← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 91-92 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 91-92Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο καταφύγιο των θείων υποσχέσεων, ο Ιωάννης Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από τους Ψαλμούς 91 και 92 με ποιμαντική ακρίβεια και θεολογικό βάθος. Το σχόλιό του αποκαλύπτει την ασφάλεια που βρίσκεται στην εμπιστοσύνη στον Παντοδύναμο εν μέσω των κινδύνων της ζωής. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας υπενθυμίζουν ότι η πίστη δεν είναι αφηρημένη αλλά βιωμένη εμπειρία, που μας οδηγεί να αναπαυθούμε κάτω από τα φτερά του Θεού. Καθώς μελετάμε τα λόγια του σήμερα, ας σταθεροποιηθούν οι καρδιές μας από το ίδιο καταφύγιο που περιγράφει. Ας ενισχύσει η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου την εμπιστοσύνη σας στην προστασία και την πιστότητα του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στους Ψαλμούς 91 και 92. Διαβάστε αυτά τα κεφάλαια αργά, επιτρέποντας στην εικόνα του καταφυγίου, των φτερών και της απελευθέρωσης να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Προσέξτε τις υποσχέσεις ασφάλειας και την πρόσκληση σε εμπιστοσύνη. Καθώς διαβάζετε, σκεφτείτε πώς αυτά τα αρχαία άσματα μιλούν στις παρούσες περιστάσεις σας και σας προσκαλούν σε βαθύτερη εξάρτηση από τον Θεό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας το νόημα της κατοίκησης στον κρυφό τόπο του Υψίστου. 1 Εκείνος που κατοικεί στον κρυφό τόπο του Υψίστου. Μερικοί Εβραίοι ερμηνευτές διαβάζουν τους τρεις πρώτους στίχους ως μία συνεχή πρόταση, μέχρι τα λόγια, αυτός θα σε ελευθερώσει από την παγίδα του κυνηγού. Το σύνολο θα έτρεχε έτσι — «Εκείνος που κατοικεί στο καταφύγιο του Υψίστου, και μένει υπό τη σκιά του, σε αυτόν θα πω για τον Ιεχωβά, ότι είναι η ελπίδα και η άμυνά του, και ο Θεός στον οποίο μπορεί να αναπαυθεί με ασφάλεια, διότι θα τον ελευθερώσει από την παγίδα», κ.λπ. Αυτή είναι προφανώς μια βεβιασμένη κατασκευή πάνω στους στίχους, και ο λόγος που οδήγησε μερικούς να την υιοθετήσουν είναι αδύναμος και ανεπαρκής. Θεωρούν ότι ο πρώτος στίχος επαναλαμβάνει το ίδιο πράγμα δύο φορές, και επομένως δεν μεταφέρει κανένα σωστό νόημα. Αλλά αυτό είναι μεγάλο λάθος· διότι ο εμπνευσμένος συγγραφέας του ψαλμού, όποιος κι αν ήταν, δηλώνει δύο ιδέες αρκετά διακριτές, ότι εκείνος που είναι κρυμμένος υπό τη θεία προστασία κατέχει μια ασφαλή και ασφαλή θέση, όπου κανένα εχθρικό όπλο δεν μπορεί να τον φτάσει. Ή αν ο στίχος διαβαστεί — Εκείνος που έχει τον Θεό ως φύλακα της ασφάλειάς του θα αναπαυθεί υπό τη σκιά του Θεού· ακόμη η δεύτερη πρόταση θα διατηρούσε ένα εμφατικό νόημα, διότι η δύναμη του Θεού θα αντιπαραβαλλόταν με εκείνη την αδύναμη άμυνα που ο άνθρωπος είναι ικανός να προσφέρει. Εκείνοι επίσης που κατοικούν στον κρυφό τόπο του Θεού λέγονται εδώ από τον Ψαλμωδό ότι κατοικούν υπό τη σκιά του, με την έννοια ότι βιώνουν σε τι πλούσια έκταση φτάνει η προστασία του. Οι άνθρωποι γενικά αναζητούν μια μεγάλη ποικιλία κρυψώνων, καταφεύγοντας στον έναν ή τον άλλον, ανάλογα με τις διαφορετικές συμφορές που απειλούν να τους καταλάβουν· αλλά εδώ διδασκόμαστε ότι το μόνο ασφαλές και απόρθητο φρούριο στο οποίο μπορούμε να καταφύγουμε είναι η προστασία του Θεού. Αντιπαραβάλλει την ασφάλεια εκείνων που εμπιστεύονται στον Θεό με τη ματαιότητα όλων των άλλων εμπιστοσυνών με τις οποίες είμαστε έτοιμοι να εξαπατήσουμε τον εαυτό μας. Στον στίχο 4, ο Καλβίνος γράφει: 4 Θα σε προστατεύσει με τα φτερά του. Αυτή η εικόνα, που χρησιμοποιείται σε άλλα μέρη της Γραφής, είναι μία που εκφράζει όμορφα την ιδιαίτερα τρυφερή φροντίδα με την οποία ο Θεός παρακολουθεί την ασφάλειά μας. Όταν σκεφτόμαστε τη μεγαλειότητα του Θεού, δεν υπάρχει τίποτα που θα πρότεινε μια ομοιότητα όπως αυτή που σχεδιάζεται εδώ μεταξύ αυτού και της κότας ή άλλων πτηνών, που απλώνουν τα φτερά τους πάνω από τα μικρά τους για να τα περιθάλψουν και να τα προστατεύσουν. Αλλά, σε προσαρμογή στην αδυναμία μας, δεν διστάζει να κατέβει, όπως ήταν, από την ουράνια δόξα που του ανήκει, και να μας ενθαρρύνει να πλησιάσουμε αυτόν υπό τόσο ταπεινή ομοιότητα. Αφού συγκαταβαίνει με τόσο ελεήμονα τρόπο στην αδυναμία μας, σίγουρα δεν υπάρχει τίποτα που να μας εμποδίζει να έρθουμε σε αυτόν με τη μεγαλύτερη ελευθερία. Με την αλήθεια του Θεού, την οποία, λέει ο Ψαλμωδός, θα ήταν η ασπίδα και το προκάλυμμά του, πρέπει να εννοήσουμε την πιστότητα του Θεού, ως μη εγκαταλείπουσα ποτέ τον λαό του στον καιρό της ανάγκης τους· ακόμη δεν μπορούμε να αμφιβάλλουμε ότι είχε υπόψη του τις θείες υποσχέσεις, διότι μόνο κοιτάζοντας αυτές μπορεί κανείς να τολμήσει να ρίξει τον εαυτό του στην προστασία του Θεού. Καθώς, χωρίς τον λόγο, δεν μπορούμε να έρθουμε στην απόλαυση εκείνου του θείου ελέους για το οποίο είχε ήδη μιλήσει ο Ψαλμωδός, έρχεται τώρα ο ίδιος να μαρτυρήσει υπέρ αυτού. Προηγουμένως, υπό τη σύγκριση ενός φρουρίου, είχε διδάξει ότι με την εμπιστοσύνη στον Θεό θα απολαύσουμε ασφάλεια και ασφάλεια· τώρα συγκρίνει τον Θεό με ασπίδα, υπονοώντας ότι θα έρθει ανάμεσα σε εμάς και όλους τους εχθρούς μας για να μας διαφυλάξει από τις επιθέσεις τους. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στη διακονία των αγγέλων στη ζωή του πιστού. 11 Διότι έχει δώσει εντολή στους αγγέλους του σχετικά με εσένα. Αυτό προστίθεται από τον Ψαλμωδό ρητά με σκοπό να αποφευχθούν τυχόν φόβοι που μπορεί να προκύψουν από την αδυναμία μας· ώστε δεν μπορούμε παρά να εντυπωσιαστούμε από την καλοκάγαθη συγκατάβαση του Θεού που έτσι όχι μόνο συγχωρεί την δυσπιστία μας, αλλά προτείνει τα μέσα με τα οποία μπορεί να αφαιρεθεί καλύτερα. Εκθέτει τον εαυτό του σε εμάς ως φρούριο και ασπίδα, προσφέρει τη σκιά της προστασίας του, κάνει τον εαυτό του γνωστό σε εμάς ως κατοικία στην οποία μπορούμε να μείνουμε, και απλώνει τα φτερά του για την άμυνά μας — σίγουρα είμαστε υπεύθυνοι για τη χειρότερη αχαριστία αν δεν είμαστε ικανοποιημένοι με υποσχέσεις τόσο άφθονα πλήρεις και ικανοποιητικές; Αν τρέμουμε στη σκέψη της μεγαλειότητάς του, παρουσιάζεται σε εμάς υπό την ταπεινή εικόνα της κότας· αν τρομάζουμε από τη δύναμη των εχθρών μας, και το πλήθος των κινδύνων με τους οποίους είμαστε περικυκλωμένοι, μας υπενθυμίζει τη δική του ανίκητη δύναμη, που σβήνει κάθε αντίθετη δύναμη. Όταν ακόμη και όλες αυτές οι προσπάθειες να μας ενθαρρύνουν έχουν δοκιμαστεί, και βρίσκει ότι ακόμη διστάζουμε και διστάζουμε να πλησιάσουμε αυτόν, ή να ρίξουμε τον εαυτό μας στην αποκλειστική και μοναδική προστασία του, αναφέρει στη συνέχεια τους αγγέλους, και τους προσφέρει ως φύλακες της ασφάλειάς μας. Ως πρόσθετη απεικόνιση του ελεήμονος ελέους του, και της συμπόνιας για την αδυναμία μας, αντιπροσωπεύει εκείνους που έχει έτοιμους για την άμυνά μας ως πολυάριθμο πλήθος· δεν αναθέτει έναν μοναχικό άγγελο σε κάθε άγιο, αλλά αναθέτει ολόκληρους στρατούς του ουρανού να παρακολουθούν κάθε μεμονωμένο πιστό. Είναι ο μεμονωμένος πιστός στον οποίο απευθύνεται ο Ψαλμωδός, όπως διαβάζουμε επίσης Ψαλμός 34:7 — ότι «άγγελοι στρατοπεδεύουν γύρω από εκείνους που τον φοβούνται». Μπορούμε να μάθουμε από αυτό ότι δεν υπάρχει αλήθεια στην ιδέα ότι κάθε άγιος έχει τον δικό του ιδιαίτερο φύλακα άγγελο· και δεν είναι μικρής σημασίας να σκεφτούμε, ότι καθώς οι εχθροί μας είναι πολυάριθμοι, έτσι είναι και οι φίλοι στους οποίους έχει εμπιστευθεί η άμυνά μας. Θα ήταν κάτι, χωρίς αμφιβολία, να γνωρίζουμε ότι ακόμη και ένας άγγελος είχε τεθεί πάνω μας με αυτή την εντολή, αλλά προσθέτει βάρος στην υπόσχεση όταν μας πληροφορείται ότι η φροντίδα της ασφάλειάς μας έχει ανατεθεί σε πολυάριθμο πλήθος, όπως ο Ελισσαίος ήταν σε θέση, με παρόμοια σκέψη, να περιφρονήσει τον μεγάλο στρατό αντιπάλων που ήταν παραταγμένος εναντίον του, (Β' Βασιλειών 6:16.) Ούτε αυτό είναι ασυνεπές με χωρία της Γραφής, που φαίνεται να μιλούν σαν να είχε ανατεθεί ένας ξεχωριστός άγγελος σε κάθε άτομο. Είναι προφανές ότι ο Θεός χρησιμοποιεί τους αγγέλους του με διαφορετικούς τρόπους, θέτοντας έναν άγγελο πάνω από αρκετά ολόκληρα έθνη, και πάλι αρκετούς αγγέλους πάνω από έναν άνθρωπο. Δεν υπάρχει ανάγκη να είμαστε λεπτομερείς και σχολαστικοί στην έρευνα του ακριβούς τρόπου με τον οποίο διακονούν μαζί για την ασφάλειά μας· αρκεί ότι, γνωρίζοντας από την αυθεντία ενός αποστόλου το γεγονός ότι έχουν διοριστεί διάκονοι σε εμάς, να αναπαυθούμε ικανοποιημένοι ότι είναι πάντα προσηλωμένοι στην αποστολή τους. Διαβάζουμε αλλού για την ετοιμότητά τους να υπακούσουν και να εκτελέσουν τις εντολές του Θεού· και αυτό πρέπει να ενισχύσει την πίστη μας, αφού οι προσπάθειές τους χρησιμοποιούνται από τον Θεό για την άμυνά μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στη συνέχεια τονίζει την αναγκαιότητα της προσωπικής εμπειρίας στη διδασκαλία αυτών των αληθειών. Στον δεύτερο στίχο επαναλαμβάνει την αλήθεια που είχε ήδη διδάξει, δείχνοντας ταυτόχρονα ότι μιλά από το προσωπικό του συναίσθημα και εμπειρία ως πιστός. Αυτό είναι πολύ απαραίτητο σε κάποιον που θα ήταν διδάσκαλος· διότι δεν μπορούμε να μεταδώσουμε αληθινή γνώση εκτός αν την παραδώσουμε όχι μόνο με τα χείλη, αλλά ως κάτι που ο Θεός έχει αποκαλύψει στις δικές μας καρδιές. [576] Ο Ψαλμωδός ανάλογα δίνει μαρτυρία, ότι αυτό που είχε διδάξει στον προηγούμενο στίχο συμφωνούσε με τη δική του εσωτερική εμπειρία. Μερικοί διαβάζουν, Θα πω σχετικά με τον Κύριο, και το εβραϊκό πρόθεμα, λ, λάμεδ, μπορεί να αποδοθεί έτσι· αλλά η άλλη μετάφραση που έχω δώσει μεταφέρει το πιο δυνατό νόημα. Ο πιστός κάνει περισσότερο από το να απλώς αποφασίσει να κάνει τον Θεό φρούριό του· πλησιάζει με την εμπιστοσύνη των θείων υποσχέσεων, και απευθύνεται οικεία στον Θεό. Αυτή η εμπιστοσύνη στην προσευχή προσφέρει μια πρόσθετη απόδειξη πόσο ασφαλώς ο λαός του Θεού μπορεί να κατοικήσει υπό τη σκιά του. Αυτό το άγιο είδος καυχήματος αποτελεί τον υψηλότερο θρίαμβο της πίστης, όταν καταφεύγουμε στον Θεό χωρίς φόβο υπό τις χειρότερες δοκιμασίες μας, και είμαστε πλήρως πεπεισμένοι ότι απαντά σε όλες τις προσευχές μας, μάλιστα, ότι έχουμε σε αυτόν επάρκεια και υπερεπάρκεια βοήθειας.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού χρειάζεστε περισσότερο να βιώσετε το καταφύγιο του Θεού σήμερα; Πώς επηρεάζει τη αίσθηση ασφάλειάς σας το να γνωρίζετε ότι οι άγγελοι διακονούν σε εσάς; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Θεός να μετακινηθείτε από τον φόβο σε σταθερή εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μόνος καταφυγὴ καὶ ὀχύρωμα ἡμῶν, χάρισον ἡμῖν χάριν τοῦ μένειν ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ Παντοκράτορος καὶ τοῦ κατοικεῖν ἐν τῷ ἀποκρύφῳ σου τόπῳ. Κράτυνον τὰς καρδίας ἡμῶν τοῦ ἐμπιστεύεσθαι τῇ κυριαρχικῇ σου προνοίᾳ, ἐπικαλουμένους σε ἐν πάσῃ θλίψει, ἵνα ἐξελῇς ἡμᾶς ἐκ τῆς παγίδος τοῦ ὀρνιθοθήρα καὶ σκεπάσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ πιστότητί σου. Φύλαξον ἡμᾶς διὰ τῆς διαθηκικῆς σου ἐλέους πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν, καὶ ἔστω ἡ σωτηρία σου ἡ μερὶς ἡμῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →