← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 3 — με τον Benson

Ρωμαίους 3Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Joseph Benson στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, στο κεφάλαιο 3 της προς Ρωμαίους. Σε αυτό το τμήμα ο απόστολος τονίζει την κοινή ενοχή τόσο των Ιουδαίων όσο και των Εθνικών, και στη συνέχεια υψώνει τα μάτια μας στη δικαιοσύνη του Θεού που αποκαλύπτεται στο ευαγγέλιο. Ο Benson μας καθοδηγεί με ποιμαντική φροντίδα, δείχνοντας πώς κάθε στόμα σιωπά και πώς μόνο η χάρη απαντά στην ανάγκη μας. Ας ακούσουμε με ταπεινές καρδιές, έτοιμοι να δεχτούμε τον λόγο που και ταπεινώνει και θεραπεύει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τώρα το ιερό κείμενο του κεφαλαίου 3 της προς Ρωμαίους και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει την καρδιά. Ακούστε τις ερωτήσεις που τίθενται, την ετυμηγορία που εκφωνείται για κάθε σάρκα, και την ευχάριστη αναγγελία της δικαίωσης δια της πίστεως. Αφήστε τα λόγια να εδραιωθούν βαθιά, προετοιμάζοντας την ψυχή για το φως που θα ρίξει ο Benson από την αρχαία μαρτυρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά εκθέτοντας το σχέδιο του αποστόλου για το κεφάλαιο. Εισαγωγή. Α.Μ. 4064. Μ.Χ. 60. Σε αυτό το κεφάλαιο, αφού αφαιρέσει κάποιες αντιρρήσεις, (1) Η θλιβερή κατάσταση τόσο των Ιουδαίων όσο και των Εθνικών επεξηγείται περαιτέρω· και η αναπαράσταση αποδεικνύεται σύμφωνη με τις γραφές της Παλαιάς Διαθήκης, Ρωμαίους 3:1-19. (2) Από αυτή την δήλωση της ενοχής και της δυστυχίας της ανθρωπότητας, ο απόστολος συνάγει την αναγκαιότητα αναζήτησης δικαίωσης μέσω του ευαγγελίου· και συνεπώς την υπεροχή της ευαγγελικής διακονίας ως εκθέτουσας τη μέθοδο αυτής, Ρωμαίους 3:20-31. Ο Benson στη συνέχεια απαντά στην αντίρρηση σχετικά με το εβραϊκό πλεονέκτημα. Στίχοι 1-2. Ρωμαίους 3:1-2. Τι πλεονέκτημα λοιπόν έχει ο Ιουδαίος; Οι προηγούμενες συλλογιστικές, όντας αντίθετες με τις προκαταλήψεις των Ιουδαίων, εισάγεται εδώ ένας από αυτό το έθνος να αντιτίθεται, Αν το να είμαστε παιδιά του Αβραάμ, μέλη της εκκλησίας του Θεού, και κληρονόμοι των υποσχέσεων, δεν θα μας εξασφαλίσει καμία εύνοια στην κρίση, και αν η έλλειψη αυτών των προνομίων δεν θα αποκλείσει τους ειδωλολάτρες από τη σωτηρία· ή, Αν είναι έτσι ότι ο Θεός βλέπει μόνο την καρδιά, και δεν λαμβάνει υπόψη πρόσωπα για τα εξωτερικά τους προνόμια, ποια είναι η υπεροχή ενός Ιουδαίου έναντι ενός Εθνικού, και, (γιατί εδώ τίθενται δύο ερωτήσεις,) τι όφελος υπάρχει από την περιτομή Και από τις άλλες τελετουργικές υπηρεσίες που επιβάλλονται στον νόμο; Στην πρώτη από αυτές τις ερωτήσεις ο απόστολος απαντά σε αυτό το κεφάλαιο, και στη δεύτερη στο κεφ. 4., αρχίζοντας από Ρωμαίους 3:11. Πολλά από κάθε άποψη Ή από κάθε πλευρά. Ο Benson στη συνέχεια δείχνει ότι τόσο οι Ιουδαίοι όσο και οι Εθνικοί βρίσκονται εξίσου υπό την αμαρτία. Στίχοι 9-18. Ρωμαίους 3:9-18. Τι λοιπόν; Λοιπόν, (μπορεί ένας Ιουδαίος να επιμείνει περαιτέρω,) αφού παραδέχεστε ότι οι Ιουδαίοι έχουν το πλεονέκτημα έναντι των Εθνικών όσον αφορά τα προνόμια, έχοντας τα λόγια του Θεού, τις υποσχέσεις που ποτέ δεν θα παραβεί, και τις αρχές της δικαιοσύνης που ποτέ ο ίδιος δεν θα παραβιάσει στη συμπεριφορά του, δεν είμαστε σε καλύτερη θέση για να αποκτήσουμε δικαίωση μέσω της δικής μας υπακοής στον νόμο του; Όχι, σε καμία περίπτωση Ο απόστολος απαντά, ότι όλοι είναι ίσοι σε αυτό το σημείο, τόσο οι Ιουδαίοι όσο και οι Εθνικοί. Διότι έχουμε ήδη αποδείξει Δηλαδή, στα δύο προηγούμενα κεφάλαια· και οι Ιουδαίοι Με την παραβίαση του γραπτού νόμου· και οι Εθνικοί Με την παράβαση του νόμου της φύσης· ότι όλοι είναι Ο καθένας από αυτούς, χωρίς εξαίρεση· υπό την αμαρτία Υπό την ενοχή και τη δύναμή της: και έτσι αποκλείονται εξίσου από τη δυνατότητα να δικαιωθούν με έργα. Ο Benson προχωράει να δηλώσει τη δικαιοσύνη του Θεού που εκδηλώθηκε ανεξάρτητα από τον νόμο. Στίχοι 21-24. Ρωμαίους 3:21-24. Αλλά τώρα η δικαιοσύνη του Θεού Δηλαδή, ο τρόπος να γίνουμε δίκαιοι που ο Θεός έχει ορίσει· χωρίς τον νόμο Χωρίς εκείνη την τέλεια και προηγούμενη υπακοή που απαιτεί ο νόμος· χωρίς αναφορά ή εξάρτηση από τον νόμο, τελετουργικό ή ηθικό, αποκαλυμμένο ή φυσικό· φανερώνεται Στο ευαγγέλιο, μαρτυρούμενη από τον νόμο και τους προφήτες. Το παράδειγμα της δικαίωσης του Αβραάμ δια της πίστεως, που καταγράφεται Γένεση 15:6, και το χωρίο που παραθέτει ο απόστολος, Ρωμαίους 4:7, από Ψαλμούς 32:1-2, καθώς και αυτό από τον Αββακούμ, που παρατίθεται Ρωμαίους 1:17, είναι σαφείς μαρτυρίες, από τον νόμο και τους προφήτες, ότι υπάρχει μια δικαιοσύνη χωρίς τον νόμο, την οποία ο Θεός αποδέχεται· και ότι η μέθοδος δικαίωσης που αποκαλύφθηκε στο ευαγγέλιο ήταν η μέθοδος με την οποία οι άνθρωποι δικαιώνονταν υπό τον νόμο, και πριν από τον νόμο: εν ολίγοις, είναι η μέθοδος δικαίωσης των αμαρτωλών, που καθιερώθηκε από την αρχή του κόσμου.
Σκεφτείτε
Ο Benson τονίζει την αρμονία της θείας δικαιοσύνης και του ελέους στην εξιλέωση. Σαν να είχε πει, Όταν μεγάλυνε περισσότερο το έλεός του βρίσκοντας αυτόν τον τρόπο συμφιλίωσης, τότε επίσης δήλωσε εξόχως τη δικαιοσύνη του, απαιτώντας τέτοια ικανοποίηση για την παράβαση του νόμου του: ώστε να είναι δίκαιος Να αποδείξει τον εαυτό του αυστηρά και απαραβίαστα δίκαιο στη διαχείριση της κυβέρνησής του, ακόμη και ενώ είναι ο ελεήμων δικαιωτής του αμαρτωλού που πιστεύει στον Ιησού Ο οποίος πιστεύει στον Ιησού, ώστε να αγκαλιάσει αυτόν τον τρόπο δικαίωσης, αποκηρύσσοντας κάθε αξία στον εαυτό του, και βασιζόμενος εξ ολοκλήρου στη θυσία και τη μεσιτεία του Χριστού, για συμφιλίωση με τον Θεό, και όλες τις ευλογίες της νέας διαθήκης. Το χαρακτηριστικό της δικαιοσύνης πρέπει να διατηρηθεί απαραβίαστο· και απαραβίαστο διατηρείται, αν υπήρξε πραγματική επιβολή τιμωρίας στον Χριστό. Σε αυτό το σχέδιο όλα τα χαρακτηριστικά εναρμονίζονται· κάθε χαρακτηριστικό δοξάζεται, και κανένα δεν παραμερίζεται, ούτε καν επισκιάζεται. Ο Benson καταλήγει υπογραμμίζοντας τους δύο μεγάλους σκοπούς της δημόσιας δικαιοσύνης. Με τη λέξη 'δίκαιος', πράγματι, σε αυτόν τον στίχο, ο Taylor θα εννοούσε 'ελεήμων', και ο Locke, 'πιστός στις υποσχέσεις του'· αλλά 'οποιοδήποτε από αυτά', όπως παρατηρεί ο Doddridge, 'δίνει ένα πολύ ψυχρό νόημα, σε σύγκριση με αυτό που δίνεται εδώ. Δεν είναι καθόλου περίεργο που ο Θεός θα ήταν ελεήμων, ή πιστός στις υποσχέσεις του, αν και ο δικαιωτής των πιστευόντων αμαρτωλών· αλλά το ότι θα ήταν δίκαιος σε μια τέτοια πράξη, θα μπορούσε να φανεί απίστευτο, αν δεν είχαμε λάβει μια τέτοια περιγραφή της εξιλέωσης'. Αυτό το θέμα τίθεται σε σαφές και εντυπωσιακό φως από έναν πρόσφατο συγγραφέα: 'Οι δύο μεγάλοι σκοποί της δημόσιας δικαιοσύνης είναι η δόξα του Θεού, και σε σχέση με αυτήν, το γενικό καλό των πλασμάτων του.
Απαντήστε
1. Πού εξακολουθώ να εμπιστεύομαι σε εξωτερικά προνόμια αντί για τη χάρη που προσφέρεται στον Χριστό; 2. Πώς η καθολική ετυμηγορία της αμαρτίας με οδηγεί σε βαθύτερη μετάνοια και ευγνωμοσύνη; 3. Με ποιους τρόπους μαθαίνω να αναπαύομαι εξ ολοκλήρου στην απολύτρωση που αγόρασε ο Κύριος ημών Ιησούς;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Joseph Benson, ο οποίος μας οδηγεί μέσα από το επιχείρημα του αποστόλου με τρυφερότητα και αλήθεια. Καταδίκασε μας εκ νέου για την κοινή μας ανάγκη, ώστε κάθε καύχηση να σιωπήσει και κάθε καρδιά να ανοίξει στο ελεύθερο έλεός σου. Είθε η δικαιοσύνη που αποκαλύπτεται στο ευαγγέλιο να γίνει η καθημερινή μας εμπιστοσύνη, και είθε ο σταυρός του Χριστού να δηλώνει πάντα τόσο τη δικαιοσύνη σου όσο και την αγάπη σου. Κράτησέ μας από την αυθάδεια και από την απελπισία, και δώσε να περπατάμε ως εκείνοι που δικαιώθηκαν μόνο δια της πίστεως, προς έπαινο της ένδοξης χάρης σου. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →