Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 25-26 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Χάρις και ειρήνη ας συνοδεύουν το σημερινό τμήμα της Αγίας Γραφής. Ανοίγουμε το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon στα κεφάλαια 25-26 του Ιώβ, όπου η τελευταία ομιλία των φίλων συναντά την υπέροχη απάντηση του Ιώβ. Στο πνεύμα της Γουεσλεϋανής μας κληρονομιάς ακούμε για το πλήρες σχέδιο του Θεού, βέβαιοι ότι το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα αρχαία λόγια εξακολουθεί να ζωογονεί τις καρδιές στην πίστη και την αγιότητα. Είθε ο Κύριος που συντηρεί το σύμπαν να μας χαρίσει ταπεινή ευλάβεια και ακλόνητη ελπίδα καθώς καθόμαστε στα πόδια αυτού του πιστού ερμηνευτή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσδοκία διαβάζουμε τώρα δυνατά τον Ιώβ 25-26. Ας αφήσουμε τον μετρημένο ρυθμό των καταληκτικών λόγων του Βιλδάδ και την μεγαλοπρεπή έκταση της απάντησης του Ιώβ να εγκατασταθούν στην ψυχή. Δεχθείτε το κείμενο ως ζωντανή προσφώνηση από τον Θεό που υποστηρίζει τόσο τον ουρανό όσο και τον κόσμο των νεκρών, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας την τελευταία ομιλία του Βιλδάδ.
Εδάφιο 1. Η ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΙΛΔΑΔ. 1. Τότε απάντησε ο Βιλδάδ. Η φλογερή επιθυμία του Ιώβ (κεφ. 23) να συναντήσει τον Κριτή του, οδηγεί τον Βιλδάδ να αντιπαραβάλει την άπειρη και συντριπτική δόξα του Θεού με τη διαφθορά και την ασημαντότητα του ανθρώπου. Πώς ένα τέτοιο ον —ένα σκουλήκι που γεννήθηκε στη διαφθορά— θα τολμήσει να εμφανιστεί ενώπιον Εκείνου του οποίου οι στρατιές δεν μπορούν να μετρηθούν, και του οποίου η πανταχού παρούσα δόξα επισκιάζει τα αστέρια, ακόμη και το φεγγάρι, ώστε να μη λάμπει. Αυτή η σύντομη και υπέροχη ομιλία είναι η τελευταία ελπίδα μιας χαμένης υπόθεσης — η λαμπρή λάμψη ενός σήματος πυροβόλου στη θάλασσα που λέει στη νύχτα και στην καταιγίδα ότι όλα χάθηκαν. 'Είναι μια εξαιρετική εκλέπτυνση του ποιητή, ότι κράτησε την τελευταία ομιλία των τριών φίλων απαλλαγμένη από άμεσες κατηγορίες, και έχει, τρόπον τινά, συγκεντρώσει και συμπυκνώσει σε αυτήν ό,τι ήταν αληθινό στις ομιλίες των φίλων.' Ebrard.Στη συνέχεια παρουσιάζει την όγδοη απάντηση του Ιώβ με όλη της τη δραματική δύναμη.
Εδάφιο 1. Η ΟΓΔΟΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΒ. 1. Αλλά ο Ιώβ απάντησε. Καθώς ο Βιλδάδ δεν είχε απαντήσει στο επιχείρημά του, ο Ιώβ, με το βαθύτερο πνεύμα σαρκασμού, συμπληρώνει την άτονη ομιλία του πρώτου με μια υπερβατική περιγραφή της δύναμης, της κυριαρχίας και των έργων του Θεού. Ο Βιλδάδ είχε επιχειρήσει τους ουρανούς· ο Ιώβ, με τολμηρό φτερό, εξερευνά τον κάτω κόσμο των νεκρών· κοιτάζει κάτω 'τη γη, που, αυτο-ισορροπημένη από το κέντρο της κρεμόταν'· μελετά 'τα σύννεφα και το στερέωμα που καλύπτουν τον θρόνο του Θεού'· και 'περνά τα φλεγόμενα όρια του χρόνου και του χώρου' εκεί όπου η κυριαρχία του σκότους είναι αδιάσπαστη. Η ανάσα του Θεού, λέει, στόλισε τους ουρανούς, και 'το χέρι του τρύπησε το φεύγον φίδι'. Το αποκορύφωμα επιτυγχάνεται σε μια θεότητα θριαμβεύουσα επί του κακού. Όλα αυτά είναι 'ένας ψίθυρος' της δύναμης και της δόξας του Θεού. Πρώτο τμήμα. ΟΞΕΙΑ ΕΠΙΠΛΗΞΗ ΤΟΥ ΒΙΛΔΑΔ, Ιώβ 26:2-4.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει την ασύγκριτη απεικόνιση της θείας μεγαλοπρέπειας από τον Ιώβ, που φτάνει ακόμη και στον Άδη.
Εδάφιο 5. Δεύτερο τμήμα. ΜΙΑ ΑΣΥΓΚΡΙΤΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣ, Ιώβ 26:5-14. Στροφή α. Όχι μόνο οι ουράνιες στρατιές ειρηνεύουν από τη μεγαλοπρεπή παρουσία του Κυρίου όπως είχε δείξει ο Βιλδάδ, (Ιώβ 25:1,) αλλά οι σκιές του κάτω κόσμου τρέμουν στις εκπορεύσεις της θείας δύναμης· μια δύναμη που εκδηλώνεται επίσης στη στήριξη του κόσμου, Ιώβ 26:5-7. 5. Με τη χαρακτηριστική του απότομη έναρξη, ο Ιώβ εισέρχεται στο θέμα του, in medias res. Ο Ιώβ πρώτα απεικονίζει τη δόξα του Θεού όπως γίνεται αισθητή στον Άδη, τον κόσμο των νεκρών. Το εδάφιο πρέπει να διαβαστεί, Οι νεκροί τρέμουν κάτω από τα ύδατα, και οι κάτοικοι αυτών. Νεκρά πράγματα הרפאים, Οι Ρεφαΐμ. Αυτή η λέξη, που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για μια φυλή γιγάντων, (Γένεση 14:5· Γένεση 15:20,) εφαρμόστηκε με την πάροδο του χρόνου στους νεκρούς, (Ψαλμοί 88:10· Ησαΐας 14:9· Ησαΐας 14:19· Ησαΐας 26:14· Παροιμίες 2:18· Παροιμίες 9:18· Παροιμίες 21:16,) στους οποίους η φαντασία απέδιδε ένα επιβλητικό ανάστημα.Συνεχίζει ανιχνεύοντας την πορεία του οράματος του Ιώβ μέσα από τους τακτοποιημένους ουρανούς.
Εδάφιο 8. Δεύτερη στροφή. Σε υψηλή πτήση η φαντασία του Ιώβ υψώνεται από τον κάτω κόσμο και τη γη στους ουρανούς, την έδρα του θρόνου του Θεού, και από εκεί επιβλέπει τα περιβάλλοντα σύννεφα (Ψαλμοί 18:11) και τα όρια του φωτός και του σκότους, Ιώβ 26:8-10. 8. Τα ύδατα στα πυκνά του σύννεφα. Το ότι ένα ασύλληπτο βάρος νερού θα έπρεπε να αιωρείται στο μέσο του ουρανού, όχι διαφορετικά από τη γη, αυτο-ισορροπημένο, εντυπωσίασε τον Ιώβ ως μια αδιάκοπη εκδήλωση θείας δύναμης. Συγκρίνετε Ιώβ 37:16.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Whedon καταλήγει συνδέοντας τη μαρτυρία της δημιουργίας με τον θρίαμβο της λύτρωσης.
Ο Lee και ο Wordsworth βλέπουν στο απόσπασμα μια μετάβαση από τα έργα της δημιουργίας σε αυτά της λύτρωσης. Η πληγή του φιδιού, που παραφράζεται επίσης στον Ησαΐα 27:1, όπου αυτό το ίδιο 'φεύγον φίδι' λέγεται ότι τρυπιέται με το σπαθί, μπορεί να προμηνύει τον θρίαμβο του σταυρού, στον οποίο ο Χριστός συνέτριψε το κεφάλι του φιδιού. Αν ναι, η υπέροχη περιγραφή των έργων της δημιουργίας κορυφώνεται στο πολύ μεγαλύτερο έργο της λύτρωσης. Τα δύο εδάφια, 12 και 13, συνδέονται έτσι με την κοινή σκέψη — την τελική υποταγή του κακού. Ο Βιλδάδ μιλάει για την ακαθαρσία και την απελπισία του ανθρώπου (Ιώβ 26:4)· η απάντηση του Ιώβ, εκτεταμένη και σε αμυδρό όραμα, αγκαλιάζει τον σταυρό.Κλείνει το τμήμα υπενθυμίζοντάς μας πόσο μικρό ψίθυρο έχουμε ακόμα από τους τρόπους του Θεού.
Εδάφιο 14. 14. Μέρη. Τέλη· 'το ακρότατο σημείο'· 'το όριο'. Έξοδος 25:19· Έξοδος 28:7. Οι Άραβες σχολιαστές ονόμαζαν την παρούσα γνώση μας τα τέλη, ή τα αποκόμματα των πραγμάτων. 'Την συνέκριναν με τις κλωστές που προεξέχουν από την κάτω ή λάθος πλευρά της ταπετσαρίας που ο μεγάλος Τεχνίτης υφαίνει από πάνω'. Συγκρίνετε Α' Κορινθίους 13:9· Α' Κορινθίους 13:12. Αλλά πόσο μικρό μέρος, κ.λπ. Κυριολεκτικά, τι ψίθυρος είναι αυτό που ακούμε. Για το shemets, 'ψίθυρος', βλέπε σημείωση στον Ιώβ 4:12. Ήταν μια ευχάριστη ιδέα του Πυθαγόρα ότι τα ουράνια σώματα στις κινήσεις τους εξέπεμπαν ήχους που αναμειγνύονταν σε μουσική αρμονία. Ο λόγος που δεν την ακούμε, λέει ο Κικέρων, είναι επειδή 'ο ήχος είναι τόσο δυνατός ώστε να υπερβαίνει την ικανότητα ακοής μας'. 'Tantus sonitus ut eum aures hominum capere non possint.' De Republica, Ιώβ 6:18. Οι ανακαλύψεις του Κέπλερ δίνουν βάση στην πολύ παλιά αντίληψη των φιλοσόφων. Η ερμηνεία του Schlottmann, ότι αυτό που ακούμε από τους τρόπους και τα έργα του Θεού είναι μόνο μια ηχώ της μακρινής βροντής, υπολείπεται κατά πολύ της σκέψης του Ιώβ, του οποίου η εικόνα είναι αυτή ενός ψιθυριστού λόγου σε σύγκριση με την ισχυρότερη βροντή, 'τη βροντή της δύναμής του'. Μπορεί να μην είναι εξίσου αληθινό ακόμα, τώρα που η επιστήμη έχει φέρει στη γνώση μας 'εκατό εκατομμύρια κόσμους', ότι αυτοί είναι τα περίχωρα του σύμπαντός του, οι κρόσσια του βασιλικού του ενδύματος, 'τα τέλη των οδών του';
Απαντήστε
Απάντηση
1. Με ποιους τρόπους η συντομία του Βιλδάδ εκθέτει τα όρια του απλώς ανθρώπινου συλλογισμού για τον Θεό;
2. Πώς η απάντηση του Ιώβ διευρύνει το όραμά μας για τον Κύριο που κυβερνά τόσο τα ύψη όσο και τα βάθη;
3. Πού ακούμε ακόμα μόνο 'έναν ψίθυρο' της δύναμης του Θεού, και πώς αυτό ταπεινώνει αλλά και ενισχύει την εμπιστοσύνη μας στην πλήρη νίκη του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε και πολυεύσπλαχνε Θεέ, του οποίου οι στρατιές είναι αναρίθμητες και του οποίου η δόξα επισκιάζει τα αστέρια, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Daniel D. Whedon και για το ιερό κείμενο που εξηγεί. Χάρισέ μας, όπως στον Ιώβ, να αντικρίζουμε τη μεγαλειότητά σου χωρίς αυθάδεια και να αναπαυόμαστε στο τελειωμένο έργο του Υιού σου, με το οποίο το φίδι τρυπήθηκε και το κακό υποτάχθηκε. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τους πατριάρχες να μας κινήσει σε μετάνοια, πίστη και τέλεια αγάπη. Κράτησέ μας σταθερούς μέχρι την ημέρα που θα γνωρίσουμε όπως είμαστε γνωστοί, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →