Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιούδας
Ιούδας 1 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ για το κεφάλαιο 1 της Επιστολής Ιούδα. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ τονίζει την αποστολική αυθεντία της επιστολής, την ασφαλή θέση των εκλεκτών του Θεού και την επείγουσα πρόσκληση να υπερασπιστούμε την πίστη ενάντια σε υποχθόνιους εισβολείς. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Γκιλ για τον εναρκτήριο χαιρετισμό, την ταυτότητα των παραληπτών και την εντολή να αγωνιστούμε σθεναρά. Ας στερεώσει η έκθεσή του τις καρδιές μας και ας οξύνει την επαγρύπνησή μας καθώς ανοίγουμε μαζί τις Γραφές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 1 της Επιστολής Ιούδα. Προσέξτε την αυτοπεριγραφή του συγγραφέα, το τριπλό πορτρέτο των αγίων και την ταχεία προειδοποίηση που ακολουθεί. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ για αυτούς τους εναρκτήριους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει ταυτοποιώντας τον συγγραφέα της επιστολής.
Στίχος 1. Ιούδας, ο δούλος του Ιησού Χριστού ,.... Ο συγγραφέας αυτής της επιστολής είναι ο ίδιος που αλλού ονομάζεται Ιούδας, Λουκάς 6:16 , ο οποίος ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους του Χριστού, του οποίου το όνομα ήταν επίσης Λεββαίος και του οποίου το επώνυμο ήταν Θαδδαίος, Ματθαίος 10:3 , το όνομα είναι το ίδιο με τον Ιούδα, Γένεση 29:35 , που προέρχεται από λέξη που σημαίνει «να δοξάζει» ή «να ομολογεί». και στη ραβινική διάλεκτο ονομάζεται יודא, «Ιούδα» ε, όπως εδώ.Ο Γκιλ εξηγεί στη συνέχεια τη θέση των παραληπτών ενώπιον του Πατέρα.
Αποκαλεί τον εαυτό του «τον δούλο του Ιησού Χριστού». Γένεση 29:35- : . αν και αυτός ο τίτλος είναι κοινός σε όλους τους πιστούς, εδώ και σε ορισμένα άλλα μέρη είναι ιδιαίτερος σε απόστολο ή υπηρέτη του Ευαγγελίου. και επομένως χρησιμοποιείται όχι μόνο με ταπεινότητα και για να αναγνωρίσει υπακοή στον Χριστό, αλλά ως τίτλος αξιοπρέπειας και τιμής. και ο απόστολος συνεχίζει να περιγράφει τον εαυτό του με τη φυσική του συγγένεια και αδελφό του Ιακώβου . όχι τον γιο του Ζεβεδαίου, αλλά του Αλφαίου, Ματθαίος 10:2 . και αυτό το αναφέρει εν μέρει για να διακρίνει τον εαυτό του από άλλους με αυτό το όνομα, όπως ο Ιούδας Ισκαριώτης και ο Ιούδας που ονομάζεται Βαρσαβάς. και εν μέρει για χάρη τιμής και πίστωσης, ο Ιάκωβος όντας πολύ μεγάλος άνθρωπος, άνθρωπος μεγάλης φήμης και εκτίμησης, και που φαινόταν να είναι στύλος στην εκκλησία, και ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου μας, Γαλάτας 2:9 . ακολουθεί περιγραφή των προσώπων στα οποία απευθύνεται αυτή η επιστολή, σε εκείνους που αγιάζονται από τον Θεό τον Πατέρα . το οποίο δεν πρέπει να νοηθεί ως εσωτερικός αγιασμός, που συνήθως αποδίδεται στο Πνεύμα του Θεού, αλλά ως η πράξη της αιώνιας εκλογής, που είναι ιδιαίτερη στον Θεό τον Πατέρα. με αυτή την έννοια λέγεται ότι ο Χριστός αγιάζεται από τον Πατέρα, και άνθρωποι χειροτονούνται και διορίζονται σε αξίωμα, και σκεύη ξεχωρίζονται για τη χρήση του ιδιοκτήτη. Ιωάννης 10:36 Ιερεμίας 1:5 . η γλώσσα προέρχεται από τον τελετουργικό νόμο, με τον οποίο πρόσωπα και πράγματα αγιάζονταν ή ξεχωρίζονταν για ιερή χρήση και υπηρεσία. δείτε Έξοδος 13:2 . και έτσι οι εκλεκτοί του Θεού αγιάζονται και ξεχωρίζονται από τον Θεό τον Πατέρα στην πράξη της εκλογής, η οποία εκφράζεται με αυτή τη λέξη. εν μέρει λόγω της διαχωριστικής της φύσης, οι άνθρωποι με αυτήν διαχωρίζονται από τον υπόλοιπο κόσμο, για τη χρήση και την υπηρεσία του Θεού, και για τη δόξα του, ώστε να είναι ένας ξεχωριστός και ιδιαίτερος λαός. και εν μέρει επειδή τέτοιοι εκλέγονται μέσω αγιασμού του Πνεύματος και προς αγιότητα τόσο σε αυτόν τον κόσμο όσο και σε αυτόν που έρχεται. έτσι η διδασκαλία της εκλογής δεν είναι άσωτη διδασκαλία. γιατί αν και η αγιότητα δεν είναι η αιτία της, εντούτοις είναι μέσο καθορισμένο σε αυτήν, και είναι βέβαιο από αυτήν, και απόδειξη αυτής. ο Αλεξανδρινός κώδικας και μερικοί άλλοι, και οι λατινικές και συριακές εκδοχές της Βουλγάτας, διαβάζουν «σε εκείνους που αγαπιούνται από τον Θεό τον Πατέρα». η εκλογή είναι ο καρπός και το αποτέλεσμα της αγάπης. εκείνοι που αγιάζονται ή ξεχωρίζονται από τον Πατέρα στην εκλογή, αγαπιούνται από αυτόν.Ο Γκιλ στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αποστολική πρόσκληση να αγωνιστούμε για την πίστη.
Ο Αλεξανδρινός κώδικας και δύο του Βέζα, και η συριακή εκδοχή, διαβάζουν «τη δική μας κοινή σωτηρία». και δύο άλλα αντίγραφα του Βέζα και η λατινική εκδοχή της Βουλγάτας διαβάζουν «τη δική σας κοινή σωτηρία». η έννοια είναι η ίδια. ήταν αναγκαίο για μένα να γράψω σε εσάς και να σας παροτρύνω να αγωνιστείτε σθεναρά για την πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα στους αγίους . με την «πίστη» εννοείται η διδασκαλία της πίστης, με την οποία έννοια χρησιμοποιείται όποτε λέγεται ότι η πίστη κηρύττεται, υπακούεται, απομακρύνεται ή απομακρύνεται από αυτήν, ή αρνείται, ή ναυαγεί, ή όταν γίνονται προτροπές να σταθείτε σταθερά και να παραμείνετε σε αυτήν, ή να αγωνιστείτε και να διαγωνιστείτε για αυτήν, όπως εδώ. και η οποία μερικές φορές ονομάζεται ο λόγος της πίστης, η πίστη του Ευαγγελίου, το μυστήριο της πίστης, ή η πιο ιερή πίστη, η κοινή πίστη, και, όπως εδώ, μόνο πίστη. και σχεδιάζει όλο το σχήμα των ευαγγελικών αληθειών που πρέπει να πιστευτούν. όπως η διδασκαλία της Τριάδας, η θεότητα και η υιότητα του Χριστού, η θεότητα και η προσωπικότητα του Πνεύματος. ό,τι αφορά την κατάσταση και την κατάσταση του ανθρώπου από τη φύση, όπως οι διδασκαλίες της καταλογισμού της αμαρτίας του Αδάμ στους απογόνους του, η διαφθορά της φύσης και η αδυναμία των ανθρώπων για το καλό. ό,τι αφορά τις πράξεις της χάριτος στον Πατέρα, τον Υιό και το Πνεύμα, προς και επί των υιών των ανθρώπων. όπως οι διδασκαλίες της αιώνιας αγάπης, της αιώνιας εκλογής, της διαθήκης της χάριτος, της ιδιαίτερης απολύτρωσης, της δικαίωσης με τη λογισμένη δικαιοσύνη του Χριστού, της συγχώρεσης και της συμφιλίωσης με το αίμα του, της αναγέννησης και του αγιασμού με τη χάρη του Πνεύματος, της τελικής επιμονής, της ανάστασης των νεκρών και της μελλοντικής δόξας των αγίων με τον Χριστό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα ανιχνεύοντας το αρχαίο πρότυπο της θείας κρίσης.
Στίχος 4. Διότι υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που εισχώρησαν κρυφά ,.... Αυτά τα λόγια περιέχουν λόγο για τον οποίο η διδασκαλία της πίστης πρέπει να αγωνιστεί, εξαιτίας ψευδοδιδασκάλων, οι οποίοι περιγράφονται ως παρόντες τότε. οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος είχαν προφητεύσει ότι θα έρχονταν, αλλά ο Ιούδας εδώ μιλάει για αυτούς ως υπάρχοντες. γι' αυτό απαιτούνταν παρούσα αυστηρότητα και επαγρύπνηση. τα ονόματά τους δεν αναφέρονται, ούτε ο αριθμός τους, μόνο ότι υπήρχαν «ορισμένοι», ή «κάποιοι άνθρωποι». αυτό γίνεται για να διεγείρει τους αγίους σε αυτοεξέταση, αν ήταν στην πίστη. σε επιμέλεια, στην ανακάλυψη αυτών των ανθρώπων. σε σθένος, στην αντίθεσή τους. και σε φροντίδα, για να κόψει το λάθος και την αίρεση στη ρίζα. και λέγεται ότι «εισχώρησαν κρυφά». είτε σε ιδιωτικές κατοικίες, όπως ήταν το έθιμο αυτών των ανθρώπων. είτε στις εκκλησίες, και έγιναν μέλη τους όντας τα ζιζάνια που σπέρνει ο εχθρός ανάμεσα στο σιτάρι. είτε στη διακονία, αναλαμβάνοντας αυτό το αξίωμα για τον εαυτό τους, χωρίς να καλούνται και να αποστέλλονται από τον Θεό. και έτσι στις δημόσιες συνάξεις των αγίων, διαδίδοντας τα δηλητηριώδη δόγματά τους ανάμεσά τους. και επίσης στις στοργές τους, μέχρι να ανακαλυφθούν. και έτσι η αιθιοπική εκδοχή διαβάζει εδώ, «επειδή ασεβείς άνθρωποι εισήλθαν στις καρδιές σας». και όλα αυτά έγιναν κρυφά, μυστικά, χωρίς καμία σκέψη γι' αυτούς ή υποψία γι' αυτούς. οι οποίοι από παλιά είχαν προοριστεί για αυτήν την καταδίκη . ή κρίση. εννοώντας είτε τη δικαστική τύφλωση της καρδιάς, στην οποία παραδόθηκαν, αγκαλιάζοντας και διαδίδοντας λάθη και αιρέσεις. έτσι ώστε αυτά δεν είναι τυχαία πράγματα, αλλά εμπίπτουν στην προορισμό και το διάταγμα του Θεού, το οποίο δεν κάνει τον Θεό συγγραφέα τους, ούτε απαλλάσσει τους άνδρες που τα κρατούν. και προορίζονται και διατάσσονται για πολλούς πολύτιμους σκοπούς. από την πλευρά του Θεού, για να δείξει τη δύναμη και τη σοφία του. και από την πλευρά της αλήθειας, ώστε να δοκιμαστεί και να εμφανιστεί πιο λαμπρή, και να φανερώσει τον λαό του και τις χάριτές του. ή αλλιώς σχεδιάζεται τιμωρία, ακόμη και αιώνια καταδίκη, στην οποία κάποιοι είναι προορισμένοι από τον Θεό. γιατί αυτή η πράξη προορισμού αφορά πρόσωπα, και όχι απλές πράξεις και γεγονότα. και δεν είναι γυμνή πρόγνωση, αλλά πραγματικό διάταγμα, και το οποίο είναι σίγουρο, βέβαιο και αμετάκλητο. είναι πράξη του Θεού, και πηγάζει από την κυριαρχία του, συμφωνεί με τη δικαιοσύνη και την αγιότητά του. ούτε είναι αντίθετο με την καλοσύνη του, και είναι για τη δόξα του. η ημερομηνία αυτής της πράξης είναι «από παλιά». ή όπως αποδίδει η συριακή εκδοχή, מן שוריא, «από την αρχή». δηλαδή από την αιωνιότητα. δείτε Β' Θεσσαλονικείς 2:13 . γιατί η απόρριψη είναι της ίδιας ημερομηνίας με την εκλογή. αν η μία είναι από την αιωνιότητα, η άλλη πρέπει να είναι επίσης, αφού δεν μπορεί να υπάρξει η μία χωρίς την άλλη. αν κάποιοι εκλέχθηκαν πριν από τη θεμελίωση του κόσμου, άλλοι πρέπει να αφεθούν ή να παραλειφθούν εξίσου νωρίς. και αν κάποιοι διορίστηκαν σε σωτηρία από την αρχή, άλλοι πρέπει να προοριστούν σε καταδίκη από την αρχή επίσης. γιατί αυτά τα λόγια δεν μπορούν να νοηθούν ως οποιαδήποτε προφητεία παλιά, στην οποία προεγράφη ή προφητεύτηκε για αυτούς τους άνδρες ότι θα καταδικαστούν για την ασεβειά τους. ούτε στο Ματθαίος 24:1 , στο οποίο δεν περιγράφονται τέτοια πρόσωπα όπως εδώ, ούτε γίνεται καμία αναφορά στην τιμωρία ή την καταδίκη τους. ούτε στο Β' Πέτρου 2:1 . γιατί τότε ο απόστολος δεν θα έλεγε ποτέ ότι ήταν «από παλιά», πριν από πολύ καιρό, προεγγεγραμμένοι ή προφητευμένοι, αφού σύμφωνα με τον κοινό υπολογισμό, εκείνη η επιστολή του Πέτρου και αυτή του Ιούδα γράφτηκαν το ίδιο έτος. ούτε στην προφητεία του Ενώχ, Ιούδας 1:14 . γιατί η προφητεία του Ενώχ δεν ήταν γραμμένη, όπως γνωρίζουμε. και επομένως αυτοί οι άνδρες δεν μπορούσαν να ειπωθεί ότι ήταν προεγγεγραμμένοι σε αυτήν. εκτός αυτού, αυτή η προφητεία μιλάται ως κάτι διακριτό από το ότι αυτά τα πρόσωπα ήταν προεγγεγραμμένα, σε καταδίκη. και τελικά, αν αναφερόταν προφητεία, η έννοια θα ήταν η ίδια, αφού μια τέτοια προφητεία γι' αυτούς πρέπει να βασίζεται σε προηγούμενο προορισμό και διορισμό του Θεού. η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ δεν εννοεί ότι είναι προεγγεγραμμένοι σε οποιοδήποτε βιβλίο των Γραφών, αλλά στο βιβλίο των αιώνιων σκοπών και διαταγμάτων του Θεού. και η δικαιοσύνη ενός τέτοιου προορισμού εμφανίζεται από τους ακόλουθους χαρακτήρες τους, ασεβείς άνθρωποι . όλοι οι άνθρωποι είναι από τη φύση ασεβείς, κάποιοι είναι διαβόητα έτσι, και οι ψευδοδιδάσκαλοι είναι γενικά τέτοιοι. εδώ σημαίνει εκείνους που στερούνται τον φόβο του Θεού και κάθε εσωτερικής λατρείας και ισχυρής ευσέβειας. και που δεν λάτρευαν τον Θεό εξωτερικά, σύμφωνα με τα ιδρύματα και τις διατάξεις του, και πολύ λιγότερο ειλικρινά και πνευματικά. και που ακόμη και αποχωρίστηκαν από τους αληθινούς λατρευτές του Θεού, και παραδόθηκαν στην αισθησιακότητα, και επομένως η καταδίκη τους ήταν δίκαιη. μετατρέποντας τη χάρη του Θεού μας σε ακολασία . όχι την αγάπη και την εύνοια του Θεού, όπως στην ίδια του την καρδιά, ή όπως χύνεται στις καρδιές άλλων. γιατί αυτό δεν μπορεί ποτέ να μετατραπεί σε τέτοιο σκοπό, πάντα εργαζόμενο με αντίθετο τρόπο. ούτε η αρχή της χάριτος που εργάζεται στην ψυχή, η οποία όντας πνευματικής φύσης, επιθυμεί ενάντια στη σάρκα, και δεν μπορεί να μετατραπεί σε αυτήν. πιο πιθανό η καλοσύνη του Θεού στις προνοιακές του διατάξεις, η οποία περιφρονείται από κάποιους και καταχράται από άλλους. αλλά μάλλον η διδασκαλία της χάριτος, η οποία αν και η ακολασία δεν είναι στη φύση της, ούτε έχει φυσική τάση προς αυτήν, εντούτοις οι πονηροί άνθρωποι τη μετατρέπουν ή τη μεταφέρουν από την αρχική της φύση, σχεδιασμό και χρήση σε ξένη. και μπορούν να ειπωθούν ότι τη μετατρέπουν σε ακολασία, είτε ισχυριζόμενοι ότι είναι άσωτη διδασκαλία, ενώ δεν είναι. είτε αντιμετωπίζοντάς την με άσωτο και γελοίο τρόπο, χλευάζοντάς την και σατιρίζοντάς την. είτε κάνοντας τη διδασκαλία της χάριτος καθολική, επεκτείνοντάς την εξίσου σε όλη την ανθρωπότητα, και έτσι σκληραίνοντας και ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους στην αμαρτία.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς επηρεάζει την καθημερινή σας πορεία το να θυμάστε την ταυτότητά σας ως αγιασμένου, διατηρημένου και κληθέντος;
2. Σε ποιους τομείς της ζωής ή της διδασκαλίας σας προτρέπει το Πνεύμα να αγωνιστείτε πιο σθεναρά για την πίστη;
3. Πού μπορεί να πειραχθείτε να αντιμετωπίσετε τη χάρη του Θεού ως άδεια αντί για πρόσκληση σε αγιότητα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ ἔλεος, τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἀγάπην, τὰ ὁποῖα ἐπλήθυνας πρὸς ἡμᾶς ἐν Χριστῷ, καὶ ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν χάριν Σου μόνην νὰ μᾶς φυλάξῃ ἀπὸ τοῦ νὰ μετατρέψωμεν τὴν ἐλευθερίαν ταύτην εἰς ἀκολασίαν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ἀγωνιζώμεθα προθύμως ὑπὲρ τῆς πίστεως τῆς ἅπαξ παραδοθείσης τοῖς ἁγίοις, καὶ φύλαξον τὴν ἐκκλησίαν Σου ἀπὸ παντὸς ψευδοδιδασκάλου ὅστις ἀρνεῖται τὸν μόνον Κύριον καὶ Σωτῆρα ἡμῶν. Διατήρησον ἡμᾶς ἀμέμπτους ἐν αὐτῷ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς κρίσεως, πρὸς δόξαν Σου μόνην. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →