← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Η Χάρις της Δόσεως: Αυτός Έγινε Πτωχός Ίνα Ημείς Πλουτήσωμεν

Β' Κορινθίους 8Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Παῦλος τώρα στρέφεται σε ένα λεπτό ζήτημα — τη συλλογή για τους πτωχούς αγίους στην Ἱερουσαλήμ — και το χειρίζεται ως δάσκαλος, ποτέ διατάζοντας, πάντα διεγείροντας. Αρχίζει όχι με απαίτηση αλλά με ένα θαύμα: 'η χάρις του Θεού δοθείσα στις εκκλησίες της Μακεδονίας,' οι οποίες εν 'βαθιά πτωχεία' έδωσαν με 'τον πλούτο της γενναιοδωρίας τους,' πέραν της δυνάμεώς τους, εκουσίως. Έπειτα ανεβαίνει στο υψηλότερο κίνητρο όλων, το ίδιο το πρότυπο της αυτοκενωτικής αγάπης: 'γνωρίζετε την χάριν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι πλούσιος ων επτώχευσε δι' υμάς, ίνα ημείς διά της πτωχείας εκείνου πλουτήσωμεν.' Ο Χρυσόστομος αποκαλεί την ελεημοσύνη 'χάριν' και 'δώρον Θεού,' έργον που 'μας αφομοιώνει, κατά το δυνατόν, προς τον Θεόν.' Εδώ η δόσις υψώνεται από απλή υποχρέωση και τίθεται εντός του μυστηρίου της Ενσαρκώσεως — ο Θεός που έγινε πτωχός για να γίνουν οι ζητιάνοι κληρονόμοι.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώσατε Β' Κορινθίους 8 — την χάριν του Θεού εν ταις εκκλησίαις της Μακεδονίας, ων 'η βαθεία πτωχεία επερίσσευσεν εις τον πλούτον της γενναιοδωρίας αυτών'· πώς έδωσαν 'πέραν της δυνάμεως... εκουσίως,' δόντες πρώτον εαυτούς τω Κυρίω· την προτροπήν όπως οι Κορίνθιοι περισσεύσωσι 'και εν τη χάριτι ταύτη'· 'ου κατά επιταγήν λέγω, αλλά... προς το δοκιμάσαι την γνησιότητα της αγάπης υμών'· 'γνωρίζετε την χάριν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι πλούσιος ων επτώχευσε δι' υμάς, ίνα ημείς διά της πτωχείας εκείνου πλουτήσωμεν'· την πρόσκλησιν να τελειώσωσιν ό,τι ήρξαντο, 'ίνα γένηται ισότης'· το μάννα, όπου 'ο το πολύ συλλέξας ουκ επλεόνασε, και ο το ολίγον συλλέξας ουκ ηλάττωσε'· και την αποστολήν του Τίτου και των αδελφών, παρέχοντες 'τα καλά... ενώπιον πάντων ανθρώπων.'
Μελετήστε

Μελέτη

Εν τω κέντρω του κεφαλαίου ίσταται ο σταυρός εκτεθειμένος ως συναλλαγή αγάπης: ο Πλούσιος εποίησεν εαυτόν πτωχόν ίνα πλουτίση τους πτωχούς. Ο Χρυσόστομος αναπτύσσει το παράδοξον: Εκένωσεν εαυτόν της δόξης αυτού ίνα υμείς, ου διά του πλούτου αυτού αλλά διά της πτωχείας αυτού, πλουτήσητε. Οι 'πλούτοι' ους εννοεί ο Παῦλος ουδέν νόμισμα εισίν αλλά η γνώσις του Θεού, ο καθαρισμός των αμαρτιών, η δικαίωσις και ο αγιασμός, πάντα τα αναρίθμητα αγαθά κτηθέντα υπέρ ημών· και ταύτα ήλθον εις ημάς διά της πτωχείας αυτού — της λήψεως σαρκός, της γενέσεως ανθρώπου, του παθείν. Ο Χρυσόστομος πιέζει το θαύμα τούτο ως πράγμα ανατρέπον πάσαν κοσμικήν αριθμητικήν: Τούτο γαρ το θαύμα, ότι η πτωχεία τους πλουσίους εποίησε πλουσίους. Ο χριστιανός ο διστάζων να δώση εκ της αφθονίας αυτού έχει μόνον να ιδή τον Κύριον αυτού, όστις έδωκεν εκ της ιδίας κενώσεως — και η αμφιβολία διαλύεται.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Επειδή το πρότυπον είναι η αυτοκένωσις του Χριστού, ο Παῦλος μετρεί την δόσιν ουχί κατά το ποσόν αλλά κατά την ψυχήν την οπισθεν αυτής. Οι Μακεδόνες, εν τη στερήσει αυτών, 'επερίσσευσαν εις τον πλούτον της γενναιοδωρίας αυτών' — και ο Χρυσόστομος εξάγει τον κανόνα εκ του παραδείγματος αυτών: Η γαρ μεγαλοψυχία ου τω μέτρω των διδομένων κρίνεται, αλλά τω φρονήματι των διδόντων. Τα δύο νομίσματα της χήρας υπερβαίνουσι τους σωρούς του πλουσίου διότι φέρουσι πλέον της καρδίας. Και η αξιοπρέπεια του έργου τούτου είναι καταπληκτική. Ο Χρυσόστομος τολμά να σταθμίση την ελεημοσύνην έναντι της αναστάσεως νεκρών και ευρίσκει αυτήν μείζονα: Πολύ γαρ μείζον εστι Χριστόν πεινώντα θρέψαι ή νεκρούς αναστήσαι τω ονόματι Ιησού — διότι εν τω θαύματι ο Χριστός ευεργετεί σε, εν δε τη ελεημοσύνη συ ευεργετείς αυτόν τον Χριστόν, όστις δέχεται εν τοις πτωχοίς αυτού το διδόμενον εις αυτούς. Το δούναι, άρα, ουκ έστιν απολέσαι αλλά δανείσαι τω Κυρίω, και γενέσθαι, κατά το μικρόν μέτρον ημών, ομοίους τω Θεώ τω δόντι εαυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Όταν η χειρ σου σφίγγεται περί ό,τι έχεις, παράβαλε τούτο τη χάριτι του Κυρίου σου, 'όστις, πλούσιος ων, δι' υμάς επτώχευσε.' Ο Χρυσόστομος λέγει ότι το θαύμα του Ευαγγελίου είναι ότι 'η πτωχεία τους πλουσίους εποίησε πλουσίους' — ότι πας αληθής πλούτος σου, η άφεσις και ο αγιασμός και η ζωή εν η ζης, ήλθεν εις σε διά της αυτοκενώσεως Ετέρου. Πώς ουν δύνασαι προσκολλάσθαι εις ψιλόν νόμισμα; Δός, και δός εκ καρδίας, διότι ο Χρυσόστομος υπενθυμίζει σοι ότι η δόσις σταθμίζεται 'ου τω μέτρω των διδομένων, αλλά τω φρονήματι' του δίδοντος — τα δύο νομίσματά σου προσφερόμενα εν αγάπη υπερλάμπουσι τους σωρούς ετέρου προσφερομένους ακουσίως. Και ίδε τι όντως εισίν αι ελεημοσύναι σου: ουχί απώλεια αλλά θρέψις αυτού του Χριστού εν τοις πτωχοίς αυτού, έργον όπερ αυτός καλεί 'πολύ μείζον' της αναστάσεως νεκρών. Άνοιξον την χείρα σου, και ου πτωχεύεις σεαυτόν· γίνεσαι, κατά το μικρόν μέτρον σου, όμοιος τω Θεώ τω γενομένω πτωχώ ίνα σε πλουτίση.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, όστις πλούσιος ων δι' ημάς επτώχευσας, ίνα ημείς διά της πτωχείας σου πλουτισθώμεν: δίδαξόν με την χάριν της δόσεως, ίνα μη προσκολλώμαι εις παροδικόν πλούτον ενώ συ προσμένεις, πεινών, εν τοις πτωχοίς σου. Ποίησον την καρδίαν μου, και ουχί μόνον την χείρα μου, γενναίαν, γινώσκουσαν ότι συ σταθμίζεις τα δώρα ημών ουχί τω μέτρω αυτών αλλά τη αγάπη τη δούση αυτά. Λογισάσθω μοι ουκ απώλειαν αλλά το ύψιστον κέρδος το θρέψαι σε εν τοις ελαχίστοις τούτοις, έργον μείζον της αναστάσεως νεκρών. Ως συ εκένωσας σεαυτόν ίνα με πλουτίσης, ούτως κένωσόν με της πλεονεξίας και πλήρωσόν με ελέους, ίνα δίδων ελευθέρως γένωμαι όμοιος σοι τω δόντι σεαυτόν. Σοι, συν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι, δόξα, κράτος, και τιμή, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →