Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Α' Σαμουήλ 23-24 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο έργο του Thomas Coke, Commentary on the Holy Bible, το έργο του έμπιστου φίλου του Wesley και του πρώτου Μεθοδιστή επισκόπου. Διαμέσου του τραχέος εδάφους των Α' Σαμουήλ 23-24, ο Coke ανιχνεύει τη φυγή του Δαβίδ, την ακλόνητη πίστη του και το εκπληκτικό έλεος που αφοπλίζει έναν εχθρό βασιλιά. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς η συνείδηση, η προσευχή και η γενναιόδωρη αυτοσυγκράτηση διαμορφώνουν τη ζωή της πίστης. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Δαβίδ να καθοδηγήσει την ανάγνωσή μας και τη ζωή μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε μαζί τα κεφάλαια 23 και 24 του Α' Σαμουήλ, ακούγοντας τον παλμό της καρδιάς ενός ανθρώπου κατά την καρδιά του Θεού. Ο Δαβίδ ρωτά τον Κύριο, χαρίζει τη ζωή του διώκτη του και περιμένει τη θεία απελευθέρωση. Καθώς η αφήγηση ξεδιπλώνεται, παρατηρήστε πώς η προσευχή, η πίστη και το έλεος σηματοδοτούν κάθε βήμα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις σκηνές να μιλήσουν στις δικές σας δοκιμασίες και επιλογές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Coke ξεκινά αφηγούμενος την ευγενή ερώτηση του Δαβίδ προς τον Κύριο.
Εδάφιο 2. Α' Σαμουήλ 23:2. Ο Δαβίδ ρώτησε τον Κύριο, κ.λπ.— Αυτή ήταν μία από τις ευγενέστερες περιπέτειες της ζωής του Δαβίδ, και ίσως η πιο εξαιρετική από όσες έχουν καταγραφεί στην ιστορία. Οι Φιλισταίοι, πιθανώς ενθαρρυμένοι από την ντροπή του Δαβίδ και την απόσπαση της προσοχής του Σαούλ, εισέβαλαν στην Ιουδαία και πολιόρκησαν την Κεϊλά, καταστρέφοντας τη γύρω χώρα. Ένας άλλος άνθρωπος στη θέση του Δαβίδ θα χαιρόταν με αυτή την εισβολή, και ίσως την ενθάρρυνε· και αυτό τόσο από αυτοσυντήρηση όσο και από πολιτική: Πρώτον, επειδή δεν είχε τίποτα να φοβηθεί για τον εαυτό του, όσο ο Σαούλ είχε έναν τέτοιο εχθρό στα χέρια του· και δεύτερον, επειδή η δυσχέρεια της χώρας του ήταν το πιθανότερο μέσο για να φέρει τον Σαούλ στη λογική, και να τον αναγκάσει να ανακαλέσει, και να συμφιλιωθεί με τον καλύτερο σύντροφό του. Αλλά ο Δαβίδ κυβερνήθηκε από άλλες από αυτές τις στενές απόψεις: ούτε η ασφάλεια ούτε η τιμή ήταν επιθυμητές γι' αυτόν, αν έπρεπε να αγοραστούν με τη δυσχέρεια της χώρας του και των φίλων του· το στήθος του χτυπούσε με μια έντονη επιθυμία να ανακουφίσει την Κεϊλά: αλλά δεν ήταν μια περιπέτεια που έπρεπε να αναληφθεί απερίσκεπτα· και γι' αυτό μας διαβεβαιώνουν, ότι ρώτησε τον Θεό, λέγοντας, 'Να πάω, και να πατάξω αυτούς τους Φιλισταίους;' Αυτό είναι για μένα ένα από εκείνα τα χωρία της Γραφής που δίνουν απόδειξη της δικής τους αλήθειας. Κανείς εκτός από έναν ήρωα δεν θα μπορούσε να θέσει την ερώτηση, και κανείς εκτός από τον ΘΕΟ δεν θα μπορούσε να την επιλύσει. Και ο Κύριος είπε στον Δαβίδ, 'Πήγαινε, και πάταξε τους Φιλισταίους, και σώσε την Κεϊλά.'Στη συνέχεια αναλογίζεται τη συνείδηση του Δαβίδ σχετικά με τον χιτώνα του Σαούλ.
Εδάφιο 5. Α' Σαμουήλ 24:5. Η καρδιά του Δαβίδ τον χτύπησε, επειδή είχε κόψει την άκρη του χιτώνα του Σαούλ — Οι λόγοι που συγκράτησαν τον Δαβίδ από το να σκοτώσει τον Σαούλ, ήταν άξιοι ενός γενναίου και γενναιόδωρου άνδρα, ενός ανθρώπου ευσέβειας και αρετής. Δεν τόλμησε να απλώσει το χέρι του εναντίον του χρισμένου του Κυρίου. Υπό αυτόν τον ιερό χαρακτήρα ξέχασε ότι ο Σαούλ ήταν ο αμείλικτος εχθρός του, και αμέσως θυσίασε την αγανάκτησή του στη συνείδηση και το καθήκον του· ενεργώντας έτσι με μια καλοσύνη και μεγαλείο ψυχής, που ο Σαούλ νόμιζε ότι κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν θα μπορούσε να κάνει εκτός από αυτόν.Ο Coke περιγράφει τη συναισθηματική αντίδραση του Σαούλ στο έλεος του Δαβίδ.
Εδάφιο 16. Α' Σαμουήλ 24:16. Ο Σαούλ ύψωσε τη φωνή του και έκλαψε — Ο ίδιος ο Σαούλ, με όλη του την κακία, δεν μπορούσε να αντισταθεί σε αυτή την περίπτωση γενναιοδωρίας του Δαβίδ. Έλιωσε και κατέρρευσε κάτω από αυτήν· και αντί να τη δυσφημίσει, ή να μειώσει την αξία της με μια αμείλικτη καρδιά, ύψωσε τη φωνή του και έκλαψε, και με δάκρυα αναγνώρισε την αθωότητα του Δαβίδ και τη δική του ενοχή, και μάλιστα προσευχήθηκε στον Θεό να τον ανταμείψει, αυτόν που, μόλις πριν από λίγο, καταδίωκε για καταστροφή.
Σκεφτείτε
Τέλος, ο Coke βγάζει βαθιά συμπεράσματα για τη θεία προστασία μέσω της ευσέβειας.
Ποτέ δεν μπορούμε τόσο λογικά να υποσχεθούμε στον εαυτό μας μια έκτακτη προστασία και απελευθέρωση από όποιες συμφορές ή κινδύνους μας απειλούν ή μας πιέζουν περισσότερο, με κάποια θαυμαστή πράξη της άμεσης δύναμης και επαγρύπνησης του ίδιου του Θεού, όσο όταν έχουμε, από καθαρή ευσέβεια ή συνείδηση, ή από τις υποχρεώσεις της χριστιανικής αγάπης και συμπόνιας, απέχει από την τέλεση μιας κακής πράξης, την οποία είχαμε τη δύναμη να κάνουμε, και η τέλεση της οποίας, σύμφωνα με κάθε ανθρώπινη λογική, θα μας είχε, προς το παρόν, απελευθερώσει από την καταπίεση που μας είναι πιο οδυνηρή· διότι με αυτό δηλώνουμε ότι δεν θα έχουμε άλλο καταφύγιο από αυτό που είναι σύμφωνο με το αγαθό θέλημα και την ευχαρίστησή Του.
Απαντήστε
Σε ποιο σημείο της ζωής σας σας καλεί ο Κύριος να ρωτήσετε πριν ενεργήσετε; Πώς το να χαρίσετε έναν παραβάτη μπορεί να γίνει πράξη λατρείας αντί για αδυναμία; Σε ποιο κρυφό μέρος σας καλεί ο Θεός να εμπιστευτείτε την προστασία Του αντί της δικής σας άμυνας;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, όπως ο Thomas Coke κάποτε ακολούθησε τα βήματα του Δαβίδ, έτσι οδήγησέ μας και εμάς σήμερα. Δίδαξέ μας να Σε ρωτάμε πριν από κάθε εγχείρημα, να αφήνουμε τη συνείδηση να συγκρατεί το χέρι που θα μπορούσε να χτυπήσει, και να απαντάμε στο μίσος με έλεος. Όταν οι εχθροί πλησιάζουν, κράτησέ μας κοντά στον Βράχο της σωτηρίας μας. Είθε το Πνεύμα Σου να διαμορφώσει τόσο τις καρδιές μας ώστε να μην αναζητούμε τη δική μας δικαίωση αλλά μόνο τη δική Σου δόξα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →