Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ
Απολογία — Περί Αμφοτέρων των Ειδών στο Δείπνο του Κυρίου — Βιβλίο της Ομολογίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ και στο άρθρο της με τίτλο Περί Αμφοτέρων των Ειδών στο Δείπνο του Κυρίου. Αυτό το τμήμα των Λουθηρανικών Ομολογιών υπερασπίζεται την πλήρη χρήση του Μυστηρίου όπως το παρέδωσε ο Χριστός. Αναφέρεται άμεσα στην πίστη και την πρακτική της Εκκλησίας, δείχνοντας γιατί τόσο ο άρτος όσο και ο οίνος ανήκουν σε ολόκληρο τον λαό του Θεού. Το άρθρο έχει σημασία επειδή φυλάττει την ακεραιότητα της διαθήκης του Χριστού και παρηγορεί εκείνους των οποίων οι συνειδήσεις έχουν βαρυνθεί από ανθρώπινους περιορισμούς. Καθώς ακούμε, ακούμε τους Μεταρρυθμιστές να ικετεύουν για πιστότητα στο ίδιο το ίδρυμα του Κυρίου αντί για μεταγενέστερα έθιμα ή αποφάσεις.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα διαβάστε το άρθρο Περί Αμφοτέρων των Ειδών στο Δείπνο του Κυρίου από την Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ. Το κείμενο στηρίζεται κυρίως στην Α' Κορινθίους 11, μαζί με αναφορές στο Λουκάς 24, Πράξεις 2 και 20, Α' Σαμουήλ 2 και Ιεζεκιήλ 7. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια της Ομολογίας τον στοχασμό σας για το γιατί και τα δύο είδη δόθηκαν σε ολόκληρη την Εκκλησία και τι σημαίνει αυτό για την πιστή μετάληψη σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία ανοίγει με την αντιμετώπιση του ιδρύματος και των δύο μερών.
Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι είναι ευσεβές και σύμφωνο με το ίδρυμα του Χριστού και τα λόγια του Παύλου να χρησιμοποιούνται και τα δύο μέρη στο Δείπνο του Κυρίου. Διότι ο Χριστός ίδρυσε και τα δύο μέρη, και τα ίδρυσε όχι για ένα μέρος της Εκκλησίας, αλλά για ολόκληρη την Εκκλησία. Διότι όχι μόνο οι πρεσβύτεροι, αλλά ολόκληρη η Εκκλησία χρησιμοποιεί το Μυστήριο με την εξουσία του Χριστού, και όχι με ανθρώπινη εξουσία· και αυτό, υποθέτουμε, το αναγνωρίζουν οι αντίπαλοι. Τώρα, αν ο Χριστός το έχει ιδρύσει για ολόκληρη την Εκκλησία, γιατί αρνείται το ένα είδος σε ένα μέρος της Εκκλησίας; Γιατί απαγορεύεται η χρήση του άλλου είδους; Γιατί αλλάζει η διάταξη του Χριστού, ιδίως όταν ο Ίδιος την ονομάζει διαθήκη Του; Αλλά αν δεν επιτρέπεται να ακυρωθεί η διαθήκη του ανθρώπου, πολύ λιγότερο θα επιτρέπεται να ακυρωθεί η διαθήκη του Χριστού. Και ο Παύλος λέει, Α' Κορ. 11:23εξ., ότι είχε λάβει από τον Κύριο αυτό που παρέδωσε. Αλλά είχε παραδώσει τη χρήση και των δύο ειδών, όπως δείχνει σαφώς το κείμενο, Α' Κορ. 11.Στη συνέχεια παρουσιάζει περαιτέρω μαρτυρία από την Γραφή και το αρχαίο έθιμο.
Τούτο ποιείτε [εις ανάμνησίν Μου], λέει πρώτα σχετικά με το σώμα Του· έπειτα επαναλαμβάνει τα ίδια λόγια σχετικά με το ποτήρι [το αίμα του Χριστού]. Και έπειτα: Ας εξετάζει ο άνθρωπος τον εαυτό του, και έτσι ας τρώγει από τον άρτο εκείνον και ας πίνει από το ποτήρι εκείνο. [Εδώ ονομάζει και τα δύο.] Αυτά είναι τα λόγια Εκείνου που έχει ιδρύσει το Μυστήριο. Και, πράγματι, λέει προηγουμένως ότι εκείνοι που θα χρησιμοποιήσουν το Δείπνο του Κυρίου πρέπει να χρησιμοποιήσουν και τα δύο. Είναι προφανές, επομένως, ότι το Μυστήριο ιδρύθηκε για ολόκληρη την Εκκλησία. Και το έθιμο παραμένει ακόμη στις ελληνικές εκκλησίες, και επίσης ίσχυσε κάποτε στις λατινικές εκκλησίες, όπως μαρτυρούν ο Κυπριανός και ο Ιερώνυμος. Διότι έτσι λέει ο Ιερώνυμος για τον Σοφονία: Οι ιερείς που τελούν την Ευχαριστία, και διανέμουν το αίμα του Κυρίου στον λαό, κ.λπ. Η Σύνοδος της Τολέδου δίνει την ίδια μαρτυρία. Ούτε θα ήταν δύσκολο να συγκεντρωθεί μεγάλο πλήθος μαρτυριών. Εδώ δεν υπερβάλλουμε τίποτα· απλώς αφήνουμε τον συνετό αναγνώστη να κρίνει τι πρέπει να κρατηθεί σχετικά με τη θεία διάταξη [αν είναι σωστό να απαγορευθεί και να αλλάξει μια διάταξη και ίδρυμα του Χριστού].Η Ομολογία στρέφεται έπειτα στις αξιώσεις που προβάλλουν οι αντίπαλοι.
Οι αντίπαλοι στην Ανασκευή δεν προσπαθούν να [παρηγορήσουν τις συνειδήσεις ή] να δικαιολογήσουν την Εκκλησία, στην οποία έχει αρνηθεί ένα μέρος του Μυστηρίου. Αυτό θα άρμοζε σε καλούς και θρησκευόμενους άνδρες. Διότι θα έπρεπε να αναζητηθεί ισχυρός λόγος για να δικαιολογηθεί η Εκκλησία, και να διδαχθούν οι συνειδήσεις στις οποίες μπορούσε να χορηγηθεί μόνο ένα μέρος του Μυστηρίου. Τώρα αυτοί ακριβώς οι άνδρες υποστηρίζουν ότι είναι σωστό να απαγορεύεται το άλλο μέρος, και απαγορεύουν να επιτρέπεται η χρήση και των δύο μερών. Πρώτον, φαντάζονται ότι, στην αρχή της Εκκλησίας, ήταν το έθιμο σε ορισμένα μέρη να χορηγείται μόνο ένα μέρος. Ωστόσο δεν είναι σε θέση να προσκομίσουν κανένα αρχαίο παράδειγμα αυτού του θέματος. Αλλά παραθέτουν τα χωρία στα οποία γίνεται λόγος για άρτο, όπως στο Λουκάς 24:35, όπου γράφεται ότι οι μαθητές αναγνώρισαν τον Χριστό στο σπάσιμο του άρτου. Παραθέτουν επίσης άλλα χωρία, Πράξεις 2:42,46· 20:7, σχετικά με το σπάσιμο του άρτου.Συνεχίζει εξετάζοντας πρόσθετα επιχειρήματα που προσφέρονται στην Ανασκευή.
Και σκεφθείτε την αυθάδειά τους. Ο Γαβριήλ απαριθμεί μεταξύ άλλων λόγων για τους οποίους δεν δίνονται και τα δύο μέρη ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ λαϊκών και πρεσβυτέρων. Και είναι πιστευτό ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο υπερασπίζεται η απαγόρευση του ενός μέρους είναι αυτός, δηλαδή ότι η αξιοπρέπεια της τάξης μπορεί να εξυψωθεί ακόμη περισσότερο με θρησκευτική τελετή. Για να μην πούμε τίποτα πιο αυστηρό, αυτό είναι ανθρώπινο σχέδιο· και προς τα πού τείνει αυτό μπορεί εύκολα να κριθεί. Στην Ανασκευή παραθέτουν επίσης σχετικά με τους γιους του Ηλεί ότι, μετά την απώλεια της αρχιερωσύνης, έπρεπε να ζητήσουν το ένα μέρος που ανήκει στους ιερείς, Α' Σαμ. 2:36 (το κείμενο λέει: Κάθε ένας που απομένει στον οίκο σου θα έρθει και θα προσκυνήσει σε αυτόν για ένα αργύριο και ένα κομμάτι άρτου, και θα πει, Βάλε με, σε παρακαλώ, σε μία από τις ιερατικές θέσεις (γερμανικά: Lieber, lass mich zu einem Priesterteil) για να φάω ένα κομμάτι άρτου ]. Εδώ λένε ότι σημαινόταν η χρήση ενός είδους. Και προσθέτουν: «Έτσι, λοιπόν, οι λαϊκοί μας πρέπει επίσης να αρκούνται, με ένα μέρος που ανήκει στους ιερείς, με ένα είδος».
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Ομολογία κλείνει την πραγματεία της ζυγίζοντας τις δικαιολογίες που δίνονται για την απαγόρευση.
Επικαλούνται επίσης τον κίνδυνο διαρροής και ορισμένα παρόμοια πράγματα, τα οποία δεν έχουν αρκετή δύναμη για να αλλάξουν τη διάταξη του Χριστού. [Επικαλούνται περισσότερα όνειρα σαν αυτά, για χάρη των οποίων θα ήταν ακατάλληλο να αλλάξει η διάταξη του Χριστού.] Και, πράγματι, αν υποθέσουμε ότι είμαστε ελεύθεροι να χρησιμοποιήσουμε είτε το ένα μέρος είτε και τα δύο, πώς μπορεί να υπερασπιστεί η απαγόρευση [να χρησιμοποιηθούν και τα δύο είδη]; Αν και η Εκκλησία δεν αναλαμβάνει στον εαυτό της την ελευθερία να μετατρέψει τις διατάξεις του Χριστού σε αδιάφορα θέματα. Πράγματι δικαιολογούμε την Εκκλησία που έχει υπομείνει την αδικία [τις φτωχές συνειδήσεις που έχουν στερηθεί ενός μέρους με βία], αφού δεν μπορούσε να λάβει και τα δύο μέρη· αλλά τους συγγραφείς που υποστηρίζουν ότι η χρήση ολόκληρου του Μυστηρίου απαγορεύεται δικαίως, και που τώρα όχι μόνο απαγορεύουν, αλλά ακόμη και αφορίζουν και διώκουν βίαια εκείνους που χρησιμοποιούν ολόκληρο Μυστήριο, δεν τους δικαιολογούμε. Ας δουν πώς θα δώσουν λόγο στον Θεό για τις αποφάσεις τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς ενισχύει η μετάληψη και των δύο ειδών την εμπιστοσύνη σας ότι ολόκληρο το Μυστήριο προορίζεται για εσάς; Με ποιους τρόπους μπορεί οι ανθρώπινες παραδόσεις να απειλούν ακόμη να περιορίσουν τα δώρα που ο Χριστός προσφέρει ελεύθερα; Ποια βήματα μπορείτε να κάνετε για να θησαυρίσετε τη διαθήκη του Κυρίου ακριβώς όπως την παρέδωσε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, Εσύ ίδρυσες το Μυστήριο του σώματος και του αίματός Σου για ολόκληρη την Εκκλησία και πρόσταξες τη χρήση του και στα δύο είδη. Κράτησέ μας σταθερούς σε αυτή τη διαθήκη Σου και φύλαξέ μας από κάθε ανθρώπινη διάταξη που θα μείωνε αυτό που έχεις δώσει. Παρηγόρησε όλους όσους έχουν στερηθεί την πληρότητα αυτού του δώρου και αποκατάστησε στον λαό Σου το πλήρες Δείπνο που διέταξες. Με το Πνεύμα Σου χάρισέ μας άξια μετάληψη και του άρτου και του οίνου, ώστε να ενωθούμε μαζί Σου και να ενισχυθούμε στην πίστη. Αυτό ζητούμε για χάρη του ελέους Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →