Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ζαχαρίας
Ζαχαρίας 9-10 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ για τα κεφάλαια 9 και 10 του Ζαχαρία. Αυτά τα κεφάλαια αποκαλύπτουν το κυρίαρχο χέρι του Θεού που καθοδηγεί την ιστορία μέσω της κατάκτησης της απελευθέρωσης και της άφιξης του υποσχεμένου Βασιλιά. Η συλλογή του Χέιντοκ συγκεντρώνει τις γνώσεις προηγούμενων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει πώς οι αρχαίες προφητείες δείχνουν προς τον Χριστό και τη ζωή της Εκκλησίας. Καθώς ακούμε καλούμαστε να αναγνωρίσουμε τον ίδιο Κύριο που ενεργεί σε κάθε εποχή καλώντας τον λαό του από την εξορία σε ανανεωμένη πιστότητα στη διαθήκη και σε ευχαριστιακή κοινωνία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το ιερό κείμενο του Ζαχαρία κεφάλαια 9 και 10 και διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις προφητικές εικόνες της κρίσεως επί των εθνών και της ελεύσεως του ταπεινού Βασιλέως να ομιλήσουν στην καρδιά σας. Προσέξτε τας υποσχέσεις προστασίας διά τον οίκον του Θεού και την συγκέντρωσιν του διεσκορπισμένου ποιμνίου αυτού. Αφήσατε τα λόγια να αναπαυθούν εν σιωπή επί στιγμήν προτού στραφώμεν εις το Καθολικόν σχόλιον του Χέιντοκ διά βαθυτέραν ενόρασιν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ανοίγει αντιμετωπίζοντας το βάρος επί του Χαδράχ και την ιστορική του εκπλήρωση.
Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Βάρος. Το κήρυγμα της αληθείας είναι δυσάρεστο στους απίστους και φως στους πιστούς. (Γουόρθινγκτον) --- Χαδράχ· Συρία, (Τσαλλόνερ) ή πόλη πλησίον της Δαμασκού, επί της οποίας ανεπαύετο. Οι νίκες του Αλεξάνδρου και των Μακκαβαίων περιγράφονται εδώ. Ο πρώτος ενίκησε τους Άραβες πλησίον της Δαμασκού, (η οποία προδόθηκε στον Παρμενίωνα) και αφού απέκτησε τη νίκη στις Ισσούς, κατέστη κύριος της Κοιλοσυρίας, της οποίας κατέστησε τον Παρμενίωνα κυβερνήτη. (Καλμέτ) --- Αναπαύεται. Εβδομήκοντα, «η θυσία αυτού, διότι ο Κύριος επιβλέπει επί των ανθρώπων και επί πασών των φυλών του Ισραήλ». (Χέιντοκ) --- Επεθύμει την επιστροφή πάντων, και όσοι στρέφονται προς αυτόν δεν απορρίπτονται. (Άγιος Ιερώνυμος)Ο Χέιντοκ έπειτα στρέφεται στην περιγραφή του βασιλέως εισερχομένου εις την Ιερουσαλήμ.
Βασιλεύς. Ο Χριστός ήλθε πολλάκις εις την Ιερουσαλήμ· αλλά η τελευταία είσοδος αυτού, προς θάνατον υπέρ της απολυτρώσεως του ανθρώπου, ήτο η πλέον εξαίρετος. (Γουόρθινγκτον) --- Εάν οι Ιουδαίοι δεν είχον τυφλώσει εαυτούς εκουσίως, δεν ηδύναντο να πλανηθώσι περί αυτού, καθότι περιγράφεται εδώ τόσον λεπτομερώς, κατέχων τα πλέον ταπεινά και τα πλέον ευγενή προσόντα. Μη γνωρίζοντες πώς να συμφιλιώσωσι ταύτα, επινοούσιν ένα Μεσσίαν ένδοξον και άλλον πτωχόν και καταφρονημένον· ενώ άλλοι παραδέχονται μόνον ένα, και απορρίπτουσιν είτε τα ταπεινά είτε τα υψηλά πράγματα τα οποία οι προφήται ελάλησαν περί αυτού. Η Εκκλησία μόνη δύναται να συμφιλιώση τας φαινομενικάς αντιφάσεις ταύτας εις τον χαρακτήρα του Σωτήρος ημών. Μετά την πρόρρησιν των συμβαινόντων εις τους Ιουδαίους μέχρι περίπου εκατόν ετών προ της γεννήσεως του Χριστού, ο προφήτης στρέφεται προς εκείνον ο οποίος ήτο η επιθυμία και η παρηγορία του έθνους. (Καλμέτ) --- Σωτήρ. Εβραϊστί Νοσάχ, (Χέιντοκ) ή Ιησούς. (Άγιος Ιερώνυμος) --- Πτωχός· ή πράος, ως ο Άγιος Ματθαίος παραθέτει τούτο, μετά των Εβδομήκοντα και του Χαλδαϊκού. (Μενοχίος) --- Ούτοι ανεγνώκασι v αντί i, ως το χανί (Χέιντοκ) σημαίνει πτωχός. (Καλμέτ) --- Προτεστάνται, «ταπεινός», το οποίον δύναται να σημαίνη στερούμενος πλούτου, ή υπερηφανείας. --- Όνος. Εβδομήκοντα, «ζώον υπό ζυγόν, και επί πώλου νέου». (Χέιντοκ) --- Το πρώτον δηλοί τους Ιουδαίους.Σχετικά με τα δώρα του σίτου και του οίνου, το σχόλιον αναστοχάζεται περαιτέρω.
Ο σίτος, κ.λπ. Το πλέον εξαίρετον δώρον αυτού είναι η ευλογημένη Ευχαριστία, καλουμένη εδώ ο σίτος, τουτέστιν ο άρτος των εκλεκτών, και ο οίνος γεννών παρθένους, τουτέστιν, ποιών παρθένους να βλαστάνωσιν ή να αναφύωνται ως άνθη μεταξύ ακανθών, διότι έχει θαυμασίαν αποτελεσματικότητα προς παροχήν και διατήρησιν της καθαρότητος. (Τσαλλόνερ) --- Ενδυναμώνει τους ασθενείς να καταφρονώσι πάντα χάριν της αρετής, και καθιστά αυτούς καρποφόρους και εύγλωττους, ως υποδηλοί το πρωτότυπον. (Καλμέτ) --- Εβδομήκοντα, «ευώδης οίνος διά παρθένους». (Χέιντοκ) --- Ο Χριστός είναι ο κόκκος του σίτου, ο οποίος αποθνήσκων φέρει καρπόν πολύν, (Ιωάννης ιβ΄) και «εκ του σίτου τούτου γίνεται ο άρτος ο εκ του ουρανού κατελθών», Ιωάννης στ΄. (Άγιος Ιερώνυμος) (Γουόρθινγκτον) --- «Πώς δεν θα έχωσι χαράν, οίτινες μεθυσθέντες εκ του ποτηρίου του Σωτήρος ημών, γίνονται παρθένοι;» Τούτο επαληθεύθη εν μέρει κατά τας ημέρας των Μακκαβαίων, εις ους εδόθη αφθονία. (Άγιος Ιερώνυμος) (Χέιντοκ) --- Ούτοι οίτινες μετέχουσιν αξίως της ευλογημένης Ευχαριστίας, γίνονται ισχυροί και καθαροί. (Μενοχίος) --- Προτεστάνται, «ο σίτος θα καταστήση τους νέους εύθυμους, (περιθωριακή σημείωσις: αυξάνειν, ή ομιλείν) και ο νέος οίνος τας παρθένους». (Χέιντοκ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ συνδέει την προφητεία προς τη μεταστροφή των πρώην εχθρών.
Το αίμα αυτού. Λέγεται περί των Φιλισταίων, και ιδιαιτέρως περί του Αζώτου, (όπου ήτο ο ναός του Δάγωνος) και περιέχει προφητεία περί της μεταστροφής εκείνου του λαού από τας αιματηράς θυσίας και τα βδελύγματα αυτών εις την λατρείαν του αληθινού Θεού. (Χάλλονερ) --- Πολλοί ειδωλολάτραι κατέτρωγον τα θύματα ωμά, και έπινον το αίμα των εχθρών αυτών. Ταύτα τα σημεία σκληρότητος και δεισιδαιμονίας θέλουσι παύσει όταν υιοθετήσωσι τον νόμον του Μωυσέως, Γένεσις θ΄. 4., και Λευιτικόν ζ΄. 26., και ιζ΄. 11. --- Κυβερνήτης, ή πόλις χιλίων: (Καλμέτ) Εβραϊκόν αλούπ, Μιχαίας ε΄. 2. (Χέιντοκ) --- Ιεβουσαίος. Ούτοι πιθανώς ηγκαλίασαν την πίστιν μετά του Αρωνά, Β΄ Βασιλειών κδ΄. 16. Η πόλις ωνομάζετο πάλαι Ιεβούς. Αι πόλεις των Φιλισταίων δεν θέλουσι διακρίνεσθαι από τας λοιπάς, υπό την κυριαρχίαν του Ιούδα. Βλέπε Α΄ Μακκαβαίων ε΄. 66., και ι΄. 78. (Καλμέτ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ταπεινή είσοδος του Βασιλιά προκαλεί τις προσδοκίες μου για δύναμη και δόξα; Με ποιους τρόπους καλούμαι να εμπιστευθώ την προστασία του Θεού προς την Εκκλησία του εν μέσω των παρόντων δοκιμασιών; Πού θα μπορούσα να δεχθώ πληρέστερα τα ευχαριστιακά δώρα που ενισχύουν και καθαρίζουν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ, πρᾶε Βασιλεῦ εἰσερχόμενε εἰς Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ πώλου ὄνου ὡς προεῖπεν ὁ Ζαχαρίας, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα δεχθῶμεν τὴν πραεῖάν Σου βασιλείαν καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης Σου τὸ ἐλευθεροῦν τοὺς αἰχμαλώτους. Σύναξον τὰ ἐσκορπισμένα Σου τέκνα ἐκ παντὸς ἔθνους, ἐνίσχυσον τὴν Ἐκκλησίαν Σου κατὰ παντὸς καταπιεστοῦ, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς εἰς τὸ πλήρωμα τῆς βασιλείας Σου. Χάρισαι ἡμῖν ἀξίαν μετάληψιν τοῦ ἄρτου τῶν ἐκλεκτῶν καὶ τοῦ οἴνου τοῦ ποιοῦντος παρθένους ἀνθεῖν, διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →