις μέσοις, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα δεχώμεθα τὴν χάριν τὴν ἐγγίζουσαν καὶ ἵνα ἐκτείνωμεν αὐτὴν ἐλευθέρως εἰς ἄλλους. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν ὡς σκεύη ἀνοικτὰ εἰς πάντα ἃ σὺ διατάσσεις, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →