Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 43-44 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, όπου η ευαγγελική θέρμη του άμβωνα συναντά την σταθερή πειθαρχία του Βιβλίου Προσευχής. Στους Ψαλμούς 43 και 44 ο Συμεών ιχνηλατεί την πορεία της ψυχής από την εξορία προς το θυσιαστήριο και από την κατάπτωση στην ανανεωμένη ελπίδα, δείχνοντας πώς το ίδιο φως και η αλήθεια που μας οδηγούν στον οίκο του Θεού μας στηρίζουν όταν υψώνονται τα κύματα. Οι ομιλίες του μας προσκαλούν να σταθμίσουμε τόσο τη χαρά των διατάξεων όσο και το φάρμακο για πνεύμα καταβεβλημένο, ώστε η δική μας λατρεία να χαρακτηρίζεται από νοητή πίστη και ολοκληρωτική αφοσίωση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ορισμένο μέρος της Αγίας Γραφής. Με ήρεμη προσοχή διαβάζουμε τους Ψαλμούς 43 και 44, επιτρέποντας στις κραυγές και τις αποφάσεις του ψαλμωδού να προετοιμάσουν την καρδιά για τις σκέψεις που ακολουθούν στην ομιλητική επεξεργασία του Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας την ιστορική περίσταση του ψαλμού.
Στίχοι 3-4. ΟΜΙΛΙΑ: 573 ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ Ψαλμοί 43:3-4. Απόστειλον το φως σου και την αλήθειάν σου! Ας με οδηγήσωσιν· ας με φέρωσιν εις το άγιον όρος σου, και εις τας σκηνάς σου. Τότε θέλω υπάγει εις το θυσιαστήριον του Θεού, εις τον Θεόν την υπερβάλλουσαν χαράν μου· ναι, επί της κιθάρας θέλω σε αινεί, ω Θεέ, ο Θεός μου. Υποτίθεται ότι ο Δαβίδ έγραψε και αυτόν και τον προηγούμενο ψαλμό όταν εκδιώχθηκε από την Ιερουσαλήμ από τον επαναστατημένο γιο του, τον Αβεσσαλώμ. Αφού κάλεσε σύντομα τον Θεό να κρίνει μεταξύ αυτού και των αιμοδιψών εχθρών του, δείχνει εδώ ότι ο χωρισμός από τις θείες διατάξεις ήταν γι' αυτόν το βαρύτερο μέρος της θλίψης του. Αληθώς, οι πιστοί υπηρέτες του, ο Σαδώκ και ο Αβιάθαρ, του είχαν φέρει την κιβωτό· αλλά αυτός την έστειλε πίσω στον συνήθη τόπο κατοικίας της [Σημείωση: Β' Βασιλειών 15:25.]· διότι να έχει το σύμβολο της Θεότητας χωρίς την πραγματική παρουσία και εύνοιά Του, θα του παρείχε μικρή παρηγοριά ή ωφέλεια.Έπειτα αναπτύσσει την πρώτη μεγάλη ικεσία για πρόσβαση στον Θεό.
Μια νοητή και πιστεύουσα πρόσβαση στον Θεό— Δεν αρκεί να παρακολουθούμε τις θείες διατάξεις. Πολλοί τις συχνάζουν χωρίς κανένα όφελος. Πρέπει να 'οδηγούμαστε σε αυτές από το φως και την αλήθεια του Θεού', ώστε να τις παρακολουθούμε με νόηση και πίστη. [Ποιος άλλος εκτός από τον Θεό μπορεί να μας διδάξει πώς να Τον πλησιάζουμε δεκτά; Ή ποια ελπίδα μπορούμε να έχουμε πλησιάζοντάς Τον, εκτός από τις υποσχέσεις που μας έδωσε στον Υιό της αγάπης Του; Για να αντλήσουμε ωφέλεια για τις ψυχές μας, πρέπει να παρακαλούμε τον Θεό να 'αποστείλει το φως Του και την αλήθειά Του, ώστε να μας οδηγήσουν'. Μόνο ως συμφιλιωμένοι με εμάς εν Χριστώ Ιησού μπορούμε να τολμήσουμε να πλησιάσουμε τον Θεό· διότι καθ' εαυτόν, αν και Θεός αγάπης προς τον μετανοούντα, προς τον αμετανόητο είναι 'πυρ καταναλίσκον'.Στρεφόμενος στις πηγές της κατάπτωσης, ο Συμεών εξετάζει πνευματικά αίτια.
Η ανησυχία του ίδιου του ψαλμωδού προήλθε εν μέρει από αυτή την πηγή· και γι' αυτό δεν πρέπει να απορούμε αν βαριές απώλειες, και σκληρή μεταχείριση από στενούς φίλους, ή άλλου είδους θλίψεις, καταβαρύνουν τα πνεύματα εκείνων που έχουν κάνει λιγότερες προόδους στη θεία ζωή. Αλλά θα περιορίσουμε την προσοχή μας κυρίως στις πνευματικές θλίψεις· και μεταξύ αυτών θα βρούμε πολλές γόνιμες πηγές κατάπτωσης: 1. Υποτροπές στην αμαρτία— [Κατά πολύ το μεγαλύτερο μέρος των θλίψεών μας προέρχεται από εδώ. Μια στενή και ομοιόμορφη πορεία με τον Θεό παράγει ειρήνη· αλλά οι αποκλίσεις από Αυτόν φέρνουν ενοχή στη συνείδηση, μαζί με πολλά άλλα συνοδά κακά. Και αν εκείνοι οι ομολογητές της θρησκείας που παραπονιούνται τόσο πολύ για τις αμφιβολίες και τους φόβους τους, εξέταζαν πιστά τα αίτια της ανησυχίας τους, θα μπορούσαν να τα ανιχνεύσουν σε μυστικές παραλείψεις καθήκοντος, ή σε κάποια επιθυμία που κρύβεται και ικανοποιείται — — —] 2.Προτείνει το φάρμακο της πίστης στη σχέση διαθήκης του Θεού.
Το φάρμακο— Το μεγάλο φάρμακο για κάθε πρόσκαιρη ή πνευματική θλίψη είναι η πίστη. Αυτή, και μόνο αυτή, είναι επαρκής για τις ανάγκες μας. Η αποτελεσματικότητα αυτής της αρχής για διάστημα τριών χιλιάδων εξακοσίων ετών δηλώνεται στο 11ο κεφάλαιο προς Εβραίους· προς το τέλος του οποίου, μας λέγεται τι τους έδωσε τη δύναμη να κάνουν [Σημείωση: Εβραίους 11:33-34.], και τι να υποφέρουν [Σημείωση: Εβραίους 11:36-37.]. Ήταν αυτό που ο ψαλμωδός συνταγογράφησε στον εαυτό του ως θεραπεία της ανησυχίας του: 1. 'Ελπίδα στον Θεό'— [Είμαστε πολύ επιρρεπείς στις θλίψεις μας να καταφεύγουμε στο πλάσμα για βοήθεια [Σημείωση: Ωσηέ 5:13.]. Αλλά ο Θεός είναι που στέλνει τις θλίψεις μας· ('δεν βλαστάνουν από τη σκόνη [Σημείωση: Ιώβ 5:6.]') και μόνο Αυτός μπορεί να τις αφαιρέσει. Πρέπει λοιπόν να αποβλέπουμε σε Αυτόν, και να θέτουμε την εμπιστοσύνη μας σε Αυτόν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών πιέζει τον αποφασισμένο σκοπό της ανανεωμένης αίνεσης.
Αγαπητοί αδελφοί, κοκκινίζω για σας, και για τον εαυτό μου επίσης· και θα πρότεινα σε σας να υιοθετήσετε, για μελλοντική μίμησή μας, εκείνον τον αποφασισμένο σκοπό του ψαλμωδού, 'Ω Θεέ, η καρδία μου είναι σταθερά, η καρδία μου είναι σταθερά· θέλω ψάλλει και δοξολογεί. Εξέγερσον, δόξα μου, εξέγερσον ψαλτήριον και κιθάραν· εγώ αυτός θέλω εξεγερθεί πρωί. Θέλω σε αινεί, Κύριε, μεταξύ των λαών· θέλω ψάλλει εις σε μεταξύ των εθνών· διότι το έλεός σου είναι μέγα έως τους ουρανούς, και η αλήθεια σου έως τα νέφη. Υψώθητι, ω Θεέ, υπεράνω των ουρανών· ας γείνη η δόξα σου υπεράνω πάσης της γης [Σημείωση: Ψαλμοί 57:7-11.].' Μακάριοι θα είμαστε αν φθάσουμε σε τέτοια κατάσταση· διότι είναι προανάκρουσμα και προγεύση του ίδιου του ουρανού.Καταλήγει προτρέποντας σε αυτοεξέταση και επιστροφή στον Θεό.
Αλλά, στη συνέχεια, θα είναι πρέπον να ελέγξουμε αυτούς τους απελπισμένους φόβους. Το κείμενο δεν είναι απλή ερώτηση, αλλά επίπληξη· και τέτοια επίπληξη που πρέπει να απευθύνετε στις δικές σας ψυχές. Διότι, ποιο όφελος μπορεί να προέλθει από τέτοια κατάσταση; Μόνο εξασθενεί τα χέρια σας, και αποθαρρύνει την καρδιά σας, και ατιμάζει τον Θεό σας. Δεν λέμε ότι δεν υπάρχουν δίκαιες αφορμές για ανησυχία· αλλά αυτό λέμε, ότι αντί να συνεχίζετε σε καταβεβλημένη κατάσταση, πρέπει να επιστρέψετε αμέσως στον Θεό, ο οποίος θα 'δώσει σε σας κάλλος αντί τέφρας, έλαιον αγαλλιάσεως αντί πένθους, και ιμάτιον αινέσεως αντί πνεύματος βαρυθυμίας [Σημείωση: Ησαΐας 61:3.]'. Αλλά, πάνω απ' όλα, 'ενθαρρύνετε τον εαυτό σας εν τω Θεώ'. Αυτό έκανε ο Δαβίδ στο κείμενο, και σε άλλη πολύ αξιομνημόνευτη περίσταση [Σημείωση: Α' Βασιλειών 30:1-6.].
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η επιθυμία για τις διατάξεις του Θεού τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τα καθήκοντα της ημέρας; Σε ποια κρυφή συνήθεια ή παραμελημένο καθήκον μπορεί να βρίσκονται οι ρίζες της παρούσας ανησυχίας; Πού καλείστε να θέσετε νέα ελπίδα στον Θεό που παραμένει η υπερβάλλουσα χαρά σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που αποστέλλεις το φως σου και την αλήθειά σου για να οδηγήσεις τον λαό σου στην πατρίδα, χάρισε σε μας χάρη ώστε να εκτιμούμε τόσο πολύ τις άγιες διατάξεις σου που ο χωρισμός από αυτές να είναι η κύρια θλίψη μας. Όταν η ψυχή είναι καταβεβλημένη μέσα μας, δίδαξέ μας να ελπίζουμε σε Σένα μόνο, ώστε να σε αινούμε ακόμη ως την υγεία του προσώπου μας και τον Θεό μας. Στερέωσε τις καρδιές μας, σε παρακαλούμε, ώστε να ψάλλουμε και να ευχαριστούμε με σταθερότητα, και να προσφέρουμε τον εαυτό μας ως ζωντανές θυσίες δεκτές ενώπιόν σου· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →