← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς

Γ' Βασιλειών 13-14 — με τον Σίμεων

Α' Βασιλείς 13-14Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Σίμεων ανοίγουν τις Γραφές με νηφάλια ευλάβεια και ευαγγελική θέρμη. Σήμερα καθόμαστε υπό την έκθεσή του στις Γ' Βασιλειών 13–14, όπου η άνοδος και η πτώση του Ιεροβοάμ, η προειδοποίηση του ανθρώπου του Θεού και η μοναχική ευσέβεια του νεαρού Αβιά τίθενται ενώπιον της συνειδήσεως με διεισδυτική σαφήνεια. Η μέθοδος του Σίμεων δεν είναι ποτέ απλώς ιστορική· πιέζει κάθε αφήγηση στην υπηρεσία της παρούσας πίστεως και του ιερού φόβου, ώστε η Εκκλησία να πορεύεται πιο πιστά ενώπιον του Κυρίου της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στις Γ' Βασιλειών κεφάλαια 13 και 14. Καθώς ακούμε την αφήγηση του ανθρώπου του Θεού που στάλθηκε στη Βαιθήλ, την τραγική παρακοή που ακολούθησε και το μοναδικό έλεος που δείχθηκε στον Αβιά, ας προετοιμάσει το Πνεύμα τις καρδιές μας να δεχθούμε τις ίδιες προειδοποιήσεις και παρηγορίες που ο Σίμεων ξεδιπλώνει για τον λαό του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων ανοίγει την ομιλία για την ειδωλολατρία του Ιεροβοάμ. Στίχος 4. ΟΜΙΛΙΑ: 339 Η ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΒΟΑΜ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ Γ' Βασιλειών 13:4. Και συνέβη, όταν άκουσε ο βασιλεύς Ιεροβοάμ τον λόγον του ανθρώπου του Θεού, ο οποίος εφώναξε κατά του θυσιαστηρίου εν Βαιθήλ, ότι εξέτεινε την χείρα αυτού από του θυσιαστηρίου, λέγων, Πιάσατε αυτόν. Και η χειρ αυτού, την οποίαν εξέτεινεν επ' αυτόν, εξηράνθη, ώστε δεν ηδύνατο να επιστρέψῃ αυτήν προς εαυτόν. Το να υψωθεί κανείς σε θέση εξοχότητας και εξουσίας θεωρείται γενικώς θέμα συγχαρητηρίων· αλλά εάν η προαγωγή δεν συνοδεύεται από ανάλογη αύξηση χάριτος για να μας προετοιμάσει γι' αυτήν, μάλλον πρέπει να φοβείται παρά να επιθυμείται. Οι διακρίσεις κάθε είδους ανοίγουν ευρύτερο πεδίο για την άσκηση των ιδίων διαφθορών μας, και πολύ συχνά γίνονται για τους κατόχους τους αφορμή βαθύτερης καταδίκης. Στη συνέχεια ανιχνεύει τη ρίζα της απιστίας στο τέχνασμα του βασιλέως. Αλλά ο Ιεροβοάμ δεν έπρεπε να ακούσει καμία τέτοια σκέψη, διότι είχε την ρητή υπόσχεση του Θεού, ότι 'ο οίκος αυτού θα οικοδομηθεί όπως ο οίκος του Δαβίδ [Σημείωσις: Γ' Βασιλειών 11:38 .]', εφόσον θα περπατούσε στην οδό του καθήκοντος. Αυτό ήταν επαρκής ασφάλεια γι' αυτόν, ότι το κακό που φοβόταν δεν θα συνέβαινε ποτέ, εφόσον παρέμενε πιστός στον Θεό του. Επομένως στον Θεό έπρεπε να εμπιστευθεί. Αλλά υπέκυψε στην απιστία, και ζήτησε με την παράβαση των εντολών του Θεού αυτό που μπορούσε να αποκτηθεί μόνο με την τήρησή τους· μάλιστα, αναζήτησε μανιωδώς την εδραίωση του θρόνου του με την τέλεση εκείνων ακριβώς των εγκλημάτων που είχαν ανατρέψει τον θρόνο του Σολομώντος. Στρεφόμενος στον ανυπάκουο προφήτη, ο Σίμεων εκθέτει τον χαρακτήρα του πλάνου του. Στίχος 26. ΟΜΙΛΙΑ: 340 Ο ΑΝΥΠΑΚΟΥΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΦΟΝΕΥΕΤΑΙ Γ' Βασιλειών 13:26. Και όταν ο προφήτης που τον επέστρεψεν από της οδού ήκουσεν τούτο, είπεν, Ούτος είναι ο άνθρωπος του Θεού, ο οποίος ηπείθησεν εις τον λόγον του Κυρίου· διά τούτο ο Κύριος παρέδωκεν αυτόν εις τον λέοντα, ο οποίος κατέσχισεν αυτόν και εφόνευσεν αυτόν, κατά τον λόγον του Κυρίου, τον οποίον ελάλησεν προς αυτόν. Συχνά συμβαίνει εκείνοι που είναι ικανοί να διατηρήσουν την σταθερότητά τους σε δυσκολότερες περιστάσεις να αιφνιδιασθούν και να νικηθούν σε καταστάσεις μικρότερης δυσκολίας. Ο Νώε και ο Λωτ, ενώ ζούσαν εν μέσω ασεβών ανθρώπων, ήσαν προσεκτικοί και υποδειγματικοί στον ύψιστο βαθμό· αλλά όταν απαλλάχθηκαν από εκείνους τους περιορισμούς και απολάμβαναν ανάπαυση στον κόλπο των οικογενειών τους, έπεσαν και ατίμασαν πολύ το επάγγελμά τους. Πιέζει την απαραβίαστη αυθεντία κάθε θείας εντολής. Βεβαίως δεν μπορούμε παρά να συμπονέσουμε την τύχη του δυστυχούς ανθρώπου, όταν τον βλέπουμε να πέφτει θύμα της θείας δυσαρεσκείας· εντούτοις αντλούμε από αυτό πολύ σημαντική διδασκαλία. Η κρίση που επιβλήθηκε σ' αυτόν μας δείχνει, 1. Ότι καμία εντολή του Θεού δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ελαφρά— [Η εντολή να μη φάγει ψωμί ή να πίει ύδωρ σε εκείνο τον τόπο μπορεί να φαινόταν μικρή· αλλά, όσο μικρή κι αν ήταν καθ' εαυτήν, είχε επικυρωθεί από την ίδια αυθεντία όπως η μεγαλύτερη. Ότι υπάρχουν βαθμοί σπουδαιότητας από ηθική άποψη μεταξύ μιας εντολής και μιας άλλης, είναι βέβαιο· αλλά ως φέρουσες τη σφραγίδα της θείας αυθεντίας, όλες είναι όμοιες, και πρέπει να αντιμετωπίζονται από εμάς με ίση ευλάβεια [Σημείωσις: Ιακώβου 2:11 .]. Ο Κύριος μας πληροφορεί ότι 'όστις παραβή μίαν των ελαχίστων τούτων εντολών και διδάξῃ ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών [Σημείωσις: Ματθαίον 5:19 .]', ή, όπως φαίνεται να σημαίνει η έκφραση αυτή, θα είναι ο πιο μακρινός απ' αυτήν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεων αντλεί το πρώτο μεγάλο μάθημα για την επιμονή του πιστού. Το να προσκολλώμεθα με σταθερότητα στην οδό του καθήκοντος είναι η αληθινή μας σοφία. Ενώ υπηρετούμε πιστά τον Θεό, μπορούμε με ασφάλεια να αφήσουμε τα γεγονότα στα χέρια Του. Εάν πάσχουμε για αγαθοεργία, μπορούμε να παρηγορηθούμε με τη σκέψη ότι το να χάνει κανείς εξ αιτίας της αρετής είναι απείρως καλύτερο από το να κερδίζει εξ αιτίας της αμαρτίας. Οι απώλειές μας θα αναπληρωθούν σύντομα στον αιώνιο κόσμο· αλλά τα κέρδη μας θα καταλήξουν σε αιώνια οδύνη.] 2. Εάν αμαρτήσαμε κάποτε, ας είμαστε ευγνώμονες για τον έλεγχο— [Πόσο ευγνώμων έπρεπε να είναι ο Ιεροβοάμ στον προφήτη, ο οποίος με κίνδυνο της ζωής του διακήρυξε τον αμετάβλητο σκοπό του Θεού του! Έτσι πρέπει να είναι όλοι όσοι ελέγχονται για αμαρτία. Δεν είναι ευχάριστο έργο να καταγγέλλει κανείς τις κρίσεις του Θεού κατά της αμαρτίας ή των αμαρτωλών· αλλά είναι αναγκαίο· και είναι σε κίνδυνο της ιδίας ψυχής του, εάν ο φύλακας λησμονήσει να προειδοποιήσει τους πολίτες για τον επερχόμενο κίνδυνο. Ανάγκη έχει επιβληθεί στους υπουργούς του Θεού· και αλλοίμονο σ' αυτούς, εάν παραμελήσουν το καθήκον τους! Τέλος υψώνει το βλέμμα στην ημέρα κατά την οποία όλες οι παρούσες ανισότητες θα διορθωθούν. Ότι έρχεται καιρός, κατά τον οποίο οι παρούσες ανισότητες των θείων οικονομίων θα διορθωθούν— [Η θέα τέτοιας επιείκειας που ασκήθηκε προς τους δύο μεγάλους παραβάτες, και τέτοιας φαινομενικής αυστηρότητας προς αυτόν τον άγιο άνθρωπο, οδηγεί φυσικά τον νου μας προς μια ημέρα μελλοντικής ανταποδόσεως, κατά την οποία αμοιβές και τιμωρίες θα απονεμηθούν με αμερόληπτη δικαιοσύνη και αλάθητη σοφία. Προς το παρόν, οι άγιοι 'παιδεύονται· αλλά για να μη κατακριθούν μετά του κόσμου·' ενώ οι ασεβείς σε πολλές περιπτώσεις μένουν ατιμώρητοι· αλλά 'φυλάττονται εις την ημέραν της κρίσεως προς τιμωρίαν·' αφεθέντες εν τω μεταξύ να συμπληρώσουν το μέτρο των ανομιών τους, και να 'θησαυρίζουν οργήν εις ημέραν οργής.'
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια παρούσα θέση ή κλήση μου πειράζομαι περισσότερο να δυσπιστήσω στην υπόσχεση του Θεού και να ζητήσω ασφάλεια με απαγορευμένα μέσα; Σε ποιο μικρό ζήτημα αντιμετώπισα πρόσφατα μια σαφή εντολή της Γραφής σαν να ήταν μικρής σημασίας; Πώς θα τακτοποιήσω τις φιλίες και την καθημερινή ανάγνωσή μου ώστε ο λόγος του Θεού, και όχι οι φωνές γύρω μου, να παραμένει ο αποφασιστικός κανόνας της διαγωγής μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που έστειλες τον δούλο σου να φωνάξει κατά του θυσιαστηρίου στη Βαιθήλ, δώσε μας χάρη να τρέμουμε στον λόγον σου και ποτέ να μην ανταλλάξουμε την εύνοιά σου για καμία πρόσκαιρη ασφάλεια. Φύλαξέ μας από την απιστία που ζητά με στρεβλές οδούς αυτό που υποσχέθηκες μόνο στους ευθείς. Όταν ελεγχόμαστε, κάμε μας ευγνώμονες· όταν πειραζόμαστε, κάμε μας σταθερούς. Ας βρεθεί και σ' εμάς το μοναδικό καλό που βρέθηκε στον Αβιά, ώστε στο τέλος να έλθουμε στον τάφο μας εν ειρήνη και να αναστηθούμε για να ιδούμε την δικαία κρίση σου να δικαιώνεται ενώπιον όλου του κόσμου. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →