← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 12 — με τον Clarke

Πράξεις 12Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Σε αυτές τις σελίδες ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Γραφής με θερμή σαφήνεια, προσκαλώντας κάθε πιστό σε βαθύτερη αγιότητα και εμπιστοσύνη στην κυρίαρχη φροντίδα του Θεού. Καθώς στρεφόμαστε στο κεφάλαιο 12 των Πράξεων, είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πρώιμη εκκλησία να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας για όποια δοκιμασία ή απελευθέρωση βρίσκεται μπροστά μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ηρεμήστε το πνεύμα σας και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 12 των Πράξεων. Ακούστε τον σταθερό ρυθμό του διωγμού και της προσευχής, των αλυσίδων που πέφτουν και του λόγου που προχωρά. Αφήστε την ίδια την αφήγηση να διαμορφώσει την ελπίδα σας στον ζωντανό Θεό που εξακολουθεί να επιβλέπει την εκκλησία του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά αναφέροντας τον βασιλιά και την σκληρή του πρόθεση. Στίχος 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΒ'. Ο Ηρώδης διώκει τους Χριστιανούς, 1. Σκοτώνει τον Ιάκωβο, 2. Και ρίχνει τον Πέτρο στη φυλακή, 3, 4. Η Εκκλησία προσεύχεται αδιάκοπα για την απελευθέρωσή του, 5. Ένας άγγελος του Θεού ανοίγει τις πόρτες της φυλακής και τον οδηγεί έξω, 6-10. Ο Πέτρος χαίρεται, και έρχεται στο σπίτι της Μαρίας, όπου πολλοί προσεύχονταν, και δηλώνει πώς απελευθερώθηκε, 11-17. Οι στρατιώτες που φύλαγαν τη φυλακή εξετάζονται από τον Ηρώδη, και αυτός διατάζει να θανατωθούν, 18, 19. Ο Ηρώδης οργίζεται εναντίον των κατοίκων της Τύρου, αλλά ηρεμεί με την υποταγή τους, 20. Εκφωνεί έναν λόγο προς τον λαό, δέχεται ειδωλολατρικούς επαίνους, και ένας άγγελος του Κυρίου τον πλήττει, και πεθαίνει έναν άθλιο θάνατο, 21-23. Ο λόγος του Θεού αυξάνεται, 24. Ο Βαρνάβας και ο Σαύλος, αφού εκπλήρωσαν τη διακονία τους, επιστρέφουν από την Ιερουσαλήμ συνοδευόμενοι από τον Ιωάννη Μάρκο, 25. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΒ'. Στίχος Πράξεις 12:1. Ηρώδης ο βασιλεύς — Αυτός ήταν ο Ηρώδης Αγρίππας, ο γιος του Αριστόβουλου, και εγγονός του Ηρώδη του Μεγάλου· ήταν ανιψιός του Ηρώδη Αντίπα, ο οποίος αποκεφάλισε τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, και αδελφός της Ηρωδιάδας. Έγινε βασιλιάς από τον Αυτοκράτορα Καλιγούλα, και τέθηκε στην κατοχή όλων των εδαφών που κατείχε προηγουμένως ο θείος του Φίλιππος και ο Λυσανίας· δηλαδή η Ιτουραία, η Τραχωνίτιδα, η Αβιληνή, με τη Γαυλονίτιδα, τη Βαταναία, και την Πενιάδα. Σε αυτά ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος πρόσθεσε αργότερα την Ιουδαία και τη Σαμάρεια· τα οποία ήταν σχεδόν όλα τα εδάφη που κατείχε ο παππούς του, Ηρώδης ο Μέγας. Βλέπε Λουκάς 3:1· βλέπε επίσης μια αναφορά στην οικογένεια του Ηρώδη, στο σημείωμα του Clarke για τον 'Ματθαίος 2:1'. Να κακοποιήσει τινάς των εκ της εκκλησίας. — Δηλαδή, να καταστρέψει τα κύρια στολίδια και στηρίγματά της. Ο Clarke στη συνέχεια αφηγείται τη σφαγή του Ιακώβου. Στίχος 2. Στίχος Πράξεις 12:2. Απέκτεινε δε Ιάκωβον τον αδελφόν Ιωάννου μαχαίρα. — Αυτός ήταν ο Ιάκωβος ο μεγαλύτερος, γιος του Ζεβεδαίου, και πρέπει να διακριθεί από τον Ιάκωβο τον μικρότερο, γιο του Αλφαίου. Ο τελευταίος θανατώθηκε από τον αρχιερέα Ανανία, κατά τη βασιλεία του Νέρωνα. Αυτός ο Ιάκωβος με τον αδελφό του Ιωάννη ήταν αυτοί που ζήτησαν να καθίσουν δεξιά και αριστερά του Κυρίου μας, βλέπε Ματθαίος 20:23· και η πρόβλεψη του Κυρίου μας εκπληρώθηκε τώρα σε έναν από αυτούς, ο οποίος με το μαρτύριό του ήπιε από το ποτήρι του Κυρίου μας, και βαπτίστηκε με το βάπτισμά του. Με τον θάνατο του Ιακώβου, ο αριθμός των αποστόλων μειώθηκε σε έντεκα· και δεν βρίσκουμε ότι ποτέ συμπληρώθηκε. Οι απόστολοι ποτέ δεν είχαν διαδόχους: Ο Θεός συνέχισε τη διδασκαλία τους, αλλά όχι την τάξη τους. Με το 'απέκτεινε μαχαίρα' εννοούμε τον αποκεφαλισμό. Μεταξύ των Εβραίων υπήρχαν τέσσερα είδη θανάτου: 1. Λιθοβολισμός· 2. κάψιμο· 3. θανάτωση με μαχαίρι, ή αποκεφαλισμός· και, 4. στραγγαλισμός. Το τρίτο ήταν ρωμαϊκή καθώς και εβραϊκή μέθοδος τιμωρίας. Η θανάτωση με μαχαίρι ήταν η τιμωρία που, σύμφωνα με το Ταλμούδ, επιβαλλόταν σε όσους παρέσυραν τον λαό σε οποιαδήποτε ξένη λατρεία, Sanhedr. fol. iii. Ο Ιάκωβος πιθανότατα κατηγορήθηκε γι' αυτό, και εξ ου η τιμωρία που αναφέρεται στο κείμενο. Ο Clarke στη συνέχεια δείχνει την εκκλησία να προσεύχεται αδιάκοπα. Στίχος 5. Στίχος Πράξεις 12:5. Προσευχή δε εγίνετο εκτενώς — Η ελληνική λέξη εκτενής σημαίνει τόσο θέρμη και ειλικρίνεια, όσο και επιμονή. Αυτές οι προσευχές της Εκκλησίας παρήγαγαν την θαυματουργική παρέμβαση που αναφέρεται παρακάτω, και χωρίς την οποία ο Πέτρος δεν θα μπορούσε να είχε διαφύγει έτσι από τα χέρια αυτού του αδίστακτου βασιλιά. Ο Clarke πιέζει τη στιγμή που ο Πέτρος αναγνωρίζει το χέρι του Κυρίου. Στίχος 11. Στίχος Πράξεις 12:11. Και ο Πέτρος εν εαυτώ γενόμενος — Όλα όσα έβλεπε τον εξέπλητταν· μετά βίας μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του· βρισκόταν σε ένα είδος έκστασης· και μόνο όταν ο άγγελος τον άφησε, πείστηκε πλήρως ότι όλα ήταν αληθινά. Νυν οίδα - ότι ο Κύριος απέστειλε τον άγγελον αυτού — Ο φτωχός Γερμανός θεολόγος είναι άξιος οίκτου, ο οποίος προσπάθησε να πείσει τον εαυτό του και τους συμπατριώτες του ότι όλη αυτή η συζήτηση για τον άγγελο ήταν απλή ψευδαίσθηση· ότι ο Πέτρος απελευθερώθηκε με έναν τρόπο που δεν μπορούσε να κατανοήσει, και επομένως οδηγήθηκε να αποδώσει σε μια ιδιαίτερη πρόνοια του Θεού αυτό που πιθανότατα έγινε από τον έπαρχο της φυλακής, ο οποίος τον ευνοούσε! Αλλά είναι το μέλημα αυτού του συγγραφέα να εξορίσει από τον λόγο του Θεού κάθε υπερφυσική επιρροή· και να ανάγει ακόμη και τα θαύματα του Χριστού σε απλές λειτουργίες της φύσης, ή σε λειτουργίες της φαντασίας και των προκαταλήψεων ενός αδύναμου και ευκολόπιστου λαού. Τέτοιοι άνθρωποι θα έπρεπε αμέσως να αποβάλουν τη μάσκα που καλύπτει τόσο λεπτά την απιστία τους, και να δηλώσουν ειλικρινά ότι είναι, αυτό που είναι, εχθροί της αποκάλυψης γενικά, και της χριστιανικής θρησκείας ειδικότερα. Ο Πέτρος μπορούσε να πει, Νυν οίδα βεβαίως ότι ο Κύριος απέστειλε τον άγγελον αυτού, και με ελυτρώσατο, κ.λπ. Τίποτα τέτοιο, λέει ο κ. Ε., ο Πέτρος εξαπατήθηκε· δεν ήταν ο Κύριος, ήταν ο έπαρχος ή κάποιο άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζουμε ότι ο Πέτρος μίλησε με το Άγιο Πνεύμα· αλλά δεν έχουμε τέτοια μαρτυρία του κ. Ε. ούτε κανενός από τους συνεργάτες του. Και πάσαν την προσδοκίαν των - Ιουδαίων. — Φαίνεται ότι είχαν βασιστεί πολύ στην προοπτική να τον θυσιάσουν, όπως είχαν ήδη τον Ιάκωβο.
Σκεφτείτε
Ο Clarke καταλήγει με την ανάπτυξη του λόγου παρά κάθε απειλή. Στίχος 24. Στίχος Πράξεις 12:24. Ο δε λόγος του Θεού — Η χριστιανική διδασκαλία που κηρύχθηκε από τους αποστόλους αυξήθηκε και πολλαπλασιάστηκε — έγινε πιο εμφανής, και είχε καθημερινές προσθήκες· διότι το πνεύμα της αποκάλυψης αναπαύθηκε σε αυτούς τους ανθρώπους, και ο Θεός πρόσθετε καθημερινά σε αυτόν τον λόγο καθώς οι περιστάσεις απαιτούσαν, προκειμένου να ολοκληρωθεί αυτή η μαρτυρία Του που τώρα βρίσκουμε στο Νέο Διαθήκη. Καθώς στο πρωτότυπο υπάρχει μια αναφορά στην βλάστηση των σιτηρών, (ηυξανε, μεγάλωνε, όπως μεγαλώνει το καλαμπόκι, ο βλαστός και το στάχυ· και επληθυνετο, πολλαπλασιάστηκε, όπως το καλαμπόκι στο πλήρες στάχυ,) υπάρχει πιθανώς μια αναφορά στην παραβολή του ΣΠΟΡΕΑ και του σπόρου του· διότι ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού, και η διδασκαλία της βασιλείας. Σπάρθηκε γενναιόδωρα· μεγάλωσε δυναμικά, και πολλαπλασιάστηκε πολύ. Και γιατί; Επειδή ήταν ο λόγος, η διδασκαλία του Θεού — δεν υπήρχε διαφθορά σε αυτόν· και επειδή ο Θεός τον πότισε με τη δροσιά του ουρανού από ψηλά. Ο Clarke κλείνει σημειώνοντας το επίσημο τέλος του διώκτη. Στίχος 23. Στίχος Πράξεις 12:23. Άγγελος Κυρίου επάταξεν αυτόν — Ο θάνατός του ήταν σαφέστατα κρίση από τον Θεό. Διότι δεν έδωσε δόξα στον Θεό — Δεν επέπληξε τους κολακευτές του, αλλά τους επέτρεψε να του δώσουν την τιμή που οφειλόταν μόνο στον Θεό. Πράξεις 12:21· Πράξεις 12:21. Και εγένοντο σκωληκόβρωτος — Είτε επρόκειτο για τη νόσο των ψειρών (morbus pedicularis), είτε για μια βίαιη φλεγμονή των εντέρων του, που κατέληξε σε σήψη, δεν μπορούμε να πούμε αν πράγματι παρήγαγε σκουλήκια, τα οποία, για αρκετές ημέρες, έσφυζαν στα μολυσμένα του έντερα. Είναι πολύ πιθανό να συνέβη το τελευταίο· και αυτό είναι ταυτόχρονα πιο σύμφωνο με το γράμμα του κειμένου, και με τις περιστάσεις της υπόθεσης όπως αναφέρεται από τον Ιώσηπο. Και εξέπνευσεν. — Δηλαδή, πέθανε από την ασθένεια από την οποία είχε προσβληθεί τότε, αφού υπέφερε, με οδυνηρούς πόνους, για πέντε ημέρες, όπως έχει δηλώσει ο Ιώσηπος. Ο Αντίοχος Επιφανής και ο Ηρώδης ο Μέγας πέθαναν από την ίδια ασθένεια. Βλέπε τις παρατηρήσεις στο τέλος των Πράξεων 1:26 σχετικά με τον θάνατο του Ιούδα.
Απαντήστε
Σε ποιο σημείο της ζωής σας αισθάνεστε την ανάγκη της εκκλησίας για ειλικρινή, επίμονη προσευχή αυτή τη στιγμή; Πώς η βεβαιότητα της απελευθέρωσης του Θεού σας ενδυναμώνει να υπομείνετε την παρούσα δυσκολία με άγια υπομονή; Με ποιον τρόπο θα μπορούσατε να εμπιστευτείτε πληρέστερα ότι ο λόγος του Κυρίου θα συνεχίσει να αυξάνεται ακόμα και όταν η αντίθεση φαίνεται ισχυρή;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία των δούλων σου και για την σαφή μαρτυρία που διατηρείται στον λόγο σου. Χάρισέ μας την ίδια σταθερή προσευχή που κίνησε τον ουρανό για τον Πέτρο, και την ίδια ταπεινή εμπιστοσύνη ότι όλα εξυπηρετούν τον σκοπό σου. Κράτησέ μας από τον φόβο, γέμισέ μας με πρακτική αγιότητα, και άφησε τον λόγο σου να αυξάνεται δυναμικά ανάμεσά μας. Μέσω του Χριστού του λυτρωτή μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →