← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 79-80 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)

Ψαλμοί 79-80Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι Ψαλμοί 79 και 80 παρουσιάζουν τον λαό της διαθήκης υπό τη βαριά χείρα της θείας παιδείας, ενώ απευθύνονται στον Κύριο ως τον κυρίαρχο διαχειριστή όλων των γεγονότων. Ο πρώτος ψαλμός καταγράφει την ερήμωση που επήλθε στην Ιερουσαλήμ και στο αγιαστήριο, αποδίδοντας την εισβολή των εθνών και τη σφαγή των αγίων απευθείας στη δίκαιη οργή του Θεού κατά της ιδίας κληρονομίας του. Ο δεύτερος χρησιμοποιεί την εικόνα της αμπέλου που εξήχθη από την Αίγυπτο και την ποιμαντική φροντίδα που κάποτε επεκτεινόταν στον Ισραήλ, τώρα αποσυρθείσα, ώστε η σύναξη να κείται εκτεθειμένη και συντετριμμένη. Σε αμφότερους τους ψαλμούς η κυρίαρχη πεποίθηση παραμένει ότι κανένας εχθρός δεν επικρατεί παρά μόνο καθώς ο Κύριος επιτρέπει, και καμία απελευθέρωση δεν μπορεί να προέλθει παρά μόνο από την ίδια κυρίαρχη βούληση που όρισε τη θλίψη. Οι ψαλμοί επομένως μεταβαίνουν από το παράπονο στην ικεσία, θεμελιώνοντας κάθε αίτημα όχι στην ανθρώπινη αξία αλλά στη δόξα του ονόματος του Θεού και στη σταθερότητα της διαθήκης του με τους πατέρες.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τους δύο ψαλμούς διαδοχικά, σημειώνοντας πρώτα την τακτική ακολουθία του θρήνου για τον ναό και την πόλη, την έκθεση των απηριφθωμένων σωμάτων και τον ονειδισμό που έπεσε στους δούλους του Κυρίου. Παρατηρήστε πώς οι ικεσίες επανέρχονται επανειλημμένως στο ερώτημα της διάρκειας και στην παράκληση ο Θεός να ενεργήσει για χάρη της ιδίας φήμης του και όχι για κάποια αξίωση του λαού. Στον επόμενο ψαλμό προσέξτε το επαναλαμβανόμενο εφύμνιο σχετικά με την έκλαμψη του θείου προσώπου και την επίμονη εικόνα της αμπέλου που κάποτε άνθισε υπό τη θεία φύτευση αλλά τώρα υφίσταται τις λεηλασίες κάθε διαβάτη. Σημειώστε τη μετάβαση από την ανάμνηση των προηγούμενων ελέων στην τελική κραυγή για ανάνηψη ώστε ο λαός να επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ψαλμός 79 ανοίγει δηλώνοντας ότι έθνη εισήλθαν στην κληρονομία, μόλυναν τον άγιο ναό και μετέτρεψαν την Ιερουσαλήμ σε ερείπια. Το κείμενο παρουσιάζει αυτό όχι ως τυχαία συμφορά αλλά ως συνέπεια της ιδίας οργής του Κυρίου, διότι το αίμα των δούλων του χύθηκε χωρίς ταφή και η σάρκα τους δόθηκε στα θηρία του αγρού. Ο ονειδισμός που έτσι επήλθε στους γειτονικούς λαούς νοείται ότι αντανακλά τελικά στο όνομα του Θεού που επέλεξε αυτόν τον λαό και αυτόν τον τόπο. Ο ψαλμωδός επομένως ερωτά πόσο θα διαρκέσει η οργή, αναγνωρίζοντας ότι τα συσσωρευμένα παθήματα υπερβαίνουν το συνήθες μέτρο και ότι μόνο η θεία συγκράτηση μπορεί να τα τερματίσει. Η ικεσία που ακολουθεί παρακαλεί για βοήθεια με βάση τη δόξα που οφείλεται στο όνομα του Θεού, ζητώντας τα έθνη που έχυσαν αίμα να λάβουν επταπλή ανταπόδοση, ενώ ο εναπομείνας λαός, μειωμένος σε θέση προβάτων, διαφυλαχθεί για τον έπαινο του ιδίου Κυρίου. Ο Ψαλμός 80 επαναλαμβάνει την κραυγή απευθυνόμενος στον Ποιμένα του Ισραήλ που οδήγησε τον Ιωσήφ ως ποίμνιο, τον ενθρονισμένο μεταξύ των χερουβίμ. Ο ψαλμός επαναλαμβάνει τις προηγούμενες πράξεις με τις οποίες η άμπελος εξήχθη από την Αίγυπτο, φυτεύτηκε και γέμισε τη γη, μόνο για να καταγράψει την παρούσα έκθεσή της: οι φραγμοί γκρεμισμένοι, ο καρπός καταβρωμένος και η άμπελος καμένη με πυρ. Η επαναλαμβανόμενη έκκληση ο Θεός να επιστρέψει, να κάνει το πρόσωπό του να λάμψει και να επισκεφθεί την άμπελο στηρίζεται στην πεποίθηση ότι το ίδιο κυρίαρχο χέρι που απέσυρε την προστασία μπορεί να την αποκαταστήσει. Οι καταληκτικοί στίχοι επικαλούνται τον υιό του ανθρώπου τον οποίο ο Θεός κατέστησε ισχυρό για τον εαυτό του, δείχνοντας ότι κάθε μελλοντική σταθερότητα πρέπει να προέρχεται από τον ίδιο τον διορισμό του Κυρίου και όχι από τη δύναμη του λαού. Σε αμφότερους τους ψαλμούς το επιχείρημα προχωρεί από την αναγνώριση της θείας κυριαρχίας στην κρίση προς τη μόνη ελπίδα της θείας κυριαρχίας στο έλεος, με κάθε αίτημα δεμένο στη διαφύλαξη της τιμής του Θεού μεταξύ των εθνών.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτοί οι ψαλμοί στέκουν εντός της ευρύτερης γραφικής μαρτυρίας που αποδίδει τις εθνικές και εκκλησιαστικές ερημώσεις στη δίκαιη κρίση του Κυρίου επί παραβάσεως της διαθήκης ενώ ταυτόχρονα κατευθύνει τους θλιμμένους να ζητήσουν αποκατάσταση από τον ίδιο Κύριο. Η εικόνα της αμπέλου επανεμφανίζεται στο άσμα του αμπελώνα του Ησαΐα και φθάνει στην εκπλήρωσή της στη δήλωση του Κυρίου ότι αυτός ο ίδιος είναι η αληθινή άμπελος της οποίας τα κλήματα μένουν μόνο παραμένοντας εν αυτώ. Το μοτίβο του ποιμένα επίσης εκτείνεται από την απελευθέρωση της εξόδου μέσω των προφητικών υποσχέσεων στην Καινή Διαθήκη που βεβαιώνει ότι ο καλός Ποιμήν θυσιάζει τη ζωή του για τα πρόβατα. Εντός της ερμηνευτικής παραδόσεως της Μεταρρύθμισης η έμφαση πίπτει στην ελευθερία του ελέους: ο λαός δεν κατέχει υπολειπόμενη αξία με την οποία να κινήσει τον Θεό, όμως δύναται νομίμως να επικαλεστεί τη δόξα του ονόματός του και τους όρους της διαθήκης που έγινε με τους πατέρες. Οι ψαλμοί επομένως απεικονίζουν την αρχή ότι η παιδεία, αν και αυστηρή, παραμένει όργανο του Κυρίου της διαθήκης ο οποίος διατηρεί το δικαίωμα τόσο να πληγώσει όσο και να θεραπεύσει.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιες παρούσες περιστάσεις διακρίνετε το χέρι του Θεού που διατάσσει θλίψη για χάρη της ιδίας δόξας του και όχι ως απλή ατυχία; Πώς η απουσία οποιασδήποτε επίκλησης στην προσωπική δικαιοσύνη σε αυτούς τους ψαλμούς διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο φέρνετε τις δικές σας ικεσίες ενώπιον του Κυρίου; Ποια ένδειξη στη ζωή σας δείχνει ότι ζητάτε ανάνηψη αποκλειστικά από τη λάμψη του προσώπου του Θεού και όχι από οποιαδήποτε δύναμη ή στρατηγική δική σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ της σωτηρίας μας, ο οποίος είσαι κυρίαρχος επί κάθε έθνους και κάθε γεγονότος, ομολογούμε ότι οι ερημώσεις που υποφέρουμε προέρχονται από το ίδιο το χέρι σου σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός σου. Δεν φέρουμε καμία αξία ή ικανοποίηση ενώπιόν σου, αλλά σε ικετεύουμε για τη δόξα του ονόματός σου και την τιμή της διαθήκης σου. Επίστρεψέ μας, ω Ποιμένα του Ισραήλ· κάμε το πρόσωπό σου να λάμψει επί του υπολοίπου που απομένει, και ανάστησέ μας ώστε να επικαλεστούμε το όνομά σου. Συγκράτησε τον ονειδισμό των εθνών, και ας μη καταναλωθεί η άμπελος την οποία το ίδιο το δεξί σου χέρι εφύτευσε. Χάρισε να μένουμε υπό τη φροντίδα του Υιού του ανθρώπου τον οποίο κατέστησες ισχυρό για τον εαυτό σου, και διάταξε όλα τα πράγματα ώστε ο έπαινος του ελέους σου να κηρυχθεί μεταξύ των εθνών. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.