Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 9-10 — Eterniseed (Ανατολική Ορθόδοξη)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στη σιωπηλή ακτινοβολία της πρωίας μετά το Σινά, το βιβλίο του Λευιτικού μας εισάγει στο μυστήριο της θείας συνάντησης όπου ο ουρανός αγγίζει τη γη μέσω καθιερωμένων χεριών. Τα κεφάλαια εννέα και δέκα ξεδιπλώνουν την πρώτη ιερατική υπηρεσία του Ααρών και των υιών του, όταν η δόξα του Κυρίου κατέρχεται εν πυρί επί του θυσιαστηρίου και ο λαός πίπτει επί πρόσωπον εν δέει. Εν τούτοις εντός της ιδίας πνοής η αφήγηση στρέφεται, και δύο υιοί του Ααρών προσφέρουν ξένον πυρ ενώπιον του Κυρίου και καταναλίσκονται. Η ανατολική παράδοσις δέχεται τούτο ουχί ως αίνιγμα προς επίλυσιν αλλά ως ζώσαν εικόνα του αγίου Θεού ο οποίος πλησιάζει ίνα μας καταστήση μετόχους της ζωής Αυτού. Η θεοφάνεια η αγιάζουσα κρίνει επίσης· το αυτό πυρ το δεχόμενον την προσφοράν δύναται να καταναλώση την αυθάδειαν. Ενταύθα η οδός της θεώσεως αποκαλύπτεται εν τη γυμνή αυτής ωραιότητι· καλούμεθα εις ομοίωσιν μετά του Ακτίστου, πλην μόνον διά της υπακοής η οποία αφήνει το θείον πυρ να κατακαύση παν ξένον στοιχείον εντός ημών. Η Εκκλησία ίσταται έτι επί του θυσιαστηρίου τούτου, θεωρούσα και την αποδοχήν της θυσίας και την προειδοποίησιν ότι η λατρεία ουδέποτε είναι τυχαία.
Διαβάστε
Ανάγνωσις
Αναγίνωσκε τα κεφάλαια εννέα και δέκα του Λευιτικού βραδέως, επιτρέπων τον ρυθμόν της λειτουργίας να διαμορφώση την ακρόασίν σου. Παρατήρει την προσεκτικήν ακολουθίαν των προσφορών αι οποίαι προετοιμάζουν την οδόν διά την εμφάνισιν της δόξης. Παρακολούθει πώς το πυρ κατέρχεται εξ ουρανού εν αποδοχή, πώς ο λαός αντιδρά μετά χαράς και προσκυνήσεως, και πώς η αιφνίδιος κρίσις επί του Ναδάβ και του Αβιού διακόπτει την εορτήν. Πρόσεχε την σιωπήν του Ααρών και τους λόγους του Μωυσέως οι οποίοι ερμηνεύουν το γεγονός. Άφες το κείμενον να σε τοποθετήση εντός της αυλής της σκηνής όπου ο ουρανός και η γη συναντώνται, και ερώτα τι ο ζων Θεός αποκαλύπτει περί της φύσεως της αληθούς λατρείας και της διαπλάσεως του λαού Αυτού εις την ομοίωσιν Αυτού.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αφήγησις ανοίγει με την ολοκλήρωσιν της επταημέρου καθιερώσεως. Τη ογδόη ημέρα ο Ααρών προσφέρει την περί αμαρτίας θυσίαν, την ολοκαύτωσιν και την θυσίαν ειρηνικήν υπέρ εαυτού και υπέρ του λαού. Εκάστη θυσία εκτελείται ακριβώς ως ο Κύριος προσέταξεν, και η δόξα του Κυρίου εμφανίζεται εις πάντα τον λαόν. Πυρ εξέρχεται ενώπιον του Κυρίου και καταναλίσκει τας προσφοράς επί του θυσιαστηρίου. Ο λαός κραυγάζει και πίπτει επί πρόσωπον. Εν τη στιγμή ταύτη η σκηνή γίνεται ο τόπος όπου η θεία παρουσία ουχί μόνον αναγγέλλεται αλλά και ορατώς δέχεται. Η αποδοχή της θυσίας είναι αυτή καθ' εαυτήν θεοφάνεια, προγεύμα εκείνης της μεγαλυτέρας ημέρας καθ' ην ο αληθής Αρχιερεύς θα προσφέρη Εαυτόν και το πυρ του Πνεύματος θα κατέλθη επί της Εκκλησίας. Ευθύς όμως η ιστορία μεταβάλλεται. Ο Ναδάβ και ο Αβιού λαμβάνουσι τα θυμιατήρια αυτών, θέτουσι πυρ εν αυτοίς και προσφέρουσι ξένον πυρ ενώπιον του Κυρίου, το οποίον ούτος ου προσέταξεν. Πυρ πάλιν εξέρχεται παρά του Κυρίου και καταναλίσκει αυτούς. Η αυτή δόξα η αγιάσασα το θυσιαστήριον νυν εκτελεί κρίσιν. Ο Ααρών σιωπά. Ο Μωυσής εξηγεί ότι ο Κύριος προτίθεται να αγιασθή υπό των προσεγγιζόντων Αυτόν και να δοξασθή ενώπιον παντός του λαού. Οι λοιποί υιοί διατάσσονται να μη πενθήσουν κατά τον συνήθη τρόπον, διότι το έλαιον του χρίσματος του Κυρίου αναπαύεται επ' αυτών. Το επεισόδιον περατούται μετά περαιτέρω οδηγιών περί ιερατικής συμπεριφοράς και της διακρίσεως μεταξύ αγίου και κοινού, καθαρού και ακαθάρτου. Ό,τι η παράδοσις αντιλαμβάνεται ενταύθα είναι ουχί μόνον κώδιξ νομικός αλλά η αποκάλυψις των όρων υπό τους οποίους οι άνθρωποι δύνανται να μετέχουν της θείας ζωής. Η ιερωσύνη υφίσταται ίνα ο Θεός κατοική εν τω μέσω του λαού Αυτού άνευ καταστροφής αυτού. Το πυρ επί του θυσιαστηρίου είναι το σημείον της ενοικήσεως ταύτης· πρέπει να φυλάττηται κατά την ιδίαν προσταγήν του Κυρίου. Πάσα απόπειρα προσεγγίσεως του αγίου επί ανθρωπίνοις όροις, οσονδήποτε ευπροαίρετος, εισάγει ξένον στοιχείον αδύνατον να συνυπάρξη μετά του ζώντος Θεού. Αι αποβιώσεις του Ναδάβ και του Αβιού υπηρετούν λοιπόν τον αυτόν σκοπόν ως η αποδοχή των προσφορών· αμφότεραι αποκαλύπτουν την απόλυτον αγιότητα Εκείνου ο οποίος καλεί τον Ισραήλ να γίνη όμοιος προς Εαυτόν. Η σιωπή του Ααρών γίνεται υπόδειγμα ευλαβούς υποταγής, ενώ η συνεχής υπηρεσία του Ελεάζαρ και του Ιθαμάρ δεικνύει ότι η ιερατική κλήσις συνεχίζεται διά της ταπεινής πιστότητος μάλλον ή της προσωπικής εξάρσεως. Ούτω τα κεφάλαια ιχνηλατούν την στενήν οδόν της θεώσεως· κάθαρσις διά προσφερομένης θυσίας, συνάντησις μετά της δόξης, και η διαρκής ασκητική επαγρύπνησις η αρνουμένη να αντικαταστήση ανθρωπίνην επινόησιν διά θείας διατάξεως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τα κεφάλαια ταύτα ίστανται εν ζώση συνομιλία μετά της ευρυτέρας μαρτυρίας της Γραφής. Το πυρ το καταναλίσκον τας προσφοράς αντηχεί τον καιόμενον βάτον ο οποίος ου κατέφλεξε τον Μωυσέα και προλαμβάνει τας γλώσσας πυρός εν τη Πεντηκοστή αι οποίαι πληρούσι μάλλον ή καταναλίσκουσι τους αποστόλους. Η προσταγή όπως οι ιερείς διακρίνωσι μεταξύ αγίου και κοινού ευρίσκει την εκπλήρωσιν αυτής εν Χριστώ, τω αληθεί Αρχιερεί, ο οποίος εισέρχεται εις το επουράνιον αγιαστήριον και προσκαλεί ημάς να πλησιάσωμεν μετά καρδίας αληθινής. Εν τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας το αυτό μυστήριον τελείται καθ' ημέραν· το θυσιαστήριον ετοιμάζεται κατά την προσταγήν του Κυρίου, το πυρ του Πνεύματος επικαλείται, και οι πιστοί προσκαλούνται να προσέλθωσι μετά φόβου και πίστεως. Το ξένον πυρ του Ναδάβ και του Αβιού προειδοποιεί κατά πάσης τυχαίας ή αυτοθελήτου προσθήκης εις την λατρείαν την οποίαν ο Κύριος Αυτός εχάρισεν. Η παράδοσις λοιπόν αναγινώσκει τα κεφάλαια ταύτα ουχί ως αρχαίαν ρύθμισιν αλλά ως αέναον κάλεσμα ίνα αφήσωμεν το θείον πυρ να καθαρίση την προσφοράν ημών μάλλον ή να κατασκευάσωμεν ιδίαν. Η κοινωνία των αγίων μαρτυρεί ότι οι τηρήσαντες την επαγρύπνησιν ταύτην κατέστησαν αυτοί ζώντα θυσιαστήρια, αι ζωαί αυτών καταναλισκόμεναι πλην ουχί καταστρεφόμεναι υπό της παρουσίας του Αγίου.
Απαντήστε
Απόκρισις
Πού εν τη καθημερινή μου λατρεία, είτε εν τη εκκλησία είτε εν μυστική προσευχή, πειράζομαι να προσφέρω ξένον πυρ—τας ιδίας μου προτιμήσεις ή περισπασμούς—μάλλον ή την προσφοράν την οποίαν ο Κύριος προσέταξεν; Πώς η σιωπή του Ααρών προσκαλεί εμέ να δεχθώ και την χαράν της αποδεκτής θυσίας και το μυστήριον της θείας κρίσεως άνευ απαιτήσεως εξηγήσεων; Εν ποίοις συγκεκριμένοις τρόποις ο Κύριος καλεί με σήμερον να φυλάττω το πυρ επί του θυσιαστηρίου της καρδίας μου ώστε να παραμένη το πυρ το οποίον Αυτός ο Ίδιος ανήψεν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε της δόξης, ο καταβάς εν πυρί επί του θυσιαστηρίου της σκηνής Σου και νυν καταβαίνων επί των θυσιαστηρίων της Εκκλησίας σου, αγίασον ημάς διά της παρουσίας Σου. Δώρησαι αι προσφοραί ας προσφέρομεν να καταναλίσκωνται μόνον υπό της φλογός ην Συ ανήψας, και φύλαξον ημάς από παντός ξένου πυρός αυτοθελήματος ή αυθαδείας. Καθώς ο Ααρών έστη σιωπηλός ενώπιον της κρίσεώς Σου, δίδαξον ημάς την ευλάβειαν την δεχομένην και το έλεός Σου και την αγιότητά Σου άνευ γογγυσμού. Το αυτό πυρ το δεχόμενον την θυσίαν ας καθαρίση και τας καρδίας ημών, ίνα αυξηθώμεν από εικόνος εις ομοίωσιν και γίνωμεν μέτοχοι της θείας φύσεώς Σου. Διά των πρεσβειών των αγίων ιερέων Σου και πάντων των αγίων οι τηρήσαντες το θυσιαστήριόν Σου μετά φόβου και αγάπης, ω Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς και σώσον ημάς. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.