Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
2 Κορινθίους 2 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο ζωντανό ρεύμα της αποστολικής μνήμης της Εκκλησίας, η δεύτερη επιστολή του Παύλου προς την Κόρινθο ανοίγει ένα παράθυρο στο μυστήριο του πώς ο αναστημένος Χριστός συνεχίζει να κυβερνά το Σώμα του μέσω της διακονίας της συμφιλίωσης. Το δεύτερο κεφάλαιο αποκαλύπτει τον απόστολο όχι ως απόμακρο νομοθέτη αλλά ως πατέρα του οποίου η καρδιά πάλλεται με την ίδια αγάπη που εμψυχώνει τα μυστήρια. Εδώ η λύπη και η χαρά, η κρίση και το έλεος, συγκρατούνται μαζί στην ενιαία οικονομία της σωτηρίας που η Εκκλησία εορτάζει καθημερινά στο θυσιαστήριο. Το απόσπασμα προσκαλεί τους πιστούς να δουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στη σύναξη δεν είναι ποτέ απλώς ανθρώπινες· συμμετέχουν στην εξουσία που ο Χριστός εμπιστεύθηκε στον Πέτρο και τους αποστόλους, μια εξουσία που λύει και δεσμεύει στον ουρανό όπως και στη γη. Καθώς η λειτουργία μεταβαίνει από την ποινική ιεροτελεστία στο ευχαριστιακό δείπνο, έτσι και ο Παύλος μεταβαίνει από την αναγκαία αυστηρότητα στην αποκατάσταση του μετανοούντος, δείχνοντας ότι το άρωμα του Χριστού γεμίζει τόσο τα δάκρυα της διόρθωσης όσο και την αγκαλιά της συγχώρεσης. Αυτό το κεφάλαιο λοιπόν ανήκει στην συνεχιζόμενη κατήχηση της Εκκλησίας σχετικά με το πώς το θείο έλεος φτάνει σε συγκεκριμένα πρόσωπα μέσω ορατών σημείων και οργανωμένης διακονίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε το Β' Κορινθίους κεφάλαιο δύο αργά, επιτρέποντας στον ρυθμό του κειμένου να αντηχεί την κίνηση της ίδιας της λειτουργίας. Προσέξτε πώς ο Παύλος εξηγεί την αλλαγή των ταξιδιωτικών του σχεδίων όχι ως αστάθεια αλλά ως ποιμαντική φρόνηση γεννημένη από αγάπη. Παρατηρήστε τη στιγμή που μιλά για την παροχή συγχώρεσης «εν προσώπω Χριστού», και αισθανθείτε το μυστηριακό βάρος που φέρουν αυτές οι λέξεις. Προσέξτε επίσης την εικόνα της θριαμβευτικής πομπής στην οποία οι πιστοί γίνονται το άρωμα του Χριστού που ανεβαίνει ενώπιον του Θεού· αφήστε αυτό το άρωμα να αναμειχθεί στη φαντασία σας με το θυμίαμα που προσφέρεται στη Θεία Λειτουργία. Τέλος, σημειώστε την αντίθεση μεταξύ εκείνων που εμπορεύονται τον λόγο για κέρδος και εκείνων που μιλούν με ειλικρίνεια ενώπιον του Θεού. Αυτά τα νήματα μαζί προετοιμάζουν την καρδιά να δεχθεί τη διδασκαλία του κεφαλαίου για το έλεος που διατάσσεται από αποστολική εξουσία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παύλος αρχίζει εξηγώντας γιατί άλλαξε την προγραμματισμένη επίσκεψή του. Αντί να φτάσει ενώ η κοινότητα έφερε ακόμη τις πληγές της αναγκαίας πειθαρχίας, επέλεξε να τους γλιτώσει από περαιτέρω λύπη, εμπιστευόμενος ότι ο χρόνος και το Πνεύμα θα έφερναν τον καρπό της μετάνοιας. Αυτή η απόφαση πηγάζει από την ίδια αγάπη που διέπει την μυστηριακή πρακτική της Εκκλησίας: η διόρθωση δεν είναι ποτέ αυτοσκοπός αλλά πάντα προσανατολισμένη προς τη χαρά της αποκατεστημένης κοινωνίας. Όταν ο παραβάτης έχει δείξει επαρκή λύπη, ο απόστολος ασκεί την εξουσία που δόθηκε στους αποστόλους για να λύσει ό,τι είχε δεσμευθεί. Δηλώνει συγχώρεση εν προσώπω Χριστού, επιβεβαιώνοντας την ίδια την πράξη συγχώρεσης της κοινότητας και έτσι απελευθερώνοντας τον μετανοούντα από περαιτέρω πρόσκαιρη αυστηρότητα. Αυτή η πράξη δεν είναι ιδιωτική επιείκεια· είναι άσκηση των κλειδιών με τα οποία ο ουρανός επικυρώνει τη γη. Το κείμενο λοιπόν παρουσιάζει τη διακονία της συμφιλίωσης της Εκκλησίας ως ορατή επέκταση του ίδιου του έργου του Χριστού, που επιτελείται μέσω του αποστολικού αξιώματος και γίνεται δεκτή από τους συναθροισμένους πιστούς. Ο Παύλος στη συνέχεια διευρύνει τον ορίζοντα. Περιγράφει τα δάκρυά του ενώ έγραφε την προηγούμενη επιστολή, δάκρυα που δεν σκόπευαν να προκαλέσουν πόνο αλλά να αφυπνίσουν σωτήρια μετάνοια. Η υπακοή της κοινότητας σε εκείνη την προηγούμενη εντολή απέδειξε την προσκόλλησή τους στο ευαγγέλιο· η παρούσα προθυμία τους να αποκαταστήσουν τον αδελφό αποδεικνύει την ίδια υπακοή τώρα προσανατολισμένη προς το έλεος. Και στις δύο στιγμές ο απόστολος ενεργεί ώστε το Σώμα να αυξηθεί στην αγιότητα αντί να καταληφθεί είτε από χαλαρότητα είτε από αυστηρότητα. Η περίφημη εικόνα της θριαμβευτικής πομπής ακολουθεί αμέσως. Ο Θεός, γράφει ο Παύλος, πάντα μας οδηγεί σε θρίαμβο εν Χριστώ και φανερώνει δι' ημών το άρωμα της γνώσεώς του. Η πομπή είναι και ένδοξη και δαπανηρή: το ίδιο άρωμα που ανεβαίνει ως ζωή σε εκείνους που σώζονται γίνεται οσμή θανάτου σε εκείνους που αρνούνται το ευαγγέλιο. Έτσι κάθε ποιμαντική απόφαση, είτε δεσμεύει είτε λύει, εμπλέκεται σε αυτή τη συμπαντική λειτουργία στην οποία η Εκκλησία προσφέρει τη γνώση του Χριστού στον κόσμο. Τέλος, ο Παύλος επιμένει ότι αυτός και οι σύντροφοί του δεν νοθεύουν τον λόγο του Θεού για κέρδος αλλά μιλούν με ειλικρίνεια ενώπιον του Θεού. Η ακεραιότητα του διακόνου διασφαλίζει την ακεραιότητα του μυστηρίου· αυτός που χειρίζεται τα μυστήρια πρέπει ο ίδιος να είναι αρωματισμένος με τον ίδιο Χριστό που κηρύττει. Με αυτόν τον τρόπο το κεφάλαιο συνδέει την αποστολική διακυβέρνηση, τη μυστηριακή συγχώρεση και την καθημερινή προσφορά της ζωής της Εκκλησίας ως ευάρεστο άρωμα προς τον Πατέρα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η ίδια εξουσία που ασκεί ο Παύλος εμφανίζεται ξανά στο ευαγγέλιο όταν ο Ιησούς χορηγεί τη δύναμη να δεσμεύει και να λύει πρώτα στον Πέτρο και έπειτα στους Δώδεκα. Αυτή η Ματθαική εντολή λαμβάνει συγκεκριμένη εικονογράφηση στην Κόρινθο, δείχνοντας ότι η πρώιμη πρακτική της Εκκλησίας ενσάρκωνε ήδη τα λόγια του Κυρίου. Το ίδιο πρότυπο επαναλαμβάνεται κάθε φορά που οι πιστοί συγκεντρώνονται για το μυστήριο της μετανοίας: ο ιερέας, ενεργώντας εν προσώπω Χριστού, λύει τον μετανοούντα στο όνομα όλης της Εκκλησίας, και η άφεση επικυρώνεται στον ουρανό. Λειτουργικά, το κεφάλαιο αντηχεί με την κίνηση από το Κύριε ελέησον στο Δόξα εν υψίστοις, από την αναγνώριση της αμαρτίας στον αίνο που ανεβαίνει μόλις ληφθεί η συγχώρεση. Το άρωμα του Χριστού που προσφέρεται στο κείμενο βρίσκει τη μυστηριακή του αντήχηση στο θυμίαμα που περιβάλλει τα δώρα και τον λαό στο θυσιαστήριο, σημαίνοντας ότι η λατρεία της Εκκλησίας ανεβαίνει ως ενιαίο άρωμα ευάρεστο στον Θεό. Στη κοινωνία των αγίων αυτό το άρωμα δεν είναι ποτέ μοναχικό· οι προσευχές της Υπεραγίας Θεοτόκου και όλων των αγίων συνοδεύουν την παράκληση της Εκκλησίας, ώστε το έλεος που εκτείνεται σε ένα μέλος ενισχύει ολόκληρο το Σώμα. Έτσι το Β' Κορινθίους δύο στέκεται μέσα στη μεγαλύτερη γραφική μαρτυρία ότι το έλεος και η αλήθεια συναντώνται στην οργανωμένη ζωή της Εκκλησίας, μια συνάντηση που ανανεώνεται κάθε φορά που οι πιστοί προσεγγίζουν τα μυστήρια.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου ο Κύριος μου ζήτησε να περιμένω πριν ενεργήσω ώστε ένα άλλο πρόσωπο να φτάσει σε βαθύτερη μετάνοια αντί για μεγαλύτερη λύπη; Πώς δέχομαι την εξουσία της Εκκλησίας να συγχωρεί, τόσο όταν ζητώ άφεση όσο και όταν καλούμαι να επεκτείνω συγχώρεση μέσα στις δικές μου σχέσεις; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορεί η καθημερινή μου συμπεριφορά να γίνει μέρος του αρώματος του Χριστού που η Εκκλησία προσφέρει στον Πατέρα, ιδιαίτερα στις συνηθισμένες ανταλλαγές της οικογενειακής, επαγγελματικής και ενοριακής ζωής;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ, αληθινέ Αρχιερέα, που μέσω των αποστόλων σου συνεχίζεις να λύεις και να δεσμεύεις στην Εκκλησία σου, χάρισε μας τη χάρη να εμπιστευόμαστε τη διακονία της συμφιλίωσης που έχεις θεμελιώσει. Ας κινήσει το ίδιο Πνεύμα που ώθησε τον Παύλο σε δάκρυα και σε συγχώρεση κι εμάς να προσεγγίσουμε το μυστήριο της μετανοίας με ειλικρινή λύπη και να επεκτείνουμε έλεος χωρίς μέτρο. Μέσω της παρακλήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, που στάθηκε κάτω από τον Σταυρό όπου το έλεος και η δικαιοσύνη αγκάλιασαν, και όλων των αγίων που μετέφεραν το άρωμα της γνώσεώς σου στον κόσμο, πλάσε μας σε λαό του οποίου οι ζωές ανεβαίνουν ως θυμίαμα ενώπιον του Πατέρα. Διατήρησε τους διακόνους μας πιστούς, τις συνάξεις μας υπάκουες, και τις καρδιές μας αρωματισμένες με την αγάπη που ενώνει ουρανό και γη. Διά του ιδίου Χριστού του Κυρίου ημών, ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί σου και το Άγιο Πνεύμα, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.