Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι
Θρήνοι 5 — με αλ.)
Άνοιγμα
Οι σχολιαστές της Γενεύης, ο Θεόδωρος Μπέζα, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνεργάτες τους, μας άφησαν στην Αγία Γραφή της Γενεύης του 1599 έναν θησαυρό περιθωριακών σημειώσεων για το κεφάλαιο 5 των Θρήνων. Τα σύντομα αλλά βαρυσήμαντα σχόλιά τους κρατούν την εκκλησία προσηλωμένη στην κραυγή του προφήτη, ενώ κατευθύνουν κάθε θλίψη στην πιστότητα της διαθήκης του Κυρίου. Σε αυτό το μάθημα ακούμε ξανά τις προσεκτικές παρατηρήσεις τους, επιτρέποντάς τους να διαμορφώσουν την ανάγνωσή μας του καταληκτικού θρήνου του κεφαλαίου και της ελπίδας του στο θείο έλεος.
Διαβάστε
Πάρτε το πέμπτο κεφάλαιο των Θρήνων και διαβάστε το αργά, στίχο προς στίχο. Αφήστε τα λόγια της προσευχής του υπολοίπου να εγκατασταθούν στην καρδιά. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο κινείται από την αναμνηστική θλίψη στην ομολογία της αμαρτίας και τέλος στην έκκληση για ανανέωση. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχτείτε το φως που ρίχνουν οι σημειώσεις της Γενεύης σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές της Γενεύης ανοίγουν θέτοντας τη σκηνή της προσευχής.
Στίχος 1. 5:1 Μνήσθητι, Κύριε, τί ἐγένετο ἡμῖν: {α} ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμόν ἡμῶν. (α) Αυτή η προσευχή, όπως πιστεύεται, έγινε όταν κάποιοι από τον λαό είχαν αιχμαλωτιστεί, άλλοι, όπως οι φτωχότεροι, παρέμειναν, και κάποιοι πήγαν στην Αίγυπτο και σε άλλα μέρη για παρηγοριά, αν και φαίνεται ότι ο προφήτης, προβλέποντας τις επερχόμενες δυστυχίες τους, προσευχήθηκε έτσι.Στη συνέχεια εξετάζουν τη μετάδοση της ανομίας από πατέρες σε παιδιά.
Στίχος 7. 5:7 Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, [καὶ] οὐκ εἰσίν: καὶ ἡμεῖς ἐβάσταμεν {δ} τὰς ἀνομίας αὐτῶν. (δ) Όπως οι πατέρες μας τιμωρήθηκαν για τις αμαρτίες τους: έτσι και εμείς που είμαστε ένοχοι των ίδιων αμαρτιών τιμωρούμαστε.Στον αιώνιο θρόνο του Κυρίου πιέζουν περαιτέρω.
Στίχος 19. 5:19 Σύ, Κύριε, μένεις εἰς {κ} τὸν αἰῶνα: ὁ θρόνος σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν. (κ) Και επομένως η διαθήκη σου και τα ελέη σου δεν μπορούν ποτέ να αποτύχουν.
Σκεφτείτε
Τέλος, καταλήγουν με το έργο της κυρίαρχης χάριτος στη μεταστροφή.
Στίχος 21. 5:21 {λ} Ἐπίστρεψον ἡμᾶς πρὸς σέ, Κύριε, καὶ ἐπιστραφήσομεν: ἀνακαίνισον τὰς ἡμέρας ἡμῶν ὡς τὸ ἀρχαῖον. (λ) Με αυτό δηλώνεται ότι δεν είναι στην εξουσία του ανθρώπου να στραφεί προς τον Θεό, αλλά είναι μόνο το έργο Του να μας μεταστρέψει, και έτσι ο Θεός εργάζεται σε εμάς πριν μπορέσουμε να στραφούμε σε Αυτόν, Ιερεμίας 31:18.
Απαντήστε
Πού χρειάζεστε περισσότερο τον Κύριο να θυμηθεί τον ονειδισμό σας σήμερα; Πώς η ανάμνηση των παρελθόντων αμαρτιών σας ωθεί να ικετεύσετε για φρέσκο έλεος; Σε ποιον τομέα της ζωής περιμένετε τον Κύριο να σας στρέψει ξανά προς τον εαυτό Του;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε, που μένεις για πάντα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου σε γενιές. Χάρισέ μας την ίδια ευλάβεια για την Αγία Γραφή και την ίδια εμπιστοσύνη στα ελέη της διαθήκης σου. Στρέψε μας προς τον εαυτό σου, ανανέωσε τις ημέρες μας, και άσε τις θλίψεις αυτού του κεφαλαίου να μας οδηγούν πάντα στον θρόνο που στέκεται από γενεά σε γενεά, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →