← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 27-28 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Αριθμοί 27-28Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στη σοφία του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 27 και 28 των Αριθμών. Η προσεκτική προσοχή του Καλβίνου στα δικαιώματα κληρονομιάς των θυγατέρων του Σαλπαάδ, τον διορισμό του Ιησού του Ναυή και τις καθημερινές προσφορές ανοίγει νέα παράθυρα στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού. Το σχόλιό του μας καλεί να δούμε πώς η θεία διδασκαλία συναντά την πραγματική ανθρώπινη ανάγκη και πώς οι ηγέτες πρέπει συνεχώς να ζητούν την καθοδήγηση του Κυρίου. Μέσα από τα μάτια του Καλβίνου ανακαλύπτουμε τόσο την ακρίβεια των διατάξεων του Θεού όσο και την τρυφερή φροντίδα που δείχνει στον λαό Του δια μέσου των γενεών. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του τον διαλογισμό μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον Λόγο του Θεού στους Αριθμούς 27 και 28. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν την ικεσία των θυγατέρων του Σαλπαάδ, την εντολή του Ιησού του Ναυή και τις λεπτομερείς οδηγίες για τις καθημερινές, τις σαββατικές και τις εορταστικές προσφορές. Διάβασε αργά, παρατηρώντας πώς ζητήματα δικαιοσύνης και ηγεσίας διευθετούνται με άμεση έκκληση στον Κύριο. Άφησε το κείμενο να αφυπνίσει ευγνωμοσύνη για την οργανωμένη πρόνοια του Θεού και για ηγέτες που ζητούν το πρόσωπό Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την αφήγηση των θυγατέρων του Σαλπαάδ. 1. Τότε ήρθαν οι θυγατέρες του Σαλπαάδ. Εδώ εισάγεται μια αφήγηση σχετικά με τις θυγατέρες του Σαλπαάδ, της οικογένειας του Μαχείρ, οι οποίες ζήτησαν να τους δοθεί μερίδιο στην κληρονομιά της· και η απόφαση αυτού του ζητήματος θα μπορούσε να ήταν δύσκολη, αν δεν είχε αφαιρεθεί κάθε αμφιβολία από την ίδια την απόφαση του Θεού. Διότι, αφού στον νόμο δεν δίνεται όνομα στις γυναίκες, φαίνεται ότι δεν επρόκειτο να ληφθούν υπόψη στη διανομή της γης. Και, στην πραγματικότητα, ο Θεός θέσπισε αυτό ως γενικό κανόνα· αλλά εδώ γίνεται μια ειδική εξαίρεση, δηλαδή ότι όποτε μια οικογένεια στερείται αρσενικών κληρονόμων, οι θηλυκοί θα διαδέχονται, για τη διατήρηση του ονόματος. Γνωρίζω ότι αυτό είναι ένα σημείο ανοιχτό σε συζήτηση, αφού υπάρχουν προφανή επιχειρήματα υπέρ και κατά, αλλά ας μας αρκεί το διάταγμα που ο Θεός εξέδωσε. Ο Καλβίνος στη συνέχεια τονίζει την ταπεινή προσέγγιση του Μωυσή στην αναζήτηση θείας καθοδήγησης. 5. Και ο Μωυσής έφερε την υπόθεσή τους ενώπιον του Κυρίου. Είναι πιθανό είτε να υπήρχε διαφορά γνώμης, είτε τα μυαλά των κριτών να ήταν σε αμφιβολία, όσον αφορά ένα ασαφές και αβέβαιο σημείο. Σε κάθε περίπτωση, ήταν σκόπιμο να θεσπιστεί ο νόμος από τον Θεό, για να μην προκύψει μελλοντική διαμάχη· διότι, αν είχε εκδοθεί απόφαση από ανθρώπινη κρίση στο θέμα ενώπιόν τους, η πείσμα πολλών ίσως δεν θα είχε τεθεί επαρκώς σε ηρεμία. Αξίζει να σημειωθεί η ευσεβής ταπεινότητα του Μωυσή, ο οποίος δεν ντράπηκε να ομολογήσει την άγνοιά του, μέχρι να διδαχθεί από το στόμα του Θεού. Αν και είχε διακηρύξει τον νόμο σαράντα χρόνια πριν, ακόμα ήταν πάντα έτοιμος να μάθει. Επιπλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Θεός τον ώθησε να ρωτήσει τον Εαυτό Του, όποτε τίθονταν σοβαρά ζητήματα, μέχρι να γίνει απολύτως τέλεια η διδασκαλία του. Και, αν και ο Θεός δεν παραδίδει τώρα από τον ουρανό τι πρέπει να γίνει, εντούτοις οι άρχοντες υπενθυμίζονται ότι πρέπει να καταφεύγουν στον Θεό σε σημεία αμηχανίας, ώστε να τους διδάξει με το Πνεύμα της σοφίας· και σίγουρα δεν θα στερηθούν αυτό, αν Τον ζητήσουν· αφού είναι εξίσου πρόθυμος να τους ακούσει, όπως έδειξε εδώ στον Μωυσή. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναστοχάζεται την ανησυχία του Μωυσή για τη μελλοντική ηγεσία του λαού. 15. Και ο Μωυσής μίλησε. Ο Μωυσής εδώ παρουσιάζει όχι μόνο την πρόνοια του Θεού στη φροντίδα της ευημερίας του λαού, αλλά και τον δικό του ζήλο γι' αυτούς. Ως εκ τούτου φαίνεται πόσο πατρική ήταν η στοργή του γι' αυτούς, στο ότι όχι μόνο εκτέλεσε το καθήκον του προς αυτούς πιστά και σοβαρά, και δεν απέφυγε κανέναν κόπο που του κόστισε, ακόμα και μέχρι το τέλος της ζωής του, αλλά επίσης φροντίζει για το μέλλον, και ανησυχεί για έναν κατάλληλο διάδοχο, μήπως ο λαός παραμείνει χωρίς έναν, σαν ακέφαλο σώμα. Αντιλαμβανόμαστε επίσης την ταπεινότητά του, όταν δεν σφετερίζεται το δικαίωμα του διορισμού στον εαυτό του, ούτε με δική του εξουσία υποβάλλει το θέμα στην εκλογή του λαού, αλλά καθιερώνει τον Θεό ως μοναδικό διαιτητή. Πράγματι, του επιτρεπόταν να επιλέγει τους αξιωματούχους, και αυτό ήταν μέρος του πολιτικού συντάγματος· αλλά αυτό ήταν πολύ δύσκολο έργο, να βρει με ανθρώπινη κρίση κάποιον που θα αρκούσε για την εκτέλεσή του· και, κατά συνέπεια, έπρεπε η εξουσία να εμπιστευθεί στον Θεό μόνο, ο οποίος πράγματι δεν αρνήθηκε να την αναλάβει. Και αυτός ο ειδικός λόγος είχε μεγάλη ισχύ σε τόσο δύσκολο σημείο, δηλαδή ότι ο λαός θα λάμβανε τον ηγέτη του από το χέρι Του, ώστε η υπέρτατη εξουσία να παραμένει πάντα επενδυμένη στον Εαυτό Του. Όπως, λοιπόν, είχε επιλέξει τον Μωυσή με εξαιρετικό τρόπο, και τον είχε διορίσει ως αντιπρόσωπό Του, έτσι συνέχισε την ίδια χάρη στην περίπτωση του Ιησού του Ναυή. Ήδη, πράγματι, τον είχε ορίσει· αλλά, από ταπεινότητα, ο Μωυσής παραλείπει το όνομά του, και απλώς προσεύχεται ο Θεός να φροντίσει για τον λαό Του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτή την αφήγηση με την ενίσχυση της πίστης του λαού. Αν και (οι θυγατέρες του Σαλπαάδ) ικετεύουν ενώπιον του Μωυσή για το δικό τους ιδιωτικό όφελος, η συζήτηση προέκυψε από μια καλή αρχή· καθότι δεν θα ανησυχούσαν τόσο για τη διαδοχή, αν η υπόσχεση του Θεού δεν ήταν εξίσου βέβαιη γι' αυτές σαν να ζητούσαν αυτή τη στιγμή να τεθούν στην κατοχή της. Δεν είχαν εισέλθει ακόμα στη γη, ούτε είχαν νικηθεί οι εχθροί τους· όμως, βασιζόμενες στη μαρτυρία του Μωυσή, διώκουν την υπόθεσή τους σαν να επρόκειτο να τους αποδοθεί η ήρεμη κατοχή των δικαιωμάτων τους εκείνη ακριβώς την ημέρα. Και αυτό πρέπει να είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των προσδοκιών ολόκληρου του λαού, όταν ο Μωυσής συμβουλεύτηκε τον Θεό σχετικά με ένα σημαντικό θέμα, και αποφάνθηκε με αποκάλυψη αυτό που ήταν δίκαιο και ορθό· διότι η συζήτηση, που κινήθηκε ανοιχτά ενώπιόν τους όλων, πρέπει να τους έδωσε ενθάρρυνση, τουλάχιστον να μιμηθούν αυτές τις γυναίκες. Στοχαζόμενος την κυριαρχία του Θεού, ο Καλβίνος στρέφει την προσοχή στην προσευχή για σοφούς ηγέτες. Ο τίτλος, με τον οποίο τιμά τον Θεό, έχει σχέση με το θέμα που συζητείται. Είναι αλήθεια, πράγματι, ότι ο Θεός μπορεί συχνά να αποκαλείται «ο Θεός των πνευμάτων όλης της σάρκας», και για άλλο λόγο, στο κεφάλαιο 16:22, ο Μωυσής χρησιμοποιεί αυτή την έκφραση· αλλά τώρα αναφέρεται σε αυτό το γνώρισμα, σαν να λέει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος έτοιμος, και σαν να ήταν στο χέρι Του, ο οποίος θα διοριζόταν, αφού Αυτός έχει τη δημιουργία όλων των ανθρώπων σύμφωνα με το δικό Του θέλημα. Οι άνθρωποι συχνά πλανώνται και εξαπατώνται στις γνώμες τους, και, ακόμα και αν το Πνεύμα του Θεού μπορεί να τους φωτίσει, δεν προχωρούν περισσότερο από το να διακρίνουν το ιδιαίτερο χάρισμα για το οποίο ένα πρόσωπο είναι εξέχον· αλλά ο Θεός δεν είναι μόνο ο καλύτερος κριτής της ικανότητας και της καταλληλότητας κάθε ανθρώπου, ούτε μόνο διεισδύει στα ενδότερα βάθη κάθε καρδιάς· αλλά επίσης πλάθει και ξαναπλάθει τους ανθρώπους που επιλέγει ως διακονητές Του, και τους παρέχει τις ικανότητες που απαιτούνται για να είναι επαρκείς να φέρουν το βάρος. Συλλέγουμε από εδώ ένα χρήσιμο μάθημα, δηλαδή ότι, όταν στερούμαστε καλούς ηγέτες, πρέπει να τους ζητούμε από τον ίδιο τον Δημιουργό, του οποίου ειδικό δώρο είναι η δύναμη της καλής διακυβέρνησης. Και σε αυτή τη βάση ο Μωυσής Τον αποκαλεί όχι μόνο Δημιουργό των ανθρώπων, αλλά «όλης της σάρκας», και αναφέρεται ρητά στα «πνεύματά» τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η μεταχείριση του Καλβίνου για το αίτημα των θυγατέρων σε ενθαρρύνει να φέρεις τις δικές σου ανησυχίες ενώπιον του Θεού; Με ποιους τρόπους μπορεί το παράδειγμα του Μωυσή να ζητά τον Κύριο να διαμορφώσει τις αποφάσεις σου αυτή την εβδομάδα; Πού αισθάνεσαι ανάγκη να προσευχηθείς για πιστούς ηγέτες στην κοινότητά σου ή στην εκκλησία σου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ διατηρῶν δικαιοσύνην καὶ ἔλεος διαθήκης κατὰ τὸν ἀμετάβλητον Λόγον Σου, χάρισαι ἡμῖν χάριν νὰ φέρωμεν πᾶσαν ἀπορίαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου Σου καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα εἰς τοὺς ἡγέτας τοὺς ὁποίους Σὺ ὁ ἴδιος διορίζεις. Εἴθε ἡ λατρεία ἡμῶν νὰ ἀναβαίνῃ συνεχῶς ἐνώπιόν Σου, δεκτή μόνον διὰ τῆς ἅπαξ γενομένης προσφορᾶς τοῦ Υἱοῦ Σου. Διὰ τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος, διατήρησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἐν τῇ πίστει μέχρις οὗ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κληρονομίαν τὴν ὁποίαν Σὺ ἡτοίμασας. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →