Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ
Ωσηέ 5-6 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σήμερα στρεφόμαστε στο σχολιασμό της Παλαιάς Διαθήκης των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για μια εστιασμένη μελέτη των κεφαλαίων 5 και 6 του Ωσηέ. Η προσεκτική τους έκθεση παρακολουθεί τις επίσημες κρίσεις του Κυρίου επί ιερέων, λαού και αρχόντων, ενώ παράλληλα δείχνει προς το έλεος που ακολουθεί τη μετάνοια. Αυτό το σεβαστό προτεσταντικό έργο μας καθοδηγεί στίχο προς στίχο μέσα από το επείγον μήνυμα του προφήτη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ετοιμάστε την καρδιά σας καθώς διαβάζουμε τα κεφάλαια 5 και 6 του Ωσηέ. Ακούστε την κατηγορία του Κυρίου για την απιστία του Ισραήλ και την τρυφερή πρόσκληση για επιστροφή που ακολουθεί. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν βαθιά πριν μελετήσουμε μαζί τον σχολιασμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεσή τους για το κεφάλαιο 5 αναφερόμενοι στην παγίδα που στήθηκε μπροστά στους ηγέτες.
Στίχος 1. 1. ο βασιλιάς —πιθανώς ο Φεκά, ο σύγχρονος του Άχαζ, βασιλιά του Ιούδα, υπό τον οποίο η ειδωλολατρία έφτασε για πρώτη φορά τόσο μακριά στον Ιούδα ώστε να απαιτήσει την κρίση της κοινής συριακής και ισραηλιτικής εισβολής, καθώς και αυτής της Ασσυρίας. η κρίση είναι προς εσάς —δηλαδή, σας απειλεί από τον Θεό. υπήρξατε παγίδα στη Μισπά . . . δίχτυ . . . στον Θαβώρ —Όπως οι κυνηγοί απλώνουν το δίχτυ και τις παγίδες τους στους λόφους, τη Μισπά και τον Θαβώρ, έτσι κι εσείς παγιδεύσατε τον λαό στην ειδωλολατρία και τους κάνατε θήραμά σας με την αδικία. Καθώς η Μισπά και ο Θαβώρ σημαίνουν 'πύργος παρατήρησης' και 'υψηλός τόπος', μια κατάλληλη σκηνή για κυνηγούς, παίζοντας με τις λέξεις, ο προφήτης υπονοεί, στον υψηλό τόπο στον οποίο σας έβαλα, ενώ θα έπρεπε να είστε οι φύλακες του λαού, προστατεύοντάς τους από το κακό, υπήρξατε σαν κυνηγοί που τους παγιδεύουν σε αυτό [ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ]. Αυτοί οι δύο τόποι προσδιορίζονται, η Μισπά στα ανατολικά και ο Θαβώρ στα δυτικά, για να συμπεριλάβουν τους υψηλούς τόπους σε ολόκληρο το βασίλειο, στους οποίους οι άρχοντες του Ισραήλ έστησαν ειδωλολατρικούς βωμούς.Στη συνέχεια εξετάζουν την ανίατη κατάσταση του λαού υπό τη θεία επίπληξη.
Στίχος 4. 4. Αυτοί —Στρέφοντας από την άμεση προσφώνηση προς τον Εφραίμ, χρησιμοποιεί το τρίτο πρόσωπο πληθυντικού για να χαρακτηρίσει τον λαό γενικά. Το εβραϊκό είναι ενάντια στο Περιθώριο, 'οι πράξεις τους δεν θα τους επιτρέψουν' —η παράλειψη του 'τους' στο εβραϊκό μετά το ρήμα είναι ασυνήθιστη. Η έννοια είναι, είναι ανίατοι, γιατί δεν θα επιτρέψουν (όπως κυριολεκτικά σημαίνει το εβραϊκό) οι πράξεις τους να διαμορφωθούν έτσι ώστε να στραφούν προς τον Θεό. Υπονοώντας ότι αντιστέκονται στο Πνεύμα του Θεού, μη επιτρέποντάς Του να τους ανανεώσει· και παραδίδονται στο 'πνεύμα της πορνείας' (σε αντίθεση με το 'Πνεύμα του Θεού' που υπονοείται στο 'επιτρέπω' ή 'συγχωρώ') (Ωσηέ 4:12· Ησαΐας 63:10· Ιεζεκιήλ 16:43· Πράξεις 7:51).Ο σχολιασμός στη συνέχεια μεταβαίνει στην υπόσχεση αποκατάστασης της εύνοιας μετά τη θλίψη.
Στίχος 15. 15. θα επιστρέψω στον τόπο μου —δηλαδή, θα αποσύρω την εύνοιά Μου. μέχρι να αναγνωρίσουν το παράπτωμά τους —Το εβραϊκό είναι, 'μέχρι να υποστούν την ποινή της ενοχής τους'. Πιθανώς 'αποδοχή της τιμωρίας της ενοχής τους' (συγκρίνετε :- ) περιλαμβάνεται στην ιδέα, όπως μεταφράζει η αγγλική έκδοση. Συγκρίνετε Λευιτικό 26:40· Λευιτικό 26:41· Ιερεμίας 29:12· Ιερεμίας 29:13· Ιεζεκιήλ 6:9· Ιεζεκιήλ 20:43· Ιεζεκιήλ 36:31. ζητήστε το πρόσωπό μου —δηλαδή, ζητήστε την εύνοιά Μου (Παροιμίες 29:26, Περιθώριο). εν . . . θλίψει . . . ζητήστε με νωρίς —δηλαδή, επιμελώς· σηκώνοντας πριν την αυγή για να Με ζητήσετε (Ψαλμοί 119:147· συγκρίνετε Ψαλμοί 78:34).Προχωρούν στο κεφάλαιο 6 αναπτύσσοντας την κλήση για επιστροφή στον Κύριο.
Στίχος 1. 1. ας επιστρέψουμε —ώστε ο Θεός που 'επέστρεψε στον τόπο Του' να επιστρέψει σε εμάς ( :- ). έσκισε, και . . . θεραπεύει — (Δευτερονόμιο 32:39· Ιερεμίας 30:17). Αποδίδουν την τιμωρία τους όχι στην τύχη, ή στον άνθρωπο, αλλά στον Θεό, και αναγνωρίζουν ότι κανείς (όχι ο Ασσύριος, όπως κάποτε μάταια νόμιζαν, Ωσηέ 5:13) εκτός από τον Θεό δεν μπορεί να θεραπεύσει την πληγή τους. Ταυτόχρονα είναι πεπεισμένοι για το έλεος του Θεού, η πεποίθηση αυτή είναι το σημείο εκκίνησης της αληθινής μετάνοιας, και χωρίς αυτή οι άνθρωποι δεν θα ζητούσαν, αλλά θα μισούσαν και θα έφευγαν από τον Θεό. Αν και η πληγή μας είναι σοβαρή, δεν είναι πέρα από την ελπίδα ανάρρωσης· υπάρχει χώρος για χάρη, και ελπίδα συγχώρεσης. Μας χτύπησε, αλλά όχι τόσο άσχημα ώστε να μην μπορεί να μας θεραπεύσει (Ψαλμοί 130:4).
Σκεφτείτε
Στην εθνική αναβίωση που απεικονίζεται στην επιστροφή του Ισραήλ, πιέζουν για την βαθύτερη εκπλήρωση.
Στίχος 2. 2. Πρωτίστως, κατά τύπο, η εθνική αναβίωση του Ισραήλ, σε σύντομο χρονικό διάστημα ('δύο ή τρεις' χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν λίγες ημέρες, Ησαΐας 17:6· Λουκάς 13:32· Λουκάς 13:33)· αντιτυπικά η γλώσσα είναι διαμορφωμένη έτσι ώστε να αναφέρεται με πλήρη ακρίβεια μόνο στον Μεσσία, τον ιδανικό Ισραήλ (Λουκάς 13:33- :· συγκρίνετε Ματθαίος 2:15· Ωσηέ 11:1), αναστημένο την τρίτη ημέρα (Ιωάννης 2:19· 1 Κορινθίους 15:4· συγκρίνετε Ησαΐας 53:10). 'Θα παρατείνει τις ημέρες Του.' Συγκρίνετε την παρόμοια χρήση της πολιτικής ανάστασης του Ισραήλ ως τύπου της γενικής ανάστασης της οποίας 'ο Χριστός είναι ο πρωτότοκος' (Ησαΐας 26:19· Ιεζεκιήλ 37:1-14· Δανιήλ 12:2). ζήστε εν όψει Του —απολαύστε την εύνοιά Του και το φως του προσώπου Του που λάμπει πάνω μας, όπως παλιά· σε αντίθεση με Ωσηέ 5:6· Ωσηέ 5:15, 'Αποσύρθηκε από αυτούς.'Ολοκληρώνουν ζυγίζοντας το έλεος πάνω από την απλή τελετουργική τήρηση.
Στίχος 6. 6. έλεος —τίθεται για την ευσέβεια γενικά, της οποίας το έλεος ή η αγάπη είναι κλάδος. όχι θυσία —δηλαδή, 'μάλλον παρά θυσία'. Έτσι το 'όχι' είναι απλώς συγκριτικό (Έξοδος 16:8· Ιωήλ 2:13· Ιωάννης 6:27· 1 Τιμόθεο 2:14). Καθώς ο ίδιος ο Θεός θέσπισε θυσίες, δεν μπορεί να σημαίνει ότι δεν τις επιθυμούσε απολύτως, αλλά ότι ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη, εκτιμούσε την ηθική υπακοή ως τον μοναδικό σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκαν θετικές διατάξεις, όπως οι θυσίες —ως πιο σημαντική από μια απλή εξωτερική τελετουργική υπακοή (1 Σαμουήλ 15:22· Ψαλμοί 50:8· Ψαλμοί 50:9· Ψαλμοί 51:16· Ησαΐας 1:11· Ησαΐας 1:12· Μιχαίας 6:6-8· Ματθαίος 9:13· Ματθαίος 12:7). γνώση του Θεού —εμπειρική και πρακτική, όχι απλώς θεωρητική (Ωσηέ 6:3· Ιερεμίας 22:16· 1 Ιωάννης 2:3· 1 Ιωάννης 2:4). Το 'έλεος' αναφέρεται στη δεύτερη πλάκα του νόμου, το καθήκον μας προς τον συνάνθρωπό μας· η 'γνώση του Θεού' στην πρώτη πλάκα, το καθήκον μας προς τον Θεό, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής πνευματικής λατρείας. Η δεύτερη πλάκα τίθεται πρώτη, όχι ως ανώτερη σε αξιοπρέπεια, γιατί είναι δευτερεύουσα, αλλά με τη σειρά της κατανόησής μας.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου αντιμετώπισα τις προειδοποιήσεις του Θεού ως παγίδα αντί για προστατευτικό κιγκλίδωμα;
2. Πώς διαμορφώνει τις καθημερινές μου συνήθειες η κλήση να αναζητώ τον Κύριο νωρίς στη θλίψη;
3. Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να εκτιμώ τις εξωτερικές μορφές περισσότερο από τη γνώση του Θεού και το έλεος προς τους άλλους;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, ἄνοιξε τὶς καρδιές μας νὰ προσέξουμε τὶς προειδοποιήσεις τοῦ Λόγου Σου καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε σὲ Σένα μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια. Βοήθησέ μας νὰ ζητοῦμε τὴ γνώση Σου καὶ τὸ ἔλεός Σου ἀντὶ κενῶν τελετουργιῶν. Μὲ τὸ Πνεῦμά Σου, ἀναζωογόνησέ μας νὰ ζοῦμε στὸ φῶς τῆς χάριτός Σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →