← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Ο Κύριος Δοκιμάζει τις Καρδιές: Το Χωνευτήριο της Δοκιμασίας και το Όνομα του Κυρίου Πύργος Ισχυρός

Παροιμίες 17-18Catena επί των Παροιμιών (Migne PG 87, αποδιδομένη εις τον Προκόπιον Γάζης· η απόδοσις αμφισβητουμένη) — αποδοθείσα εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ ζυγίζουν την καρδιά στο πυρ της δοκιμασίας και την καταφεύγουν στο όνομα του Θεού. «Το χωνευτήριο είναι για τον άργυρο και η κάμινος για τον χρυσό· ο δε Κύριος δοκιμάζει τας καρδίας», λέγει η παροιμία, και η αλυσίδα ερμηνεύει το χωνευτήριο ως την δοκιμασία των ψυχών υπό του Δεσπότου των πάντων — αποδεικνυομένων, όπως ο άργυρος και ο χρυσός εν τω πυρί, διά της αληθούς πίστεως περί του Θεού και της τηρήσεως των εντολών Αυτού, ώστε η καθαρά ψυχή λάμπει διά της γνώσεως και η ακτινοβόλος ψυχή διά της αρετής. Το κεφάλαιον δεκαεπτά επίσης μας δίδει την φιλίαν εν τη βαθυτέρα μορφή αυτής: «φίλος αγαπά πάντοτε, και αδελφός εν ανάγκαις γεννάται». Ο Πατήρ ερμηνεύει τον αδελφόν ως συγγενή ου μόνον κατά την φύσιν αλλά και κατά την μίαν λατρείαν του Θεού, καλούμενον να βοηθή τον συνάνθρωπον εν τη δοκιμασία ως μέλος του σώματος του οποίου η κεφαλή είναι ο Χριστός· και ερμηνεύει τον μακρόθυμον άνδρα ως εκείνον ο οποίος ελεεί ακόμη και τον λυπούντα αυτόν, βλέπων αυτόν ως ψυχήν ταρασσομένην υπό του Σατανά και αγωνιζόμενος να τον ελευθερώση. Έπειτα το κεφάλαιον δεκαοκτώ ανυψούται εις το όνομα το οποίον είναι το καταφύγιον ημών: «Όνομα Κυρίου πύργος ισχυρός· ο δίκαιος προσδραμών υψούται». Η αλυσίδα ερμηνεύει τούτο περί της γνώσεως του Θεού φανερουμένης εκ του μεγαλείου της δυνάμεως Αυτού, εις την οποίαν οι δίκαιοι προστρέχουν διά πίστεως και φόβου και ανυψούνται από των επιγείων εις τα επουράνια. Ερμηνεύει το «ύδωρ βαθύ» της καρδίας του ανθρώπου ως τον θείον λόγον αναβλύζοντα εν τη ψυχή η οποία κατενίκησε τα πάθη· και ονομάζει την αγάπην ως την καθολικωτέραν εντολήν του Κυρίου, διά της οποίας ουδεμία εύλογος πρόφασις διαλύσεως δύναται ποτέ να ευρεθή.
Διαβάστε

Ανάγνωσις

Αναγνώσατε Παροιμίαι 17–18 — «Το χωνευτήριον αργυρίω και κάμινος χρυσώ· ο δε Κύριος δοκιμάζει καρδίας». «Ο μυκτηρίζων πένητα ονειδίζει τον ποιήσαντα αυτόν». «Φίλος αγαπά πάντοτε, και αδελφός εν ανάγκαις γεννάται». «Καρδία ευφραινομένη ευφραίνει πρόσωπον· εν δε λύπη ούση σκυθρωπάζει». «Ο έχων νουν φείδεται των λόγων αυτού· και ανήρ συνετός μακρόθυμος». Έπειτα το κεφάλαιον δεκαοκτώ: «Ο άφρων ουκ έχει ηδονήν εν συνέσει, αλλά εν τω αποκαλύπτεσθαι την καρδίαν αυτού». «Ύδωρ βαθύ λόγος εν καρδία ανδρός· πηγή δε σοφίας ποταμός αναπηδών». «Όνομα Κυρίου πύργος ισχυρός· ο δίκαιος προσδραμών υψούται». «Προ της συντριβής υψούται καρδία ανδρός· και προ της δόξης ταπεινούται». «Ο αποκριθείς λόγον προ του ακούσαι, αφροσύνη αυτώ εστι και όνειδος». «Ανήρ φίλων του φιλείν οφείλει· και έστι φίλος ος κολλάται υπέρ αδελφόν».
Μελετήστε

Μελέτη

Διά τι πρέπει να δοκιμάζεται η καρδία; Η αλυσίδα ερμηνεύει το χωνευτήριον και την κάμινον ως την δοκιμασίαν του Θεού επί των εκλεκτοτέρων ψυχών, ώστε η ποιότης αυτών να φανερωθή καθαρά: ουτω και αι ψυχαί αι διαφέρουσαι των πολλών δοκιμάζονται υπό του Δεσπότου των πάντων Θεού. Και η δοκιμασία δεν είναι μονήρης· εν αυτή δεσμευόμεθα αλλήλοις. Ο Πατήρ ερμηνεύει τον αδελφόν γεννώμενον διά την ανάγκην ως συγγενή κατά την φύσιν και κατά την λατρείαν του Θεού, μέλος του ενός σώματος του Χριστού: οι κατά συγγένειαν και κατά την μίαν λατρείαν του Θεού αδελφοί βοηθείτωσαν αλλήλοις εν ταις δοκιμασίαις· διότι διά τούτο έχουσι την συγγένειαν κατά φύσιν και κατά χάριν. Ούτω και ο λυπών ημάς οφείλει να υποφέρεται μετά ελέους, ως ψυχή υπό της εχθρικής παρενοχλήσεως: μακρόθυμος ανήρ φρόνιμος· οίδε γαρ Θεόν εξεταστήν των εκατέρου πεπραγμένων, και διά τούτο ελεεί τον λυπούντα αυτόν ως υπό του Σατανά παρενοχλούμενον. Η δεδοκιμασμένη καρδία, διδάσκει ο Πατήρ, είναι εκείνη η οποία κρατεί στερεώς τον αδελφόν εν τω πυρί και αποκρίνεται ακόμη και εις την αδικίαν μετά συμπαθείας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το κεφάλαιον δεκαοκτώ ανυψοί την ψυχήν εκ του πυρός εις τον πύργον. Πρώτον ο Πατήρ ονομάζει την αγάπην ως την καθολικωτέραν εντολήν του Κυρίου, διά την οποίαν ουδεμία πρόφασις διαλύσεως δύναται να σταθή: ουκ έστιν εύλογος πρόφασις του καταλιμπάνειν την αγάπην, ήτις εστίν εντολή του Κυρίου. Ερμηνεύει το «ύδωρ βαθύ» της καρδίας του ανθρώπου ως τον θείον λόγον αναβλύζοντα εν τη ψυχή η οποία υπερένικησε τα πάθη: Καθάπερ ύδωρ φρέατος βαθυτάτου ο θείος λόγος εν τη ψυχή του ανδρείως καταπαλαίσαντος τα πάθη. Και τον «πύργον ισχυρόν» του ονόματος του Κυρίου ερμηνεύει περί της γνώσεως του Θεού φανερουμένης εκ του μεγαλείου της δυνάμεως Αυτού, εις την οποίαν οι δίκαιοι προστρέχουν και ανυψούνται: Οι προσερχόμενοι τη τοιαύτη γνώσει διά πίστεως και φόβου, προτιμώντες το αληθές αγαθόν του δοκούντος, ανυψούνται από των σαρκικών και επιγείων εις τα πνευματικά και επουράνια. Το τέλος της ανυψώσεως ταύτης είναι ουδέν έλασσον του πλήρους αναστήματος του Χριστού, διδομένου υπό του Πνεύματος: Η δωρεά του παναγίου Πνεύματος ην λαμβάνει άνθρωπος άγει αυτόν εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, αρξαμένην από του φόβου του Θεού. Ούτω τα δύο κεφάλαια ιχνηλατούσιν εν ταξείδιον: η καρδία δεδοκιμασμένη εν τω χωνευτηρίω, δεδεμένη τω αδελφώ εν αγάπη, αντλούσα το βαθύ ύδωρ του λόγου του Θεού, προστρέχουσα εις τον ισχυρόν πύργον του ονόματος Αυτού, και ανερχομένη υπό του Πνεύματος εις το πλήρωμα του Χριστού.
Απαντήστε

Απόκρισις

Μη φύγητε το πυρ. Η αλυσίδα διδάσκει ότι ο Κύριος δοκιμάζει τας καρδίας ως η κάμινος τον χρυσόν, αποδεικνύων τας εκλεκτοτέρας ψυχάς διά της ορθής πίστεως και της τηρήσεως των εντολών Αυτού — ώστε όταν έλθη η δοκιμασία, μη αναγινώσκετε αυτήν ως απουσίαν Αυτού αλλά ως δοκιμασίαν Αυτού· ας δείξη την πίστιν υμών καθαράν και την αρετήν υμών ακτινοβόλον. Και μη διέλθητε διά του πυρός μόνοι. Ο Πατήρ ερμηνεύει τον αδελφόν γεννώμενον διά την ανάγκην ως συγγενή εν τη μια λατρεία του Θεού, μέλος του σώματος του οποίου η κεφαλή είναι ο Χριστός· βαστάζετε τα βάρη του αδελφού υμών εν ταις δοκιμασίαις αυτού, και ας βαστάζη εκείνος τα υμέτερα. Ακόμη και προς τον λυπούντα υμάς, γίνεσθε μακρόθυμοι — ο φρόνιμος ελεεί τον αδικήσαντα αυτόν ως ψυχήν ταρασσομένην υπό του Σατανά, και αγωνίζεται να τον ελευθερώση μάλλον ή να ανταποδώση. Έπειτα προσδράμετε εις το καταφύγιον υμών. «Όνομα Κυρίου πύργος ισχυρός· ο δίκαιος προσδραμών υψούται». Ο Πατήρ δείκνυσιν ότι οι δίκαιοι, προσερχόμενοι τη γνώσει του Θεού διά πίστεως και φόβου, ανυψούνται από των επιγείων εις τα επουράνια — ώστε ποιήσατε το όνομα του Θεού οχύρωμα υμών, και ας ανυψώση υμάς υπεράνω των παθών. Αντλείτε ημέραν καθ' ημέραν το βαθύ ύδωρ του λόγου Αυτού εκ του φρέατος καρδίας η οποία κατενίκησε τα πάθη αυτής. Και φυλάττετε την αγάπην υπεράνω πάντων, την καθολικωτέραν εντολήν του Κυρίου, διά την οποίαν ουδεμία πρόφασις καταλιμπάνειν αυτήν δύναται ποτέ να σταθή — διότι διά της δωρεάς του Πνεύματος, αρξαμένης από του φόβου του Θεού, άγεσθε εις αυτό το πλήρωμα του Χριστού.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ο δοκιμάζων τας καρδίας ως η κάμινος τον χρυσόν· όταν δοκιμάζης με διά δοκιμασιών, μη με αφήσης να απελπίσω, αλλά ευρεθήτω καθαρός εν πίστει και ακτινοβόλος εν αρετή, ως ψυχή δεδοκιμασμένη υπ' Αυτού και εγκεκριμένη. Δέσμευσόν με μετά των αδελφών μου εν τη μια λατρεία Σου, ώστε να βοηθώμεν αλλήλους εν ταις δοκιμασίαις ημών ως μέλη του ενός σώματος του οποίου η κεφαλή είναι ο Χριστός· και ποίησόν με μακρόθυμον ακόμη και προς τους λυπούντας με, ελεών αυτούς ως ψυχάς παρενοχλουμένας υπό του εχθρού και αγωνιζόμενος να ελευθερώσω αυτούς. Γενού μοι ο ισχυρός πύργος του ονόματός Σου, εις τον οποίον οι δίκαιοι προστρέχουσι και σώζονται· έλκυσόν με διά πίστεως και φόβου εις την γνώσιν Σου, και ανύψωσόν με από των σαρκικών και επιγείων εις τα πνευματικά και επουράνια. Αναβλυσάτω εν εμοί το βαθύ ύδωρ του θείου λόγου Σου ως εν ψυχή κατενικησάση τα πάθη, και μη καταλειφθή ποτέ εν εμοί η αγάπη, η καθολικωτέρα εντολή Σου, υπό οιασδήποτε προφάσεως. Και διά της δωρεάς του παναγίου Πνεύματός Σου, αρξαμένης από του φόβου Σου, άγαγέ με εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού. Σοι, ω Χριστέ ο Θεός ημών, εις το όνομα του οποίου προστρέχομεν και σωζόμεθα, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, η δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Catena επί των Παροιμιών (Migne PG 87, αποδιδομένη εις τον Προκόπιον Γάζης· η απόδοσις αμφισβητουμένη) — αποδοθείσα εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →