← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γεν 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι

Γένεσις 21-22Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι προσεκτικές σημειώσεις του Ματθαίου Χένρι στίχο προς στίχο στη Γένεση 21–22 μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς ο Θεός τηρεί κάθε υπόσχεση ακριβώς τη στιγμή που ορίζει. Σε αυτά τα κεφάλαια βλέπουμε γέλιο που γεννιέται από το αδύνατο, ένα νοικοκυριό διαιρεμένο αλλά διατηρημένο, και την δαπανηρή υπακοή ενός πατέρα. Οι στοχασμοί του Χένρι μας βοηθούν να παρατηρήσουμε την σταθερή πιστότητα του αιώνιου Θεού εν μέσω ανθρώπινης αδυναμίας και έκπληξης. Καθώς ανοίγουμε το σχόλιό του σήμερα, μας τραβούν να ακολουθήσουμε την ίδια γραμμή της διαθήκης που ακόμα αγκυρώνει την ελπίδα μας. Ας κάνουν οι παρατηρήσεις του τις καρδιές μας σταθερές για την ανάγνωση που έρχεται.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τη Γένεση 21–22 αργά, επιτρέποντας στην αρχαία αφήγηση να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε τη πολυαναμενόμενη γέννηση, τον επώδυνο χωρισμό, τη διαθήκη που έγινε με τον Αβιμέλεχ, και την ύψιστη δοκιμασία στη Μωριά. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι. Κάντε παύση μετά από κάθε κύρια σκηνή και ρωτήστε τι αποκαλύπτει ο Κύριος για τον καιρό του και τους σκοπούς του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει συγκρίνοντας τις προνοίες του Θεού με τον λόγο του. Ι. Η εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού στη σύλληψη και τη γέννηση του Ισαάκ, εδ. 1, 2. Σημείωσε, οι προνοίες του Θεού φαίνονται καλύτερα και λαμπρότερα όταν συγκρίνονται με τον λόγο του, και όταν παρατηρούμε πώς ο Θεός, σε όλες αυτές, ενεργεί όπως έχει πει, όπως έχει μιλήσει. 1. Ο Ισαάκ γεννήθηκε σύμφωνα με την υπόσχεση. Ο Κύριος επισκέφθηκε τη Σάρρα με έλεος, όπως είχε πει. Σημείωσε, Κανένας λόγος του Θεού δεν θα πέσει στο έδαφος· γιατί είναι πιστός αυτός που έχει υποσχεθεί, και η πιστότητα του Θεού είναι η στήριξη και το στήριγμα της πίστης του λαού του. Γεννήθηκε στον ορισμένο καιρό για τον οποίο ο Θεός είχε μιλήσει, εδ. 2. Σημείωσε, ο Θεός είναι πάντα ακριβής στον καιρό του· αν και τα υποσχεμένα ελέη του δεν έρχονται στον καιρό που εμείς ορίζουμε, θα έρθουν σίγουρα στον καιρό που αυτός ορίζει, και αυτός είναι ο καλύτερος καιρός. 2. Γεννήθηκε με αρετή της υπόσχεσης: η Σάρρα με πίστη έλαβε δύναμη να συλλάβει Εβρ. ια΄ 11. Ο Θεός λοιπόν με υπόσχεση έδωσε εκείνη τη δύναμη. Δεν ήταν με τη δύναμη της κοινής πρόνοιας, αλλά με τη δύναμη μιας ειδικής υπόσχεσης, που γεννήθηκε ο Ισαάκ. Μια ποινή θανάτου είχε, κατά κάποιον τρόπο, επιβληθεί στις δεύτερες αιτίες: ο Αβραάμ ήταν γέρος, και η Σάρρα γριά, και και οι δύο σαν νεκροί· και τότε ο λόγος του Θεού πήρε θέση. Σημείωσε, οι αληθινοί πιστοί, με αρετή των υποσχέσεων του Θεού, είναι ικανοί να κάνουν αυτό που είναι πάνω από τη δύναμη της ανθρώπινης φύσης, γιατί με αυτές μετέχουν σε θεία φύση, Β΄ Πέτρ. α΄ 4. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την πρόκληση που οδήγησε στον χωρισμό. Ι. Ο ίδιος ο Ισμαήλ έδωσε την αφορμή με κάποιες προσβολές που έκανε στον Ισαάκ τον μικρό αδελφό του, κάποιοι νομίζουν την ημέρα που ο Αβραάμ έκανε το συμπόσιο για χαρά που ο Ισαάκ απογαλακτίστηκε με ασφάλεια, το οποίο οι Ιουδαίοι λένε ότι δεν έγινε μέχρι να γίνει τριών ετών, άλλοι λένε πέντε. Η ίδια η Σάρρα ήταν αυτόπτης μάρτυρας της κακοποίησης: είδε τον γιο της Αιγύπτιας να χλευάζει (εδ. 9), χλευάζοντας τον Ισαάκ, χωρίς αμφιβολία, γιατί λέγεται, με αναφορά σε αυτό (Γαλ. δ΄ 29), ότι αυτός που γεννήθηκε κατά σάρκα καταδίωξε αυτόν που γεννήθηκε κατά το Πνεύμα. Ο Ισμαήλ ονομάζεται εδώ ο γιος της Αιγύπτιας, επειδή, όπως νομίζουν κάποιοι, τα 400 χρόνια θλίψης του σπέρματος του Αβραάμ από τους Αιγύπτιους άρχισαν τώρα, και έπρεπε να χρονολογηθούν από εδώ, κεφ. ιε΄ 13. Τον είδε να παίζει με τον Ισαάκ, έτσι η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, και, παίζοντας, να τον χλευάζει. Ο Ισμαήλ ήταν δεκατεσσάρων ετών μεγαλύτερος από τον Ισαάκ· και, όταν τα παιδιά είναι μαζί, ο μεγαλύτερος πρέπει να είναι προσεκτικός και τρυφερός προς τον μικρότερο: αλλά έδειχνε πολύ χαμηλή και άθλια διάθεση στον Ισμαήλ να είναι κακοποιός σε ένα παιδί που δεν ήταν σε καμία περίπτωση αντίπαλός του. Σημείωσε, 1. Ο Θεός προσέχει τι λένε και κάνουν τα παιδιά στο παιχνίδι τους, και θα λογοδοτήσει μαζί τους αν πουν ή κάνουν κακό, ακόμα κι αν οι γονείς τους δεν το κάνουν. 2. Η χλεύη είναι μεγάλη αμαρτία, και πολύ προκλητική προς τον Θεό. 3. Υπάρχει ριζωμένη εναπομείνασα έχθρα στο σπέρμα του όφεως κατά του σπέρματος της γυναίκας. Τα παιδιά της υπόσχεσης πρέπει να περιμένουν να χλευαστούν. Αυτό είναι διωγμός, τον οποίο όσοι θέλουν να ζήσουν ευσεβώς πρέπει να υπολογίζουν. 4. Κανείς δεν απορρίπτεται και εκδιώκεται από τον Θεό παρά μόνο όσοι το έχουν πρώτα αξίζει. Ο Ισμαήλ συνεχίζεται στην οικογένεια του Αβραάμ μέχρι να γίνει ενόχληση, λύπη και σκάνδαλο σε αυτήν. Ο Χένρι δείχνει στη συνέχεια πώς ο Θεός έλυσε το δίλημμα του Αβραάμ. IV. Ο Θεός το καθόρισε, εδ. 12, 13. Μπορούμε καλά να υποθέσουμε ότι ο Αβραάμ ήταν πολύ ταραγμένος για αυτό το θέμα, απρόθυμος να δυσαρεστήσει τη Σάρρα, και όμως απρόθυμος να διώξει τον Ισμαήλ· σε αυτή τη δυσκολία ο Θεός του λέει ποιο είναι το θέλημά του, και τότε ικανοποιείται. Σημείωσε, Ένας καλός άνθρωπος δεν επιθυμεί τίποτα περισσότερο σε αμφίβολες περιπτώσεις από το να γνωρίζει το καθήκον του, και τι θα ήθελε ο Θεός να κάνει· και, όταν είναι σαφής σε αυτό, είναι, ή πρέπει να είναι, ήρεμος. Για να τον κάνει έτσι, ο Θεός θέτει αυτό το θέμα μπροστά του με αληθινό φως, και του δείχνει, 1. Ότι η εκδίωξη του Ισμαήλ ήταν απαραίτητη για την εγκαθίδρυση του Ισαάκ στα δικαιώματα και τα προνόμια της διαθήκης: Στον Ισαάκ θα ονομαστεί το σπέρμα σου. Και ο Χριστός και η εκκλησία πρέπει να κατέλθουν από τον Αβραάμ μέσω των οσφύων του Ισαάκ· αυτό είναι το κληρονομικό δικαίωμα της υπόσχεσης στον Ισαάκ, και παρατίθεται από τον απόστολο (Ρωμ. θ΄ 7) για να δείξει ότι δεν είναι όλοι όσοι προέρχονται από τις οσφύες του Αβραάμ κληρονόμοι της διαθήκης του Αβραάμ. Ο Ισαάκ, ο υποσχεμένος γιος, πρέπει να είναι ο πατέρας του υποσχεμένου σπέρματος· επομένως, 'Μακριά ο Ισμαήλ, στείλε τον αρκετά μακριά, μήπως διαφθείρει τα ήθη ή επιχειρήσει να εισβάλει στα δικαιώματα του Ισαάκ.' Θα είναι ασφάλειά του να έχει τον αντίπαλό του εξορισμένο. Το σπέρμα της διαθήκης του Αβραάμ πρέπει να είναι ιδιαίτερος λαός, λαός από μόνος του, από την αρχή, διακεκριμένος, όχι αναμεμειγμένος με εκείνους που ήταν έξω από τη διαθήκη· για αυτόν τον λόγο ο Ισμαήλ πρέπει να χωριστεί. Ο Αβραάμ κλήθηκε μόνος, και έτσι πρέπει να κληθεί ο Ισαάκ. Δες Ησ. να΄ 2. Είναι πιθανό η Σάρρα να μην το σκέφτηκε καθόλου αυτό (Ιω. ια΄ 51), αλλά ο Θεός πήρε αυτό που είπε, και το μετέτρεψε σε χρησμό, όπως αργότερα, κεφ. κζ΄ 10. 2. Ότι η εκδίωξη του Ισμαήλ δεν θα ήταν η καταστροφή του, εδ. 13. Θα γίνει έθνος, επειδή είναι το σπέρμα σου. Δεν είμαστε σίγουροι ότι ήταν η αιώνια καταστροφή του. Είναι αυθάδεια να λέμε ότι όλοι όσοι μένουν έξω από την εξωτερική διανομή από όλα τα ελέη του: εκείνοι μπορεί να σωθούν που δεν τιμούνται έτσι. Ωστόσο, είμαστε σίγουροι ότι δεν ήταν η προσωρινή του καταστροφή. Αν και διώχθηκε από την εκκλησία, δεν διώχθηκε από τον κόσμο. Θα τον κάνω έθνος. Σημείωσε, (1.) Τα έθνη είναι δημιουργήματα του Θεού: τα ιδρύει, τα σχηματίζει, τα καθορίζει. (2.) Πολλοί είναι γεμάτοι από τις ευλογίες της πρόνοιας του Θεού που είναι ξένοι προς τις ευλογίες της διαθήκης του. (3.) Τα παιδιά αυτού του κόσμου συχνά τα πάνε καλύτερα, όσον αφορά εξωτερικά πράγματα, για τη σχέση τους με τα παιδιά του Θεού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι καταλήγει σημειώνοντας τη μόνιμη μαρτυρία του Αβραάμ στη γη. Παρατήρησε, 1. Ο Αβραάμ, έχοντας μπει σε μια καλή γειτονιά, ήξερε πότε ήταν καλά, και συνέχισε εκεί για πολύ καιρό. Εκεί φύτεψε ένα άλσος για σκιά στη σκηνή του, ή ίσως έναν οπωρώνα από οπωροφόρα δέντρα· και εκεί, αν και δεν μπορούμε να πούμε ότι εγκαταστάθηκε, γιατί ο Θεός θα ήθελε αυτός, όσο ζούσε, να είναι ξένος και προσκυνητής, όμως παρέμεινε πολλές ημέρες, όσες θα ταίριαζαν με τον χαρακτήρα του, ως Αβραάμ ο Εβραίος, ή περαστικός. 2. Εκεί έκανε, όχι μόνο μια σταθερή πρακτική, αλλά και μια ανοιχτή ομολογία, της θρησκείας του: Εκεί επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου, του αιώνιου Θεού, πιθανώς στο άλσος που φύτεψε, το οποίο ήταν το προσευχητάριό του ή ο οίκος προσευχής. Ο Χριστός προσευχήθηκε σε κήπο, σε βουνό. (1.) Ο Αβραάμ διατηρούσε τη δημόσια λατρεία, στην οποία, πιθανώς, κατέφευγαν οι γείτονές του, για να ενωθούν μαζί του. Σημείωσε, Οι καλοί άνθρωποι δεν πρέπει μόνο να διατηρούν την καλοσύνη τους όπου κι αν πάνε, αλλά να κάνουν ό,τι μπορούν για να τη διαδώσουν, και να κάνουν άλλους καλούς. (2.) Στην επίκληση του Κυρίου, πρέπει να τον βλέπουμε ως τον αιώνιο Θεό, τον Θεό του κόσμου, κατά κάποιους. Αν και ο Θεός είχε αποκαλυφθεί στον Αβραάμ ως Θεός του ιδιαίτερα, και σε διαθήκη μαζί του, όμως δεν ξεχνά να δώσει δόξα σε αυτόν ως Κύριο όλων: Ο αιώνιος Θεός, που ήταν, πριν από όλους τους κόσμους, και θα είναι, όταν ο χρόνος και οι ημέρες δεν θα υπάρχουν πια. Δες Ησ. μ΄ 28.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχεις δει τον Θεό να τηρεί μια υπόσχεση σε καιρό που δεν επέλεξες; Πώς μπορεί ο Κύριος να σου ζητά να απελευθερώσεις κάτι που θα μπορούσε να απειλήσει τον μεγαλύτερο σκοπό του; Σε ποιο συνηθισμένο μέρος σε προσκαλούν να επικαλεστείς το όνομα του αιώνιου Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, Συγκρατῶν διαθήκην καὶ ἐκπληρῶν πᾶσαν ὑπόσχεσιν ἐν τῷ ὡρισμένῳ Σου καιρῷ, Σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν γέννησιν τοῦ Ἰσαὰκ καὶ διὰ τὸν κριὸν τὸν ὁποῖον παρεῖχες ἐπὶ τοῦ ὄρους ἀντὶ τοῦ υἱοῦ. Χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ ἐμπιστευώμεθα τὸν λόγον Σου ὅταν ἡ ἐκπλήρωσις βραδύνῃ καὶ νὰ Σὲ ὑπακούωμεν μὲ ὁλοκάρδιον παράδοσιν, γνωρίζοντες ὅτι οὐδὲν εἶναι ἀδύνατον διὰ Σέ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν νὰ ἐπικαλώμεθα τὸ ὄνομά Σου καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ προνοίᾳ τῇ ἐξασφαλισθείσῃ δι' ἡμᾶς ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →