← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεση 1-2 — με τον Μπάρνες

Γένεσις 1-2Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, οι Σημειώσεις της Αγίας Γραφής του Άλμπερτ Μπάρνες προσφέρουν μια ευλαβική, στίχο προς στίχο έκθεση των κεφαλαίων 1 και 2 της Γένεσης. Ο Μπάρνες προσέχει στενά το εβραϊκό κείμενο, τη γραμματική του και το θεολογικό του βάρος, καθοδηγώντας τους αναγνώστες μέσα από τη αρχική διακήρυξη της δημιουργίας με ακρίβεια και αφοσίωση. Το έργο του προσκαλεί την εκκλησία να δεχθεί την Αγία Γραφή ως την αξιόπιστη καταγραφή της αιώνιας δύναμης και σοφίας του Θεού. Καθώς αρχίζουμε αυτό το καθημερινό μάθημα, στρεφόμαστε στην προσεκτική του μεταχείριση της απόλυτης αρχής και της οργανωμένης προετοιμασίας της γης για την ανθρώπινη ζωή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες από το Πνεύμα, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 1 και 2 της Γένεσης. Ακούστε τον μετρημένο ρυθμό της αφήγησης της δημιουργίας, τις επαναλαμβανόμενες διακηρύξεις της θείας αγαθότητας και τον κορυφαίο σχηματισμό του ανθρώπου κατ’ εικόνα Θεού. Αφήστε το κείμενο να θέσει το θεμέλιο για όλη την επακόλουθη αποκάλυψη σχετικά με τον Δημιουργό και τους σκοπούς του για τον κόσμο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνες ανοίγει ορίζοντας τους βασικούς εβραϊκούς όρους της Γένεσης 1:1. Στίχος 1. - Τμήμα Ι - Η Δημιουργία - Η Απόλυτη Δημιουργία ρεσιθ ρḕshı̂̂yt , το «κεφαλικό μέρος, αρχή» ενός πράγματος, ως προς τον χρόνο Γένεση 10:10 , ή την αξία Παροιμίες 1:7 . Το αντίθετό του είναι αχαριθ αchărı̂̂yth Ησαΐας 46:10 . μπρεσιθ ρê'shı̂̂yth , «εν αρχή», χρησιμοποιείται πάντα σε αναφορά με τον χρόνο. Μόνο εδώ λαμβάνεται απολύτως. μπρα μπᾱρᾱ' , «δημιουργώ, δίνω ύπαρξη σε κάτι νέο». Έχει πάντα τον Θεό ως υποκείμενό του. Το αντικείμενό του μπορεί να είναι οτιδήποτε: ύλη Γένεση 1:1 ; ζωή ζώων Γένεση 1:21 ; πνευματική ζωή Γένεση 1:27 . Επομένως, η δημιουργία δεν περιορίζεται σε ένα μόνο σημείο χρόνου. Όποτε οτιδήποτε απολύτως νέο - δηλαδή, όχι εμπλεκόμενο σε οτιδήποτε προϋπάρχον - καλείται σε ύπαρξη, υπάρχει δημιουργία Αριθμοί 16:30 . Οτιδήποτε ή γεγονός μπορεί επίσης να ειπωθεί ότι δημιουργείται από Αυτόν, ο οποίος δημιούργησε όλο το σύστημα της φύσης στο οποίο ανήκει Μαλαχίας 2:10 . Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις δογματικές συνέπειες που φέρει η αρχική πρόταση. Το επιρρηματικό σημείωμα χρόνου, «εν αρχή», το προσδιορίζει ότι ανήκει στο παρελθόν. Για να ταιριάξει με την ιδιωματική μας έκφραση, μπορεί επομένως να αποδοθεί αυστηρά «είχε δημιουργήσει». Οι ουρανοί και η γη είναι το σύμπαν διαιρεμένο στα δύο φυσικά του μέρη από έναν επίγειο θεατή. Η απόλυτη αρχή του χρόνου και η δημιουργία όλων των πραγμάτων αλληλοπροσδιορίζονται. «Εν αρχή ο Θεός εδημιούργησε τους ουρανούς και την γην» Γένεση 1:1 . Αυτή η μεγάλη εισαγωγική πρόταση του βιβλίου του Θεού ισοδυναμεί σε βάρος με το σύνολο των επακόλουθων επικοινωνιών του σχετικά με τη βασιλεία της φύσης. Η Γένεση 1:1 προϋποθέτει την ύπαρξη του Θεού, διότι είναι Αυτός που εν αρχή δημιουργεί. Προϋποθέτει την αιωνιότητά Του, διότι είναι πριν από όλα τα πράγματα: και αφού τίποτε δεν προέρχεται από το τίποτε, ο Ίδιος πρέπει να υπήρχε πάντοτε. Υπονοεί την παντοδυναμία Του, διότι δημιουργεί το σύμπαν των πραγμάτων. Υπονοεί την απόλυτη ελευθερία Του, διότι αρχίζει μια νέα πορεία δράσης. Ο Μπάρνες προχωρεί για να δείξει πώς ο στίχος αναιρεί αρκετά θεμελιώδη λάθη. Ο άνθρωπος παρατηρεί ορισμένους νόμους της φύσης, και, καθοδηγούμενος από αυτούς, μπορεί να ανιχνεύσει το ρεύμα των φυσικών γεγονότων προς τα πίσω και προς τα εμπρός, αλλά χωρίς να μπορεί να θέσει κανένα όριο στην πορεία της φύσης προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Και όχι μόνο αυτή η πρόταση, αλλά το κύριο μέρος αυτού και του επόμενου κεφαλαίου μεταδίδει γεγονότα που συνέβησαν πριν εμφανιστεί ο άνθρωπος στη σκηνή των πραγμάτων· και επομένως πριν μπορέσει είτε να τα μαρτυρήσει είτε να τα καταγράψει. Και σε αρμονία με όλα αυτά, ολόκληρος ο τόμος αποδεικνύεται από τα θέματα που επιλέχθηκαν, τις αποκαλύψεις που έγιναν, τις απόψεις που διατυπώθηκαν, τους σκοπούς που επιδιώχθηκαν και τα μέσα πληροφόρησης που διατέθηκαν, ότι προέρχεται από υψηλότερη πηγή από τον άνθρωπο. Αυτή η απλή πρόταση Γένεση 1:1 αρνείται τον αθεϊσμό, διότι προϋποθέτει την ύπαρξη του Θεού. Αρνείται τον πολυθεϊσμό, και, μεταξύ των διαφόρων μορφών του, το δόγμα δύο αιώνιων αρχών, της μιας αγαθής και της άλλης κακής, διότι ομολογεί τον έναν Αιώνιο Δημιουργό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Σχετικά με τη σημασία των ουρανών, ο Μπάρνες πιέζει το συμπέρασμά του με προσεκτικό γλωσσικό και συμφραστικό επιχείρημα. Για οποιονδήποτε ή όλους αυτούς τους λόγους, είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι ουρανοί στον πρώτο στίχο σημαίνουν τα σταθερά και πλανητικά σώματα του διαστήματος· και, κατά συνέπεια, ότι αυτοί οι αναρίθμητοι κάτοικοι των ουρανών, μαζί με τον δικό μας πλανήτη, δηλώνονται όλοι ότι υπάρχουν πριν από την έναρξη της δημιουργίας των έξι ημερών. Επομένως, φαίνεται ότι ο πρώτος στίχος καταγράφει ένα γεγονός προγενέστερο από εκείνα που περιγράφονται στους επόμενους στίχους. Αυτή είναι η απόλυτη και αρχέγονη δημιουργία των ουρανών και όλων όσων βρίσκονται σε αυτούς, και της γης στην αρχέγονη κατάστασή της. Το πρώτο περιλαμβάνει όλες εκείνες τις λαμπρές σφαίρες που απλώνονται μπροστά στο θαυμασμένο μάτι του ανθρώπου, καθώς και εκείνες τις ορδές πλανητών και πνευματικών και αγγελικών όντων που βρίσκονται πέρα από το εύρος της φυσικής του όρασης. Αυτό βγάζει μια απλή, αβίαστη σημασία από ολόκληρο το κεφάλαιο, και αποκαλύπτει μια ομορφιά και μια αρμονία στην αφήγηση που καμία άλλη ερμηνεία δεν μπορεί να προσφέρει. Τέλος, σταθμίζει τις συνέπειες της κατάστασης της γης για την κατανόησή μας των έξι ημερών. Το ρήμα χαγιά χᾱyâh «είμαι» έχει εδώ, όπως αντιλαμβανόμαστε, τη σημασία «γίνομαι»· και η σημασία της πρότασης είναι αυτή: «Και η γη είχε γίνει έρημη και κενή». Αυτό παρέχει την υπόθεση ότι το μέρος τουλάχιστον της επιφάνειας του πλανήτη μας που έπεφτε στην αντίληψη του πρωτόγονου ανθρώπου, και έλαβε πρώτο το όνομα γη, μπορεί να μην ήταν πάντα σκηνή ερήμωσης ή θάλασσα θολών υδάτων, αλλά μπορεί να είχε υποστεί κάποια καταστροφή από την οποία η τάξη και η καρποφορία του είχαν αλλοιωθεί ή εμποδιστεί. Αυτή η πρόταση, επομένως, δεν περιγράφει απαραίτητα την κατάσταση της γης όταν δημιουργήθηκε πρώτη φορά, αλλά απλώς υπαινίσσεται μια αλλαγή που μπορεί να έχει συμβεί από τότε που κλήθηκε σε ύπαρξη. Ποια ήταν η προηγούμενη κατάστασή της, ή ποιο χρονικό διάστημα παρήλθε, μεταξύ της απόλυτης δημιουργίας και της παρούσας κατάστασης των πραγμάτων, δεν αποκαλύπτεται.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η απόλυτη αρχή που διακηρύσσεται στη Γένεση 1:1 την άποψή σας για την κυριαρχία του Θεού πάνω σε όλα τα πράγματα; Με ποιους τρόπους ενισχύει η μεταχείριση του στίχου από τον Μπάρνες την εμπιστοσύνη σας ότι η Αγία Γραφή μιλά με θεία αυθεντία ενάντια στα σύγχρονα λάθη; Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στον Δημιουργό που μίλησε τάξη από το χάος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, δεχόμεθα τὴν μαρτυρίαν τῆς Γενέσεως κεφαλαίων 1 καὶ 2, ὅτι Σὺ μόνος εἶ ὁ αἰώνιος Δημιουργὸς ὁ φέρων τὰ πάντα εἰς ὕπαρξιν διὰ τοῦ λόγου Σου. Ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν κατὰ πάσης ἀρνήσεως τῆς δυνάμεώς Σου, τῆς σοφίας Σου καὶ τῆς ἀγαθότητός Σου, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἑτοίμασον τὰς ζωὰς ἡμῶν, καθὼς ποτὲ ἡτοίμασας τὴν γῆν, ἵνα καρποφορήσωμεν εἰς δόξαν Σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →