Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 13-14 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, έναν αξιόπιστο Ουεσλεϋανό οδηγό στον προφητικό λόγο. Με ευλαβική προσοχή στρεφόμαστε στα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα του Ιερεμία, όπου η λινή ζώνη και η ξηρασία πιέζουν τη συνείδηση του Ιούδα. Η σαφής έκθεση του Whedon μας βοηθά να ακούσουμε τόσο τη σοβαρότητα της θείας κρίσης όσο και την επίμονη κλήση σε μετάνοια. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον προφήτη να μας κινήσει να δεχτούμε τον λόγο με ταπεινοφροσύνη και ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα του Ιερεμία δυνατά, ακούγοντας τη ζωντανή φωνή του Θεού. Δώστε προσοχή στην παραβολή της ζώνης που εκτελέστηκε, στις επίσημες προειδοποιήσεις κατά της υπερηφάνειας και στη ζωντανή εικόνα της ξηρασίας που ακολουθεί. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε εικόνα να εγκατασταθεί στην καρδιά, και ζητήστε από τον Κύριο να μας ερευνήσει όπως ερεύνησε τον αρχαίο Ιούδα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά καθορίζοντας την αυτοτελή φύση του κεφαλαίου δεκατρία και την πιθανή του τοποθέτηση.
Εισαγωγή. Αυτό το δέκατο τρίτο κεφάλαιο είναι πλήρες από μόνο του, και δεν έχει άμεση εξάρτηση από ό,τι προηγείται αμέσως. Η αναφορά της βασιλομήτορος στον Ιερεμία 13:18 (όχι 'βασίλισσα', όπως στην κοινή Έκδοση) είναι ευνοϊκή για την άποψη ότι αυτή η προφητεία χρονολογείται στην βασιλεία του Ιωακείμ, ο οποίος, όντας ένα απλό παιδί, κάθισε στον θρόνο για τρεις μήνες, ενώ πιθανότατα η κυβέρνηση διοικούνταν στην πραγματικότητα από τη μητέρα του Νεχουστά. Βλέπε 2 Χρονικών 36:9, και 2 Βασιλέων 24:8. Αλλά εφόσον αυτή ήταν μια όχι ασυνήθιστη ρύθμιση, (1 Βασιλέων 12:13· 2 Βασιλέων 10:13, κ.λπ.), αυτή η δοκιμή της ημερομηνίας δεν είναι καθόλου οριστική. Η εξέταση της διάταξης και του θέματος είναι υπέρ της ανάθεσης αυτού του κεφαλαίου στην ίδια γενική περίοδο με τα δύο τελευταία προηγούμενα. Το μεγάλο ερώτημα που μας αντιμετωπίζει στην ερμηνεία του αφορά το χωρίο του οποίου το θέμα είναι η λινή ζώνη. Είναι ιστορικό ή απλώς αλληγορικό;Στη συνέχεια σταθμίζει τα επιχειρήματα για ένα κυριολεκτικό ταξίδι στον Ευφράτη και απαντά σε αντιρρήσεις σε αυτή την άποψη.
Ένα τέτοιο ταξίδι, θα μπορούσε να θέσει ενώπιον του λαού την επικείμενη καταστροφή όπως δεν θα μπορούσαν να το κάνουν απλά λόγια. 4) Ότι ο τόπος ο Ευφράτης δεν είχε ιδιαίτερη σημασία σε αυτόν τον συμβολισμό. Αντιθέτως, ήταν ουσιώδης. Η λερωμένη ζώνη δεν είναι πιο πραγματικά σημαντική. Συνολικά, λοιπόν, συμπεραίνουμε ότι η υποτιθέμενη απιθανότητα δεν μπορεί να υποτεθεί, και ότι οι σκέψεις που αντιτίθενται σε μια κυριολεκτική ερμηνεία είναι αβάσιμες. Το ταξίδι αυτού του ενός ανθρώπου στον Ευφράτη δεν θα ήταν μάταιο αν βοηθούσε να μετατραπεί σε κερδοφόρο πνευματικό όφελος το ίδιο κουραστικό ταξίδι ολόκληρου του λαού.Ο Whedon στη συνέχεια ανιχνεύει τη ηθική κατάσταση του Ιούδα στην βαθύτερη ρίζα της και δείχνει τη μόνη ελπίδα που απομένει.
Εδάφιο 23. 23. Η απελπισία της περίπτωσης του Ιούδα συνίσταται στο γεγονός ότι η αμαρτία της έχει γίνει η φύση της. Η ορμή της στο κακό είναι πρακτικά ακαταμάχητη. Αλλά με τον Θεό όλα είναι δυνατά.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Whedon πιέζει το αποφασιστικό συμπέρασμα ότι το ταξίδι δεν θα ήταν χαμένο αν εξυπηρετούσε τον λυτρωτικό σκοπό του Θεού.
Ένα τέτοιο ταξίδι, θα μπορούσε να θέσει ενώπιον του λαού την επικείμενη καταστροφή όπως δεν θα μπορούσαν να το κάνουν απλά λόγια. 4) Ότι ο τόπος ο Ευφράτης δεν είχε ιδιαίτερη σημασία σε αυτόν τον συμβολισμό. Αντιθέτως, ήταν ουσιώδης. Η λερωμένη ζώνη δεν είναι πιο πραγματικά σημαντική. Συνολικά, λοιπόν, συμπεραίνουμε ότι η υποτιθέμενη απιθανότητα δεν μπορεί να υποτεθεί, και ότι οι σκέψεις που αντιτίθενται σε μια κυριολεκτική ερμηνεία είναι αβάσιμες. Το ταξίδι αυτού του ενός ανθρώπου στον Ευφράτη δεν θα ήταν μάταιο αν βοηθούσε να μετατραπεί σε κερδοφόρο πνευματικό όφελος το ίδιο κουραστικό ταξίδι ολόκληρου του λαού.Τέλος, υπογραμμίζει την εδραιωμένη δύναμη της αμαρτίας, ενώ επιβεβαιώνει ότι με τον Θεό όλα παραμένουν δυνατά.
Εδάφιο 23. 23. Η απελπισία της περίπτωσης του Ιούδα συνίσταται στο γεγονός ότι η αμαρτία της έχει γίνει η φύση της. Η ορμή της στο κακό είναι πρακτικά ακαταμάχητη. Αλλά με τον Θεό όλα είναι δυνατά.
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πού στη ζωή μου η υπερηφάνεια με εμπόδισε να δεχτώ τον ταπεινωτικό λόγο που στέλνει ο Θεός; 2. Πώς αντιμετωπίζω τον Κύριο—ως έναν περαστικό επισκέπτη ή ως τον μόνιμο κάτοικο της καρδιάς μου; 3. Ποιο 'κουραστικό ταξίδι' μπορεί να μου ζητά ο Θεός να αναλάβω ώστε άλλοι να μπορέσουν να στραφούν και να ζήσουν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε και άγιε Θεέ, υποκλινόμαστε ενώπιον του ερευνητικού σου λόγου. Μας έδειξες το λερωμένο ένδυμα της υπερηφάνειας μας και την ξηρασία που ακολουθεί όταν απομακρυνόμαστε από εσένα. Χάρισέ μας αληθινή μετάνοια, ώστε να αποκατασταθούμε στην χρησιμότητα στην υπηρεσία σου. Κράτησέ μας από το να σε αντιμετωπίζουμε ως ξένο· κατοίκησε σε εμάς και κάνε τις καρδιές μας το σπίτι σου. Όπου η αμαρτία έχει γίνει δεύτερη φύση, κάνε αυτό που μόνο εσύ μπορείς να κάνεις—κάνε τα πάντα δυνατά με την ανανεωτική σου χάρη. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →