Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παροιμίαι 15-16 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ. Καθώς στρεφόμαστε στις Παροιμίες κεφάλαια 15 και 16, η προσεκτική κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ ανοίγει τη πρακτική σοφία του Σολομώντα σχετικά με τον λόγο, την καρδιά και τον φόβο του Κυρίου. Η έκθεσή του τονίζει πώς οι ευσεβείς λόγοι και η δίκαιη ζωή αντιτίθενται στους τρόπους των αφρόνων. Θα ακούσουμε τα ίδια τα σχόλια του Γκιλ σε επιλεγμένους στίχους, επιτρέποντας στις γνώσεις του να καθοδηγήσουν τον στοχασμό μας. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτές τις αρχαίες αλήθειες για να διαμορφώσει την καθημερινή μας πορεία με τον Χριστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τις Παροιμίες 15 και 16 αργά και προσευχητικά. Παρατηρήστε τις επαναλαμβανόμενες αντιθέσεις μεταξύ του σοφού και του άφρονα, του δικαίου και του ασεβούς. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα θέματα του λόγου, των οφθαλμών του Κυρίου και της αξίας του φόβου του Θεού. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά σχολιάζοντας τις Παροιμίες 15:1.
Στίχος 1. Μια ήπια απάντηση απομακρύνει την οργή ,.... Ήπια λόγια, ευγενικές εκφράσεις, που παραδίδονται με καλοσύνη και τρυφερότητα, ταπεινοφροσύνη και υποταγή· αυτά θα επενεργήσουν στα πάθη του ανθρώπου, θα εξασθενήσουν τις αγανακτήσεις του και θα διασπάσουν και θα διασκορπίσουν την καταιγίδα της οργής που έχει υψωθεί στο στήθος του, μόλις ξεσπά σε πολύ θορυβώδη και θυελλώδη τρόπο· έτσι μερικές φορές οι δυνατοί άνεμοι καταπραΰνονται από ήπιες βροχές. Έτσι οι Εφραϊμίτες ειρηνεύτηκαν από την ήπια απάντηση του Γεδεών· και ο Δαβίδ από την πολύ υποτακτική και σεβαστή προσφώνηση της Αβιγαίας, Κριτές 8:1 · αλλά λόγια που προκαλούν λύπη διεγείρουν οργή · όπως είναι τραχιά και απειλητικά, περιφρονητικά και χλευαστικά, ονειδιστικά και υβριστικά, υπερήφανα, αλαζονικά και καταπιεστικά· όπως εκείνα του Ιεφθάε προς τους Εφραϊμίτες· και των Εφραϊμιτών προς τους Γαλααδίτες· και του Ναβάλ προς τους υπηρέτες του Δαβίδ, σχετικά με αυτόν· και του Ροβοάμ, ο οποίος απάντησε στον λαό τραχιά: σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η οργή διεγέρθηκε και είτε συνέβησαν είτε επρόκειτο να συνοδευτούν από κακές συνέπειες, Κριτές 12:1 . Ή ένας «λόγος» που προκαλεί, ή μάλλον εκφράζει, «λύπη» r· επιτιμώντας άλλους ότι είναι η αιτία λύπης σε αυτούς. r דבר עצב "verbum vel sermo doloris", Montanus, Vatablus, Michaelis; vid. Gussetius, p. 177. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ προχωρά στις παρατηρήσεις του στις Παροιμίες 15:2.
Στίχος 2. Η γλώσσα του σοφού χρησιμοποιεί τη γνώση ορθά ,.... Καθώς η καρδιά ενός σοφού και καλού ανθρώπου είναι γεμάτη με χρήσιμη γνώση, πολιτική, ηθική, πνευματική και ευαγγελική· έτσι φροντίζει να την κοινοποιεί, σε κατάλληλους χρόνους και εποχές, σε κατάλληλους τόπους και σε κατάλληλα πρόσωπα· προσαρμόζοντάς την στην περίπτωση και τις συνθήκες τους, ώστε να είναι για την παρηγοριά, την οικοδομή και την διδασκαλία τους, και να υπηρετεί χάρη σε αυτούς· αυτή είναι η χρήση της γνώσης «καλά», όπως σημαίνει η λέξη s: μια τέτοια χρήση της την συνιστά και την κάνει να φαίνεται όμορφη και ελκυστική, την διακοσμεί και την στολίζει. Έτσι κάθε καλός άνθρωπος, από τον καλό θησαυρό της γνώσης στην καρδιά του, φέρνει τα καλά του πράγματα εποχιακά, προς χρήση οικοδομής· με παρόμοιο τρόπο, οι υπηρέτες του λόγου, γραμματείς καλά διδαγμένοι στα πράγματα του Θεού, φέρνουν και νέα και παλαιά, προς όφελος εκείνων στους οποίους υπηρετούν· έτσι ο Χριστός, ως άνθρωπος και Μεσίτης, είχε τη γλώσσα του μαθημένου, για να μιλήσει λόγο σε εποχή σε κουρασμένες ψυχές· αλλά το στόμα των αφρόνων χύνει αφροσύνη · η γνώση τους, όπως την θεωρούν, αλλά δεν είναι άλλο από αφροσύνη· αυτή την πετούν σε μεγάλη αφθονία, βιαστικά, χωρίς φόβο ή εξυπνάδα· την «φλυαρούν» έξω, όπως σημαίνει η λέξη t, όπως νερό από πηγή· οι καρδιές τους είναι γεμάτες από αυτήν και τα στόματά τους την διακηρύττουν, Παροιμίες 12:23 . s היטיב "utitur bene", Castalio; "pulchre", Vatablus. t יביע "effutit, ebullit, fundit", Vatablus; "eructat", Junius Tremellius, Piscator "ebullit", V. L. Tigurine version, Schultens; "scaturire facit", Michaelis. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ στη συνέχεια ασχολείται με τις Παροιμίες 15:6.
Στίχος 6. Στον οίκο του δικαίου [υπάρχει] πολύς θησαυρός ,.... Ο Θεός μερικές φορές ευλογεί τους δικαίους με μεγάλους πλούτους, όπως έκανε στον Αβραάμ· ή, ωστόσο, αν έχουν λίγο, είναι καλύτερο από τους πλούτους πολλών ασεβών· επειδή έχουν ό,τι έχουν με ευλογία και είναι ικανοποιημένοι με αυτό: και έχουν αφθονία πνευματικού θησαυρού· έχουν τον Θεό ως μερίδα τους· τον Χριστό και όλα τα καλά πράγματα μαζί του· τις πλούσιες χάρες του Πνεύματος· πλούσια εμπειρία της χάριτος του Θεού· και όλα αυτά είναι μόνο ενέχυρο και αρραβώνας για ό,τι θα κατέχουν στο εξής· αλλά στα έσοδα των ασεβών υπάρχει ταραχή · έχουν πολλή ταραχή στο να αποκτήσουν τους πλούτους τους, με τους οποίους διαπερνούν τον εαυτό τους με πολλές λύπες· έχουν πολλή ταραχή στο να τους κρατήσουν· δεν μπορούν να αναπαυθούν ούτε να κοιμηθούν λόγω της αφθονίας τους, μήπως αφαιρεθούν από αυτούς· και έχουν πολλή ταραχή στο να αποχωριστούν από αυτούς, όταν, από μία πρόνοια ή άλλη, απογυμνωθούν από αυτούς· και, επιπλέον, τους έχουν με κατάρα, και συνοδεύονται πάντα από ανησυχία, για έναν ή άλλο λόγο. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ συνεχίζει με την πραγματεία του στις Παροιμίες 15:8.
Στίχος 8. Η θυσία του ασεβούς [είναι] βδέλυγμα στον Κύριο ,.... Ακόμη και εκείνες οι θυσίες που ήταν θεϊκά διορισμένες υπό την προηγούμενη οικονομία, όταν προσφέρονταν από ασεβείς άνδρες, χωρίς πίστη στον Χριστό, χωρίς καμία αίσθηση αμαρτίας, μετάνοια γι' αυτήν και μεταρρύθμιση από αυτήν· όταν αυτές χρησιμοποιούνταν ως κάλυμμα για την αμαρτία, κάτω από το οποίο καταφύγαν και ικανοποιούνταν και συνέχιζαν στην αμαρτία· όταν τις έφερναν «με ασεβή νου», όπως στις Παροιμίες 21:27 · όταν είτε ό,τι έφερναν δεν ήταν σύμφωνα με τον νόμο, τα χωλά και τα τυφλά· ή δεν ήταν δικά τους, αλλά ληστεία για ολοκαύτωμα· ή υποθέτοντας ότι αυτές θα εξιλεώνονταν για τις αμαρτίες τους από μόνες τους· όταν είτε από αυτά είτε όλα αυτά ήταν η περίπτωση, ήταν βδέλυγμα στον Κύριο· βλέπε Ησαΐας 1:11 .
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στις Παροιμίες 15:8.
Η θυσία μπορεί να σταθεί για κάθε θρησκευτικό καθήκον που εκτελείται από ασεβή άνθρωπο, που γίνεται υποκριτικά και χωρίς καλό σκοπό· και όλα τα καλά έργα τους, που φαίνονται να είναι έτσι· και είτε δεν είναι σύμφωνα με τον λόγο και το θέλημα του Θεού, μηδέποτε προσταγμένα από αυτόν, από τα οποία είδους υπάρχουν πολλά μεταξύ των Παπικών· ή δεν γίνονται με πίστη, και έτσι είναι αμαρτία, και δεν πηγάζουν από αγάπη προς τον Θεό· αλλά γίνονται με καρδιά γεμάτη εχθρότητα προς αυτόν, και δεν κατευθύνονται προς τη δόξα του: εν συντομία, ό,τι γίνεται από αυτούς, ας έχει ποτέ τόσο εμφάνιση αφοσίωσης και καλοσύνης· όμως αν τοποθετηθεί στη θέση του Χριστού, και χρησιμοποιηθεί για την παράμερο της δικαιοσύνης, της ικανοποίησης και της θυσίας του, είναι βδέλυγμα στον Κύριο· αλλά η προσευχή του ευθύς [είναι] η ευαρέσκειά του : η προσευχή τέτοιων, των οποίων οι καρδιές είναι ορθές με τον Θεό· που έχουν ορθά πνεύματα ανανεωμένα σε αυτούς· είναι Ισραηλίτες αληθινοί· έχουν την αλήθεια της χάριτος και τη ρίζα του πράγματος σε αυτούς· είναι ειλικρινείς, ειλικρινείς και ευθείς στην καρδιά: η προσευχή τέτοιων, που είναι ενεργητική, ενεργημένη στην καρδιά του από το Πνεύμα του Θεού, και έτσι έρχεται από τον Θεό, και είναι η ίδια η αναπνοή του σε αυτόν, πρέπει να είναι ευάρεστη σε αυτόν· εκείνη που είναι θερμή, σοβαρή και επίμονη, που δεν έρχεται από προσποιημένα χείλη, αλλά από την καρδιά, και προσφέρεται με αληθινή καρδιά, στην ειλικρίνειά της· η προσευχή της πίστης, η κραυγή του ταπεινού· η προσευχή που απευθύνεται στον Θεό ως Πατέρα, στο όνομα του Χριστού του Μεσίτη, που έρχεται αρωματισμένη με το θυμίαμα της μεσιτείας του, εισαγόμενη με την εορτασμό των θείων τελειοτήτων, περιέχει ταπεινές ομολογίες αμαρτίας και αναξιότητας, αποδίδει όλες τις ευλογίες στη χάρη του Θεού, και εκφράζει ευγνωμοσύνη για τις ληφθείσες χάρες, είναι πολύ αποδεκτή και ευάρεστη στον Θεό· αν και είναι η προσευχή ενός φτωχού, ταπεινού, περιφρονητικού πλάσματος στα δικά του μάτια και στα μάτια των άλλων, Ψαλμοί 102:17 .Ο Γκιλ κλείνει με τις παρατηρήσεις του στις Παροιμίες 15:16.
Στίχος 16. Καλύτερο [είναι] λίγο με τον φόβο του Κυρίου παρά μεγάλος θησαυρός και ταραχή μαζί του. Όχι ότι ένα «λίγο» είναι καλύτερο από «πολύ» από εκείνο που είναι καλό, όπως τα πράγματα αυτού του κόσμου είναι από μόνα τους· η φτώχεια δεν είναι καλύτερη από τον πλούτο, απλώς θεωρούμενη· αλλά όπως αυτά συνοδεύονται από διαφορετικές περιστάσεις: αν ένας άνθρωπος έχει λίγη κοσμική ουσία, όμως αν έχει «τον φόβο του Θεού» στην καρδιά του και μπροστά στα μάτια του· εκείνος ο φόβος που έχει τον Θεό ως συγγραφέα του και ως αντικείμενό του, και που είναι από μόνος του θησαυρός· και μπορεί να τεθεί εδώ για όλη τη χάρη, για τους πλούτους της χάριτος που οι άγιοι μετέχουν· το λίγο ενός τέτοιου ανθρώπου είναι καλύτερο από την αφθονία ενός άλλου ανθρώπου χωρίς τον φόβο του Κυρίου, όπως το αποδίδουν οι εκδόσεις των Εβδομήκοντα και Αραβικές: γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, αν και έχει λίγο, που είναι η κοινή μερίδα των καλών ανθρώπων, όμως δεν στερείται· έχει αρκετά και είναι ικανοποιημένος· ό,τι έχει το έχει με ευλογία και το απολαμβάνει, και τον Θεό σε αυτό, και έχει κοινωνία μαζί του· και έχει επίσης άλλο ψωμί να φάει, που ο κόσμος δεν γνωρίζει τίποτα· και ιδιαίτερα έχοντας τον φόβο του Θεού, ο οφθαλμός του Θεού είναι επάνω του με ευχαρίστηση· η καρδιά του είναι προς αυτόν και συμπάσχει μαζί του σε όλες τις θλίψεις του· το χέρι του μεταδίδει σε αυτόν και προσωρινή και πνευματική τροφή, που δίνεται σε εκείνους που φοβούνται τον Κύριο· οι άγγελοί του στρατοπεδεύουν γύρω του, η δύναμή του τον προστατεύει· τα μυστικά του είναι μαζί του και απερίγραπτη και ανέκφραστη καλοσύνη είναι αποθηκευμένη για αυτόν: γι' αυτό είναι καλύτερα με το λίγο του, έχοντας τον φόβο του Θεού, παρά ένας άλλος με τη μεγάλη αφθονία και ευημερία του, στερούμενος από αυτό: και επιπλέον, έχοντας μεγάλη «ταραχή» μαζί με τον θησαυρό του· ταραχή στο να συγκεντρώσει και να συγκεντρώσει μαζί· ταραχή στο να τα κρατήσει από το να χαθούν ή να αφαιρεθούν από κλέφτες και ληστές, από φόβο για τους οποίους δεν μπορεί να κοιμηθεί· ταραχή μέσω αχόρταγης επιθυμίας να έχει περισσότερα· δεν έχει ανάπαυση ούτε ειρήνη επειδή δεν έχει τόσο όσο θα ήθελε ή έχουν άλλοι.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιες καταστάσεις αυτή την εβδομάδα μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να ασκήσετε μια ήπια απάντηση αντί για μια βιαστική απάντηση;
2. Πώς επηρεάζει η αλήθεια ότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι σε κάθε τόπο τον τρόπο που μιλάτε και ενεργείτε όταν κανείς άλλος δεν παρακολουθεί;
3. Πού σας καλεί ο Κύριος να επιλέξετε ικανοποίηση με λίγο στον φόβο Του αντί να επιδιώκετε μεγάλο θησαυρό με ταραχή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, καθὼς συλλογιζόμεθα τὴν σοφίαν τῶν Παροιμιῶν, χάρισον ἡμῖν καρδίας αἵτινες θησαυρίζουσι σοφὸν καὶ ἰαματικὸν λόγον, καὶ διατήρησον τὰ βήματά μας ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς δικαιοσύνης διὰ πίστεως ἐν Χριστῷ μόνῳ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐκτιμῶμεν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου ὑπὲρ πᾶν ἐπίγειον κέρδος καὶ νὰ εὐφραινώμεθα εἰς τὰς προσευχὰς τὰς ὁποίας ἀκούεις μετὰ εὐαρεσκείας, ἵνα αἱ ζωαί μας καρποφορήσωσι πρὸς δόξαν Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →