Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Χρονικών 9-11 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Μάθιου Χένρι για το Α' Χρονικών μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε πώς ο Θεός διατηρεί τον λαό του και τις υποσχέσεις του δια μέσου των γενεών. Στα κεφάλαια 9–11 ο Χένρι δείχνει τους εξόριστους που επιστρέφουν να διεκδικούν την κληρονομιά τους, την προσεκτική οργάνωση της υπηρεσίας του ναού και τη μεταβίβαση της βασιλείας από τον Σαούλ στον Δαβίδ. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι κάθε όνομα και κάθε καθήκον έχουν σημασία στην ιστορία της απολύτρωσης. Καθώς ακούμε σήμερα τη φωνή του Χένρι, οδηγούμαστε να σκεφτούμε πώς ο ίδιος Κύριος εξακολουθεί να οργανώνει τον οίκο του και να εγείρει ηγέτες σύμφωνα με τον λόγο του. Ας στερεώσουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας για την ανάγνωση που ακολουθεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το Α' Χρονικών 9–11. Προσέξτε τους καταλόγους των οικογενειών που επέστρεψαν, τα καθήκοντα που ανατέθηκαν στους ιερείς και τους Λευίτες, το θλιβερό τέλος του οίκου του Σαούλ και τη συγκέντρωση όλου του Ισραήλ γύρω από τον Δαβίδ στη Χεβρών. Ας προετοιμάσει η σταθερή ροή ονομάτων και αξιωμάτων την καρδιά σας για τις αλήθειες που θα ξεδιπλώσει ο Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή του ένατου κεφαλαίου.
Αυτό το κεφάλαιο μας υποδεικνύει ότι ένας σκοπός της καταγραφής όλων αυτών των γενεαλογιών ήταν να καθοδηγήσει τους Ιουδαίους, τώρα που είχαν επιστρέψει από την αιχμαλωσία, με ποιους να ενωθούν και πού να κατοικήσουν· διότι εδώ έχουμε περιγραφή εκείνων που πρώτοι κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ μετά την επιστροφή τους από τη Βαβυλώνα και άρχισαν την ανοικοδόμησή της πάνω στο παλαιό θεμέλιο. Ι. Οι Ισραηλίτες, εδ. 2-9. ΙΙ. Οι ιερείς, εδ. 10-13. ΙΙΙ. Οι Λευίτες και οι άλλοι Νεθινίμ, εδ. 14-26. IV. Εδώ είναι η ιδιαίτερη φροντίδα μερικών από τους ιερείς και τους Λευίτες, εδ. 27-34. V. Επανάληψη της γενεαλογίας του βασιλιά Σαούλ, εδ. 35-44.Ο Χένρι συνεχίζει με στοχασμούς για την πτώση του Σαούλ στο δέκατο κεφάλαιο.
Αυτή η αφήγηση του θανάτου του Σαούλ είναι η ίδια με εκείνη που είχαμε στο Α' Σαμ. λα' 1 κ.ε. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε την ερμηνεία της. Μόνο ας παρατηρήσουμε: 1. Οι άρχοντες αμαρτάνουν και ο λαός υποφέρει γι' αυτό. Κακή εποχή ήταν για τον Ισραήλ όταν έφευγαν μπροστά από τους Φιλισταίους και έπεφταν σκοτωμένοι (εδ. 1), όταν εγκατέλειπαν τις πόλεις τους και οι Φιλισταίοι ήρθαν και κατοίκησαν σε αυτές, εδ. 7. Δεν βρίσκουμε ότι ήταν εκείνη την εποχή ένοχοι ειδωλολατρίας, όπως είχαν γίνει προηγουμένως στις ημέρες των κριτών και έγιναν αργότερα στις ημέρες των βασιλέων. Ο Σαμουήλ τους είχε μεταρρυθμίσει και ήταν μεταρρυθμισμένοι· και όμως παραδίδονται στη λεία και στους ληστές. Αναμφίβολα υπήρχε αρκετό σε αυτούς για να αξίζουν αυτή την κρίση· αλλά αυτό στο οποίο η θεία Δικαιοσύνη είχε κυρίως στρέψει το βλέμμα της ήταν η αμαρτία του Σαούλ. Σημείωσε, οι άρχοντες και οι μεγάλοι άνδρες πρέπει με ιδιαίτερο τρόπο να προσέχουν να μην προκαλούν την οργή του Θεού· διότι, αν ανάψουν εκείνη τη φωτιά, δεν γνωρίζουν πόσοι μπορεί να καταναλωθούν από αυτήν για χάρη τους. 2. Οι γονείς αμαρτάνουν και τα παιδιά υποφέρουν γι' αυτό. Όταν το μέτρο της ανομίας του Σαούλ πληρώθηκε και ήρθε η ημέρα του να πέσει (την οποία ο Δαβίδ προείδε, Α' Σαμ. κς' 10), όχι μόνο κατέβηκε στη μάχη και χάθηκε ο ίδιος, αλλά και οι γιοι του (όλοι εκτός από τον Ισβοσθέ) χάθηκαν μαζί του, και ο Ιωνάθαν ανάμεσά τους, εκείνος ο ευσεβής, γενναιόδωρος άνθρωπος· διότι όλα έρχονται εξίσου σε όλους. Έτσι επισκέφθηκε η ανομία των πατέρων τα παιδιά, και έπεσαν ως μέρη του καταδικασμένου πατέρα. Σημείωσε, όσοι αγαπούν το σπέρμα τους πρέπει να αφήσουν τις αμαρτίες τους, μήπως χαθούν όχι μόνοι στην ανομία τους, αλλά φέρουν καταστροφή στις οικογένειές τους μαζί με τον εαυτό τους, ή κληροδοτήσουν κατάρα σε αυτούς όταν φύγουν. 3. Οι αμαρτωλοί αμαρτάνουν και τελικά υποφέρουν γι' αυτό οι ίδιοι, αν και τους δίνεται μακρά αναβολή· διότι, αν και η ποινή δεν εκτελείται ταχέως, θα εκτελεστεί. Έτσι έγινε στον Σαούλ· και ο τρόπος της πτώσης του ήταν τέτοιος ώστε, σε διάφορες λεπτομέρειες, αντιστοιχούσε στην αμαρτία του. (1) Είχε ρίξει ακόντιο περισσότερες από μία φορές στον Δαβίδ και τον αστόχησε· αλλά οι τοξότες τον χτύπησαν και πληγώθηκε από τους τοξότες. (2) Είχε διατάξει τον Δωήκ να σφάξει τους ιερείς του Κυρίου· και τώρα, σε απόγνωση, διατάζει τον οπλοφόρο του να τραβήξει το ξίφος του και να τον διαπεράσει. (3) Είχε παρακούσει την εντολή του Θεού να μην καταστρέψει τους Αμαληκίτες, και ο οπλοφόρος του τον παρακούει να μην τον καταστρέψει. (4) Εκείνος που ήταν ο φονιάς των ιερέων αφήνεται δικαίως στον εαυτό του να γίνει ο ίδιος φονιάς του· και η οικογένειά του αποκόπτεται που αποκόπτει την πόλη των ιερέων. Δες και πες, ο Κύριος είναι δίκαιος.Ο Χένρι ολοκληρώνει τη μελέτη αναφερόμενος στην άνοδο του Δαβίδ στον θρόνο.
Ι. Για τον θρόνο του Ισραήλ, αφού βασίλευσε επτά χρόνια στη Χεβρών, μόνο πάνω στον Ιούδα. Λαμβάνοντας υπόψη τη συγγένειά του με αυτούς (εδ. 1), τις προηγούμενες καλές υπηρεσίες του και ιδιαίτερα τον θεϊκό καθορισμό (εδ. 2), τον έχρισαν βασιλιά τους· συνθήκευσε να τους προστατεύει και εκείνοι να δείχνουν πίστη και αληθινή υποταγή σε αυτόν, εδ. 3. Παρατήρησε, 1. Οι βουλές του Θεού θα εκπληρωθούν τελικά, όποιες δυσκολίες κι αν βρίσκονται στον δρόμο. Αν ο Θεός είπε, ο Δαβίδ θα βασιλέψει, είναι μάταιο να το αντιταχθείς. 2. Άνθρωποι που στάθηκαν για πολύ καιρό στο δικό τους φως, όταν κουράστηκαν για πολύ καιρό με τις ψεύτικες ματαιότητές τους, ελπίζεται ότι θα κατανοήσουν τα πράγματα που ανήκουν στην ειρήνη τους και θα επιστρέψουν στα δικά τους ελέη. 3. Μεταξύ άρχοντα και λαού υπάρχει μια αρχική σύμβαση, την οποία και οι δύο οφείλουν να τηρούν θρησκευτικά. Αν ποτέ κάποιος άρχοντας μπορούσε να διεκδικήσει απόλυτη δεσποτική εξουσία, ο Δαβίδ μπορούσε, και θα μπορούσε εξίσου ασφαλώς με οποιονδήποτε να του εμπιστευθεί· και όμως έκανε σύμβαση με τον λαό, πήρε τον όρκο της στέψης, να κυβερνά κατά τον νόμο.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Στοχαζόμενος τη θεία δικαιοσύνη, ο Χένρι παρατηρεί:
ΙΙΙ. Από τους θριάμβους της θείας Δικαιοσύνης στην καταστροφή του Σαούλ μπορούμε να μάθουμε, 1. Ότι η αμαρτία των αμαρτωλών θα τους βρει σίγουρα, αργά ή γρήγορα: ο Σαούλ πέθανε για την παράβασή του. 2. Ότι το μεγαλείο κανενός ανθρώπου δεν μπορεί να τον απαλλάξει από τις κρίσεις του Θεού. 3. Η ανυπακοή είναι κάτι που σκοτώνει. Ο Σαούλ πέθανε επειδή δεν τήρησε τον λόγο του Κυρίου, με τον οποίο διατάχθηκε να καταστρέψει τους Αμαληκίτες. 4. Η συμβουλή με μάγισσες είναι αμαρτία που γεμίζει το μέτρο της ανομίας όσο και οτιδήποτε. Ο Σαούλ ρώτησε κάποιον που είχε πνεύμα μαντείας και δεν ρώτησε τον Κύριο, γι' αυτό τον σκότωσε, εδ. 13, 14. Ο Σαούλ σκότωσε τον εαυτό του, και όμως λέγεται ότι ο Θεός τον σκότωσε. Αυτό που γίνεται από ασεβή χέρια γίνεται όμως από την προκαθορισμένη βουλή και πρόγνωση του Θεού. Εκείνοι που παραδίδονται στον διάβολο θα παραδοθούν σε αυτόν· έτσι θα είναι η μοίρα τους. Λέγεται (Α' Σαμ. κη' 6) ότι ο Σαούλ ρώτησε τον Κύριο και δεν του απάντησε· αλλά εδώ λέγεται ότι ο Σαούλ δεν ρώτησε τον Θεό· διότι δεν το έκανε παρά μόνο όταν έφτασε στην έσχατη ανάγκη, και τότε ήταν πολύ αργά.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού βλέπεις την πιστότητα του Θεού πιο καθαρά στην επιστροφή και την αναδιοργάνωση που περιγράφεται σε αυτά τα κεφάλαια;
2. Πώς σε προειδοποιεί η απόρριψη του Σαούλ για το κόστος της μερικής υπακοής;
3. Σε ποιο τομέα της ζωής σε καλεί ο Κύριος να προχωρήσεις όπως ο Δαβίδ, εμπιστευόμενος τον λόγο που έχει ήδη λεχθεί για σένα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σὲ αἰνοῦμεν διότι ἀποκατέστησας τὸν λαόν σου καὶ διέταξας πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἐν τῷ οἴκῳ σου κατὰ τὸν λόγον σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας ποὺ κατέστρεψε τὸν Σαούλ, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός σου φύτευσον ἐν ἡμῖν τὴν ταπεινὴν ἀνδρείαν ποὺ ὑπηρετεῖ τὸν μείζονα Υἱὸν τοῦ Δαβὶδ μὲ χαρούμενας καὶ ἀδιαιρέτους καρδίας. Κράτησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς τὸν τόπον ποὺ ἔχεις ἀναθέσει μέχρι νὰ σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →